Skip to the text

2 Peter · Patriarchal Text (Antoniades 1904/1912)

2 Peter 2 Patriarchal Text (Antoniades 1904/1912)

Leer en español
About PT
  • Orthodox
  • NT: Byzantine text
  • New Testament only
  • Original language
  • 1912
  • Public domain

Audio: World English Bible (WEB), read by Winfred W. Henson · About the recordings

Notes on this text (3)
PT Patriarchal Text (Antoniades 1904/1912)
PT1904 Patriarchal Text 1904 (accented, eBible edition)
1 εγενοντο δε και ψευδοπροφηται εν τω λαω, ως και εν υμιν εσονται ψευδοδιδασκαλοι, οιτινες παρεισαξουσιν αιρεσεις απωλειας, και τον αγορασαντα αυτους δεσποτην αρνουμενοι, επαγοντες εαυτοις ταχινην απωλειαν·
1 Ἐγένοντο δὲ καὶ ψευδοπροφῆται ἐν τῷ λαῷ, ὡς καὶ ἐν ὑμῖν ἔσονται ψευδοδιδάσκαλοι, οἵτινες παρεισάξουσιν αἱρέσεις ἀπωλείας, καὶ τὸν ἀγοράσαντα αὐτοὺς δεσπότην ἀρνούμενοι, ἐπάγοντες ἑαυτοῖς ταχινὴν ἀπώλειαν·
2 και πολλοι εξακολουθησουσιν αυτων ταις ασελγειαις, δι ους η οδος της αληθειας βλασφημηθησεται·
2 καὶ πολλοὶ ἐξακολουθήσουσιν αὐτῶν ταῖς ἀσελγείαις, δι᾽ οὓς ἡ ὁδὸς τῆς ἀληθείας βλασφημηθήσεται·
3 και εν πλεονεξια πλαστοις λογοις υμας εμπορευσονται, οις το κριμα εκπαλαι ουκ αργει, και η απωλεια αυτων ου νυσταξει.
3 καὶ ἐν πλεονεξίᾳ πλαστοῖς λόγοις ὑμᾶς ἐμπορεύσονται, οἷς τὸ κρῖμα ἔκπαλαι οὐκ ἀργεῖ, καὶ ἡ ἀπώλεια αὐτῶν οὐ νυστάξει.
4 ει γαρ ο θεος αγγελων αμαρτησαντων ουκ εφεισατο, αλλα σειραις ζοφου ταρταρωσας παρεδωκεν εις κρισιν τηρουμενους,
4 εἰ γὰρ ὁ Θεὸς ἀγγέλων ἁμαρτησάντων οὐκ ἐφείσατο, ἀλλὰ σειραῖς ζόφου ταρταρώσας παρέδωκεν εἰς κρίσιν τηρουμένους,
5 και αρχαιου κοσμου ουκ εφεισατο, αλλα ογδοον νωε δικαιοσυνης κηρυκα εφυλαξεν, κατακλυσμον κοσμω ασεβων επαξας,
5 καὶ ἀρχαίου κόσμου οὐκ ἐφείσατο, ἀλλὰ ὄγδοον Νῶε δικαιοσύνης κήρυκα ἐφύλαξε, κατακλυσμὸν κόσμῳ ἀσεβῶν ἐπάξας,
6 και πολεις σοδομων και γομορρας τεφρωσας καταστροφη κατεκρινεν, υποδειγμα μελλοντων ασεβειν τεθεικως,
6 καὶ πόλεις Σοδόμων καὶ Γομόρρας τεφρώσας καταστροφῇ κατέκρινεν, ὑπόδειγμα μελλόντων ἀσεβεῖν τεθεικώς,
7 και δικαιον λωτ καταπονουμενον υπο της των αθεσμων εν ασελγεια αναστροφης ερρυσατο·
7 καὶ δίκαιον Λὼτ καταπονούμενον ὑπὸ τῆς τῶν ἀθέσμων ἐν ἀσελγείᾳ ἀναστροφῆς ἐρρύσατο·
8 βλεμματι γαρ και ακοη ο δικαιος, εγκατοικων εν αυτοις, ημεραν εξ ημερας ψυχην δικαιαν ανομοις εργοις εβασανιζεν·—
8 βλέμματι γὰρ καὶ ἀκοῇ ὁ δίκαιος, ἐγκατοικῶν ἐν αὐτοῖς, ἡμέραν ἐξ ἡμέρας ψυχὴν δικαίαν ἀνόμοις ἔργοις ἐβασάνιζεν· —
9 οιδεν κυριος ευσεβεις εκ πειρασμου ρυεσθαι, αδικους δε εις ημεραν κρισεως κολαζομενους τηρειν,
9 οἶδε Κύριος εὐσεβεῖς ἐκ πειρασμοῦ ῥύεσθαι, ἀδίκους δὲ εἰς ἡμέραν κρίσεως κολαζομένους τηρεῖν,
10 μαλιστα δε τους οπισω σαρκος εν επιθυμια μιασμου πορευομενους και κυριοτητος καταφρονουντας. τολμηται, αυθαδεις! δοξας ου τρεμουσιν βλασφημουντες,
10 μάλιστα δὲ τοὺς ὀπίσω σαρκὸς ἐν ἐπιθυμίᾳ μιασμοῦ πορευομένους καὶ κυριότητος καταφρονοῦντας. τολμηταί, αὐθάδεις! δόξας οὐ τρέμουσι βλασφημοῦντες,
11 οπου αγγελοι, ισχυι και δυναμει μειζονες οντες, ου φερουσιν κατ αυτων παρα κυριω βλασφημον κρισιν.
11 ὅπου ἄγγελοι, ἰσχύϊ καὶ δυνάμει μείζονες ὄντες, οὐ φέρουσι κατ᾽ αὐτῶν παρὰ Κυρίῳ βλάσφημον κρίσιν.
12 ουτοι δε, ως αλογα ζωα φυσικα γεγενημενα εις αλωσιν και φθοραν, εν οις αγνοουσιν βλασφημουντες, εν τη φθορα αυτων καταφθαρησονται,
12 οὗτοι δέ, ὡς ἄλογα ζῷα φυσικὰ γεγενημένα εἰς ἅλωσιν καὶ φθοράν, ἐν οἷς ἀγνοοῦσι βλασφημοῦντες, ἐν τῇ φθορᾷ αὐτῶν καταφθαρήσονται,
13 κομιουμενοι μισθον αδικιας, ηδονην ηγουμενοι την εν ημερα τρυφην, σπιλοι και μωμοι, εντρυφωντες εν ταις απαταις αυτων, συνευωχουμενοι υμιν,
13 κομιούμενοι μισθὸν ἀδικίας, ἡδονὴν ἡγούμενοι τὴν ἐν ἡμέρᾳ τρυφήν, σπίλοι καὶ μῶμοι, ἐντρυφῶντες ἐν ταῖς ἀπάταις αὐτῶν, συνευωχούμενοι ὑμῖν,
14 οφθαλμους εχοντες μεστους μοιχαλιδος και ακαταπαυστους αμαρτιας, δελεαζοντες ψυχας αστηρικτους, καρδιαν γεγυμνασμενην πλεονεξιας εχοντες, καταρας τεκνα!
14 ὀφθαλμοὺς ἔχοντες μεστοὺς μοιχαλίδος καὶ ἀκαταπαύστους ἁμαρτίας, δελεάζοντες ψυχὰς ἀστηρίκτους, καρδίαν γεγυμνασμένην πλεονεξίας ἔχοντες, κατάρας τέκνα!
15 καταλιποντες ευθειαν οδον επλανηθησαν, εξακολουθησαντες τη οδω του βαλααμ του βοσορ, ος μισθον αδικιας ηγαπησεν,
15 καταλιπόντες εὐθεῖαν ὁδὸν ἐπλανήθησαν, ἐξακολουθήσαντες τῇ ὁδῷ τοῦ Βαλαὰμ τοῦ Βοσόρ, ὃς μισθὸν ἀδικίας ἠγάπησεν,
16 ελεγξιν δε εσχεν ιδιας παρανομιας· υποζυγιον αφωνον εν ανθρωπου φωνη φθεγξαμενον εκωλυσεν την του προφητου παραφρονιαν.
16 ἔλεγξιν δὲ ἔσχεν ἰδίας παρανομίας· ὑποζύγιον ἄφωνον ἐν ἀνθρώπου φωνῇ φθεγξάμενον ἐκώλυσε τὴν τοῦ προφήτου παραφρονίαν.
17 ουτοι εισιν πηγαι ανυδροι, νεφελαι υπο λαιλαπος ελαυνομεναι, οις ο ζοφος του σκοτους εις αιωνα τετηρηται.
17 οὗτοί εἰσι πηγαὶ ἄνυδροι, νεφέλαι ὑπὸ λαίλαπος ἐλαυνόμεναι, οἷς ὁ ζόφος τοῦ σκότους εἰς αἰῶνα τετήρηται.
18 υπερογκα γαρ ματαιοτητος φθεγγομενοι δελεαζουσιν εν επιθυμιαις σαρκος ασελγειαις τους οντως αποφυγοντας τους εν πλανη αναστρεφομενους,
18 ὑπέρογκα γὰρ ματαιότητος φθεγγόμενοι δελεάζουσιν ἐν ἐπιθυμίαις σαρκὸς ἀσελγείαις τοὺς ὄντως ἀποφυγόντας τοὺς ἐν πλάνῃ ἀναστρεφομένους,
19 ελευθεριαν αυτοις επαγγελλομενοι, αυτοι δουλοι υπαρχοντες της φθορας· ω γαρ τις ηττηται, τουτω και δεδουλωται.
19 ἐλευθερίαν αὐτοῖς ἐπαγγελλόμενοι, αὐτοὶ δοῦλοι ὑπάρχοντες τῆς φθορᾶς· ᾧ γάρ τις ἥττηται, τούτῳ καὶ δεδούλωται.
20 ει γαρ αποφυγοντες τα μιασματα του κοσμου εν επιγνωσει του κυριου και σωτηρος ιησου χριστου, τουτοις δε παλιν εμπλακεντες ηττωνται, γεγονεν αυτοις τα εσχατα χειρονα των πρωτων.
20 εἰ γὰρ ἀποφυγόντες τὰ μιάσματα τοῦ κόσμου ἐν ἐπιγνώσει τοῦ Κυρίου καὶ σωτῆρος Ἰησοῦ Χριστοῦ, τούτοις δὲ πάλιν ἐμπλακέντες ἡττῶνται, γέγονεν αὐτοῖς τὰ ἔσχατα χείρονα τῶν πρώτων.
21 κρειττον γαρ ην αυτοις μη επεγνωκεναι την οδον της δικαιοσυνης η επιγνουσιν επιστρεψαι εκ της παραδοθεισης αυτοις αγιας εντολης.
21 κρεῖττον γὰρ ἦν αὐτοῖς μὴ ἐπεγνωκέναι τὴν ὁδὸν τῆς δικαιοσύνης ἢ ἐπιγνοῦσιν ἐπιστρέψαι ἐκ τῆς παραδοθείσης αὐτοῖς ἁγίας ἐντολῆς.
22 συμβεβηκεν δε αυτοις το της αληθους παροιμιας, κυων επιστρεψας επι το ιδιον εξεραμα, και, υς λουσαμενη εις κυλισμα βορβορου.
22 συμβέβηκε δὲ αὐτοῖς τὸ τῆς ἀληθοῦς παροιμίας, κύων ἐπιστρέψας ἐπὶ τὸ ἴδιον ἐξέραμα, καί, ὗς λουσαμένη εἰς κύλισμα βορβόρου.
Cross references (22)

Related passages for each verse, from the Treasury of Scripture Knowledge as collected and ranked by readers at OpenBible.info.

  1. 1 Matthew 7:15; Jude 4; Deuteronomy 13:1–3; 2 Timothy 4:3; Matthew 24:11
  2. 2 Romans 2:24; Jude 10; Matthew 24:24; 2 Peter 2:15; Titus 2:8
  3. 3 2 Corinthians 2:17; Romans 16:18; Deuteronomy 32:35; 1 Thessalonians 2:5; Jude 15
  4. 4 Jude 6; Matthew 25:41; Romans 8:32; Revelation 20:1–3; Revelation 12:7–9
  5. 5 2 Peter 3:6; Hebrews 11:7; Luke 17:26–27; Jude 14–15; 1 Peter 3:19–20
  6. 6 Jude 7; Luke 17:28–30; Deuteronomy 29:23; Genesis 19:24–25; Numbers 26:10
  7. 7 Genesis 19:16; Genesis 19:29; Genesis 19:7–8; Genesis 19:22; Genesis 13:13
  8. 8 Psalm 119:158; Ezekiel 9:4; Psalm 119:136; 1 Timothy 1:9; Proverbs 25:26
  9. 9 Psalm 34:15–19; 1 Corinthians 10:13; Revelation 3:10; 2 Timothy 3:12; Jude 14–15
  10. 10 Jude 16; Jude 10; Exodus 22:28; Jude 18; 2 Peter 3:3
  11. 11 Jude 9; 2 Thessalonians 1:7; Psalm 103:20; Daniel 6:22; Psalm 104:4
  12. 12 Jude 10; Jeremiah 12:3; Galatians 6:8; 2 Peter 2:19; Psalm 92:6
  13. 13 Romans 13:13; Romans 2:8–9; Hebrews 2:2–3; Philippians 3:19; Jude 12–16
  14. 14 2 Peter 2:3; 2 Peter 2:18; Ephesians 2:3; 2 Peter 3:16; Ephesians 4:14
  15. 15 Revelation 2:14; Jude 11; Deuteronomy 23:4–5; Numbers 31:16; Numbers 22:5–7
  16. 16 Numbers 22:21–33; Acts 26:11; Luke 16:11; Ecclesiastes 7:25; Ecclesiastes 9:3
  17. 17 Jude 12–13; Jeremiah 14:3; Ephesians 4:14; Matthew 25:30; 2 Peter 2:4
  18. 18 2 Peter 2:20; Jude 15–16; Romans 13:13; James 5:5; Revelation 13:5–6
  19. 19 John 8:34; Romans 6:16–22; Galatians 5:13; Galatians 5:1; 1 Peter 2:16
  20. 20 Hebrews 10:26–27; Hebrews 6:4–8; Philippians 3:19; Luke 11:24–26; Deuteronomy 32:29
  21. 21 Ezekiel 18:24; Hebrews 6:4–6; James 4:17; Ezekiel 3:20; Luke 12:47
  22. 22 Proverbs 26:11

Cross references: OpenBible.info (CC BY), drawn mainly from the public-domain Treasury of Scripture Knowledge. · Sources & licences

What the Fathers said

Passages from the Church Fathers that expound or quote this chapter, verbatim from the public-domain Schaff edition (19th-century English translations).

How these were chosen

“Commentary” is the opening of a homily or exposition on this chapter (John Chrysostom’s homilies, Augustine’s tractates, sermons and expositions of the Psalms). “Quotes” are sentences where the edition’s own footnotes identify a quotation of a verse here, kept only when the wording matches the verse. Only works whose authorship is not in doubt are used. Psalms follow the Hebrew/English numbering (Augustine numbers them as the Septuagint does: his Psalm 50 is Psalm 51 here).

  1. Quotes verse 2:6–9 Clement of Rome, First Epistle to the Corinthians (Chapters VII–XIII)

    … saved out of Sodom when all the country round was punished by means of fire and brimstone, the Lord thus making it manifest that He does not forsake those that hope in Him, but gives up such as depart from Him to punishment and torture. For Lot's wife, who went forth with him, being of a different mind from himself …

    Read in context · Ante-Nicene Fathers, vol. 1 (1885)

  2. Quotes verse 2:4 Augustine of Hippo, The City of God (Book XI, Chapters 30–33)

    … incarcerated till their final damnation in the day of judgment, the Apostle Peter very plainly declares, when he says that "God spared not the angels that sinned, but cast them down to hell, and delivered them into chains of darkness to be reserved into judgment." Who, then, can doubt that God, either in foreknowledge or in act, separated between these …

    Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 2 (1887)

  3. Quotes verse 2:4 Augustine of Hippo, The City of God (Book XV, Chapter 20)

    … that time have so fallen, nor can I think that it is of them the Apostle Peter said, "For if God spared not the angels that sinned, but cast them down to hell, and delivered them into chains of darkness, to be reserved unto judgment." I think he rather speaks of these who first apostatized from God, along with their …

    Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 2 (1887)

  4. Quotes verse 2:19 Augustine of Hippo, The City of God (Book XIX, Chapter 14)

    … one who doeth sin is the servant of sin." And thus there are many wicked masters who have religious men as their slaves, and who are yet themselves in bondage; "for of whom a man is overcome, of the same is he brought in bondage." And beyond question it is a happier thing to be the slave of a man …

    Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 2 (1887)