Slavonic Biblia en eslavo eclesiástico (Biblia de Isabel) 1 И҆ бы́сть по дне́хъ во дни̑ жа́твы пшени́цы, и҆ посѣтѝ самѱѡ́нъ женꙋ̀ свою̀, несы́й ко́злище ѿ ко́зъ, и҆ речѐ: да вни́дꙋ къ женѣ̀ мое́й въ ло́жницꙋ. И҆ не дадѐ є҆мꙋ̀ ѻ҆те́цъ є҆ѧ̀ вни́ти. 1 Y ACONTECIÓ después de días, que en el tiempo de la siega del trigo, Samsón visitó á su mujer con un cabrito, diciendo: Entraré á mi mujer á la cámara. Mas el padre de ella no lo dejó entrar.
2 И҆ речѐ ѻ҆те́цъ є҆ѧ̀, глаго́лѧ: рѣ́хъ, ꙗ҆́кѡ ненави́дѧ возненави́дѣлъ є҆сѝ ю҆̀, и҆ ѿда́хъ ю҆̀ є҆ди́номꙋ ѿ дрꙋгѡ́въ твои́хъ: не се́ ли сестра̀ є҆ѧ̀ ме́ньшаѧ добрѣ́йши є҆ѧ̀ є҆́сть; да бꙋ́детъ тебѣ̀ нн҃ѣ вмѣ́стѡ є҆ѧ̀. 2 Y dijo el padre de ella: Persuadíme que la aborrecías, y díla á tu compañero. Mas su hermana menor, ¿no es más hermosa que ella? tómala, pues, en su lugar.
3 И҆ речѐ є҆мꙋ̀ самѱѡ́нъ: чи́стъ є҆́смь нн҃ѣ ѿ фѷлїсті́млѧнъ, ꙗ҆́кѡ сотворю̀ а҆́зъ съ ни́ми ѕло̀. 3 Y Samsón les respondió: Yo seré sin culpa esta vez para con los Filisteos, si mal les hiciere.
4 И҆ по́йде самѱѡ́нъ, и҆ ꙗ҆́тъ три́ста лиси́цъ, и҆ взѧ̀ свѣщы̀, и҆ свѧза̀ ѡ҆́шибъ ко ѡ҆́шибꙋ, и҆ ᲂу҆стро́и є҆ди́нꙋ свѣщꙋ̀ междꙋ̀ двѣма̀ ѡ҆́шибома: 4 Y fué Samsón y cogió trescientas zorras, y tomando teas, y trabando aquéllas por las colas, puso entre cada dos colas una tea.
5 и҆ разжжѐ ѻ҆́гнь въ свѣща́хъ, и҆ пꙋстѝ ѧ҆̀ въ ни̑вы фѷлїсті̑мски: и҆ запалѝ ни̑вы ѿ гꙋме́нъ и҆ да́же до кла́сѡвъ просты́хъ и҆ до вїногра́да и҆ ма́сличїѧ. 5 Después, encendiendo las teas, echó las [zorras] en los sembrados de los Filisteos, y quemó hacinas y mieses, y viñas y olivares.
6 И҆ реко́ша и҆ноплемє́нницы: кто̀ сотворѝ сїѧ̑; И҆ реко́ша: самѱѡ́нъ зѧ́ть ѳамнаѳе́евъ, ꙗ҆́кѡ взѧ̀ женꙋ̀ є҆гѡ̀ и҆ дадѐ ю҆̀ є҆ди́номꙋ ѿ дрꙋгѡ́въ є҆гѡ̀. И҆ взыдо́ша и҆ноплемє́нницы и҆ сожго́ша ю҆̀ и҆ до́мъ ѻ҆тца̀ є҆ѧ̀ ѻ҆гне́мъ. 6 Y dijeron los Filisteos: ¿Quién hizo esto? Y fuéles dicho: Samsón, el yerno del Timnateo, porque le quitó su mujer y la dió á su compañero. Y vinieron los Filisteos, y quemaron á fuego á ella y á su padre.
7 И҆ речѐ и҆̀мъ самѱѡ́нъ: а҆́ще и҆ сотвори́сте вы̀ та́кѡ є҆́й, а҆́зъ не благоизво́лю, но ѿмще́нїе моѐ є҆ди́номꙋ комꙋ́ждо ва́съ сотворю̀, и҆ посе́мъ почі́ю. 7 Entonces Samsón les dijo: ¿Así lo habíais de hacer? mas yo me vengaré de vosotros, y después cesaré.
8 И҆ поразѝ и҆́хъ го́лєни до бе́дръ ꙗ҆́звою ве́лїею: и҆ сни́де, и҆ всели́сѧ ᲂу҆ водоте́чи въ пеще́рѣ ка́мене и҆та́ма. 8 E hiriólos pierna y muslo con gran mortandad; y descendió, y fijóse en la cueva de la peña de Etam.
9 И҆ и҆зыдо́ша фѷлїсті́млѧне, и҆ ѡ҆полчи́шасѧ во і҆ꙋ́дѣ, и҆ разсѣ́ѧшасѧ въ лехі̀. 9 Y los Filisteos subieron y pusieron campo en Judá, y tendiéronse por Lehi.
10 И҆ речѐ и҆̀мъ всѧ́къ мꙋ́жъ і҆ꙋ́динъ: почто̀ прїидо́сте на ны̀; И҆ реко́ша и҆ноплемє́нницы: свѧза́ти самѱѡ́на прїидо́хомъ и҆ сотвори́ти є҆мꙋ̀, ꙗ҆́коже сотворѝ на́мъ. 10 Y los varones de Judá les dijeron: ¿Por qué habéis subido contra nosotros? Y ellos respondieron: A prender á Samsón hemos subido, para hacerle como él nos ha hecho.
11 И҆ снидо́ша трѝ ты́сѧщы мꙋже́й ѿ і҆ꙋ́ды къ пеще́рѣ ка́мене и҆та́ма и҆ реко́ша къ самѱѡ́нꙋ: не вѣ́си ли, ꙗ҆́кѡ владѣ́ютъ на́ми фѷлїсті́млѧне; и҆ вскꙋ́ю сїѧ̑ сотвори́лъ є҆сѝ на́мъ; И҆ речѐ и҆̀мъ самѱѡ́нъ: ꙗ҆́коже мѝ сотвори́ша, та́кѡ сотвори́хъ и҆̀мъ. 11 Y vinieron tres mil hombres de Judá á la cueva de la peña de Etam, y dijeron á Samsón: ¿No sabes tú que los Filisteos dominan sobre nosotros? ¿por qué nos has hecho esto? Y él les respondió: Yo les he hecho como ellos me hicieron.
12 И҆ реко́ша є҆мꙋ̀: свѧза́ти тебѐ прїидо́хомъ и҆ преда́ти тѧ̀ въ рꙋ́цѣ и҆ноплеме́нникѡмъ. И҆ речѐ и҆̀мъ самѱѡ́нъ: клени́тесѧ мнѣ̀, да не ᲂу҆бїе́те менѐ вы̀. 12 Ellos entonces le dijeron: Nosotros hemos venido para prenderte, y entregarte en mano de los Filisteos. Y Samsón les respondió: Juradme que vosotros no me mataréis.
13 И҆ реко́ша є҆мꙋ̀, глаго́люще: нѝ, но то́кмѡ соꙋ́зомъ свѧ́жемъ тѧ̀ и҆ предади́мъ тѧ̀ въ рꙋ́ки и҆́хъ, сме́ртїю же не ᲂу҆мертви́мъ тебѐ. И҆ свѧза́ша є҆го̀ двѣма̀ ᲂу҆́жы но́выми и҆ и҆зведо́ша є҆го̀ ѿ ка́мене тогѡ̀. 13 Y ellos le respondieron, diciendo: No, solamente te prenderemos, y te entregaremos en sus manos; mas no te mataremos. Entonces le ataron con dos cuerdas nuevas, é hiciéronle venir de la peña.
14 И҆ то́й прїи́де до че́люсти: и҆ноплемє́нницы же воскли́кнꙋша и҆ теко́ша проти́вꙋ є҆мꙋ̀. И҆ сни́де на него̀ дх҃ъ гдⷭ҇ень, и҆ бы́ша ᲂу҆́жѧ на мы́шцахъ є҆гѡ̀ ꙗ҆́кѡ и҆згре́бїе, є҆гда̀ зажже́тсѧ ѻ҆гне́мъ: и҆ разрѣши́шасѧ ᲂу҆́зы є҆гѡ̀ ѿ рꙋкꙋ̀ є҆гѡ̀: 14 Y así que vino hasta Lehi, los Filisteos le salieron á recibir con algazara: y el espíritu de Jehová cayó sobre él, y las cuerdas que estaban en sus brazos se tornaron como lino quemado con fuego, y las ataduras se cayeron de sus manos.
15 и҆ ѡ҆брѣ́те че́люсть ѻ҆́слю пове́рженꙋ, и҆ прострѐ рꙋ́кꙋ свою̀, и҆ взѧ̀ ю҆̀: и҆ и҆збѝ є҆́ю ты́сѧщꙋ мꙋже́й. 15 Y hallando una quijada de asno fresca, extendió la mano y tomóla, é hirió con ella á mil hombres.
16 И҆ речѐ самѱѡ́нъ: че́люстїю ѻ҆́слею потреблѧ́ѧ потреби́хъ и҆̀хъ, ꙗ҆́кѡ че́люстїю ѻ҆́слею и҆зби́хъ ты́сѧщꙋ мꙋже́й. 16 Entonces Samsón dijo: con la quijada de un asno, un montón, dos montones; con la quijada de un asno herí mil hombres.
17 И҆ бы́сть є҆гда̀ преста̀ глаго́лѧ, и҆ пове́рже че́люсть ѿ рꙋкѝ своеѧ̀: и҆ наречѐ мѣ́сто то́е и҆збїе́нїе че́люстное. 17 Y acabando de hablar, echó de su mano la quijada, y llamó á aquel lugar Ramath-lehi.
18 И҆ возжажда̀ ѕѣлѡ̀, и҆ возопѝ ко гдⷭ҇ꙋ, и҆ речѐ: ты̀ бл҃говоли́лъ є҆сѝ въ рꙋ́цѣ раба̀ твоегѡ̀ спасе́нїе вели́кое сїѐ, и҆ нн҃ѣ ᲂу҆мира́ю жа́ждею, и҆ впадꙋ̀ въ рꙋ́ки неѡбрѣ́занныхъ. 18 Y teniendo gran sed, clamó luego á Jehová, y dijo: Tú has dado esta gran salud por mano de tu siervo: ¿y moriré yo ahora de sed, y caeré en mano de los incircuncisos?
19 И҆ разве́рзе бг҃ъ ꙗ҆́звꙋ на че́люсти, и҆ и҆зы́де и҆з̾ неѧ̀ вода̀, и҆ пѝ: и҆ возврати́сѧ дꙋ́хъ є҆гѡ̀, и҆ ѡ҆живѐ: сегѡ̀ ра́ди прозва́сѧ и҆́мѧ є҆́й и҆сто́чникъ призыва́ющагѡ, и҆́же є҆́сть въ че́люсти, да́же до днѐ сегѡ̀. 19 Entonces quebró Dios una muela que estaba en la quijada, y salieron de allí aguas, y bebió, y recobró su espíritu, y reanimóse. Por tanto llamó su nombre [de aquel lugar], En-haccore, el cual es en Lehi, hasta hoy.
20 И҆ сꙋдѝ і҆и҃лю во дни̑ фѷлїсті́млѧнъ два́десѧть лѣ́тъ. 20 Y juzgó á Israel en días de los Filisteos veinte años.