1 Και έγεινε λόγος Κυρίου προς Ιωνάν τον υιόν του Αμαθί, λέγων, 2 Σηκώθητι, ύπαγε εις Νινευή, την πόλιν την μεγάλην, και κήρυξον κατ' αυτής· διότι η ασέβεια αυτών ανέβη ενώπιόν μου. 3 Και εσηκώθη ο Ιωνάς διά να φύγη εις Θαρσείς από προσώπου Κυρίου και κατέβη εις Ιόππην· και εύρηκε πλοίον πορευόμενον εις Θαρσείς, και έδωκε τον ναύλον αυτού και επέβη εις αυτό, διά να υπάγη μετ' αυτών εις Θαρσείς από προσώπου Κυρίου. 4 Αλλ' ο Κύριος εξήγειρεν άνεμον μέγαν επί την θάλασσαν, και έγεινε κλύδων μέγας εν τη θαλάσση και το πλοίον εκινδύνευε να συντριφθή. 5 Και εφοβήθησαν οι ναύται και ανεβόησαν έκαστος προς τον θεόν αυτού και έκαμον εκβολήν των εν τω πλοίω σκευών εις την θάλασσαν, διά να ελαφρωθή απ' αυτών· ο δε Ιωνάς κατέβη εις το κοίλωμα του πλοίου και επλαγίασε και εκοιμάτο βαθέως. 6 Και επλησίασε προς αυτόν ο πλοίαρχος και είπε προς αυτόν, Τι κοιμάσαι συ; σηκώθητι, επικαλού τον Θεόν σου, ίσως ο Θεός μας ενθυμηθή και δεν χαθώμεν. 7 Και είπον έκαστος προς τον πλησίον αυτού, Έλθετε και ας ρίψωμεν κλήρους, διά να γνωρίσωμεν τίνος ένεκεν το κακόν τούτο είναι εφ' ημάς. Και έρριψαν κλήρους και έπεσεν ο κλήρος επί τον Ιωνάν. 8 Τότε είπον προς αυτόν, Ειπέ τώρα προς ημάς, τίνος ένεκεν το κακόν τούτο ήλθεν εφ' ημάς; Τι είναι το έργον σου; και πόθεν έρχεσαι; τις ο τόπος σου; και εκ τίνος λαού είσαι; 9 Ο δε είπε προς αυτούς, Εγώ είμαι Εβραίος· και σέβομαι Κύριον τον Θεόν του ουρανού, όστις εποίησε την θαλάσσαν και την ξηράν. 10 Τότε εφοβήθησαν οι άνθρωποι φόβον μέγαν και είπον προς αυτόν, Τι είναι τούτο, το οποίον έκαμες; διότι εγνώρισαν οι άνθρωποι, ότι έφευγεν από προσώπου Κυρίου, επειδή είχεν αναγγείλει τούτο προς αυτούς. 11 Και είπον προς αυτόν, Τι να σε κάμωμεν, διά να ησυχάση η θάλασσα αφ' ημών; διότι η θάλασσα εκλυδωνίζετο επί το μάλλον. 12 Και είπε προς αυτούς, Σηκώσατέ με και ρίψατέ με εις την θάλασσαν, και η θάλασσα θέλει ησυχάσει αφ' υμών· διότι εγώ γνωρίζω, ότι εξ αιτίας εμού έγεινεν ο μέγας ούτος κλύδων εφ' υμάς. 13 Οι άνθρωποι όμως εκωπηλάτουν δυνατά διά να επιστρέψωσι προς την ξηράν· αλλά δεν εδύναντο, διότι η θάλασσα εκλυδωνίζετο επί το μάλλον κατ' αυτών. 14 Όθεν ανεβόησαν προς τον Κύριον και είπον, Δεόμεθα, Κύριε, δεόμεθα, ας μη χαθώμεν διά την ζωήν του ανθρώπου τούτου και μη επιβάλης εφ' ημάς αίμα αθώον· διότι συ, Κύριε, έκαμες ως ήθελες. 15 Και εσήκωσαν τον Ιωνάν και έρριψαν αυτόν εις την θάλασσαν και η θάλασσα εστάθη από του θυμού αυτής. 16 Τότε οι άνθρωποι εφοβήθησαν τον Κύριον φόβον μέγαν και προσέφεραν θυσίαν εις τον Κύριον και έκαμον ευχάς. 17 Και διέταξε Κύριος μέγα κήτος να καταπίη τον Ιωνάν. Και ήτο ο Ιωνάς εν τη κοιλία του κήτους τρεις ημέρας και τρεις νύκτας.
Jonás · Biblia en griego moderno: Vamvas (1850)
Jonás 1 Biblia en griego moderno: Vamvas (1850)
Audio: Reina-Valera Antigua (RVA), leído por Joyfull · Jonás 1–4 · Sobre las grabaciones
Notas sobre este texto (2)
- The Old Testament is translated from the Hebrew, not from the Septuagint read in the Orthodox Church; there are no deuterocanonical books.
- Katharevousa (learned 19th-century Greek), as in the CrossWire module (text from theword.gr).
Personas y lugares de este capítulo
Del árbol genealógico y los mapas bíblicos de este sitio (en inglés), solo donde esas guías citan este capítulo.
Personas
Amittai
Named as the father of the prophet Jonah.
Citado en la guía: 2 Kings 14:25; Jonah 1:1
Jonah
The prophet from Gath-hepher, son of Amittai, through whom the LORD spoke that Jeroboam son of Joash would restore Israel's boundary.
Citado en la guía: 2 Kings 14:25; Jonah 1:1; Jonah 1:3
Lugares
Joppa
Judah's main seaport. Cedar for the Temple arrived here, Jonah fled from here, and Peter's rooftop vision here opened the gospel to the Gentiles.
Citado en la guía: Jonah 1:3; Acts 9:36; Acts 10:9
Referencias cruzadas (17)
Pasajes relacionados con cada versículo, del Treasury of Scripture Knowledge, tal como los reúnen y ordenan los lectores de OpenBible.info.
- 1 Lucas 11:32; Lucas 11:29–30; 2 Reyes 14:25; Mateo 16:4; Mateo 12:39–41
- 2 Génesis 18:20–21; Génesis 10:11; Nahúm 1:1; Isaías 58:1; Jonás 4:11
- 3 Salmo 139:7–12; Josué 19:46; Génesis 4:16; Hechos 9:43; 2 Tesalonicenses 1:9
- 4 Salmo 107:23–31; Mateo 8:24–27; Éxodo 14:21; Salmo 135:7; Amós 4:13
- 5 Jeremías 2:28; Hechos 27:18–19; 1 Reyes 18:26; Jueces 16:19; Lucas 22:45–46
- 6 Salmo 107:28–29; Jonás 3:9; Marcos 4:37–41; Efesios 5:14; 2 Samuel 12:22
- 7 Proverbios 16:33; Josué 7:13–18; Números 32:23; Josué 7:10; 1 Samuel 14:41–42
- 8 Génesis 47:3; 1 Samuel 30:13; Santiago 5:16; Josué 7:19; 1 Samuel 14:43
- 9 Salmo 146:5–6; Salmo 95:5–6; Nehemías 9:6; Salmo 136:26; Nehemías 1:4
- 10 Jonás 1:3; Job 27:22; Josué 7:25; Juan 19:8; Daniel 5:6–9
- 11 1 Samuel 6:2–3; Miqueas 6:6–7; 2 Samuel 21:1–6; 2 Samuel 24:11–13
- 12 2 Samuel 24:17; 1 Crónicas 21:17; Josué 7:12; Juan 11:50; Josué 7:20–21
- 13 Proverbios 21:30; Job 34:29
- 14 Salmo 115:3; Salmo 135:6; Deuteronomio 21:8; Efesios 1:11; Salmo 107:28
- 15 Lucas 8:24; Salmo 93:3–4; Salmo 107:29; Salmo 89:9; Mateo 8:26
- 16 Daniel 6:26; Salmo 116:14; Génesis 8:20; Salmo 50:14; Salmo 107:22
- 17 Mateo 12:40; Lucas 11:30; Mateo 16:4; Salmo 104:25–26; Habacuc 3:2
Referencias cruzadas: OpenBible.info (CC BY), tomadas sobre todo del Treasury of Scripture Knowledge (dominio público). · Fuentes y licencias
Lo que dijeron los Padres
Pasajes de los Padres de la Iglesia que comentan o citan este capítulo, tal como aparecen en la edición de Schaff (traducciones inglesas del siglo XIX, de dominio público). Los textos están en inglés.
Cómo se eligieron
«Comentario» es el comienzo de una homilía o exposición sobre este capítulo (homilías de san Juan Crisóstomo; tratados, sermones y comentarios a los Salmos de san Agustín). «Cita» es una frase en la que las notas de la propia edición identifican la cita de un versículo de este capítulo; solo se conserva si el texto coincide con el versículo. Solo se usan obras de autoría segura. Los Salmos siguen la numeración hebrea (Agustín usa la de los Setenta: su Salmo 50 es aquí el 51).
… the sign of Jonah, for those who held the same opinion as Jonah regarding the Lord, and who confessed, and said, "I am a servant of the Lord, and I worship the Lord God of heaven, who hath made the sea and the dry land." [This was done] that man, receiving an unhoped-for salvation from God, might rise from the …
But the one says, Take me, and cast me into the sea; so shall the sea be calm unto you; the other, Himself rebuked the winds and the sea, and there was a great calm.
Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 2, vol. 7 (1894)