1 και ηλθον εις το περαν της θαλασσης εις την χωραν των γεργεσηνων. 2 και εξελθοντος αυτου εκ του πλοιου ευθεως απηντησεν αυτω εκ των μνημειων ανθρωπος εν πνευματι ακαθαρτω, 3 ος την κατοικησιν ειχεν εν τοις μνημασιν, και ουτε αλυσεσιν ουδεις ηδυνατο αυτον δησαι, 4 δια το αυτον πολλακις πεδαις και αλυσεσιν δεδεσθαι, και διεσπασθαι υπ αυτου τας αλυσεις και τας πεδας συντετριφθαι, και ουδεις ισχυεν αυτον δαμασαι· 5 και δια παντος νυκτος και ημερας εν τοις μνημασιν και εν τοις ορεσιν ην κραζων και κατακοπτων εαυτον λιθοις. 6 ιδων δε τον ιησουν [απο] μακροθεν εδραμεν και προσεκυνησεν αυτον, 7 και κραξας φωνη μεγαλη λεγει· τι εμοι και σοι, ιησου, υιε του θεου του υψιστου; ορκιζω σε τον θεον, μη με βασανισης. 8 ελεγεν γαρ αυτω· εξελθε το πνευμα το ακαθαρτον εκ του ανθρωπου. 9 και επηρωτα αυτον· τι ονομα σοι; και απεκριθη λεγων· λεγεων ονομα μοι, οτι πολλοι εσμεν. 10 και παρεκαλει αυτον πολλα ινα μη αποστειλη αυτους εξω της χωρας. 11 ην δε εκει αγελη χοιρων μεγαλη βοσκομενη προς τω ορει· 12 και παρεκαλεσαν αυτον παντες οι δαιμονες λεγοντες· πεμψον ημας εις τους χοιρους, ινα εις αυτους εισελθωμεν. 13 και επετρεψεν αυτοις ευθεως ο ιησους. και εξελθοντα τα πνευματα τα ακαθαρτα εισηλθον εις τους χοιρους· και ωρμησεν η αγελη κατα του κρημνου εις την θαλασσαν· ησαν δε ως δισχιλιοι· και επνιγοντο εν τη θαλασση. 14 και οι βοσκοντες τους χοιρους εφυγον και απηγγειλαν εις την πολιν και εις τους αγρους· και εξηλθον ιδειν τι εστιν το γεγονος. 15 και ερχονται προς τον ιησουν, και θεωρουσιν τον δαιμονιζομενον καθημενον και ιματισμενον και σωφρονουντα, τον εσχηκοτα τον λεγεωνα, και εφοβηθησαν. 16 και διηγησαντο αυτοις οι ιδοντες πως εγενετο τω δαιμονιζομενω και περι των χοιρων. 17 και ηρξαντο παρακαλειν αυτον απελθειν απο των οριων αυτων. 18 και εμβαινοντος αυτου εις το πλοιον παρεκαλει αυτον ο δαιμονισθεις ινα μετ αυτου η. 19 και ουκ αφηκεν αυτον, αλλα λεγει αυτω· υπαγε εις τον οικον σου προς τους σους και αναγγειλον αυτοις οσα σοι ο κυριος πεποιηκεν και ηλεησεν σε. 20 και απηλθεν και ηρξατο κηρυσσειν εν τη δεκαπολει οσα εποιησεν αυτω ο ιησους, και παντες εθαυμαζον. 21 και διαπερασαντος του ιησου εν τω πλοιω παλιν εις το περαν συνηχθη οχλος πολυς επ αυτον, και ην παρα την θαλασσαν. 22 και ερχεται εις των αρχισυναγωγων, ονοματι ιαειρος, και ιδων αυτον πιπτει προς τους ποδας αυτου 23 και παρεκαλει αυτον πολλα, λεγων οτι το θυγατριον μου εσχατως εχει, ινα ελθων επιθης αυτη τας χειρας, οπως σωθη και ζησεται. 24 και απηλθεν μετ αυτου· και ηκολουθει αυτω οχλος πολυς, και συνεθλιβον αυτον. 25 και γυνη τις ουσα εν ρυσει αιματος ετη δωδεκα, 26 και πολλα παθουσα υπο πολλων ιατρων και δαπανησασα τα παρ εαυτης παντα, και μηδεν ωφεληθεισα, αλλα μαλλον εις το χειρον ελθουσα, 27 ακουσασα περι του ιησου, ελθουσα εν τω οχλω οπισθεν ηψατο του ιματιου αυτου· 28 ελεγεν γαρ εν εαυτη οτι εαν αψωμαι καν των ιματιων αυτου, σωθησομαι. 29 και ευθεως εξηρανθη η πηγη του αιματος αυτης, και εγνω τω σωματι οτι ιαται απο της μαστιγος. 30 και ευθεως ο ιησους επιγνους εν εαυτω την εξ αυτου δυναμιν εξελθουσαν, επιστραφεις εν τω οχλω ελεγεν· τις μου ηψατο των ιματιων; 31 και ελεγον αυτω οι μαθηται αυτου· βλεπεις τον οχλον συνθλιβοντα σε, και λεγεις τις μου ηψατο; 32 και περιεβλεπετο ιδειν την τουτο ποιησασαν. 33 η δε γυνη φοβηθεισα και τρεμουσα, ειδυια ο γεγονεν επ αυτη, ηλθεν και προσεπεσεν αυτω και ειπεν αυτω πασαν την αληθειαν. 34 ο δε ειπεν αυτη· θυγατερ, η πιστις σου σεσωκεν σε· υπαγε εις ειρηνην, και ισθι υγιης απο της μαστιγος σου. 35 ετι αυτου λαλουντος ερχονται απο του αρχισυναγωγου λεγοντες οτι η θυγατηρ σου απεθανεν· τι ετι σκυλλεις τον διδασκαλον; 36 ο δε ιησους ευθεως ακουσας τον λογον λαλουμενον λεγει τω αρχισυναγωγω· μη φοβου, μονον πιστευε. 37 και ουκ αφηκεν αυτω ουδενα συνακολουθησαι ει μη πετρον και ιακωβον και ιωαννην τον αδελφον ιακωβου. 38 και ερχεται εις τον οικον του αρχισυναγωγου, και θεωρει θορυβον, [και] κλαιοντας και αλαλαζοντας πολλα, 39 και εισελθων λεγει αυτοις· τι θορυβεισθε και κλαιετε; το παιδιον ουκ απεθανεν, αλλα καθευδει. 40 και κατεγελων αυτου. ο δε εκβαλων παντας παραλαμβανει τον πατερα του παιδιου και την μητερα και τους μετ αυτου, και εισπορευεται οπου ην το παιδιον ανακειμενον, 41 και κρατησας της χειρος του παιδιου λεγει αυτη· ταλιθα, κουμι· ο εστιν μεθερμηνευομενον, το κορασιον, σοι λεγω, εγειρε. 42 και ευθεως ανεστη το κορασιον και περιεπατει· ην γαρ ετων δωδεκα. και εξεστησαν εκστασει μεγαλη. 43 και διεστειλατο αυτοις πολλα ινα μηδεις γνω τουτο· και ειπεν δοθηναι αυτη φαγειν.
Mark · Patriarchal Text (Antoniades 1904/1912)
Mark 5 Patriarchal Text (Antoniades 1904/1912)
Audio: World English Bible (WEB), read by Winfred W. Henson · About the recordings
Notes on this text (3)
- The digital source has no accents or capitals (as Robinson distributes it); 1912 base text, movable nu regularised.
- Double square brackets [[ ]] are marks in the digital source; at 1 John 5:7–8 they enclose the words the 1904 edition prints in smaller type.
- Credit: Maurice A. Robinson & Jussi Ala-Konni (byztxt).
People & places in this chapter
From this site's family tree and Bible maps, only where those guides cite this chapter.
People
Jairus
A synagogue leader who fell at Jesus' feet and begged Him to come heal his daughter, who was raised from death.
Cited in the guide: Mark 5:22; Luke 8:41
Cross references (40)
Related passages for each verse, from the Treasury of Scripture Knowledge as collected and ranked by readers at OpenBible.info.
- 1 Luke 8:26–39; Matthew 8:28–34; Mark 4:35
- 2 Mark 1:23; Isaiah 65:4; Mark 5:8; Luke 9:42; Mark 1:26
- 3 Isaiah 65:4; Luke 8:29; Daniel 4:32–33; Mark 9:18–22
- 4 James 3:7–8
- 5 1 Kings 18:28; Job 2:7–8; John 8:44
- 6 James 2:19; Psalm 66:3; Luke 4:41; Psalm 72:9; Acts 16:17
- 7 Matthew 8:29; Acts 16:17; Matthew 26:63; Jude 6; Matthew 4:3
- 8 Acts 16:18; Mark 9:25–26; Mark 1:25
- 9 Luke 8:30; Mark 5:15; Matthew 26:53; Luke 11:21–26; Matthew 12:45
- 10 Mark 3:22; Mark 5:13
- 11 Isaiah 66:3; Leviticus 11:7–8; Deuteronomy 14:8; Matthew 8:30; Luke 8:32
- 12 1 Peter 5:8; 2 Corinthians 2:11; Luke 22:31–32; Job 1:10–12; Job 2:5
- 13 Job 2:6; 1 Peter 3:22; 1 Kings 22:22; John 8:44; Matthew 8:32
- 14 Luke 8:34; Matthew 8:33
- 15 Colossians 1:13; 2 Timothy 1:7; 1 Samuel 6:20–21; Mark 5:9; Isaiah 49:24–25
- 17 Matthew 8:34; Mark 1:24; Luke 8:37; Genesis 26:16; Mark 5:7
- 18 Luke 8:38–39; Philippians 1:23–24; Mark 5:17; Psalm 116:12; Mark 5:7
- 19 Psalm 66:16; John 4:29; Daniel 6:25–27; Daniel 4:1–3; Isaiah 38:9–20
- 20 Matthew 4:25; Mark 7:31
- 21 Matthew 9:1; Mark 4:1; Luke 8:40
- 22 Luke 13:14; Acts 13:15; Acts 18:8; Acts 18:17; Mark 5:35–36
- 23 Luke 13:13; Mark 16:18; Luke 4:40; Acts 28:8; Mark 7:32
- 24 Mark 5:31; Mark 3:9–10; Mark 3:20; Luke 7:6; Luke 8:45
- 25 Leviticus 15:25–27; Luke 8:43–44; Matthew 9:20–22; Leviticus 15:19–20; John 5:5–6
- 26 Jeremiah 30:12–13; Job 13:4; Psalm 108:12; Jeremiah 8:22; Jeremiah 51:8
- 27 Acts 19:12; Acts 5:15; Matthew 14:36; Mark 6:56; 2 Kings 13:21
- 29 Mark 5:34; Psalm 103:3; Psalm 30:2; Mark 3:10; Psalm 147:3
- 30 Luke 6:19; Luke 8:46; Luke 5:17; 1 Peter 2:9
- 31 Luke 8:45; Luke 9:12
- 33 Luke 8:47; Luke 1:12; Psalm 116:12–14; Psalm 30:2; Luke 1:29
- 34 Luke 8:48; Matthew 9:22; Luke 7:50; Luke 18:42; Mark 5:29
- 35 Luke 8:49; John 11:39; Mark 10:17; Luke 7:6–7; John 5:25
- 36 Luke 8:50; Matthew 9:28–29; John 11:40; Mark 9:23; Romans 4:18–24
- 37 Mark 14:33; Acts 9:40; 2 Corinthians 13:1; Mark 9:2; Luke 8:51
- 38 Matthew 9:23–24; Luke 8:52–53; Jeremiah 9:17–20; Mark 5:22; Matthew 11:17
- 39 Acts 20:10; 1 Thessalonians 5:10; Daniel 12:2; 1 Corinthians 11:30; 1 Thessalonians 4:13–14
- 40 Nehemiah 2:19; Matthew 7:6; Job 12:4; Luke 16:14; Luke 8:53–54
- 41 Mark 1:31; Luke 7:14–15; John 5:28–29; Luke 8:54–55; John 11:43–44
- 42 Mark 1:27; Acts 3:10–13; Mark 6:51; Mark 4:41; Mark 7:37
- 43 Matthew 8:4; Mark 7:36; Mark 1:43; Matthew 9:30; Luke 8:56
Cross references: OpenBible.info (CC BY), drawn mainly from the public-domain Treasury of Scripture Knowledge. · Sources & licences
What the Fathers said
Passages from the Church Fathers that expound or quote this chapter, verbatim from the public-domain Schaff edition (19th-century English translations).
How these were chosen
“Commentary” is the opening of a homily or exposition on this chapter (John Chrysostom’s homilies, Augustine’s tractates, sermons and expositions of the Psalms). “Quotes” are sentences where the edition’s own footnotes identify a quotation of a verse here, kept only when the wording matches the verse. Only works whose authorship is not in doubt are used. Psalms follow the Hebrew/English numbering (Augustine numbers them as the Septuagint does: his Psalm 50 is Psalm 51 here).
For after she had been thus afflicted during twelve years, she was healed by the advent of the Saviour, when she had touched the border of His garment; and on this account the Saviour said, "Who touched me?" --teaching his disciples the mystery which had occurred among the Æons, and the healing of that Æon who had been involved in …
And as He is going, it is announced that she is dead; and as though He would now be only wearying Himself in vain, word was brought to her father, "Thy daughter is dead, why weariest thou the Master any further?" But He went on, and said to the father of the damsel, "Be not afraid, only believe." He comes …
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 6 (1888)
With this view He both walks more leisurely, and discourses more with the woman; that He might give time for the damsel to die, and for those to come, who told of it, and said, "Trouble not the Master." This again surely the evangelist obscurely signifies, when he saith, "While He yet spake, there came from the house certain which …
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 10 (1888)
… as though He would now be only wearying Himself in vain, word was brought to her father, "Thy daughter is dead, why weariest thou the Master any further?" But He went on, and said to the father of the damsel, "Be not afraid, only believe." He comes to the house, and finds the customary funeral obsequies already prepared, and He …
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 6 (1888)
… But He went on, and said to the father of the damsel, "Be not afraid, only believe." He comes to the house, and finds the customary funeral obsequies already prepared, and He says to them, "Weep not, for the damsel is not dead, but sleepeth." He spake the truth; she was asleep; asleep, that is, in respect of Him, by …
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 6 (1888)