Romans · Modern Greek Bible: Vamvas (1850)
Romans 12 Modern Greek Bible: Vamvas (1850)
Audio: World English Bible (WEB), read by Winfred W. Henson · About the recordings
Notes on this text (2)
- The Old Testament is translated from the Hebrew, not from the Septuagint read in the Orthodox Church; there are no deuterocanonical books.
- Katharevousa (learned 19th-century Greek), as in the CrossWire module (text from theword.gr).
1 Σας παρακαλώ λοιπόν, αδελφοί, διά των οικτιρμών του Θεού, να παραστήσητε τα σώματά σας θυσίαν ζώσαν, αγίαν, ευάρεστον εις τον Θεόν, ήτις είναι η λογική σας λατρεία,
1 ASÍ que, hermanos, os ruego por las misericordias de Dios, que presentéis vuestros cuerpos en sacrificio vivo, santo, agradable á Dios, [que es] vuestro racional culto.
2 και μη συμμορφόνεσθε με τον αιώνα τούτον, αλλά μεταμορφόνεσθε διά της ανακαινίσεως του νοός σας, ώστε να δοκιμάζητε τι είναι το θέλημα του Θεού, το αγαθόν και ευάρεστον και τέλειον.
2 Y no os conforméis á este siglo; mas reformaos por la renovación de vuestro entendimiento, para que experimentéis cuál sea la buena voluntad de Dios, agradable y perfecta.
3 Διότι λέγω διά της χάριτος της εις εμέ δοθείσης προς πάντα όστις είναι μεταξύ σας, να μη φρονή υψηλότερα παρ' ό,τι πρέπει να φρονή, αλλά να φρονή ώστε να σωφρονή, κατά το μέτρον της πίστεως, το οποίον ο Θεός εμοίρασεν εις έκαστον.
3 Digo pues por la gracia que me es dada, á cada cual que está entre vosotros, que no tenga más alto concepto de sí que el que debe tener, sino que piense de sí con templanza, conforme á la medida de fe que Dios repartió á cada uno.
4 Διότι καθώς έχομεν εν ενί σώματι μέλη πολλά, πάντα δε τα μέλη δεν έχουσι το αυτό έργον,
4 Porque de la manera que en un cuerpo tenemos muchos miembros, empero todos los miembros no tienen la misma operación;
5 ούτω και ημείς οι πολλοί εν σώμα είμεθα εν Χριστώ, ο δε καθείς μέλη αλλήλων.
5 Así muchos somos un cuerpo en Cristo, mas todos miembros los unos de los otros.
6 Έχοντες δε χαρίσματα διάφορα κατά την δοθείσαν εις ημάς χάριν, είτε προφητείαν, ας προφητεύωμεν κατά την αναλογίαν της πίστεως,
6 De manera que, teniendo diferentes dones según la gracia que nos es dada, si [el de] profecía, [úsese] conforme á la medida de la fe;
7 είτε διακονίαν, ας καταγινώμεθα εις την διακονίαν, είτε διδάσκει τις, ας καταγίνηται εις την διδασκαλίαν,
7 O si ministerio, en servir; ó el que enseña, en doctrina;
8 είτε προτρέπει τις, εις την προτροπήν· ο μεταδίδων, ας μεταδίδη εν απλότητι, ο προϊστάμενος ας προΐσταται μετ' επιμελείας, ο ελεών ας ελεή εν ιλαρότητι.
8 El que exhorta, en exhortar; el que reparte, [hágalo] en simplicidad; el que preside, con solicitud; el que hace misericordia, con alegría.
9 Η αγάπη ας ήναι ανυπόκριτος. Αποστρέφεσθε το πονηρόν, προσκολλάσθε εις το αγαθόν,
9 El amor sea sin fingimiento: aborreciendo lo malo, llegándoos á lo bueno;
10 γίνεσθε προς αλλήλους φιλόστοργοι διά της φιλαδελφίας, προλαμβάνοντες να τιμάτε αλλήλους,
10 Amándoos los unos á los otros con caridad fraternal; previniéndoos con honra los unos á los otros;
11 εις την σπουδήν άοκνοι, κατά το πνεύμα ζέοντες, τον Κύριον δουλεύοντες,
11 En el cuidado no perezosos; ardientes en espíritu; sirviendo al Señor;
12 εις την ελπίδα χαίροντες, εις την θλίψιν υπομένοντες, εις την προσευχήν προσκαρτερούντες,
12 Gozosos en la esperanza; sufridos en la tribulación; constantes en la oración;
13 εις τας χρείας των αγίων μεταδίδοντες, την φιλοξενίαν ακολουθούντες.
13 Comunicando á las necesidades de los santos; siguiendo la hospitalidad.
14 Ευλογείτε τους καταδιώκοντας υμάς, ευλογείτε και μη καταράσθε.
14 Bendecid á los que os persiguen: bendecid, y no maldigáis.
15 Χαίρετε μετά χαιρόντων και κλαίετε μετά κλαιόντων.
15 Gozaos con los que se gozan: llorad con los que lloran.
16 Έχετε προς αλλήλους το αυτό φρόνημα. Μη υψηλοφρονείτε, αλλά συγκαταβαίνετε εις τους ταπεινούς. Μη φαντάζεσθε εαυτούς φρονίμους.
16 Unánimes entre vosotros: no altivos, mas acomodándoos á los humildes. No seáis sabios en vuestra opinión.
17 Εις μηδένα μη ανταποδίδετε κακόν αντί κακού· προνοείτε τα καλά ενώπιον πάντων ανθρώπων·
17 No paguéis á nadie mal por mal; procurad lo bueno delante de todos los hombres.
18 ει δυνατόν, όσον το αφ' υμών ειρηνεύετε μετά πάντων ανθρώπων.
18 Si se puede hacer, cuanto está en vosotros, tened paz con todos los hombres.
19 Μη εκδικήτε εαυτούς, αγαπητοί, αλλά δότε τόπον τη οργή· διότι είναι γεγραμμένον· εις εμέ ανήκει η εκδίκησις, εγώ θέλω κάμει ανταπόδοσιν, λέγει Κύριος.
19 No os venguéis vosotros mismos, amados míos; antes dad lugar á la ira; porque escrito está: Mía es la venganza: yo pagaré, dice el Señor.
20 Εάν λοιπόν πεινά ο εχθρός σου, τρέφε αυτόν, εάν διψά, πότιζε αυτόν· διότι πράττων τούτο θέλεις σωρεύσει άνθρακας πυρός επί την κεφαλήν αυτού.
20 Así que, si tu enemigo tuviere hambre, dale de comer; si tuviere sed, dale de beber: que haciendo esto, ascuas de fuego amontonas sobre su cabeza.
21 Μη νικάσαι υπό του κακού, αλλά νίκα διά του αγαθού το κακόν.
21 No seas vencido de lo malo; mas vence con el bien el mal.
Cross references (21)
Related passages for each verse, from the Treasury of Scripture Knowledge as collected and ranked by readers at OpenBible.info.
- 1 1 Peter 2:5; Romans 6:13; Romans 6:19; Hebrews 13:15–16; Ephesians 4:1
- 2 1 Peter 1:14; Ephesians 4:22–24; 2 Corinthians 5:17; Colossians 3:10; 1 John 2:15–17
- 3 Galatians 6:3; Philippians 2:3–8; Proverbs 26:12; 1 Peter 5:5; Romans 12:16
- 4 1 Corinthians 12:27; 1 Corinthians 12:12–14; Ephesians 4:15–16; 1 Corinthians 12:4; Ephesians 4:4
- 5 1 Corinthians 12:20; 1 Corinthians 12:27–28; Ephesians 4:25; 1 Corinthians 10:17; Ephesians 5:30
- 6 1 Peter 4:10–11; 1 Corinthians 7:7; 1 Corinthians 12:28–31; 1 Corinthians 12:4–11; Romans 12:3
- 7 Acts 13:1; 2 Timothy 4:2; 1 Timothy 5:17; Ephesians 4:11; Psalm 34:11
- 8 2 Corinthians 9:7; 1 Timothy 5:17; 1 Timothy 3:4–5; 1 Corinthians 12:28; Acts 15:32
- 9 Psalm 34:14; 1 Peter 4:8; 1 Timothy 1:5; 1 John 3:18–20; 1 Peter 3:10–11
- 10 Philippians 2:3; John 13:34–35; Hebrews 13:1; 1 John 4:11; 1 Peter 3:8–9
- 11 Hebrews 6:10–11; Acts 18:25; Revelation 3:15–16; Proverbs 13:4; Colossians 3:22–24
- 12 Romans 15:13; Hebrews 10:36; Psalm 62:8; Romans 5:2–4; Philippians 4:6–7
- 13 Hebrews 13:16; 2 Corinthians 9:12; 1 John 3:17; Galatians 6:10; Hebrews 6:10
- 14 1 Peter 3:9; Matthew 5:44; 1 Thessalonians 5:15; 1 Corinthians 4:12–13; Romans 12:21
- 15 1 Corinthians 12:26; Hebrews 13:3; Psalm 35:13–14; John 11:33–36; Job 30:25
- 16 1 Peter 3:8; Proverbs 3:7; James 3:13–17; Philippians 2:2–3; Romans 12:3
- 17 Proverbs 20:22; 1 Thessalonians 5:15; 1 Peter 3:9; Matthew 5:39; 2 Corinthians 8:20–21
- 18 Hebrews 12:14; Matthew 5:9; Romans 14:19; 2 Corinthians 13:11; James 3:16–18
- 19 Deuteronomy 32:35; Hebrews 10:30; Proverbs 24:29; Proverbs 20:22; Romans 12:17
- 20 Proverbs 25:21–22; Matthew 5:44; Luke 6:27; Exodus 23:4–5; 2 Kings 6:22
- 21 1 Peter 3:9; Luke 6:27–30; Proverbs 16:32
Cross references: OpenBible.info (CC BY), drawn mainly from the public-domain Treasury of Scripture Knowledge. · Sources & licences
What the Fathers said
Passages from the Church Fathers that expound or quote this chapter, verbatim from the public-domain Schaff edition (19th-century English translations).
How these were chosen
“Commentary” is the opening of a homily or exposition on this chapter (John Chrysostom’s homilies, Augustine’s tractates, sermons and expositions of the Psalms). “Quotes” are sentences where the edition’s own footnotes identify a quotation of a verse here, kept only when the wording matches the verse. Only works whose authorship is not in doubt are used. Psalms follow the Hebrew/English numbering (Augustine numbers them as the Septuagint does: his Psalm 50 is Psalm 51 here).
After discoursing at large upon the love of God toward man, and pointing out His unspeakable concern for us, and unutterable goodness, which cannot even be searched into, he next puts it forward with a view of persuading those who have received the benefit to exhibit a conversation worthy of the gift.
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 11 (1889)
Why do we divide and tear to pieces the members of Christ, and raise up strife against our own body, and have reached such a height of madness as to forget that "we are members one of another?" Remember the words of our Lord Jesus Christ, how He said, "Woe to that man [by whom offences come]!
… pride, nor should we tempt God, but should feel humility in all things, and have ready to hand [this saying], "Thou shall not tempt the Lord thy God." As also the apostle taught, saying, "Minding not high things, but consenting to things of low estate;" that we should neither be ensnared with riches, nor mundane glory, nor present fancy, but …
… this custom had it been forbidden by another whom she loved not as Ambrose, whom, out of regard for my salvation, she loved most dearly; and he loved her truly, on account of her most religious conversation, whereby, in good works so "fervent in spirit," she frequented the church; so that he would often, when he saw me, burst forth …
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 1 (1886)
When we do so as avenging ourselves: which Paul also forbidding, said "Avenge not yourselves, dearly beloved, but rather give place unto wrath." When we are contending for riches: yea, for this hath he also taken away, where he saith, "Why do ye not rather take wrong?
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 10 (1888)