Psalms · Modern Greek Bible: Vamvas (1850)
Psalm 74 Modern Greek Bible: Vamvas (1850)
Audio: World English Bible (WEB), read by Winfred W. Henson · About the recordings
Notes on this text (3)
- Greek and Latin Bibles number most Psalms one lower than Hebrew and English Bibles.
- The Old Testament is translated from the Hebrew, not from the Septuagint read in the Orthodox Church; there are no deuterocanonical books.
- Katharevousa (learned 19th-century Greek), as in the CrossWire module (text from theword.gr).
1 «Μασχίλ του Ασάφ.» Διά τι, Θεέ, απέρριψας ημάς διαπαντός; διά τι καπνίζει η οργή σου εναντίον των προβάτων της βοσκής σου;
1 Masquil de Asaph. ¿POR qué, oh Dios, [nos] has desechado para siempre? ¿por qué ha humeado tu furor contra las ovejas de tu dehesa?
2 Μνήσθητι της συναγωγής σου, την οποίαν απέκτησας απ' αρχής· την ράβδον της κληρονομίας σου, την οποίαν ελύτρωσας· τούτο το όρος Σιών, εν ω κατώκησας.
2 Acuérdate de tu congregación, que adquiriste de antiguo, [cuando] redimiste la vara de tu heredad; este monte de Sión, donde has habitado.
3 Κίνησον τα βήματά σου προς τας παντοτεινάς ερημώσεις, προς παν κακόν, το οποίον έπραξεν ο εχθρός εν τω αγιαστηρίω.
3 Levanta tus pies á los asolamientos eternos: á todo enemigo que ha hecho mal en el santuario.
4 Οι εχθροί σου βρυχώνται εν τω μέσω των συναγωγών σου· έθεσαν σημαίας τας σημαίας αυτών.
4 Tus enemigos han bramado en medio de tus sinagogas: han puesto sus divisas por señas.
5 Γνωστόν έγεινεν· ως εάν τις σηκόνων πέλεκυν καταφέρη επί πυκνά δένδρα,
5 [Cualquiera] se hacía famoso según que había levantado el hacha sobre los gruesos maderos.
6 ούτω τώρα αυτοί συνέτριψαν διά μιας με πελέκεις και σφυρία, τα πελεκητά έργα αυτού.
6 Y ahora con hachas y martillos han quebrado todas sus entalladuras.
7 Κατέκαυσαν εν πυρί το αγιαστήριόν σου έως εδάφους· εβεβήλωσαν το κατοικητήριον του ονόματός σου.
7 Han puesto á fuego tus santuarios, han profanado el tabernáculo de tu nombre [echándolo] á tierra.
8 Είπον εν τη καρδία αυτών, Ας εξολοθρεύσωμεν αυτούς ομού· κατέκαυσαν πάσας τας συναγωγάς του Θεού εν τη γη.
8 Dijeron en su corazón: Destruyámoslos de una vez; han quemado todas las sinagogas de Dios en la tierra.
9 Τα σημεία ημών δεν βλέπομεν· δεν υπάρχει πλέον προφήτης ουδέ γνωρίζων μεταξύ ημών το έως πότε.
9 No vemos ya nuestras señales: no hay más profeta; ni con nosotros hay quien sepa hasta cuándo.
10 Έως πότε, Θεέ, θέλει ονειδίζει ο εναντίος; θέλει βλασφημεί ο εχθρός το όνομά σου διαπαντός;
10 ¿Hasta cuándo, oh Dios, el angustiador [nos] afrentará? ¿ha de blasfemar el enemigo perpetuamente tu nombre?
11 Διά τι αποστρέφεις την χείρα σου, και την δεξιάν σου; έκβαλε αυτήν εκ μέσου του κόλπου σου και αφάνισον αυτούς.
11 ¿Por qué retraes tu mano, y tu diestra? ¿[por qué] la escondes dentro de tu seno?
12 Αλλ' ο Θεός είναι εξ αρχής Βασιλεύς μου, εργαζόμενος σωτηρίαν εν μέσω της γης.
12 Empero Dios es mi rey ya de antiguo; el que obra saludes en medio de la tierra.
13 Συ διεχώρισας διά της δυνάμεώς σου την θάλασσαν· συ συνέτριψας τας κεφαλάς των δρακόντων εν τοις ύδασι.
13 Tú hendiste la mar con tu fortaleza: quebrantaste cabezas de ballenas en las aguas.
14 Συ συνέτριψας τας κεφαλάς τον Λευϊάθαν· έδωκας αυτόν βρώσιν εις τον λαόν, τον κατοικούντα εν ερήμοις.
14 Tú magullaste las cabezas del leviathán; dístelo por comida al pueblo de los desiertos.
15 Συ ήνοιξας πηγάς και χειμάρρους· εξήρανας ποταμούς δυνατούς.
15 Tú abriste fuente y río; tú secaste ríos impetuosos.
16 Σού είναι η ημέρα και σου η νύξ· συ ητοίμασας το φως και τον ήλιον.
16 Tuyo es el día, tuya también es la noche: tú aparejaste la luna y el sol.
17 Συ έθεσας πάντα τα όρια της γής· συ έκαμες το θέρος και τον χειμώνα.
17 Tú estableciste todos los términos de la tierra: el verano y el invierno tú los formaste.
18 Μνήσθητι τούτου, ότι ο εχθρός ωνείδισε τον Κύριον· και λαός άφρων εβλασφήμησε το όνομά σου.
18 Acuérdate de esto: que el enemigo ha dicho afrentas á Jehová, y que el pueblo insensato ha blasfemado tu nombre.
19 Μη παραδώσης εις τα θηρία την ψυχήν της τρυγόνος σου· την σύναξιν των πενήτων σου μη λησμονήσης διαπαντός.
19 No entregues á las bestias el alma de tu tórtola: y no olvides para siempre la congregación de tus afligidos.
20 Επίβλεψον επί την διαθήκην σου· διότι επλήσθησαν οι σκοτεινοί της γης τόποι από οίκων καταδυναστείας.
20 Mira al pacto: porque las tenebrosidades de la tierra llenas están de habitaciones de violencia.
21 Ας μη στραφή ο ταλαίπωρος εις τα οπίσω κατησχυμμένος· ο πτωχός και ο πένης ας επαινώσι το όνομά σου.
21 No vuelva avergonzado el abatido: el afligido y el menesteroso alabarán tu nombre.
22 Ανάστα, Θεέ· δίκασον την δίκην σου· μνήσθητι του ονειδισμού, τον οποίον εις σε κάμνει ο άφρων όλην την ημέραν.
22 Levántate, oh Dios, aboga tu causa: acuérdate de cómo el insensato te injuria cada día.
23 Μη λησμονήσης την φωνήν των εχθρών σου· ο θόρυβος των επανισταμένων κατά σου αυξάνει διαπαντός.
23 No olvides las voces de tus enemigos: el alboroto de los que se levantan contra ti sube continuamente.
Cross references (23)
Related passages for each verse, from the Treasury of Scripture Knowledge as collected and ranked by readers at OpenBible.info.
- 1 Deuteronomy 29:20; Psalm 79:13; Psalm 100:3; John 10:26–30; Psalm 44:9
- 2 Jeremiah 10:16; Exodus 15:13; Deuteronomy 32:9; Exodus 15:16; Psalm 135:4
- 3 Lamentations 1:10; Psalm 79:1; Daniel 9:17; Luke 21:24; Mark 11:17
- 4 Lamentations 2:7; Matthew 24:15; Numbers 2:2; Daniel 6:27; 2 Chronicles 36:17
- 5 Jeremiah 46:22–23; 2 Chronicles 2:14; 1 Kings 5:6
- 6 1 Kings 6:18; 1 Kings 6:35; 1 Kings 6:29; 1 Kings 6:32
- 7 2 Kings 25:9; Psalm 89:39; Isaiah 64:11; Deuteronomy 12:5; Ezekiel 24:21
- 8 Psalm 83:4; Esther 3:8–9; 2 Kings 2:5; 2 Kings 4:23; Matthew 4:23
- 9 Amos 8:11; Ezekiel 7:26; 1 Samuel 3:1; Lamentations 2:9; Exodus 12:13
- 10 Revelation 6:10; Psalm 89:50–51; Psalm 79:4–5; Psalm 89:46; Daniel 12:6
- 11 Lamentations 2:3; Psalm 78:65–66; Isaiah 64:12; Psalm 44:23
- 12 Isaiah 33:22; Psalm 44:4; Exodus 19:5–6; Exodus 15:2–15; Isaiah 63:8
- 13 Exodus 14:21; Psalm 78:13; Isaiah 51:9–10; Ezekiel 29:3; Ezekiel 32:2
- 14 Isaiah 27:1; Job 41:1–34; Psalm 72:9; Psalm 104:25–26; Job 3:8
- 15 Numbers 20:11; Exodus 17:5–6; Joshua 3:13–17; Psalm 105:41; Isaiah 48:21
- 16 Genesis 1:3–5; Matthew 5:45; Psalm 136:7–9; Psalm 104:19; Genesis 1:14–18
- 17 Deuteronomy 32:8; Acts 17:26; Genesis 8:22; Acts 14:17; Psalm 24:1–2
- 18 Psalm 39:8; Revelation 16:19; Deuteronomy 32:6; Psalm 74:22; Deuteronomy 32:27
- 19 Song of Songs 2:14; James 2:5–6; Psalm 9:18; Matthew 10:16; Psalm 68:13
- 20 Psalm 106:45; Genesis 17:7–8; Hebrews 8:10; Psalm 89:34–36; Psalm 89:28
- 21 Psalm 12:5; Ezra 3:11; Psalm 35:10; Psalm 9:18; Psalm 103:6
- 22 Psalm 74:18; Psalm 53:1; Isaiah 52:5; Psalm 9:19–20; Psalm 79:9–10
- 23 Psalm 65:7; Isaiah 37:29; Revelation 17:14; Psalm 74:4; Psalm 13:1
Cross references: OpenBible.info (CC BY), drawn mainly from the public-domain Treasury of Scripture Knowledge. · Sources & licences
What the Fathers said
Passages from the Church Fathers that expound or quote this chapter, verbatim from the public-domain Schaff edition (19th-century English translations).
How these were chosen
“Commentary” is the opening of a homily or exposition on this chapter (John Chrysostom’s homilies, Augustine’s tractates, sermons and expositions of the Psalms). “Quotes” are sentences where the edition’s own footnotes identify a quotation of a verse here, kept only when the wording matches the verse. Only works whose authorship is not in doubt are used. Psalms follow the Hebrew/English numbering (Augustine numbers them as the Septuagint does: his Psalm 50 is Psalm 51 here).
This Psalm hath an inscription, that is, a title, "There have failed the hymns of David, the son of Jesse. A Psalm of Asaph himself." So many Psalms we have on the titles whereof is written the name David, nowhere there is added, "son of Jesse," except in this alone.
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 8 (1888)
In the same way we may suitably understand what we read in the psalm, "But God, our King before the worlds, hath wrought salvation in the midst of the earth;" so that the Lord Jesus may be understood to be our God who is before the worlds, because by Him the worlds were made, working our salvation in the midst …
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 2 (1887)
It is not my word, but it is a prophet who hath said, Thou hast wrought salvation in the midst of the earth.
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 2, vol. 7 (1894)