Saltar al texto

Lucas · Biblica® Open Nueva Biblia Viva 2008

Lucas 17 Biblica® Open Nueva Biblia Viva 2008

Read in English
Sobre ONBV
  • Protestante
  • AT: Texto masorético (hebreo) (no verificado)
  • NT: Texto crítico (no verificado)
  • Protestante (66 libros)
  • Dinámica (idea por idea)
  • 2008
  • CC BY-SA 4.0

Audio: Reina-Valera Antigua (RVA), leído por Joyfull · Sobre las grabaciones

ONBV Biblica® Open Nueva Biblia Viva 2008
PT1904 Texto Patriarcal 1904 (acentuado, edición de eBible)
1 Jesús les dijo a sus discípulos: ―No se pueden evitar los tropiezos, pero ¡ay de aquel que los causa!
1 Ἔλεγε δὲ καὶ πρὸς τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ· ἀνένδεκτόν ἐστι τοῦ μὴ ἐλθεῖν τὰ σκάνδαλα· οὐαὶ δὲ δι᾽ οὗ ἔρχεται.
2 Mejor le sería que lo arrojaran al mar con una piedra de molino atada al cuello, que ser la causa de que tropiece uno solo de estos pequeños.
2 λυσιτελεῖ αὐτῷ εἰ λίθος μυλικὸς περίκειται περὶ τὸν τράχηλον αὐτοῦ καὶ ἔρριπται εἰς τὴν θάλασσαν, ἢ ἵνα σκανδαλίσῃ ἕνα τῶν μικρῶν τούτων.
3 Así que, ¡tengan cuidado! »Si tu hermano peca, repréndelo; y si se arrepiente, perdónalo.
3 προσέχετε ἑαυτοῖς. ἐὰν δὲ ἁμάρτῃ εἰς σὲ ὁ ἀδελφός σου, ἐπιτίμησον αὐτῷ· καὶ ἐὰν μετανοήσῃ, ἄφες αὐτῷ·
4 Aun si en un día peca siete veces contra ti, y siete veces regresa a decirte: “Me arrepiento”, perdónalo».
4 καὶ ἐὰν ἑπτάκις τῆς ἡμέρας ἁμάρτῃ εἰς σὲ καὶ ἑπτάκις τῆς ἡμέρας ἐπιστρέψῃ [πρός σε] λέγων, μετανοῶ, ἀφήσεις αὐτῷ.
5 Luego los apóstoles le dijeron al Señor: ―¡Haz que nuestra fe aumente!
5 Καὶ εἶπον οἱ ἀπόστολοι τῷ Κυρίῳ· πρόσθες ἡμῖν πίστιν.
6 El Señor les respondió: ―Si la fe que ustedes tienen fuera tan pequeña como un grano de mostaza, podrían decirle a este árbol: “Saca tus raíces de aquí y plántate en el mar”, y el árbol les obedecería.
6 εἶπε δὲ ὁ Κύριος· εἰ ἔχετε πίστιν ὡς κόκκον σινάπεως, ἐλέγετε ἂν τῇ συκαμίνῳ ταύτῃ, ἐκριζώθητι καὶ φυτεύθητι ἐν τῇ θαλάσσῃ, καὶ ὑπήκουσεν ἂν ὑμῖν.
7 »Si ustedes tienen un sirviente que ha estado arando el campo o cuidando las ovejas, cuando él regresa, ¿le van a decir: “Ven y siéntate a comer”?
7 Τίς δὲ ἐξ ὑμῶν δοῦλον ἔχων ἀροτριῶντα ἢ ποιμαίνοντα, ὃς εἰσελθόντι ἐκ τοῦ ἀγροῦ ἐρεῖ, εὐθέως παρελθὼν ἀνάπεσε,
8 No, más bien le dicen: “Prepárame la comida y arréglate para atenderme mientras yo ceno. Tú podrás comer y beber más tarde”.
8 ἀλλ᾽ οὐχὶ ἐρεῖ αὐτῷ· ἑτοίμασον τί δειπνήσω, καὶ περιζωσάμενος διακόνει μοι ἕως φάγω καὶ πίω, καὶ μετὰ ταῦτα φάγεσαι καὶ πίεσαι σύ;
9 Tampoco le dan las gracias al sirviente porque hizo lo que se le mandó.
9 μὴ χάριν ἔχει τῷ δούλῳ ἐκείνῳ ὅτι ἐποίησε τὰ διαταχθέντα; οὐ δοκῶ.
10 Así también ustedes, cuando hayan hecho lo que se les mandó, deben decir: “Somos sirvientes inútiles, pues sólo cumplimos con nuestra obligación”».
10 οὕτω καὶ ὑμεῖς, ὅταν ποιήσητε πάντα τὰ διαταχθέντα ὑμῖν, λέγετε ὅτι δοῦλοι ἀχρεῖοί ἐσμεν, ὅτι ὃ ὠφείλομεν ποιῆσαι πεποιήκαμεν.
11 Un día, Jesús siguió su viaje hacia Jerusalén, pasando por Samaria y Galilea.
11 Καὶ ἐγένετο ἐν τῷ πορεύεσθαι αὐτὸν εἰς Ἱερουσαλὴμ καὶ αὐτὸς διήρχετο διὰ μέσου Σαμαρείας καὶ Γαλιλαίας.
12 Cuando entró en un pueblo, diez hombres que estaban enfermos de lepra le salieron al encuentro. Ellos se pararon un poco lejos de él,
12 καὶ εἰσερχομένου αὐτοῦ εἴς τινα κώμην ἀπήντησαν αὐτῷ δέκα λεπροὶ ἄνδρες, οἳ ἔστησαν πόρρωθεν,
13 y le gritaron: ―¡Jesús, Maestro, ten compasión de nosotros!
13 καὶ αὐτοὶ ἦραν φωνὴν λέγοντες· Ἰησοῦ ἐπιστάτα, ἐλέησον ἡμᾶς.
14 Él, al verlos, les dijo: ―Vayan a presentarse a los sacerdotes. Y mientras aún iban en el camino, quedaron sanos.
14 καὶ ἰδὼν εἶπεν αὐτοῖς· πορευθέντες ἐπιδείξατε ἑαυτοὺς τοῖς ἱερεῦσι. καὶ ἐγένετο ἐν τῷ ὑπάγειν αὐτοὺς ἐκαθαρίσθησαν.
15 Uno de ellos, al verse sano, regresó alabando a Dios a gritos.
15 εἷς δὲ ἐξ αὐτῶν, ἰδὼν ὅτι ἰάθη, ὑπέστρεψε μετὰ φωνῆς μεγάλης δοξάζων τὸν Θεόν,
16 Y se echó sobre sus rodillas, tocando con su rostro el suelo, a los pies de Jesús, y le dio las gracias. Este hombre era samaritano.
16 καὶ ἔπεσεν ἐπὶ πρόσωπον παρὰ τοὺς πόδας αὐτοῦ εὐχαριστῶν αὐτῷ· καὶ αὐτὸς ἦν Σαμαρείτης.
17 Jesús preguntó: ―¿No eran diez los que quedaron sanos? ¿Dónde están los otros nueve?
17 ἀποκριθεὶς δὲ ὁ Ἰησοῦς εἶπεν· οὐχὶ οἱ δέκα ἐκαθαρίσθησαν; οἱ δὲ ἐννέα ποῦ;
18 ¿Sólo este extranjero regresó a dar gloria a Dios?
18 οὐχ εὑρέθησαν ὑποστρέψαντες δοῦναι δόξαν τῷ Θεῷ εἰ μὴ ὁ ἀλλογενὴς οὗτος;
19 —Y le dijo al hombre—: Levántate y vete. Tu fe te ha sanado.
19 καὶ εἶπεν αὐτῷ· ἀναστὰς πορεύου· ἡ πίστις σου σέσωκέ σε.
20 Los fariseos le preguntaron cuándo vendría el reino de Dios. Él les contestó: ―El reino de Dios no vendrá como algo que todo mundo pueda ver.
20 Ἐπερωτηθεὶς δὲ ὑπὸ τῶν Φαρισαίων πότε ἔρχεται ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ, ἀπεκρίθη αὐτοῖς καὶ εἶπεν· οὐκ ἔρχεται ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ μετὰ παρατηρήσεως,
21 Nadie podrá decir: “¡Aquí está!” o “¡Allá está!”, porque el reino de Dios ya está entre ustedes.
21 οὐδὲ ἐροῦσιν ἰδοὺ ὧδε ἢ ἰδοὺ ἐκεῖ· ἰδοὺ γὰρ ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ ἐντὸς ὑμῶν ἐστιν.
22 Les dijo a sus discípulos: ―Llegará el tiempo en que ustedes desearán ver por lo menos uno de los días del Hijo del hombre, pero no podrán.
22 Εἶπε δὲ πρὸς τοὺς μαθητάς· ἐλεύσονται ἡμέραι ὅτε ἐπιθυμήσετε μίαν τῶν ἡμερῶν τοῦ υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου ἰδεῖν, καὶ οὐκ ὄψεσθε.
23 Algunos les dirán: “¡Allá está!” o “¡Aquí está!”, pero no vayan, no los sigan.
23 καὶ ἐροῦσιν ὑμῖν· ἰδοὺ ὧδε, ἰδοὺ ἐκεῖ· μὴ ἀπέλθητε μηδὲ διώξητε.
24 Porque el día del Hijo del hombre, él resplandecerá como un relámpago que ilumina el cielo de un lado hasta el otro.
24 ὥσπερ γὰρ ἡ ἀστραπὴ ἀστράπτουσα ἐκ τῆς ὑπ᾽ οὐρανὸν εἰς τὴν ὑπ᾽ οὐρανὸν λάμπει, οὕτως ἔσται καὶ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐν τῇ ἡμέρᾳ αὐτοῦ.
25 Pero primero tiene que sufrir mucho y ser rechazado por la gente de esta generación.
25 πρῶτον δὲ δεῖ αὐτὸν πολλὰ παθεῖν καὶ ἀποδοκιμασθῆναι ἀπὸ τῆς γενεᾶς ταύτης.
26 »Cuando regrese el Hijo del hombre, las cosas estarán como en los tiempos de Noé:
26 καὶ καθὼς ἐγένετο ἐν ταῖς ἡμέραις Νῶε, οὕτως ἔσται καὶ ἐν ταῖς ἡμέραις τοῦ υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου·
27 comían, bebían y se casaban, hasta el día en que Noé entró en el barco, llegó el diluvio y los destruyó a todos.
27 ἤσθιον, ἔπινον, ἐγάμουν, ἐξεγαμίζοντο, ἄχρι ἧς ἡμέρας εἰσῆλθε Νῶε εἰς τὴν κιβωτόν, καὶ ἦλθεν ὁ κατακλυσμὸς καὶ ἀπώλεσεν ἅπαντας.
28 »Lo mismo pasó en tiempos de Lot: comían y bebían, compraban y vendían, sembraban y edificaban.
28 ὁμοίως καὶ ὡς ἐγένετο ἐν ταῖς ἡμέραις Λώτ· ἤσθιον, ἔπινον, ἠγόραζον, ἐπώλουν, ἐφύτευον, ᾠκοδόμουν·
29 Pero cuando Lot salió de Sodoma, cayó fuego y azufre del cielo y acabó con todos.
29 ᾗ δὲ ἡμέρᾳ ἐξῆλθε Λὼτ ἀπὸ Σοδόμων, ἔβρεξε πῦρ καὶ θεῖον ἀπ᾽ οὐρανοῦ καὶ ἀπώλεσεν ἅπαντας.
30 »Así será el día en que el Hijo del hombre aparezca.
30 κατὰ τὰ αὐτὰ ἔσται ᾗ ἡμέρᾳ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἀποκαλύπτεται.
31 En aquel día, el que esté en la azotea y tenga sus cosas dentro de la casa, que no baje a sacarlas. El que esté en el campo, que no regrese a su casa.
31 ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ ὃς ἔσται ἐπὶ τοῦ δώματος καὶ τὰ σκεύη αὐτοῦ ἐν τῇ οἰκίᾳ, μὴ καταβάτω ἆραι αὐτά, καὶ ὁ ἐν τῷ ἀγρῷ ὁμοίως μὴ ἐπιστρεψάτω εἰς τὰ ὀπίσω.
32 ¡Recuerden lo que le sucedió a la esposa de Lot!
32 μνημονεύετε τῆς γυναικὸς Λώτ.
33 El que trate de conservar su vida, la perderá. El que la pierda, la conservará.
33 ὃς ἐὰν ζητήσῃ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ σῶσαι, ἀπολέσει αὐτήν, καὶ ὃς ἐὰν ἀπολέσῃ αὐτήν, ζωογονήσει αὐτήν.
34 Aquella noche habrá dos personas en una misma cama: una será llevada y la otra será dejada.
34 λέγω ὑμῖν, ταύτῃ τῇ νυκτὶ δύο ἔσονται ἐπὶ κλίνης μιᾶς, εἷς παραληφθήσεται καὶ ὁ ἕτερος ἀφεθήσεται·
35 Dos mujeres estarán moliendo juntas: una será llevada y la otra será dejada».
35 δύο ἔσονται ἀλήθουσαι ἐπὶ τὸ αὐτό, μία παραληφθήσεται καὶ ἡ ἑτέρα ἀφεθήσεται·
36 No está en esta traducción
36 δύο ἐν τῷ ἀγρῷ, εἷς παραληφθήσεται καὶ ὁ ἕτερος ἀφεθήσεται.
37 Le preguntaron: —¿Dónde ocurrirá eso, Señor? Él les respondió: ―Donde esté el cadáver, allí se juntarán los buitres.
37 καὶ ἀποκριθέντες λέγουσιν αὐτῷ· ποῦ, Κύριε; ὁ δὲ εἶπεν αὐτοῖς· ὅπου τὸ σῶμα, ἐκεῖ ἐπισυναχθήσονται [καὶ] οἱ ἀετοί.

Personas y lugares de este capítulo

Del árbol genealógico y los mapas bíblicos de este sitio (en inglés), solo donde esas guías citan este capítulo.

Personas

  • Lot's wife

    Lot's wife; pillar of salt

    Lot's unnamed wife, led out of Sodom with her husband and two daughters, who looked back and became a pillar of salt.

    Citado en la guía: Genesis 19:26; Luke 17:32

Referencias cruzadas (34)

Pasajes relacionados con cada versículo, del Treasury of Scripture Knowledge, tal como los reúnen y ordenan los lectores de OpenBible.info.

  1. 1 Mateo 18:7; Romanos 14:13; 1 Corintios 11:19; Romanos 16:17; 1 Corintios 8:13
  2. 2 Marcos 9:42; Mateo 18:14; Mateo 18:3–6; Mateo 18:10; 1 Corintios 8:11–12
  3. 3 Levítico 19:17; Mateo 18:15–17; Mateo 18:21; Proverbios 9:8; 2 Crónicas 19:6–7
  4. 4 Colosenses 3:12–13; Mateo 18:21–22; Romanos 12:20; Mateo 6:14–15; Mateo 6:12
  5. 5 Marcos 9:24; Hebreos 12:2; Filipenses 4:13; 2 Corintios 12:8–10; 2 Tesalonicenses 1:3
  6. 6 Mateo 17:20; Marcos 9:23; Mateo 21:21; Mateo 13:31–32; Lucas 13:19
  7. 8 Lucas 12:37; Génesis 43:16
  8. 10 1 Corintios 9:16–17; Job 22:2–3; 1 Pedro 5:5–6; 1 Corintios 15:9–10; Job 35:6–7
  9. 11 Lucas 9:51–52; Juan 4:3–4
  10. 12 Levítico 13:45–46; Lucas 5:12; 2 Reyes 7:3; Lucas 18:13; 2 Crónicas 26:20–21
  11. 13 Mateo 9:27; Mateo 15:22; Mateo 20:30–31; Lucas 18:38–39; Marcos 9:22
  12. 14 Levítico 13:1–46; Lucas 5:14; 2 Reyes 5:14; Mateo 3:15; Juan 11:10
  13. 15 Salmo 30:11–12; Salmo 103:1–4; Isaías 38:19–22; Salmo 118:18–19; Lucas 17:17–18
  14. 16 Hechos 8:5–25; Mateo 10:5; Apocalipsis 19:10; Lucas 10:32–35; Apocalipsis 19:4–5
  15. 17 Romanos 1:21; Salmo 106:13; Génesis 3:9; Juan 8:7–10
  16. 18 Salmo 50:23; Mateo 15:24–28; Salmo 106:13; Mateo 8:12; Isaías 42:12
  17. 19 Marcos 5:34; Mateo 9:22; Marcos 10:52; Lucas 7:50; Lucas 8:48
  18. 20 Juan 18:36; Lucas 19:11; Lucas 16:16; Daniel 2:44; Zacarías 4:6
  19. 21 Mateo 12:28; Romanos 14:17; Marcos 13:21; Lucas 10:9–11; Colosenses 1:27
  20. 22 Lucas 5:35; Mateo 9:15; Juan 13:33; Juan 8:21–24; Marcos 2:20
  21. 23 Lucas 21:8; Mateo 24:23–26; Lucas 17:21; Marcos 13:21–23
  22. 24 Mateo 24:27; Malaquías 4:1–2; Mateo 24:30; Zacarías 9:14; Malaquías 3:1–2
  23. 25 Mateo 16:21; Lucas 9:22; Marcos 8:31; Mateo 21:42; Lucas 24:25–26
  24. 26 Mateo 24:37–39; Lucas 17:24; Génesis 7:7–23; Lucas 17:22; 1 Pedro 3:19–20
  25. 27 Lucas 12:19–20; 1 Tesalonicenses 5:1–3; Lucas 16:19–23; Isaías 22:12–14; Job 21:9–13
  26. 28 Ezequiel 16:49–50; Génesis 18:20–21; Santiago 5:1–5; Génesis 13:13; Génesis 19:1–28
  27. 29 Apocalipsis 11:8; Sofonías 2:9; Jeremías 50:40; Judas 7; 2 Pedro 2:6
  28. 30 2 Tesalonicenses 1:7; 1 Corintios 1:7; Apocalipsis 1:7; 1 Pedro 1:7; Lucas 21:34–36
  29. 31 Jeremías 45:5; Mateo 16:26; Lucas 21:21; Marcos 13:14–16; Filipenses 3:7–8
  30. 32 Hebreos 10:38–39; Génesis 19:26; 2 Pedro 2:18–22; 1 Corintios 10:6–12; Génesis 19:17
  31. 33 Marcos 8:35–37; Mateo 10:39; Juan 12:25; Lucas 9:24–25; Mateo 16:25
  32. 34 Mateo 24:40–41; 2 Pedro 2:9; Malaquías 3:16–18; 1 Tesalonicenses 4:16–17; Salmo 28:3
  33. 35 Mateo 24:41; Éxodo 11:5; Jueces 16:21
  34. 37 Mateo 24:28; Job 39:29–30; Zacarías 13:8–9; Apocalipsis 19:17–18; Amós 9:1–4

Referencias cruzadas: OpenBible.info (CC BY), tomadas sobre todo del Treasury of Scripture Knowledge (dominio público). · Fuentes y licencias

Lo que dijeron los Padres

Pasajes de los Padres de la Iglesia que comentan o citan este capítulo, tal como aparecen en la edición de Schaff (traducciones inglesas del siglo XIX, de dominio público). Los textos están en inglés.

Cómo se eligieron

«Comentario» es el comienzo de una homilía o exposición sobre este capítulo (homilías de san Juan Crisóstomo; tratados, sermones y comentarios a los Salmos de san Agustín). «Cita» es una frase en la que las notas de la propia edición identifican la cita de un versículo de este capítulo; solo se conserva si el texto coincide con el versículo. Solo se usan obras de autoría segura. Los Salmos siguen la numeración hebrea (Agustín usa la de los Setenta: su Salmo 50 es aquí el 51).

  1. Comentario 17:3 Augustine of Hippo, Sermons on Selected Lessons of the New Testament (Sermon LXIV)

    The Holy Gospel which we heard just now as it was being read, has admonished touching the remission of sins. And on this subject must ye be admonished now by my discourse.

    Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 6 (1888)

  2. Cita 17:5 Irenaeus of Lyons, Against Heresies (Book III, Chapter XIII)

    … shall those things be which thou hast prepared?" and similar to this, that of the rich man, who was clothed in purple and who fared sumptuously, and the indigent Lazarus; also the answer which He gave to His disciples when they said, "Increase our faith;" also His conversation with Zaccheus the publican; also about the Pharisee and the publican, who …

    Leer en contexto · Ante-Nicene Fathers, vol. 1 (1885)

  3. Cita 17:29–32 Augustine of Hippo, On Christian Doctrine (Book III, Chapters 35–36)

    In that day, he which shall be upon the house-top, and his stuff in the house, let him not come down to take it away; and he that is in the field, let him likewise not return back. Remember Lot's wife." Is it when our Lord shall have been revealed that men are to give heed to these sayings, and …

    Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 2 (1887)

  4. Cita 17:10 John Chrysostom, Homilies on the Gospel of Matthew (Homily III)

    For in the same way, we too, when we have servants, do then most approve them when, after having performed all their service with good will, they do not think they have done anything great.

    Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 10 (1888)

  5. Cita 17:5 Cyril of Jerusalem, Catechetical Lectures (Lecture V)

    But if thou thinkest that thou really art faithful, but hast not yet the fulness of faith, thou too hast need to say like the Apostles, Lord, increase our faith: for some part thou hast of thyself, but the greater part thou receivest from Him.

    Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 2, vol. 7 (1894)