Saltar al texto

Romanos · Nuevo Testamento griego de Nestle (1904)

Romanos 11 Nuevo Testamento griego de Nestle (1904)

Read in English
Sobre Nestle 1904
  • Edición académica
  • NT: Texto crítico
  • Solo Nuevo Testamento
  • Lengua original
  • 1904
  • Dominio público

Audio: Reina-Valera Antigua (RVA), leído por Joyfull · Sobre las grabaciones

Notas sobre este texto (3)
Nestle 1904 Nuevo Testamento griego de Nestle (1904)
RV1909 Reina-Valera 1909
1 Λέγω οὖν, μὴ ἀπώσατο ὁ Θεὸς τὸν λαὸν αὐτοῦ; μὴ γένοιτο· καὶ γὰρ ἐγὼ Ἰσραηλείτης εἰμί, ἐκ σπέρματος Ἀβραάμ, φυλῆς Βενιαμείν.
1 DIGO pues: ¿Ha desechado Dios á su pueblo? En ninguna manera. Porque también yo soy Israelita, de la simiente de Abraham, de la tribu de Benjamín.
2 οὐκ ἀπώσατο ὁ Θεὸς τὸν λαὸν αὐτοῦ ὃν προέγνω. ἢ οὐκ οἴδατε ἐν Ἡλείᾳ τί λέγει ἡ γραφή, ὡς ἐντυγχάνει τῷ Θεῷ κατὰ τοῦ Ἰσραήλ;
2 No ha desechado Dios á su pueblo, al cual antes conoció. ¿O no sabéis qué dice de Elías la Escritura? cómo hablando con Dios contra Israel [dice]:
3 Κύριε, τοὺς προφήτας σου ἀπέκτειναν, τὰ θυσιαστήριά σου κατέσκαψαν, κἀγὼ ὑπελείφθην μόνος καὶ ζητοῦσιν τὴν ψυχήν μου.
3 Señor, á tus profetas han muerto, y tus altares han derruído; y yo he quedado solo, y procuran matarme.
4 ἀλλὰ τί λέγει αὐτῷ ὁ χρηματισμός; Κατέλιπον ἐμαυτῷ ἑπτακισχιλίους ἄνδρας, οἵτινες οὐκ ἔκαμψαν γόνυ τῇ Βάαλ.
4 Mas ¿qué le dice la divina respuesta? He dejado para mí siete mil hombres, que no han doblado la rodilla delante de Baal.
5 οὕτως οὖν καὶ ἐν τῷ νῦν καιρῷ λίμμα κατ’ ἐκλογὴν χάριτος γέγονεν·
5 Así también, aun en este tiempo han quedado reliquias por la elección de gracia.
6 εἰ δὲ χάριτι, οὐκέτι ἐξ ἔργων, ἐπεὶ ἡ χάρις οὐκέτι γίνεται χάρις.
6 Y si por gracia, luego no por las obras; de otra manera la gracia ya no es gracia. Y si por las obras, ya no es gracia; de otra manera la obra ya no es obra.
7 Τί οὖν; ὃ ἐπιζητεῖ Ἰσραήλ, τοῦτο οὐκ ἐπέτυχεν, ἡ δὲ ἐκλογὴ ἐπέτυχεν· οἱ δὲ λοιποὶ ἐπωρώθησαν,
7 ¿Qué pues? Lo que buscaba Israel aquello no ha alcanzado; mas la elección lo ha alcanzado: y los demás fueron endurecidos;
8 καθάπερ γέγραπται Ἔδωκεν αὐτοῖς ὁ Θεὸς πνεῦμα κατανύξεως, ὀφθαλμοὺς τοῦ μὴ βλέπειν καὶ ὦτα τοῦ μὴ ἀκούειν, ἕως τῆς σήμερον ἡμέρας.
8 Como está escrito: Dióles Dios espíritu de remordimiento, ojos con que no vean, y oídos con que no oigan, hasta el día de hoy.
9 καὶ Δαυεὶδ λέγει Γενηθήτω ἡ τράπεζα αὐτῶν εἰς παγίδα καὶ εἰς θήραν καὶ εἰς σκάνδαλον καὶ εἰς ἀνταπόδομα αὐτοῖς,
9 Y David dice: Séales vuelta su mesa en lazo, y en red, y en tropezadero, y en paga:
10 σκοτισθήτωσαν οἱ ὀφθαλμοὶ αὐτῶν τοῦ μὴ βλέπειν, καὶ τὸν νῶτον αὐτῶν διὰ παντὸς σύνκαμψον.
10 Sus ojos sean obscurecidos para que no vean, y agóbiales siempre el espinazo.
11 Λέγω οὖν, μὴ ἔπταισαν ἵνα πέσωσιν; μὴ γένοιτο· ἀλλὰ τῷ αὐτῶν παραπτώματι ἡ σωτηρία τοῖς ἔθνεσιν, εἰς τὸ παραζηλῶσαι αὐτούς.
11 Digo pues: ¿Han tropezado para que cayesen? En ninguna manera; mas por el tropiezo de ellos [vino] la salud á los Gentiles, para que fuesen provocados á celos.
12 εἰ δὲ τὸ παράπτωμα αὐτῶν πλοῦτος κόσμου καὶ τὸ ἥττημα αὐτῶν πλοῦτος ἐθνῶν, πόσῳ μᾶλλον τὸ πλήρωμα αὐτῶν.
12 Y si la falta de ellos es la riqueza del mundo, y el menoscabo de ellos la riqueza de los Gentiles, ¿cuánto más el henchimiento de ellos?
13 Ὑμῖν δὲ λέγω τοῖς ἔθνεσιν. ἐφ’ ὅσον μὲν οὖν εἰμι ἐγὼ ἐθνῶν ἀπόστολος, τὴν διακονίαν μου δοξάζω,
13 Porque á vosotros hablo, Gentiles. Por cuanto pues, yo soy apóstol de los Gentiles, mi ministerio honro,
14 εἴ πως παραζηλώσω μου τὴν σάρκα καὶ σώσω τινὰς ἐξ αὐτῶν.
14 Por si en alguna manera provocase á celos á mi carne, é hiciese salvos á algunos de ellos.
15 εἰ γὰρ ἡ ἀποβολὴ αὐτῶν καταλλαγὴ κόσμου, τίς ἡ πρόσλημψις εἰ μὴ ζωὴ ἐκ νεκρῶν;
15 Porque si el extrañamiento de ellos [es] la reconciliación del mundo, ¿qué [será] el recibimiento [de ellos], sino vida de los muertos?
16 εἰ δὲ ἡ ἀπαρχὴ ἁγία, καὶ τὸ φύραμα· καὶ εἰ ἡ ῥίζα ἁγία, καὶ οἱ κλάδοι.
16 Y si el primer fruto es santo, también lo es el todo, y si la raíz es santa, también lo son las ramas.
17 Εἰ δέ τινες τῶν κλάδων ἐξεκλάσθησαν, σὺ δὲ ἀγριέλαιος ὢν ἐνεκεντρίσθης ἐν αὐτοῖς καὶ συνκοινωνὸς τῆς ῥίζης τῆς πιότητος τῆς ἐλαίας ἐγένου,
17 Que si algunas de las ramas fueron quebradas, y tú, siendo acebuche, has sido ingerido en lugar de ellas, y has sido hecho participante de la raíz y de la grosura de la oliva;
18 μὴ κατακαυχῶ τῶν κλάδων· εἰ δὲ κατακαυχᾶσαι, οὐ σὺ τὴν ῥίζαν βαστάζεις ἀλλὰ ἡ ῥίζα σέ.
18 No te jactes contra las ramas; y si te jactas, [sabe que] no sustentas tú á la raíz, sino la raíz á ti.
19 ἐρεῖς οὖν Ἐξεκλάσθησαν κλάδοι ἵνα ἐγὼ ἐγκεντρισθῶ.
19 Pues las ramas, dirás, fueron quebradas para que yo fuese ingerido.
20 καλῶς· τῇ ἀπιστίᾳ ἐξεκλάσθησαν, σὺ δὲ τῇ πίστει ἕστηκας. μὴ ὑψηλὰ φρόνει, ἀλλὰ φοβοῦ·
20 Bien: por su incredulidad fueron quebradas, mas tú por la fe estás en pie. No te ensoberbezcas, antes teme,
21 εἰ γὰρ ὁ Θεὸς τῶν κατὰ φύσιν κλάδων οὐκ ἐφείσατο, οὐδὲ σοῦ φείσεται.
21 Que si Dios no perdonó á las ramas naturales, á ti tampoco no perdone.
22 ἴδε οὖν χρηστότητα καὶ ἀποτομίαν Θεοῦ· ἐπὶ μὲν τοὺς πεσόντας ἀποτομία, ἐπὶ δὲ σὲ χρηστότης Θεοῦ, ἐὰν ἐπιμένῃς τῇ χρηστότητι, ἐπεὶ καὶ σὺ ἐκκοπήσῃ.
22 Mira, pues, la bondad y la severidad de Dios: la severidad ciertamente en los que cayeron; mas la bondad para contigo, si permanecieres en la bondad; pues de otra manera tú también serás cortado.
23 κἀκεῖνοι δέ, ἐὰν μὴ ἐπιμένωσιν τῇ ἀπιστίᾳ, ἐνκεντρισθήσονται· δυνατὸς γάρ ἐστιν ὁ Θεὸς πάλιν ἐνκεντρίσαι αὐτούς.
23 Y aun ellos, si no permanecieren en incredulidad, serán ingeridos; que poderoso es Dios para volverlos á ingerir.
24 εἰ γὰρ σὺ ἐκ τῆς κατὰ φύσιν ἐξεκόπης ἀγριελαίου καὶ παρὰ φύσιν ἐνεκεντρίσθης εἰς καλλιέλαιον, πόσῳ μᾶλλον οὗτοι οἱ κατὰ φύσιν ἐνκεντρισθήσονται τῇ ἰδίᾳ ἐλαίᾳ.
24 Porque si tú eres cortado del natural acebuche, y contra natura fuiste ingerido en la buena oliva, ¿cuánto más éstos, que son las [ramas] naturales, serán ingeridos en su oliva?
25 Οὐ γὰρ θέλω ὑμᾶς ἀγνοεῖν, ἀδελφοί, τὸ μυστήριον τοῦτο, ἵνα μὴ ἦτε ἐν ἑαυτοῖς φρόνιμοι, ὅτι πώρωσις ἀπὸ μέρους τῷ Ἰσραὴλ γέγονεν ἄχρι οὗ τὸ πλήρωμα τῶν ἐθνῶν εἰσέλθῃ,
25 Porque no quiero, hermanos, que ignoréis este misterio, para que no seáis acerca de vosotros mismos arrogantes: que el endurecimiento en parte ha acontecido en Israel, hasta que haya entrado la plenitud de los Gentiles;
26 καὶ οὕτως πᾶς Ἰσραὴλ σωθήσεται, καθὼς γέγραπται Ἥξει ἐκ Σιὼν ὁ Ῥυόμενος, ἀποστρέψει ἀσεβείας ἀπὸ Ἰακώβ.
26 Y luego todo Israel será salvo; como está escrito: Vendrá de Sión el Libertador, que quitará de Jacob la impiedad;
27 καὶ αὕτη αὐτοῖς ἡ παρ’ ἐμοῦ διαθήκη, ὅταν ἀφέλωμαι τὰς ἁμαρτίας αὐτῶν.
27 Y este es mi pacto con ellos, cuando quitare su pecados.
28 κατὰ μὲν τὸ εὐαγγέλιον ἐχθροὶ δι’ ὑμᾶς, κατὰ δὲ τὴν ἐκλογὴν ἀγαπητοὶ διὰ τοὺς πατέρας·
28 Así que, cuanto al evangelio, son enemigos por causa de vosotros: mas cuanto á la elección, son muy amados por causa de los padres.
29 ἀμεταμέλητα γὰρ τὰ χαρίσματα καὶ ἡ κλῆσις τοῦ Θεοῦ.
29 Porque sin arrepentimiento son las mercedes y la vocación de Dios.
30 ὥσπερ γὰρ ὑμεῖς ποτε ἠπειθήσατε τῷ Θεῷ, νῦν δὲ ἠλεήθητε τῇ τούτων ἀπειθείᾳ,
30 Porque como también vosotros en algún tiempo no creísteis á Dios, mas ahora habéis alcanzado misericordia por la incredulidad de ellos;
31 οὕτως καὶ οὗτοι νῦν ἠπείθησαν τῷ ὑμετέρῳ ἐλέει ἵνα καὶ αὐτοὶ νῦν ἐλεηθῶσιν.
31 Así también éstos ahora no han creído, para que, por la misericordia para con vosotros, ellos también alcancen misericordia.
32 συνέκλεισεν γὰρ ὁ Θεὸς τοὺς πάντας εἰς ἀπείθειαν ἵνα τοὺς πάντας ἐλεήσῃ.
32 Porque Dios encerró á todos en incredulidad, para tener misericordia de todos.
33 Ὦ βάθος πλούτου καὶ σοφίας καὶ γνώσεως Θεοῦ· ὡς ἀνεξεραύνητα τὰ κρίματα αὐτοῦ καὶ ἀνεξιχνίαστοι αἱ ὁδοὶ αὐτοῦ.
33 ¡Oh profundidad de las riquezas de la sabiduría y de la ciencia de Dios! ¡Cuán incomprensibles son sus juicios, é inescrutables sus caminos!
34 Τίς γὰρ ἔγνω νοῦν Κυρίου; ἢ τίς σύμβουλος αὐτοῦ ἐγένετο;
34 Porque ¿quién entendió la mente del Señor? ¿ó quién fué su consejero?
35 ἢ τίς προέδωκεν αὐτῷ, καὶ ἀνταποδοθήσεται αὐτῷ;
35 ¿O quién le dió á él primero, para que le sea pagado?
36 ὅτι ἐξ αὐτοῦ καὶ δι’ αὐτοῦ καὶ εἰς αὐτὸν τὰ πάντα· αὐτῷ ἡ δόξα εἰς τοὺς αἰῶνας· ἀμήν.
36 Porque de él, y por él, y en él, son todas las cosas. A él sea gloria por siglos. Amén.
Referencias cruzadas (36)

Pasajes relacionados con cada versículo, del Treasury of Scripture Knowledge, tal como los reúnen y ordenan los lectores de OpenBible.info.

  1. 1 2 Corintios 11:22; 1 Samuel 12:22; Jeremías 33:24–26; Filipenses 3:5; Hechos 26:4
  2. 2 Salmo 94:14; Romanos 8:29–30; 1 Pedro 1:2; Hechos 3:17; Números 16:15
  3. 3 1 Reyes 19:10–18; 1 Reyes 18:13; Nehemías 9:26; Jeremías 2:30; 1 Reyes 18:4
  4. 4 1 Reyes 19:18; Números 25:3; Sofonías 1:4; 2 Reyes 10:19–20; Jueces 2:13
  5. 5 Romanos 9:27; Efesios 1:5–6; Romanos 9:11; Romanos 11:6–7; Romanos 11:28
  6. 6 Gálatas 2:21; 2 Timoteo 1:9; Tito 3:5; Romanos 3:27–28; Romanos 4:4–5
  7. 7 Romanos 9:18; Romanos 11:5; 2 Corintios 4:4; Romanos 11:25; Romanos 9:31–32
  8. 8 Deuteronomio 29:4; Isaías 29:10; Ezequiel 12:2; Jeremías 5:21; 2 Corintios 3:14–15
  9. 9 Salmo 69:22–23; Salmo 28:4; Deuteronomio 32:13–15; Isaías 59:18; 1 Timoteo 6:17–19
  10. 10 Salmo 69:23; Deuteronomio 28:64–68; 2 Pedro 2:4; Romanos 11:8; Romanos 1:21
  11. 11 Hechos 13:46–48; Romanos 11:31; Romanos 10:19; Romanos 11:12; Romanos 11:14
  12. 12 Romanos 11:25; Colosenses 1:27; Romanos 11:15; Isaías 11:11–12:6; Efesios 3:8
  13. 13 Hechos 9:15; 2 Timoteo 1:11–12; Romanos 15:16–19; Gálatas 1:16; 1 Timoteo 2:7
  14. 14 1 Corintios 7:16; 1 Timoteo 4:16; Romanos 9:3; Tito 3:5; 1 Timoteo 2:4
  15. 15 Efesios 1:10; Romanos 5:10–11; Lucas 15:24; Romanos 11:11–12; 2 Corintios 5:18–20
  16. 16 Proverbios 3:9; Ezequiel 44:30; Santiago 1:18; Jeremías 2:21; Números 15:17–21
  17. 17 Efesios 2:11–13; Efesios 3:6; Jeremías 11:16; Juan 15:2; Salmo 52:8
  18. 18 1 Corintios 10:12; Romanos 11:20; Romanos 3:27; Efesios 2:19–20; Juan 10:16
  19. 19 Romanos 11:23–24; Romanos 11:17; Romanos 11:11–12
  20. 20 Romanos 12:16; 2 Corintios 1:24; 1 Corintios 10:12; Filipenses 2:12; 1 Pedro 1:17
  21. 21 Jeremías 49:12; 2 Pedro 2:4–9; Jeremías 25:29; Romanos 8:32; Judas 5
  22. 22 Hebreos 3:14; Hebreos 3:6; 1 Corintios 15:2; Juan 15:2; Apocalipsis 2:5
  23. 23 2 Corintios 3:16; Zacarías 12:10; Mateo 23:39
  24. 24 Romanos 11:17–18
  25. 25 Lucas 21:24; 2 Corintios 3:14–16; Romanos 16:25; Romanos 12:16; Zacarías 8:20–23
  26. 26 Isaías 59:20; Jeremías 31:31–37; Salmo 14:7; Oseas 3:5; Zacarías 10:6–12
  27. 27 Jeremías 31:31–34; Isaías 59:21; Jeremías 32:38–40; Ezequiel 36:25–29; Isaías 43:25
  28. 28 Deuteronomio 10:15; Deuteronomio 7:7–8; Mateo 21:43; Romanos 11:7; Romanos 9:5
  29. 29 Números 23:19; Hebreos 7:21; Malaquías 3:6; Romanos 8:28; Oseas 13:14
  30. 30 Colosenses 3:7; Efesios 2:1–2; 1 Corintios 7:25; Romanos 11:31; Tito 3:3–7
  31. 31 Romanos 11:25; Romanos 11:15; Romanos 10:16
  32. 32 Gálatas 3:22; Romanos 3:9; 1 Timoteo 2:4–6; Romanos 3:22; Juan 1:7
  33. 33 Job 5:9; Job 11:7–9; Salmo 92:5; Colosenses 2:2–3; Romanos 2:4
  34. 34 Isaías 40:13; 1 Corintios 2:16; Job 15:8; Job 36:22; Jeremías 23:18
  35. 35 Job 41:11; Job 35:7; 1 Corintios 4:7
  36. 36 Colosenses 1:15–17; 1 Corintios 8:6; Hebreos 2:10; 1 Timoteo 1:17; Romanos 16:27

Referencias cruzadas: OpenBible.info (CC BY), tomadas sobre todo del Treasury of Scripture Knowledge (dominio público). · Fuentes y licencias

Lo que dijeron los Padres

Pasajes de los Padres de la Iglesia que comentan o citan este capítulo, tal como aparecen en la edición de Schaff (traducciones inglesas del siglo XIX, de dominio público). Los textos están en inglés.

Cómo se eligieron

«Comentario» es el comienzo de una homilía o exposición sobre este capítulo (homilías de san Juan Crisóstomo; tratados, sermones y comentarios a los Salmos de san Agustín). «Cita» es una frase en la que las notas de la propia edición identifican la cita de un versículo de este capítulo; solo se conserva si el texto coincide con el versículo. Solo se usan obras de autoría segura. Los Salmos siguen la numeración hebrea (Agustín usa la de los Setenta: su Salmo 50 es aquí el 51).

  1. Comentario 11:7 John Chrysostom, Homilies on Romans (Homily XIX)

    He had said that God did not cast off His people; and to show in what sense He had not cast them off, he takes refuge in the Prophets again.

    Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 11 (1889)

  2. Cita 11:16 Irenaeus of Lyons, Against Heresies (Book I, Chapter VIII)

    And that the Saviour received first-fruits of those whom He was to save, Paul declared when he said, "And if the first-fruits be holy, the lump is also holy," teaching that the expression "first-fruits" denoted that which is spiritual, but that "the lump" meant us, that is, the animal Church, the lump of which they say He assumed, and blended …

    Leer en contexto · Ante-Nicene Fathers, vol. 1 (1885)

  3. Cita 11:33 Augustine of Hippo, Confessions (Book IV, Chapters IV–VII)

    What was it that Thou didst then, O my God, and how unsearchable are the depths of Thy judgments! For when, sore sick of a fever, he long lay unconscious in a death-sweat, and all despaired of his recovery, he was baptized without his knowledge; myself meanwhile little caring, presuming that his soul would retain rather what it had imbibed …

    Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 1 (1886)

  4. Cita 11:28 John Chrysostom, Homilies on the Gospel of Matthew (Homily IX)

    "But yet Paul," one may say, "allows them, saying on this wise, As touching the election, they are beloved for the fathers' sake.'" But tell me, when, and of what things was he discoursing, and to whom?

    Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 10 (1888)

  5. Cita 11:24 Cyril of Jerusalem, Catechetical Lectures (First Catechetical Lecture)

    Thou art transplanted henceforth among the spiritual olive-trees, being grafted from the wild into the good olive-tree, from sins into righteousness, from pollutions into purity.

    Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 2, vol. 7 (1894)