Revelation · Patriarchal Text (Antoniades 1904/1912)
Revelation 7 Patriarchal Text (Antoniades 1904/1912)
Audio: World English Bible (WEB), read by Winfred W. Henson · About the recordings
Notes on this text (3)
- The digital source has no accents or capitals (as Robinson distributes it); 1912 base text, movable nu regularised.
- Double square brackets [[ ]] are marks in the digital source; at 1 John 5:7–8 they enclose the words the 1904 edition prints in smaller type.
- Credit: Maurice A. Robinson & Jussi Ala-Konni (byztxt).
1 και μετα τουτο ειδον τεσσαρας αγγελους εστωτας επι τας τεσσαρας γωνιας της γης, κρατουντας τους τεσσαρας ανεμους της γης, ινα μη πνεη ανεμος επι της γης μητε επι της θαλασσης μητε επι παν δενδρον.
1 Καὶ μετὰ τοῦτο εἶδον τέσσαρας ἀγγέλους ἑστῶτας ἐπὶ τὰς τέσσαρας γωνίας τῆς γῆς, κρατοῦντας τοὺς τέσσαρας ἀνέμους τῆς γῆς, ἵνα μὴ πνέῃ ἄνεμος ἐπὶ τῆς γῆς μήτε ἐπὶ τῆς θαλάσσης μήτε ἐπὶ πᾶν δένδρον.
2 και ειδον αλλον αγγελον αναβαινοντα απο ανατολης ηλιου, εχοντα σφραγιδα θεου ζωντος, και εκραξεν φωνη μεγαλη τοις τεσσαρσιν αγγελοις, οις εδοθη αυτοις αδικησαι την γην και την θαλασσαν,
2 καὶ εἶδον ἄλλον ἄγγελον ἀναβαίνοντα ἀπὸ ἀνατολῆς ἡλίου, ἔχοντα σφραγῖδα Θεοῦ ζῶντος, καὶ ἔκραξε φωνῇ μεγάλῃ τοῖς τέσσαρσιν ἀγγέλοις, οἷς ἐδόθη αὐτοῖς ἀδικῆσαι τὴν γῆν καὶ τὴν θάλασσαν,
3 λεγων· μη αδικησητε την γην μητε την θαλασσαν μητε τα δενδρα, αχρι ου σφραγισωμεν τους δουλους του θεου ημων επι των μετωπων αυτων.
3 λέγων· μὴ ἀδικήσητε τὴν γῆν μήτε τὴν θάλασσαν μήτε τὰ δένδρα, ἄχρις οὗ σφραγίσωμεν τοὺς δούλους τοῦ Θεοῦ ἡμῶν ἐπὶ τῶν μετώπων αὐτῶν.
4 και ηκουσα τον αριθμον των εσφραγισμενων· εκατον τεσσαρακοντα τεσσαρες χιλιαδες εσφραγισμενοι εκ πασης φυλης υιων ισραηλ·
4 Καὶ ἤκουσα τὸν ἀριθμὸν τῶν ἐσφραγισμένων· ἑκατὸν τεσσαράκοντα τέσσαρες χιλιάδες ἐσφραγισμένοι ἐκ πάσης φυλῆς υἱῶν Ἰσραήλ·
5 εκ φυλης ιουδα δωδεκα χιλιαδες εσφραγισμενοι, εκ φυλης ρουβην δωδεκα χιλιαδες, εκ φυλης γαδ δωδεκα χιλιαδες,
5 ἐκ φυλῆς Ἰούδα δώδεκα χιλιάδες ἐσφραγισμένοι, ἐκ φυλῆς Ῥουβὴν δώδεκα χιλιάδες, ἐκ φυλῆς Γὰδ δώδεκα χιλιάδες,
6 εκ φυλης ασηρ δωδεκα χιλιαδες, εκ φυλης νεφθαλειμ δωδεκα χιλιαδες, εκ φυλης μανασση δωδεκα χιλιαδες,
6 ἐκ φυλῆς Ἀσὴρ δώδεκα χιλιάδες, ἐκ φυλῆς Νεφθαλεὶμ δώδεκα χιλιάδες, ἐκ φυλῆς Μανασσῆ δώδεκα χιλιάδες,
7 εκ φυλης συμεων δωδεκα χιλιαδες, εκ φυλης λευι δωδεκα χιλιαδες, εκ φυλης ισσαχαρ δωδεκα χιλιαδες,
7 ἐκ φυλῆς Συμεὼν δώδεκα χιλιάδες, ἐκ φυλῆς Λευῒ δώδεκα χιλιάδες, ἐκ φυλῆς Ἰσσάχαρ δώδεκα χιλιάδες,
8 εκ φυλης ζαβουλων δωδεκα χιλιαδες, εκ φυλης ιωσηφ δωδεκα χιλιαδες, εκ φυλης βενιαμιν δωδεκα χιλιαδες εσφραγισμενοι.
8 ἐκ φυλῆς Ζαβουλὼν δώδεκα χιλιάδες, ἐκ φυλῆς Ἰωσὴφ δώδεκα χιλιάδες, ἐκ φυλῆς Βενιαμὶν δώδεκα χιλιάδες ἐσφραγισμένοι.
9 μετα ταυτα ειδον, και ιδου οχλος πολυς, ον αριθμησαι αυτον ουδεις εδυνατο, εκ παντος εθνους και φυλων και λαων και γλωσσων, εστωτας ενωπιον του θρονου και ενωπιον του αρνιου, περιβεβλημενους στολας λευκας, και φοινικες εν ταις χερσιν αυτων·
9 Μετὰ ταῦτα εἶδον, καὶ ἰδοὺ ὄχλος πολύς, ὃν ἀριθμῆσαι αὐτὸν οὐδεὶς ἐδύνατο, ἐκ παντὸς ἔθνους καὶ φυλῶν καὶ λαῶν καὶ γλωσσῶν, ἑστῶτας ἐνώπιον τοῦ θρόνου καὶ ἐνώπιον τοῦ ἀρνίου, περιβεβλημένους στολὰς λευκάς, καὶ φοίνικες ἐν ταῖς χερσὶν αὐτῶν·
10 και κραζουσιν φωνη μεγαλη λεγοντες· η σωτηρια τω θεω ημων τω καθημενω επι του θρονου και τω αρνιω.
10 καὶ κράζουσι φωνῇ μεγάλῃ λέγοντες· ἡ σωτηρία τῷ Θεῷ ἡμῶν τῷ καθημένῳ ἐπὶ τοῦ θρόνου καὶ τῷ ἀρνίῳ.
11 και παντες οι αγγελοι ειστηκεισαν κυκλω του θρονου και των πρεσβυτερων και των τεσσαρων ζωων, και επεσαν ενωπιον του θρονου επι τα προσωπα αυτων και προσεκυνησαν τω θεω
11 καὶ πάντες οἱ ἄγγελοι εἱστήκεισαν κύκλῳ τοῦ θρόνου καὶ τῶν πρεσβυτέρων καὶ τῶν τεσσάρων ζῴων, καὶ ἔπεσαν ἐνώπιον τοῦ θρόνου ἐπὶ τὰ πρόσωπα αὐτῶν καὶ προσεκύνησαν τῷ Θεῷ
12 λεγοντες· αμην· η ευλογια και η δοξα και η σοφια και η ευχαριστια και η τιμη και η δυναμις και η ισχυς τω θεω ημων εις τους αιωνας των αιωνων· αμην.
12 λέγοντες· ἀμήν· ἡ εὐλογία καὶ ἡ δόξα καὶ ἡ σοφία καὶ ἡ εὐχαριστία καὶ ἡ τιμὴ καὶ ἡ δύναμις καὶ ἡ ἰσχὺς τῷ Θεῷ ἡμῶν εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων· ἀμήν.
13 και απεκριθη εις εκ των πρεσβυτερων λεγων μοι· ουτοι οι περιβεβλημενοι τας στολας τας λευκας τινες εισιν και ποθεν ηλθον;
13 Καὶ ἀπεκρίθη εἷς ἐκ τῶν πρεσβυτέρων λέγων μοι· οὗτοι οἱ περιβεβλημένοι τὰς στολὰς τὰς λευκὰς τίνες εἰσὶ καὶ πόθεν ἦλθον;
14 και ειρηκα αυτω· κυριε μου, συ οιδας. και ειπεν μοι· ουτοι εισιν οι ερχομενοι εκ της θλιψεως της μεγαλης, και επλυναν τας στολας αυτων και ελευκαναν αυτας εν τω αιματι του αρνιου.
14 καὶ εἴρηκα αὐτῷ· κύριέ μου, σὺ οἶδας. καὶ εἶπέ μοι· οὗτοί εἰσιν οἱ ἐρχόμενοι ἐκ τῆς θλίψεως τῆς μεγάλης, καὶ ἔπλυναν τὰς στολὰς αὐτῶν καὶ ἐλεύκαναν αὐτὰς ἐν τῷ αἵματι τοῦ ἀρνίου.
15 δια τουτο εισιν ενωπιον του θρονου του θεου και λατρευουσιν αυτω ημερας και νυκτος εν τω ναω αυτου. και ο καθημενος επι του θρονου σκηνωσει επ αυτους.
15 διὰ τοῦτό εἰσιν ἐνώπιον τοῦ θρόνου τοῦ Θεοῦ καὶ λατρεύουσιν αὐτῷ ἡμέρας καὶ νυκτὸς ἐν τῷ ναῷ αὐτοῦ. καὶ ὁ καθήμενος ἐπὶ τοῦ θρόνου σκηνώσει ἐπ᾽ αὐτούς.
16 ου πεινασουσιν ετι ουδε διψησουσιν ετι, ουδ ου μη πεση επ αυτους ο ηλιος ουδε παν καυμα,
16 οὐ πεινάσουσιν ἔτι οὐδὲ διψήσουσιν ἔτι, οὐδ᾽ οὐ μὴ πέσῃ ἐπ᾽ αὐτοὺς ὁ ἥλιος οὐδὲ πᾶν καῦμα,
17 οτι το αρνιον το ανα μεσον του θρονου ποιμαινει αυτους, και οδηγησει αυτους επι ζωης πηγας υδατων, και εξαλειψει ο θεος παν δακρυον εκ των οφθαλμων αυτων.
17 ὅτι τὸ ἀρνίον τὸ ἀνὰ μέσον τοῦ θρόνου ποιμαίνει αὐτούς, καὶ ὁδηγήσει αὐτοὺς ἐπὶ ζωῆς πηγὰς ὑδάτων, καὶ ἐξαλείψει ὁ Θεὸς πᾶν δάκρυον ἐκ τῶν ὀφθαλμῶν αὐτῶν.
Cross references (16)
Related passages for each verse, from the Treasury of Scripture Knowledge as collected and ranked by readers at OpenBible.info.
- 1 Matthew 24:31; Daniel 7:2; Jeremiah 49:36; Mark 13:27; Daniel 8:8
- 2 Ephesians 4:30; 2 Corinthians 1:22; Revelation 7:3–8; Revelation 9:4; Ephesians 1:13
- 3 Ezekiel 9:4; Revelation 22:4; Revelation 9:4; Revelation 13:16; Exodus 12:13
- 4 Revelation 14:1; Revelation 14:3; Luke 22:30; Matthew 19:28; Acts 26:7
- 5 Exodus 1:2–4; Numbers 13:4–16; Numbers 10:14–27; Numbers 1:4–15; 1 Corinthians 2:1–2
- 6 Luke 2:36
- 7 Genesis 35:23; Numbers 26:14; Genesis 29:34; Numbers 1:22; Genesis 49:5
- 9 Revelation 5:9; John 12:13; Psalm 117:1–2; Revelation 7:13–15; Psalm 2:8
- 10 Revelation 19:1; Psalm 3:8; Isaiah 45:21; Revelation 12:10; Ephesians 2:8
- 11 Revelation 5:11–13; Revelation 19:4–6; Revelation 4:6; Revelation 4:10; Hebrews 1:6
- 12 Revelation 5:12–14; Jude 25; Colossians 3:17; Psalm 100:4; Revelation 19:4
- 13 Revelation 7:9; Revelation 4:10; Revelation 5:11; Revelation 5:5; John 7:28
- 14 1 John 1:7; Revelation 22:14; Hebrews 13:12; Revelation 1:5; Revelation 12:11
- 15 Revelation 21:3–4; Revelation 22:3; Isaiah 4:5–6; 2 Corinthians 6:16; Hebrews 12:2
- 16 Isaiah 49:10; Matthew 5:6; John 4:14; Psalm 121:6; Luke 6:21
- 17 John 7:37–38; Psalm 36:8–9; John 4:14; Psalm 23:1–2; John 4:11
Cross references: OpenBible.info (CC BY), drawn mainly from the public-domain Treasury of Scripture Knowledge. · Sources & licences
What the Fathers said
Passages from the Church Fathers that expound or quote this chapter, verbatim from the public-domain Schaff edition (19th-century English translations).
How these were chosen
“Commentary” is the opening of a homily or exposition on this chapter (John Chrysostom’s homilies, Augustine’s tractates, sermons and expositions of the Psalms). “Quotes” are sentences where the edition’s own footnotes identify a quotation of a verse here, kept only when the wording matches the verse. Only works whose authorship is not in doubt are used. Psalms follow the Hebrew/English numbering (Augustine numbers them as the Septuagint does: his Psalm 50 is Psalm 51 here).
… which the Church is a sojourner among aliens); or when multiplied into themselves, as ten into ten gives one hundred, and twelve into twelve gives one hundred and forty-four, which last number is used in the Apocalypse to signify the whole body of the saints. Hence it appears that it is not merely questions about times that are to be …
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 2 (1887)
The Apocalypse hath this written; "After this I beheld of all languages, and nations, and tribes, a great multitude, which no man can number, coming with white robes and palms." This is the mass of the saints.
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 6 (1888)