Skip to the text

Genesis · Serbian Bible: Daničić–Karadžić (Latin script)

Genesis 42 Serbian Bible: Daničić–Karadžić (Latin script)

Leer en español
About DK latinica
  • Individual translator
  • OT: Masoretic Hebrew (not verified)
  • NT: Textus Receptus
  • Protestant (66 books)
  • Formal (word for word)
  • 1868
  • Public domain

Audio: World English Bible (WEB), read by Winfred W. Henson · About the recordings

Notes on this text (3)
DK latinica Serbian Bible: Daničić–Karadžić (Latin script)
RV1909 Reina-Valera 1909
1 A Jakov videći da ima žita u Misiru, reče sinovima svojim: Šta gledate jedan na drugog?
1 Y VIENDO Jacob que en Egipto había alimentos, dijo á sus hijos: ¿Por qué os estáis mirando?
2 I reče: Eto čujem da u Misiru ima žita; idite onamo te nam kupite otuda, da ostanemo živi i ne pomremo.
2 Y dijo: He aquí, yo he oído que hay víveres en Egipto; descended allá, y comprad de allí para nosotros, para que podamos vivir, y no nos muramos.
3 I desetorica braće Josifove otidoše da kupe žita u Misiru.
3 Y descendieron los diez hermanos de José á comprar trigo á Egipto.
4 A Venijamina brata Josifovog ne pusti otac s braćom govoreći: Da ga ne bi zadesilo kako zlo.
4 Mas Jacob no envió á Benjamín hermano de José con sus hermanos; porque dijo: No sea acaso que le acontezca algún desastre.
5 I dođoše sinovi Izrailjevi da kupe žita s ostalima koji dolažahu; jer beše glad u zemlji hananskoj.
5 Y vinieron los hijos de Israel á comprar entre los que venían: porque había hambre en la tierra de Canaán.
6 A Josif upravljaše zemljom, i prodavaše žito svemu narodu po zemlji. I braća Josifova došavši pokloniše mu se licem do zemlje.
6 Y José era el señor de la tierra, que vendía á todo el pueblo de la tierra: y llegaron los hermanos de José, é inclináronse á él rostro por tierra.
7 A Josif ugledavši braću pozna ih; ali se učini da ih ne poznaje, i oštro im progovori i reče: Odakle ste došli? A oni rekoše: Iz zemlje hananske, da kupimo hrane.
7 Y José como vió á sus hermanos, conociólos; mas hizo que no los conocía, y hablóles ásperamente, y les dijo: ¿De dónde habéis venido? Ellos respondieron: De la tierra de Canaán á comprar alimentos.
8 Josif dakle pozna braću svoju; ali oni njega ne poznaše.
8 José, pues, conoció á sus hermanos; pero ellos no le conocieron.
9 I opomenu se Josif snova koje je snio za njih; i reče im: Vi ste uhode; došli ste da vidite gde je zemlja slaba.
9 Entonces se acordó José de los sueños que había tenido de ellos, y díjoles: Espías sois; por ver lo descubierto del país habéis venido.
10 A oni mu rekoše: Nismo, gospodaru; nego sluge tvoje dođoše da kupe hrane.
10 Y ellos le respondieron: No, señor mío: mas tus siervos han venido á comprar alimentos.
11 Svi smo sinovi jednog čoveka, pošteni ljudi, nikada nisu sluge tvoje bile uhode.
11 Todos nosotros somos hijos de un varón: somos hombres de verdad: tus siervos nunca fueron espías.
12 A on im reče: Nije istina, nego ste došli da vidite gde je zemlja slaba.
12 Y él les dijo: No; á ver lo descubierto del país habéis venido.
13 A oni rekoše: Nas je bilo dvanaest braće, sluga tvojih, sinova jednog čoveka u zemlji hananskoj; i eno, najmlađi je danas kod oca našeg, a jednog nema više.
13 Y ellos respondieron: Tus siervos somos doce hermanos, hijos de un varón en la tierra de Canaán; y he aquí el menor está hoy con nuestro padre, y otro no parece.
14 A Josif im reče: Kažem ja da ste vi uhode.
14 Y José les dijo: Eso es lo que os he dicho, afirmando que sois espías:
15 Nego hoću da se uverim ovako: tako živ bio Faraon, nećete izaći odavde dokle ne dođe ovamo najmlađi brat vaš.
15 En esto seréis probados: Vive Faraón que no saldréis de aquí, sino cuando vuestro hermano menor aquí viniere.
16 Pošljite jednog između sebe neka dovede brata vašeg, a vi ćete ostati ovde u tamnici, pa ću videti je li istina šta govorite; inače ste uhode, tako živ bio Faraon.
16 Enviad uno de vosotros, y traiga á vuestro hermano; y vosotros quedad presos, y vuestras palabras serán probadas, si hay verdad con vosotros: y si no, vive Faraón, que sois espías.
17 I zatvori ih u tamnicu na tri dana.
17 Y juntólos en la cárcel por tres días.
18 A treći dan reče im Josif: Ako ste radi životu, ovo učinite, jer se ja Boga bojim:
18 Y al tercer día díjoles José: Haced esto, y vivid: Yo temo á Dios:
19 Ako ste pošteni ljudi, jedan brat između vas neka ostane u tamnici, a vi idite i odnesite žita koliko treba porodicama vašim.
19 Si sois hombres de verdad, quede preso en la casa de vuestra cárcel uno de vuestros hermanos; y vosotros id, llevad el alimento para el hambre de vuestra casa:
20 Pa onda dovedite k meni najmlađeg brata svog da se posvedoče reči vaše i da ne izginete. I oni učiniše tako.
20 Pero habéis de traerme á vuestro hermano menor, y serán verificadas vuestras palabras, y no moriréis. Y ellos lo hicieron así.
21 I rekoše jedan drugom: Doista se ogrešismo o brata svog, jer videsmo muku duše njegove kad nam se moljaše, pa ga se oglušismo; zato dođe na nas ova muka.
21 Y decían el uno al otro: Verdaderamente hemos pecado contra nuestro hermano, que vimos la angustia de su alma cuando nos rogaba, y no le oímos: por eso ha venido sobre nosotros esta angustia.
22 A Ruvim odgovori im govoreći: Nisam li vam govorio: Nemojte se grešiti o dete? Ali me ne poslušaste; i zato se evo traži od nas krv njegova.
22 Entonces Rubén les respondió, diciendo: ¿No os hablé yo y dije: No pequéis contra el mozo; y no escuchasteis? He aquí también su sangre es requerida.
23 A oni ne znahu da ih Josif razume, jer se s njim razgovarahu preko tumača.
23 Y ellos no sabían que los entendía José, porque había intérprete entre ellos.
24 A Josif okrete se od njih, i zaplaka se. Potom se opet okrete k njima, i progovori s njima, i uzevši između njih Simeuna veza ga pred njima.
24 Y apartóse él de ellos, y lloró: después volvió á ellos, y les habló, y tomó de entre ellos á Simeón, y aprisionóle á vista de ellos.
25 I zapovedi Josif da im naspu vreće žita, pa i novce šta je koji dao da metnu svakome u vreću, i da im dadu brašnjenice na put. I tako bi učinjeno.
25 Y mandó José que llenaran sus sacos de trigo, y devolviesen el dinero de cada uno de ellos, poniéndolo en su saco, y les diesen comida para el camino: é hízose así con ellos.
26 I natovarivši žito svoje na magarce svoje otidoše.
26 Y ellos pusieron su trigo sobre sus asnos, y fuéronse de allí.
27 A jedan od njih otvoriv svoju vreću da nahrani magarca svog u jednoj gostionici, vide novce svoje ozgo u vreći.
27 Y abriendo uno de ellos su saco para dar de comer á su asno en el mesón, vió su dinero que estaba en la boca de su costal.
28 I reče braći svojoj: Ja dobih natrag novce svoje, evo ih u mojoj vreći. I zadrhta srce u njima i uplašiše se govoreći jedan drugom: Šta nam to učini Bog?
28 Y dijo á sus hermanos: Mi dinero se me ha devuelto, y aun helo aquí en mi saco. Sobresaltóseles entonces el corazón, y espantados dijeron el uno al otro: ¿Qué es esto que nos ha hecho Dios?
29 I došavši k Jakovu ocu svom u zemlju hanansku, pripovediše mu sve što im se dogodi, govoreći:
29 Y venidos á Jacob su padre en tierra de Canaán, contáronle todo lo que les había acaecido, diciendo:
30 Oštro govoraše s nama čovek, koji zapoveda u onoj zemlji, i dočeka nas kao uhode.
30 Aquel varón, señor de la tierra, nos habló ásperamente, y nos trató como á espías de la tierra:
31 A kad mu rekosmo: Mi smo pošteni ljudi, nikad nismo bili uhode;
31 Y nosotros le dijimos: Somos hombres de verdad, nunca fuimos espías:
32 bilo nas je dvanaest braće, sinova oca našeg; jednog već nema, a najmlađi je danas kod oca našeg u zemlji hananskoj;
32 Somos doce hermanos, hijos de nuestro padre; uno no parece, y el menor está hoy con nuestro padre en la tierra de Canaán.
33 reče nam čovek, koji zapoveda u onoj zemlji: Ovako ću doznati jeste li pošteni ljudi: brata jednog između sebe ostavite kod mene, a šta vam treba za porodice vaše gladi radi, uzmite i idite.
33 Y aquel varón, señor de la tierra, nos dijo: En esto conoceré que sois hombres de verdad; dejad conmigo uno de vuestros hermanos, y tomad para el hambre de vuestras casas, y andad,
34 Posle dovedite k meni brata svog najmlađeg, da se uverim da niste uhode nego pošteni ljudi; brata ću vam vratiti, i moći ćete trgovati po ovoj zemlji.
34 Y traedme á vuestro hermano el menor, para que yo sepa que no sois espías, sino hombres de verdad: [así] os daré á vuestro hermano, y negociaréis en la tierra.
35 A kad izručivahu vreće svoje, gle, svakome u vreći behu u zavežljaju novci njegovi; i videvši zavežljaje novaca svojih uplašiše se i oni i otac im.
35 Y aconteció que vaciando ellos sus sacos, he aquí que en el saco de cada uno estaba el atado de su dinero: y viendo ellos y su padre los atados de su dinero, tuvieron temor.
36 I reče im Jakov otac njihov: Potrste mi decu; Josifa nema, Simeuna nema, pa hoćete i Venijamina da uzmete; sve se skupilo na me.
36 Entonces su padre Jacob les dijo: Habéisme privado de mis hijos; José no parece, ni Simeón tampoco, y á Benjamín le llevaréis: contra mí son todas estas cosas.
37 A Ruvim progovori i reče ocu svom: Dva sina moja ubij, ako ti ga ne dovedem natrag; daj ga u moje ruke, i ja ću ti ga opet dovesti.
37 Y Rubén habló á su padre, diciendo: Harás morir á mis dos hijos, si no te lo volviere; entrégalo en mi mano, que yo lo volveré á ti.
38 A on reče: Neće ići sin moj s vama, jer je brat njegov umro i on osta sam, pa ako bi ga zadesilo kako zlo na putu na koji ćete ići, svalili bi ste me stara s tugom u grob.
38 Y él dijo: No descenderá mi hijo con vosotros; que su hermano es muerto, y él solo ha quedado: y si le aconteciere [algún] desastre en el camino por donde vais, haréis descender mis canas con dolor á la sepultura.

People & places in this chapter

From this site's family tree and Bible maps, only where those guides cite this chapter.

People

  • Joseph

    Ruler in Egypt

    Betrayed and enslaved, he rose to rule Egypt and saved his family from famine.

    Cited in the guide: Genesis 37; 39–50

Cross references (34)

Related passages for each verse, from the Treasury of Scripture Knowledge as collected and ranked by readers at OpenBible.info.

  1. 1 Acts 7:12; Joshua 7:10; Exodus 20:18; Genesis 42:2; Exodus 5:19
  2. 2 Genesis 43:8; Matthew 4:4; Psalm 118:17; Genesis 43:2; Genesis 45:9
  3. 3 Genesis 42:13; Genesis 42:5
  4. 4 Genesis 42:38; Genesis 43:29; Genesis 3:22; Genesis 11:4; Genesis 35:16–19
  5. 5 Genesis 41:57; Genesis 12:10; Acts 7:11; Genesis 26:1; Acts 11:28
  6. 6 Genesis 41:55–56; Genesis 45:26; Acts 7:10; Genesis 19:1; Genesis 44:14
  7. 7 Genesis 42:30; Genesis 42:19–20; Genesis 42:14–17; Genesis 42:9–12; Matthew 15:23–26
  8. 8 Genesis 37:2; John 20:14; John 21:4; Luke 24:16
  9. 9 Genesis 37:5–9; Exodus 32:35; Genesis 42:34; Judges 1:24; Numbers 13:16–20
  10. 10 Genesis 37:8; Genesis 27:37; 1 Kings 18:7; Genesis 27:29; Genesis 44:9
  11. 11 2 Corinthians 6:4; Genesis 42:19; Genesis 42:33–34; John 7:18
  12. 13 Genesis 37:30; Genesis 44:20; Genesis 42:32; Genesis 43:7; Matthew 2:16
  13. 14 Matthew 15:21–28; Genesis 42:9–11; Job 13:24; Job 19:11
  14. 15 1 Samuel 17:55; Genesis 42:16; Genesis 42:30; Matthew 23:16–22; 1 Samuel 1:26
  15. 16 Genesis 42:11
  16. 17 Genesis 40:4; Hebrews 12:10; Genesis 40:7; Genesis 41:10; Isaiah 24:22
  17. 18 Leviticus 25:43; Nehemiah 5:15; Genesis 20:11; Luke 18:2; Luke 18:4
  18. 19 Genesis 42:26; Genesis 40:3; Isaiah 42:7; Isaiah 42:22; Genesis 42:1–2
  19. 20 Genesis 42:34; Genesis 43:5; Genesis 44:23; Genesis 42:15; John 2:5
  20. 21 Hosea 5:15; Genesis 37:23–28; Job 36:8–9; Mark 9:43–45; 1 Kings 17:18
  21. 22 Psalm 9:12; 1 Kings 2:32; 2 Chronicles 24:22; Genesis 37:21–22; Genesis 9:5–6
  22. 23 2 Corinthians 5:20; John 16:13–14
  23. 24 Genesis 43:30; Genesis 43:14; Isaiah 63:9; Genesis 45:14–15; Luke 19:41
  24. 25 1 Peter 3:9; Romans 12:17–21; Genesis 45:21; Isaiah 55:1; Matthew 5:44
  25. 27 Exodus 4:24; Genesis 43:21–22; Luke 10:34; Genesis 44:11; Luke 2:7
  26. 28 Lamentations 3:37; Isaiah 45:7; Song of Songs 5:6; Lamentations 2:17; 1 Kings 10:5
  27. 30 Genesis 42:7
  28. 31 Genesis 42:11
  29. 33 Genesis 42:19–20; Genesis 42:15
  30. 34 Genesis 34:10; Genesis 34:21; 1 Kings 10:15; Ezekiel 17:4
  31. 35 Genesis 43:21; Genesis 43:15; Genesis 42:27–28; Genesis 43:12
  32. 36 Genesis 43:14; Romans 8:31; 1 Samuel 27:1; Matthew 14:31; Romans 8:28
  33. 37 Genesis 46:9; Micah 6:7; Genesis 43:9; Genesis 44:32–34
  34. 38 Genesis 37:35; Genesis 42:4; Genesis 37:33; Genesis 42:13; Genesis 35:16–18

Cross references: OpenBible.info (CC BY), drawn mainly from the public-domain Treasury of Scripture Knowledge. · Sources & licences

What the Fathers said

Passages from the Church Fathers that expound or quote this chapter, verbatim from the public-domain Schaff edition (19th-century English translations).

How these were chosen

“Commentary” is the opening of a homily or exposition on this chapter (John Chrysostom’s homilies, Augustine’s tractates, sermons and expositions of the Psalms). “Quotes” are sentences where the edition’s own footnotes identify a quotation of a verse here, kept only when the wording matches the verse. Only works whose authorship is not in doubt are used. Psalms follow the Hebrew/English numbering (Augustine numbers them as the Septuagint does: his Psalm 50 is Psalm 51 here).

  1. Quotes verse 42:3 Irenaeus of Lyons, Against Heresies (Book I, Chapters XVIII–XIX)

    … brethren who detained her for ten days; Jeroboam also, who received the ten sceptres (tribes), and the ten courts of the tabernacle, and the columns of ten cubits [high], and the ten sons of Jacob who were at first sent into Egypt to buy corn, and the ten apostles to whom the Lord appeared after His resurrection,--Thomas being absent,--represented, according …

    Read in context · Ante-Nicene Fathers, vol. 1 (1885)