Isaiah · Serbian Bible: Daničić–Karadžić (Latin script)
Isaiah 63 Serbian Bible: Daničić–Karadžić (Latin script)
Audio: World English Bible (WEB), read by Winfred W. Henson · About the recordings
Notes on this text (3)
- eBible.org's Latin-script edition, ekavian pronunciation (e.g. svet, greh).
- No deuterocanonical books.
- Chapter divisions follow the Hebrew Bible in Job 39–41, Ezekiel 20–21, Hosea 11–12 and Jonah 1–2 (verse numbers there differ from English Bibles).
DK latinica Serbian Bible: Daničić–Karadžić (Latin script)
RV1909 Reina-Valera 1909
1 Ko je ono što ide iz Edoma, iz Vosora, u crvenim haljinama? Krasno odeven, koračajući u veličini sile svoje? Ja sam, koji govorim pravdu i vredan sam spasti.
1 ¿QUIÉN es éste que viene de Edom, de Bosra con vestidos bermejos? ¿éste hermoso en su vestido, que marcha en la grandeza de su poder? Yo, el que hablo en justicia, grande para salvar.
2 Zašto Ti je crveno odelo i haljine Ti kao u onog koji gazi u kaci?
2 ¿Por qué es bermejo tu vestido, y tus ropas como del que ha pisado en lagar?
3 Gazih sam u kaci, i niko između naroda ne beše sa mnom; ali ih izgazih u gnevu svom i potlačih u ljutini svojoj; i krv njihova poprska mi haljine i iskaljah sve odelo svoje.
3 Pisado he yo solo el lagar, y de los pueblos nadie fué conmigo: pisélos con mi ira, y hollélos con mi furor; y su sangre salpicó mis vestidos, y ensucié todas mis ropas.
4 Jer je dan od osvete u srcu mom, i dođe godina da se moji iskupe.
4 Porque el día de la venganza está en mi corazón, y el año de mis redimidos es venido.
5 Pogledah, a nikoga ne beše da pomogne, i začudih se što nikoga ne beše da podupre; ali me desnica moja izbavi i jarost moja podupre me.
5 Y miré y no había quien ayudara, y maravilléme que no hubiera quien sustentase: y salvóme mi brazo, y sostúvome mi ira.
6 I izgazih narode u gnevu svom, i opojih ih jarošću svojom, i prolih na zemlju krv njihovu.
6 Y con mi ira hollé los pueblos, y embriaguélos de mi furor, y derribé á tierra su fortaleza.
7 Pominjaću dobrotu Gospodnju, hvalu Gospodnju za sve što nam je učinio Gospod, i mnoštvo dobra što je učinio domu Izrailjevom po milosti svojoj i po velikoj dobroti svojoj.
7 De las misericordias de Jehová haré memoria, de las alabanzas de Jehová, conforme á todo lo que Jehová nos ha dado, y de la grandeza de su beneficencia hacia la casa de Israel, que les ha hecho según sus misericordias, y según la multitud de sus miseraciones.
8 Jer reče: Doista su moj narod, sinovi, koji neće izneveriti. I bi im Spasitelj.
8 Porque dijo: Ciertamente mi pueblo son, hijos que no mienten; y fué su Salvador.
9 U svakoj tuzi njihovoj On beše tužan, i anđeo, koji je pred Njim, spase ih. Ljubavi svoje radi i milosti svoje radi On ih izbavi, i podiže ih i nosi ih sve vreme.
9 En toda angustia de ellos él fué angustiado, y el ángel de su faz los salvó: en su amor y en su clemencia los redimió, y los trajo, y los levantó todos los días del siglo.
10 Ali se odmetaše i žalostiše Sveti Duh Njegov; zato im posta neprijatelj, i ratova na njih.
10 Mas ellos fueron rebeldes, é hicieron enojar su espíritu santo; por lo cual se les volvió enemigo, y él mismo peleó contra ellos.
11 Ali se opomenu starih vremena, Mojsija, naroda svog: gde je Onaj koji ih izvede iz mora s pastirom stada svog? Gde je Onaj što metnu usred njih Sveti Duh svoj?
11 Empero acordóse de los días antiguos, de Moisés [y] de su pueblo, [diciendo]: ¿Dónde está el que les hizo subir de la mar con el pastor de su rebaño? ¿dónde el que puso en medio de él su espíritu santo?
12 Koji ih vodi slavnom mišicom svojom za desnicu Mojsijevu? Koji razdvoji vodu pred njima, da steče sebi večno ime?
12 ¿El que [los] guió por la diestra de Moisés con el brazo de su gloria; el que rompió las aguas delante de ellos, haciéndose así nombre perpetuo?
13 Koji ih vodi preko bezdana kao konja preko pustinje, da se ne spotakoše?
13 ¿El que los condujo por los abismos, como un caballo por el desierto, sin que tropezaran?
14 Duh Gospodnji vodi ih tiho, kao kad stoka silazi u dolinu; tako si vodio svoj narod da stečeš sebi slavno ime.
14 El espíritu de Jehová los pastoreó, como á una bestia que desciende al valle; así pastoreaste tu pueblo, para hacerte nombre glorioso.
15 Pogledaj s neba, i vidi iz stana svetinje svoje i slave svoje, gde je revnost Tvoja i sila Tvoja, mnoštvo milosrđa Tvog i milosti Tvoje? Eda li će se meni ustegnuti?
15 Mira desde el cielo, y contempla desde la morada de tu santidad y de tu gloria: ¿dónde está tu celo, y tu fortaleza, la conmoción de tus entrañas y de tus miseraciones para conmigo? ¿hanse estrechado?
16 Ti si zaista Otac naš, ako i ne zna Avram za nas, i Izrailj nas ne poznaje; Ti si, Gospode, Otac naš, ime Ti je, otkako je veka, Izbavitelj naš.
16 Tú empero eres nuestro padre, si bien Abraham nos ignora, é Israel no nos conoce: tú, oh Jehová, eres nuestro padre; nuestro Redentor perpetuo [es] tu nombre.
17 Zašto si nam dao da zađemo, Gospode, s puteva Tvojih? Da nam otvrdne srce da Te se ne bojimo? Vrati se radi sluga svojih, radi plemena nasledstva svog.
17 ¿Por qué, oh Jehová, nos has hecho errar de tus caminos, y endureciste nuestro corazón á tu temor? Vuélvete por amor de tus siervos, por las tribus de tu heredad.
18 Zamalo nasledi narod svetosti Tvoje; neprijatelji naši pogaziše svetinju Tvoju.
18 Por poco tiempo [lo] poseyó el pueblo de tu santidad: nuestros enemigos han hollado tu santuario.
19 Postasmo kao oni kojima nisi nikada vladao niti je prizivano ime Tvoje nad njima.
19 Hemos venido á ser como aquellos de quienes nunca te enseñoreaste, sobre los cuales nunca fué llamado tu nombre.
Cross references (19)
Related passages for each verse, from the Treasury of Scripture Knowledge as collected and ranked by readers at OpenBible.info.
- 1 Revelation 19:13; Isaiah 34:5–6; Psalm 137:7; Isaiah 63:2–3; Numbers 23:19
- 2 Revelation 19:13; Revelation 19:15
- 3 Revelation 19:13–15; Revelation 14:19–20; Malachi 4:3; Micah 7:10; Zechariah 10:5
- 4 Isaiah 34:8; Isaiah 61:2; Isaiah 35:4; Jeremiah 51:6; Revelation 18:20
- 5 Psalm 44:3; Psalm 98:1; Isaiah 52:10; Isaiah 41:28; Isaiah 59:16–18
- 6 Isaiah 49:26; Revelation 14:10; Revelation 16:19; Isaiah 63:2–3; Psalm 75:8
- 7 Ephesians 2:4; Psalm 86:5; Psalm 86:15; Ephesians 1:6–7; Romans 2:4
- 8 Genesis 17:7; Isaiah 12:2; Exodus 6:7; John 1:47; Psalm 78:36–37
- 9 Exodus 33:14; Exodus 23:20–21; Malachi 3:1; Acts 12:11; Exodus 14:19
- 10 Acts 7:51; Ephesians 4:30; Psalm 78:56; Psalm 78:40; Jeremiah 21:5
- 11 Numbers 11:17; Psalm 77:20; Exodus 14:22; Haggai 2:5; Numbers 11:25
- 12 Exodus 15:16; Psalm 78:13; Joshua 3:16; Exodus 14:16–17; Psalm 114:5–7
- 13 Jeremiah 31:9; Habakkuk 3:15; Psalm 106:9
- 14 Isaiah 63:12; Joshua 23:1; Hebrews 4:8–11; Nehemiah 9:5; Ephesians 1:12
- 15 Deuteronomy 26:15; Jeremiah 31:20; Psalm 80:14; Hosea 11:8; Psalm 123:1
- 16 Isaiah 64:8; Malachi 2:10; Deuteronomy 32:6; Jeremiah 3:19; Malachi 1:6
- 17 Isaiah 6:10; Joshua 11:20; Ezekiel 14:7–9; Deuteronomy 2:30; Isaiah 29:13
- 18 Psalm 74:3–7; Daniel 8:24; Exodus 19:4–6; Matthew 24:2; Isaiah 64:11–12
- 19 Romans 9:4; Psalm 135:4; Psalm 79:6; Acts 14:16; Isaiah 65:1
Cross references: OpenBible.info (CC BY), drawn mainly from the public-domain Treasury of Scripture Knowledge. · Sources & licences
What the Fathers said
Passages from the Church Fathers that expound or quote this chapter, verbatim from the public-domain Schaff edition (19th-century English translations).
How these were chosen
“Commentary” is the opening of a homily or exposition on this chapter (John Chrysostom’s homilies, Augustine’s tractates, sermons and expositions of the Psalms). “Quotes” are sentences where the edition’s own footnotes identify a quotation of a verse here, kept only when the wording matches the verse. Only works whose authorship is not in doubt are used. Psalms follow the Hebrew/English numbering (Augustine numbers them as the Septuagint does: his Psalm 50 is Psalm 51 here).
For when in Esaias God is addressed thus, For Thou art our Father, though Abraham be ignorant of us, and Sarah travailed not with us, need we inquire further on this point?
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 2, vol. 7 (1894)
… hear the words of Stephen, the first fruits of the martyrs, when he reproaches the people for their rebellion and disobedience; "you do always," he says, "resist the Holy Ghost;" and again Isaiah,--"They vexed His Holy Spirit, therefore He was turned to be their enemy;" and in another passage, "the house of Jacob angered the Spirit of the Lord." Are …
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 2, vol. 8 (1895)
Esaias saith, Who is this that cometh from Edom? the redness of His garments is from Bosor; (who is this who in dishonor weareth purple?
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 2, vol. 7 (1894)