Saltar al texto

Lucas · Nuevo Testamento de Felipe Scío de San Miguel (1797)

Lucas 17 Nuevo Testamento de Felipe Scío de San Miguel (1797)

Read in English
Sobre Scío
  • Católica
  • NT: Vulgata latina
  • Solo Nuevo Testamento
  • Formal (palabra por palabra)
  • 1797
  • Dominio público

Audio: Reina-Valera Antigua (RVA), leído por Joyfull · Sobre las grabaciones

Notas sobre este texto (3)
Scío Nuevo Testamento de Felipe Scío de San Miguel (1797)
PT1904 Texto Patriarcal 1904 (acentuado, edición de eBible)
1 Y dixo á sus discípulos: imposible es, que no vengan escándalos, Mas, ay de aquel por quién vienen!
1 Ἔλεγε δὲ καὶ πρὸς τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ· ἀνένδεκτόν ἐστι τοῦ μὴ ἐλθεῖν τὰ σκάνδαλα· οὐαὶ δὲ δι᾽ οὗ ἔρχεται.
2 Mas le valdría, que le pusiesen al cuello una piedra de molino y le lanzasen en el mar, que escandalizar á uno de estos pequeñitos.
2 λυσιτελεῖ αὐτῷ εἰ λίθος μυλικὸς περίκειται περὶ τὸν τράχηλον αὐτοῦ καὶ ἔρριπται εἰς τὴν θάλασσαν, ἢ ἵνα σκανδαλίσῃ ἕνα τῶν μικρῶν τούτων.
3 Mirad por vosotros: Si pecáre tu hermano contra tí, corrígele y si se arrepintiere, perdónale.
3 προσέχετε ἑαυτοῖς. ἐὰν δὲ ἁμάρτῃ εἰς σὲ ὁ ἀδελφός σου, ἐπιτίμησον αὐτῷ· καὶ ἐὰν μετανοήσῃ, ἄφες αὐτῷ·
4 Y si pecáre contra tí siete veces al día, y siete veces al día se volviere á tí, diciendo: Me pesa, perdónale,
4 καὶ ἐὰν ἑπτάκις τῆς ἡμέρας ἁμάρτῃ εἰς σὲ καὶ ἑπτάκις τῆς ἡμέρας ἐπιστρέψῃ [πρός σε] λέγων, μετανοῶ, ἀφήσεις αὐτῷ.
5 Y dixéron los Apóstoles al Señor: Auméntanos la fé.
5 Καὶ εἶπον οἱ ἀπόστολοι τῷ Κυρίῳ· πρόσθες ἡμῖν πίστιν.
6 Y dixo el Señor: Si tuviéreis fé, como un grano de mostaza, diréis á éste moral: Arráncate de raiz, y trasplántate en el mar: y os obedecerá.
6 εἶπε δὲ ὁ Κύριος· εἰ ἔχετε πίστιν ὡς κόκκον σινάπεως, ἐλέγετε ἂν τῇ συκαμίνῳ ταύτῃ, ἐκριζώθητι καὶ φυτεύθητι ἐν τῇ θαλάσσῃ, καὶ ὑπήκουσεν ἂν ὑμῖν.
7 ¿Y quién de vosotros teniendo un siervo, que ara, ó guarda el ganado, quando vuelve del campo, le dice: Pasa luego, siéntate á la mesa?
7 Τίς δὲ ἐξ ὑμῶν δοῦλον ἔχων ἀροτριῶντα ἢ ποιμαίνοντα, ὃς εἰσελθόντι ἐκ τοῦ ἀγροῦ ἐρεῖ, εὐθέως παρελθὼν ἀνάπεσε,
8 Y no le dice antes: Disponme de cenar, y ponte á servirme, mientras que cómo, y bebo; que después comerás tú y beberás?
8 ἀλλ᾽ οὐχὶ ἐρεῖ αὐτῷ· ἑτοίμασον τί δειπνήσω, καὶ περιζωσάμενος διακόνει μοι ἕως φάγω καὶ πίω, καὶ μετὰ ταῦτα φάγεσαι καὶ πίεσαι σύ;
9 Por ventura debe agradecimiento á aquel siervo porque éste hizo lo que le mandó?
9 μὴ χάριν ἔχει τῷ δούλῳ ἐκείνῳ ὅτι ἐποίησε τὰ διαταχθέντα; οὐ δοκῶ.
10 Pienso que no. Asi también vosotros, quando hiciereis todas las cosas que os son mandadas, decid: Siervos inútiles somos: lo que debiamos hacer, hicimos.
10 οὕτω καὶ ὑμεῖς, ὅταν ποιήσητε πάντα τὰ διαταχθέντα ὑμῖν, λέγετε ὅτι δοῦλοι ἀχρεῖοί ἐσμεν, ὅτι ὃ ὠφείλομεν ποιῆσαι πεποιήκαμεν.
11 Y aconteció, que yendo él á Jerusalém, pasaba por medio de Samaría, y de Galiléa.
11 Καὶ ἐγένετο ἐν τῷ πορεύεσθαι αὐτὸν εἰς Ἱερουσαλὴμ καὶ αὐτὸς διήρχετο διὰ μέσου Σαμαρείας καὶ Γαλιλαίας.
12 Y entrando en una aldea, saliéron á él diez hombres leprosos, que se paráron de léjos.
12 καὶ εἰσερχομένου αὐτοῦ εἴς τινα κώμην ἀπήντησαν αὐτῷ δέκα λεπροὶ ἄνδρες, οἳ ἔστησαν πόρρωθεν,
13 Y alzáron la voz diciendo: Jesús maestro, ten misericordia de nosotros.
13 καὶ αὐτοὶ ἦραν φωνὴν λέγοντες· Ἰησοῦ ἐπιστάτα, ἐλέησον ἡμᾶς.
14 Él quando los vió, dixo: Id, mostráos á los Sacerdotes. Y aconteció, que mientras iban, quedáron limpios.
14 καὶ ἰδὼν εἶπεν αὐτοῖς· πορευθέντες ἐπιδείξατε ἑαυτοὺς τοῖς ἱερεῦσι. καὶ ἐγένετο ἐν τῷ ὑπάγειν αὐτοὺς ἐκαθαρίσθησαν.
15 Y uno de ellos, quando vió que había quedado limpio, volvió glorificando á Dios á grandes voces.
15 εἷς δὲ ἐξ αὐτῶν, ἰδὼν ὅτι ἰάθη, ὑπέστρεψε μετὰ φωνῆς μεγάλης δοξάζων τὸν Θεόν,
16 Y se postró en tierra á los pies de Jesús, dándole gracias: y éste era Samaritano.
16 καὶ ἔπεσεν ἐπὶ πρόσωπον παρὰ τοὺς πόδας αὐτοῦ εὐχαριστῶν αὐτῷ· καὶ αὐτὸς ἦν Σαμαρείτης.
17 Y respondió Jesús, y dixo: ¿Por ventura no son diez los que fueron limpios? ¿y los nueve donde están?
17 ἀποκριθεὶς δὲ ὁ Ἰησοῦς εἶπεν· οὐχὶ οἱ δέκα ἐκαθαρίσθησαν; οἱ δὲ ἐννέα ποῦ;
18 No hubo quien volviese y diese gloria á Dios, sino éste extrangero.
18 οὐχ εὑρέθησαν ὑποστρέψαντες δοῦναι δόξαν τῷ Θεῷ εἰ μὴ ὁ ἀλλογενὴς οὗτος;
19 Y le dixo: Levántate, vete, que tu fé te ha hecho sálvo.
19 καὶ εἶπεν αὐτῷ· ἀναστὰς πορεύου· ἡ πίστις σου σέσωκέ σε.
20 Y preguntándole los Phariséos: ¿Quándo vendrá el reyno de Dios? les respondió y dixo: El reyno de Dios no vendrá con muestra exterior:
20 Ἐπερωτηθεὶς δὲ ὑπὸ τῶν Φαρισαίων πότε ἔρχεται ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ, ἀπεκρίθη αὐτοῖς καὶ εἶπεν· οὐκ ἔρχεται ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ μετὰ παρατηρήσεως,
21 Ni dirán: helo aquí, ó helo allí: Porque el reyno de Dios está dentro de vosotros.
21 οὐδὲ ἐροῦσιν ἰδοὺ ὧδε ἢ ἰδοὺ ἐκεῖ· ἰδοὺ γὰρ ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ ἐντὸς ὑμῶν ἐστιν.
22 Y dixo á sus discípulos: Vendrán días, quando desearéis ver un día del Hijo del hombre, y no lo veréis.
22 Εἶπε δὲ πρὸς τοὺς μαθητάς· ἐλεύσονται ἡμέραι ὅτε ἐπιθυμήσετε μίαν τῶν ἡμερῶν τοῦ υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου ἰδεῖν, καὶ οὐκ ὄψεσθε.
23 Y os dirán: Vedle aquí, ó vedle allí. No queráis ir, ni le sigais.
23 καὶ ἐροῦσιν ὑμῖν· ἰδοὺ ὧδε, ἰδοὺ ἐκεῖ· μὴ ἀπέλθητε μηδὲ διώξητε.
24 Porque como el relámpago, que relumbrando en la región inferior del Cielo, resplandece desde la una hasta la otra parte; así también será el Hijo del hombre en su día.
24 ὥσπερ γὰρ ἡ ἀστραπὴ ἀστράπτουσα ἐκ τῆς ὑπ᾽ οὐρανὸν εἰς τὴν ὑπ᾽ οὐρανὸν λάμπει, οὕτως ἔσται καὶ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐν τῇ ἡμέρᾳ αὐτοῦ.
25 Mas primero es menester que él padezca mucho, y que sea reprobado de ésta generación.
25 πρῶτον δὲ δεῖ αὐτὸν πολλὰ παθεῖν καὶ ἀποδοκιμασθῆναι ἀπὸ τῆς γενεᾶς ταύτης.
26 Y como fué en los días de Noé, así también será en los días del Hijo del hombre.
26 καὶ καθὼς ἐγένετο ἐν ταῖς ἡμέραις Νῶε, οὕτως ἔσται καὶ ἐν ταῖς ἡμέραις τοῦ υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου·
27 Comían, y bebían: los hombres tomaban mugeres, y las mugeres maridos hasta el día, en que entró Noé en el arca; y vino el diluvio, y acabó con todos.
27 ἤσθιον, ἔπινον, ἐγάμουν, ἐξεγαμίζοντο, ἄχρι ἧς ἡμέρας εἰσῆλθε Νῶε εἰς τὴν κιβωτόν, καὶ ἦλθεν ὁ κατακλυσμὸς καὶ ἀπώλεσεν ἅπαντας.
28 Asimismo como fué en los días de Lot; comían, y bebían; compraban, y vendían: plantaban, y hacían casas.
28 ὁμοίως καὶ ὡς ἐγένετο ἐν ταῖς ἡμέραις Λώτ· ἤσθιον, ἔπινον, ἠγόραζον, ἐπώλουν, ἐφύτευον, ᾠκοδόμουν·
29 Y el día, que salió Lot de Sodóma, llovió fuego y azufre del Cielo, y los mató á todos:
29 ᾗ δὲ ἡμέρᾳ ἐξῆλθε Λὼτ ἀπὸ Σοδόμων, ἔβρεξε πῦρ καὶ θεῖον ἀπ᾽ οὐρανοῦ καὶ ἀπώλεσεν ἅπαντας.
30 De ésta manera será el día, en que se manifestará el Hijo del hombre.
30 κατὰ τὰ αὐτὰ ἔσται ᾗ ἡμέρᾳ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἀποκαλύπτεται.
31 En aquella hora el que estuviere en el tejado, y tuviere sus alhajas dentro de la casa, no descienda á tomarlas, y el que en el campo, asímismo no tórne atrás.
31 ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ ὃς ἔσται ἐπὶ τοῦ δώματος καὶ τὰ σκεύη αὐτοῦ ἐν τῇ οἰκίᾳ, μὴ καταβάτω ἆραι αὐτά, καὶ ὁ ἐν τῷ ἀγρῷ ὁμοίως μὴ ἐπιστρεψάτω εἰς τὰ ὀπίσω.
32 Acordaos de la muger de Lot.
32 μνημονεύετε τῆς γυναικὸς Λώτ.
33 Todo aquel, que procuráre salvar su vida, la perderá: y quien la perdiere, la vivificará.
33 ὃς ἐὰν ζητήσῃ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ σῶσαι, ἀπολέσει αὐτήν, καὶ ὃς ἐὰν ἀπολέσῃ αὐτήν, ζωογονήσει αὐτήν.
34 Os digo que en aquella noche dos estarán en un lecho, el uno será tomado, y el otro dexado.
34 λέγω ὑμῖν, ταύτῃ τῇ νυκτὶ δύο ἔσονται ἐπὶ κλίνης μιᾶς, εἷς παραληφθήσεται καὶ ὁ ἕτερος ἀφεθήσεται·
35 Dos mugeres estarán moliendo juntas; la una será tomada, y la otra dexada: dos en el campo; el uno será tomado, y el otro dexado,
35 δύο ἔσονται ἀλήθουσαι ἐπὶ τὸ αὐτό, μία παραληφθήσεται καὶ ἡ ἑτέρα ἀφεθήσεται·
36 Respondiéron y le dixéron: ¿En dónde Señor?
36 δύο ἐν τῷ ἀγρῷ, εἷς παραληφθήσεται καὶ ὁ ἕτερος ἀφεθήσεται.
37 Y él les dixo: Do quiera que estuviere el cuerpo, allí también se congregarán las águilas.
37 καὶ ἀποκριθέντες λέγουσιν αὐτῷ· ποῦ, Κύριε; ὁ δὲ εἶπεν αὐτοῖς· ὅπου τὸ σῶμα, ἐκεῖ ἐπισυναχθήσονται [καὶ] οἱ ἀετοί.

Personas y lugares de este capítulo

Del árbol genealógico y los mapas bíblicos de este sitio (en inglés), solo donde esas guías citan este capítulo.

Personas

  • Lot's wife

    Lot's wife; pillar of salt

    Lot's unnamed wife, led out of Sodom with her husband and two daughters, who looked back and became a pillar of salt.

    Citado en la guía: Genesis 19:26; Luke 17:32

Referencias cruzadas (34)

Pasajes relacionados con cada versículo, del Treasury of Scripture Knowledge, tal como los reúnen y ordenan los lectores de OpenBible.info.

  1. 1 Mateo 18:7; Romanos 14:13; 1 Corintios 11:19; Romanos 16:17; 1 Corintios 8:13
  2. 2 Marcos 9:42; Mateo 18:14; Mateo 18:3–6; Mateo 18:10; 1 Corintios 8:11–12
  3. 3 Levítico 19:17; Mateo 18:15–17; Mateo 18:21; Proverbios 9:8; 2 Crónicas 19:6–7
  4. 4 Colosenses 3:12–13; Mateo 18:21–22; Romanos 12:20; Mateo 6:14–15; Mateo 6:12
  5. 5 Marcos 9:24; Hebreos 12:2; Filipenses 4:13; 2 Corintios 12:8–10; 2 Tesalonicenses 1:3
  6. 6 Mateo 17:20; Marcos 9:23; Mateo 21:21; Mateo 13:31–32; Lucas 13:19
  7. 8 Lucas 12:37; Génesis 43:16
  8. 10 1 Corintios 9:16–17; Job 22:2–3; 1 Pedro 5:5–6; 1 Corintios 15:9–10; Job 35:6–7
  9. 11 Lucas 9:51–52; Juan 4:3–4
  10. 12 Levítico 13:45–46; Lucas 5:12; 2 Reyes 7:3; Lucas 18:13; 2 Crónicas 26:20–21
  11. 13 Mateo 9:27; Mateo 15:22; Mateo 20:30–31; Lucas 18:38–39; Marcos 9:22
  12. 14 Levítico 13:1–46; Lucas 5:14; 2 Reyes 5:14; Mateo 3:15; Juan 11:10
  13. 15 Salmo 30:11–12; Salmo 103:1–4; Isaías 38:19–22; Salmo 118:18–19; Lucas 17:17–18
  14. 16 Hechos 8:5–25; Mateo 10:5; Apocalipsis 19:10; Lucas 10:32–35; Apocalipsis 19:4–5
  15. 17 Romanos 1:21; Salmo 106:13; Génesis 3:9; Juan 8:7–10
  16. 18 Salmo 50:23; Mateo 15:24–28; Salmo 106:13; Mateo 8:12; Isaías 42:12
  17. 19 Marcos 5:34; Mateo 9:22; Marcos 10:52; Lucas 7:50; Lucas 8:48
  18. 20 Juan 18:36; Lucas 19:11; Lucas 16:16; Daniel 2:44; Zacarías 4:6
  19. 21 Mateo 12:28; Romanos 14:17; Marcos 13:21; Lucas 10:9–11; Colosenses 1:27
  20. 22 Lucas 5:35; Mateo 9:15; Juan 13:33; Juan 8:21–24; Marcos 2:20
  21. 23 Lucas 21:8; Mateo 24:23–26; Lucas 17:21; Marcos 13:21–23
  22. 24 Mateo 24:27; Malaquías 4:1–2; Mateo 24:30; Zacarías 9:14; Malaquías 3:1–2
  23. 25 Mateo 16:21; Lucas 9:22; Marcos 8:31; Mateo 21:42; Lucas 24:25–26
  24. 26 Mateo 24:37–39; Lucas 17:24; Génesis 7:7–23; Lucas 17:22; 1 Pedro 3:19–20
  25. 27 Lucas 12:19–20; 1 Tesalonicenses 5:1–3; Lucas 16:19–23; Isaías 22:12–14; Job 21:9–13
  26. 28 Ezequiel 16:49–50; Génesis 18:20–21; Santiago 5:1–5; Génesis 13:13; Génesis 19:1–28
  27. 29 Apocalipsis 11:8; Sofonías 2:9; Jeremías 50:40; Judas 7; 2 Pedro 2:6
  28. 30 2 Tesalonicenses 1:7; 1 Corintios 1:7; Apocalipsis 1:7; 1 Pedro 1:7; Lucas 21:34–36
  29. 31 Jeremías 45:5; Mateo 16:26; Lucas 21:21; Marcos 13:14–16; Filipenses 3:7–8
  30. 32 Hebreos 10:38–39; Génesis 19:26; 2 Pedro 2:18–22; 1 Corintios 10:6–12; Génesis 19:17
  31. 33 Marcos 8:35–37; Mateo 10:39; Juan 12:25; Lucas 9:24–25; Mateo 16:25
  32. 34 Mateo 24:40–41; 2 Pedro 2:9; Malaquías 3:16–18; 1 Tesalonicenses 4:16–17; Salmo 28:3
  33. 35 Mateo 24:41; Éxodo 11:5; Jueces 16:21
  34. 37 Mateo 24:28; Job 39:29–30; Zacarías 13:8–9; Apocalipsis 19:17–18; Amós 9:1–4

Referencias cruzadas: OpenBible.info (CC BY), tomadas sobre todo del Treasury of Scripture Knowledge (dominio público). · Fuentes y licencias

Lo que dijeron los Padres

Pasajes de los Padres de la Iglesia que comentan o citan este capítulo, tal como aparecen en la edición de Schaff (traducciones inglesas del siglo XIX, de dominio público). Los textos están en inglés.

Cómo se eligieron

«Comentario» es el comienzo de una homilía o exposición sobre este capítulo (homilías de san Juan Crisóstomo; tratados, sermones y comentarios a los Salmos de san Agustín). «Cita» es una frase en la que las notas de la propia edición identifican la cita de un versículo de este capítulo; solo se conserva si el texto coincide con el versículo. Solo se usan obras de autoría segura. Los Salmos siguen la numeración hebrea (Agustín usa la de los Setenta: su Salmo 50 es aquí el 51).

  1. Comentario 17:3 Augustine of Hippo, Sermons on Selected Lessons of the New Testament (Sermon LXIV)

    The Holy Gospel which we heard just now as it was being read, has admonished touching the remission of sins. And on this subject must ye be admonished now by my discourse.

    Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 6 (1888)

  2. Cita 17:5 Irenaeus of Lyons, Against Heresies (Book III, Chapter XIII)

    … shall those things be which thou hast prepared?" and similar to this, that of the rich man, who was clothed in purple and who fared sumptuously, and the indigent Lazarus; also the answer which He gave to His disciples when they said, "Increase our faith;" also His conversation with Zaccheus the publican; also about the Pharisee and the publican, who …

    Leer en contexto · Ante-Nicene Fathers, vol. 1 (1885)

  3. Cita 17:29–32 Augustine of Hippo, On Christian Doctrine (Book III, Chapters 35–36)

    In that day, he which shall be upon the house-top, and his stuff in the house, let him not come down to take it away; and he that is in the field, let him likewise not return back. Remember Lot's wife." Is it when our Lord shall have been revealed that men are to give heed to these sayings, and …

    Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 2 (1887)

  4. Cita 17:10 John Chrysostom, Homilies on the Gospel of Matthew (Homily III)

    For in the same way, we too, when we have servants, do then most approve them when, after having performed all their service with good will, they do not think they have done anything great.

    Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 10 (1888)

  5. Cita 17:5 Cyril of Jerusalem, Catechetical Lectures (Lecture V)

    But if thou thinkest that thou really art faithful, but hast not yet the fulness of faith, thou too hast need to say like the Apostles, Lord, increase our faith: for some part thou hast of thyself, but the greater part thou receivest from Him.

    Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 2, vol. 7 (1894)