Romanos · Biblia en eslavo eclesiástico (Biblia de Isabel)
Romanos 12 Biblia en eslavo eclesiástico (Biblia de Isabel)
Audio: Reina-Valera Antigua (RVA), leído por Joyfull · Sobre las grabaciones
Notas sobre este texto (3)
- Church Slavonic in its traditional (Synodal) spelling, with accents, breathings and titlo abbreviations, shown in the Ponomar font (SIL Open Font License).
- Exodus 36–39 follow the Septuagint's order; the digital source has no verse divisions there, so Exodus 36:8–end and chapters 37, 38 and 39 each appear as one block.
- Not shown: the lectionary pericope numbers (зача́ло) and the marginal glosses of the digital source. The Prayer of Manasseh stands at the end of 2 Chronicles (36:24), as in the Slavonic Bible; the prologue of Sirach and the opening verse of Lamentations are joined to verse 1.
Slavonic Biblia en eslavo eclesiástico (Biblia de Isabel)
PT1904 Texto Patriarcal 1904 (acentuado, edición de eBible)
1 Молю̀ ᲂу҆̀бо ва́съ, бра́тїе, щедро́тами бж҃їими, предста́вите тѣлеса̀ ва̑ша же́ртвꙋ жи́вꙋ, ст҃ꙋ, бл҃гоꙋго́днꙋ бг҃ови, слове́сное слꙋже́нїе ва́ше,
1 Παρακαλῶ οὖν ὑμᾶς, ἀδελφοί, διὰ τῶν οἰκτιρμῶν τοῦ Θεοῦ, παραστῆσαι τὰ σώματα ὑμῶν θυσίαν ζῶσαν, ἁγίαν, εὐάρεστον τῷ Θεῷ, τὴν λογικὴν λατρείαν ὑμῶν,
2 и҆ не соѡбразꙋ́йтесѧ вѣ́кꙋ семꙋ̀, но преѡбразꙋ́йтесѧ ѡ҆бновле́нїемъ ᲂу҆ма̀ ва́шегѡ, во є҆́же и҆скꙋша́ти ва́мъ, что̀ є҆́сть во́лѧ бж҃їѧ бл҃га́ѧ и҆ ᲂу҆го́днаѧ и҆ соверше́ннаѧ.
2 καὶ μὴ συσχηματίζεσθαι τῷ αἰῶνι τούτῳ, ἀλλὰ μεταμορφοῦσθαι τῇ ἀνακαινώσει τοῦ νοὸς ὑμῶν, εἰς τὸ δοκιμάζειν ὑμᾶς τί τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ, τὸ ἀγαθὸν καὶ εὐάρεστον καὶ τέλειον.
3 Глаго́лю бо блгⷣтїю да́вшеюсѧ мнѣ̀, всѧ́комꙋ сꙋ́щемꙋ въ ва́съ не мꙋ́дрствовати па́че, є҆́же подоба́етъ мꙋ́дрствовати: но мꙋ́дрствовати въ цѣломꙋ́дрїи, коемꙋ́ждо ꙗ҆́коже бг҃ъ раздѣли́лъ є҆́сть мѣ́рꙋ вѣ́ры.
3 Λέγω γὰρ διὰ τῆς χάριτος τῆς δοθείσης μοι παντὶ τῷ ὄντι ἐν ὑμῖν, μὴ ὑπερφρονεῖν παρ᾽ ὃ δεῖ φρονεῖν, ἀλλὰ φρονεῖν εἰς τὸ σωφρονεῖν, ἑκάστῳ ὡς ὁ Θεὸς ἐμέρισε μέτρον πίστεως.
4 Ꙗ҆́коже бо во є҆ди́нѣмъ тѣлесѝ мнѡ́ги ᲂу҆́ды и҆́мамы, ᲂу҆́ды же всѝ не то́жде и҆́мꙋтъ дѣ́ланїе,
4 καθάπερ γὰρ ἐν ἑνὶ σώματι μέλη πολλὰ ἔχομεν, τὰ δὲ μέλη πάντα οὐ τὴν αὐτὴν ἔχει πρᾶξιν,
5 та́кожде мно́зи є҆ди́но тѣ́ло є҆смы̀ ѡ҆ хрⷭ҇тѣ̀, а҆ по є҆ди́номꙋ дрꙋ́гъ дрꙋ́гꙋ ᲂу҆́ди.
5 οὕτως οἱ πολλοὶ ἓν σῶμά ἐσμεν ἐν Χριστῷ, ὁ δὲ καθ᾽ εἷς ἀλλήλων μέλη.
6 И҆мꙋ́ще же дарова̑нїѧ по блгⷣти да́ннѣй на́мъ разли̑чна: а҆́ще прⷪ҇ро́чество, по мѣ́рѣ вѣ́ры:
6 ἔχοντες δὲ χαρίσματα κατὰ τὴν χάριν τὴν δοθεῖσαν ἡμῖν διάφορα, εἴτε προφητείαν, κατὰ τὴν ἀναλογίαν τῆς πίστεως,
7 а҆́ще ли слꙋже́нїе, въ слꙋже́нїи: а҆́ще ᲂу҆чѧ́й, во ᲂу҆че́нїи:
7 εἴτε διακονίαν, ἐν τῇ διακονίᾳ, εἴτε ὁ διδάσκων, ἐν τῇ διδασκαλίᾳ,
8 а҆́ще ᲂу҆тѣша́ѧй, во ᲂу҆тѣше́нїи: подава́ѧй, въ простотѣ̀: предстоѧ́й, со тща́нїемъ: ми́лꙋѧй, съ до́брымъ и҆зволе́нїемъ.
8 εἴτε ὁ παρακαλῶν, ἐν τῇ παρακλήσει, ὁ μεταδιδούς, ἐν ἁπλότητι, ὁ προϊστάμενος, ἐν σπουδῇ, ὁ ἐλεῶν, ἐν ἱλαρότητι.
9 Любы̀ нелицемѣ́рна: ненави́дѧще ѕла́гѡ, прилѣплѧ́йтесѧ бл҃го́мꙋ:
9 Ἡ ἀγάπη ἀνυπόκριτος. ἀποστυγοῦντες τὸ πονηρόν, κολλώμενοι τῷ ἀγαθῷ,
10 братолю́бїемъ дрꙋ́гъ ко дрꙋ́гꙋ любе́зни: че́стїю дрꙋ́гъ дрꙋ́га бо́льша творѧ́ще:
10 τῇ φιλαδελφίᾳ εἰς ἀλλήλους φιλόστοργοι, τῇ τιμῇ ἀλλήλους προηγούμενοι,
11 тща́нїемъ не лѣни́ви, дꙋ́хомъ горѧ́ще, гдⷭ҇еви рабо́тающе:
11 τῇ σπουδῇ μὴ ὀκνηροί, τῷ πνεύματι ζέοντες, τῷ Κυρίῳ δουλεύοντες,
12 ᲂу҆пова́нїемъ ра́дꙋющесѧ, скѡ́рби терпѧ́ще, въ моли́твѣ пребыва́юще:
12 τῇ ἐλπίδι χαίροντες, τῇ θλίψει ὑπομένοντες, τῇ προσευχῇ προσκαρτεροῦντες,
13 тре́бованїємъ ст҃ы́хъ приѡбща́ющесѧ, страннолю́бїѧ держа́щесѧ:
13 ταῖς χρείαις τῶν ἁγίων κοινωνοῦντες, τὴν φιλοξενίαν διώκοντες.
14 благословлѧ́йте гонѧ́щыѧ вы̀: благослови́те, а҆ не клени́те.
14 εὐλογεῖτε τοὺς διώκοντας ὑμᾶς, εὐλογεῖτε καὶ μὴ καταρᾶσθε.
15 Ра́доватисѧ съ ра́дꙋющимисѧ, и҆ пла́кати съ пла́чꙋщими.
15 χαίρειν μετὰ χαιρόντων καὶ κλαίειν μετὰ κλαιόντων.
16 То́жде дрꙋ́гъ ко дрꙋ́гꙋ мꙋ́дрствꙋюще: не высѡ́каѧ мꙋ́дрствꙋюще, но смире́нными ведꙋ́щесѧ: не быва́йте мꙋ́дри ѡ҆ себѣ̀:
16 τὸ αὐτὸ εἰς ἀλλήλους φρονοῦντες. μὴ τὰ ὑψηλὰ φρονοῦντες, ἀλλὰ τοῖς ταπεινοῖς συναπαγόμενοι. μὴ γίνεσθε φρόνιμοι παρ᾽ ἑαυτοῖς.
17 ни є҆ди́номꙋ же ѕла̀ за ѕло̀ воздаю́ще, промышлѧ́юще дѡ́браѧ пред̾ всѣ́ми человѣ̑ки.
17 μηδενὶ κακὸν ἀντὶ κακοῦ ἀποδιδόντες. προνοούμενοι καλὰ ἐνώπιον πάντων ἀνθρώπων·
18 А҆́ще возмо́жно, є҆́же ѿ ва́съ, со всѣ́ми человѣ̑ки ми́ръ и҆мѣ́йте.
18 εἰ δυνατόν, τὸ ἐξ ὑμῶν μετὰ πάντων ἀνθρώπων εἰρηνεύοντες.
19 Не себѐ ѿмща́юще, возлю́бленнїи, но дади́те мѣ́сто гнѣ́вꙋ. Пи́сано бо є҆́сть: мнѣ̀ ѿмще́нїе, а҆́зъ возда́мъ, гл҃етъ гдⷭ҇ь.
19 μὴ ἑαυτοὺς ἐκδικοῦντες, ἀγαπητοί, ἀλλὰ δότε τόπον τῇ ὀργῇ· γέγραπται γάρ· ἐμοὶ ἐκδίκησις, ἐγὼ ἀνταποδώσω, λέγει Κύριος.
20 А҆́ще ᲂу҆̀бо а҆́лчетъ вра́гъ тво́й, ᲂу҆хлѣ́би є҆го̀: а҆́ще ли жа́ждетъ, напо́й є҆го̀: сїе́ бо творѧ̀, ᲂу҆́глїе ѻ҆́гнено собира́еши на главꙋ̀ є҆гѡ̀.
20 ἐὰν οὖν πεινᾷ ὁ ἐχθρός σου, ψώμιζε αὐτόν, ἐὰν διψᾷ, πότιζε αὐτόν· τοῦτο γὰρ ποιῶν ἄνθρακας πυρὸς σωρεύσεις ἐπὶ τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ.
21 Не побѣжде́нъ быва́й ѿ ѕла̀, но побѣжда́й бл҃ги́мъ ѕло́е.
21 μὴ νικῶ ὑπὸ τοῦ κακοῦ, ἀλλὰ νίκα ἐν τῷ ἀγαθῷ τὸ κακόν.
Referencias cruzadas (21)
Pasajes relacionados con cada versículo, del Treasury of Scripture Knowledge, tal como los reúnen y ordenan los lectores de OpenBible.info.
- 1 1 Pedro 2:5; Romanos 6:13; Romanos 6:19; Hebreos 13:15–16; Efesios 4:1
- 2 1 Pedro 1:14; Efesios 4:22–24; 2 Corintios 5:17; Colosenses 3:10; 1 Juan 2:15–17
- 3 Gálatas 6:3; Filipenses 2:3–8; Proverbios 26:12; 1 Pedro 5:5; Romanos 12:16
- 4 1 Corintios 12:27; 1 Corintios 12:12–14; Efesios 4:15–16; 1 Corintios 12:4; Efesios 4:4
- 5 1 Corintios 12:20; 1 Corintios 12:27–28; Efesios 4:25; 1 Corintios 10:17; Efesios 5:30
- 6 1 Pedro 4:10–11; 1 Corintios 7:7; 1 Corintios 12:28–31; 1 Corintios 12:4–11; Romanos 12:3
- 7 Hechos 13:1; 2 Timoteo 4:2; 1 Timoteo 5:17; Efesios 4:11; Salmo 34:11
- 8 2 Corintios 9:7; 1 Timoteo 5:17; 1 Timoteo 3:4–5; 1 Corintios 12:28; Hechos 15:32
- 9 Salmo 34:14; 1 Pedro 4:8; 1 Timoteo 1:5; 1 Juan 3:18–20; 1 Pedro 3:10–11
- 10 Filipenses 2:3; Juan 13:34–35; Hebreos 13:1; 1 Juan 4:11; 1 Pedro 3:8–9
- 11 Hebreos 6:10–11; Hechos 18:25; Apocalipsis 3:15–16; Proverbios 13:4; Colosenses 3:22–24
- 12 Romanos 15:13; Hebreos 10:36; Salmo 62:8; Romanos 5:2–4; Filipenses 4:6–7
- 13 Hebreos 13:16; 2 Corintios 9:12; 1 Juan 3:17; Gálatas 6:10; Hebreos 6:10
- 14 1 Pedro 3:9; Mateo 5:44; 1 Tesalonicenses 5:15; 1 Corintios 4:12–13; Romanos 12:21
- 15 1 Corintios 12:26; Hebreos 13:3; Salmo 35:13–14; Juan 11:33–36; Job 30:25
- 16 1 Pedro 3:8; Proverbios 3:7; Santiago 3:13–17; Filipenses 2:2–3; Romanos 12:3
- 17 Proverbios 20:22; 1 Tesalonicenses 5:15; 1 Pedro 3:9; Mateo 5:39; 2 Corintios 8:20–21
- 18 Hebreos 12:14; Mateo 5:9; Romanos 14:19; 2 Corintios 13:11; Santiago 3:16–18
- 19 Deuteronomio 32:35; Hebreos 10:30; Proverbios 24:29; Proverbios 20:22; Romanos 12:17
- 20 Proverbios 25:21–22; Mateo 5:44; Lucas 6:27; Éxodo 23:4–5; 2 Reyes 6:22
- 21 1 Pedro 3:9; Lucas 6:27–30; Proverbios 16:32
Referencias cruzadas: OpenBible.info (CC BY), tomadas sobre todo del Treasury of Scripture Knowledge (dominio público). · Fuentes y licencias
Lo que dijeron los Padres
Pasajes de los Padres de la Iglesia que comentan o citan este capítulo, tal como aparecen en la edición de Schaff (traducciones inglesas del siglo XIX, de dominio público). Los textos están en inglés.
Cómo se eligieron
«Comentario» es el comienzo de una homilía o exposición sobre este capítulo (homilías de san Juan Crisóstomo; tratados, sermones y comentarios a los Salmos de san Agustín). «Cita» es una frase en la que las notas de la propia edición identifican la cita de un versículo de este capítulo; solo se conserva si el texto coincide con el versículo. Solo se usan obras de autoría segura. Los Salmos siguen la numeración hebrea (Agustín usa la de los Setenta: su Salmo 50 es aquí el 51).
After discoursing at large upon the love of God toward man, and pointing out His unspeakable concern for us, and unutterable goodness, which cannot even be searched into, he next puts it forward with a view of persuading those who have received the benefit to exhibit a conversation worthy of the gift.
Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 11 (1889)
Why do we divide and tear to pieces the members of Christ, and raise up strife against our own body, and have reached such a height of madness as to forget that "we are members one of another?" Remember the words of our Lord Jesus Christ, how He said, "Woe to that man [by whom offences come]!
… pride, nor should we tempt God, but should feel humility in all things, and have ready to hand [this saying], "Thou shall not tempt the Lord thy God." As also the apostle taught, saying, "Minding not high things, but consenting to things of low estate;" that we should neither be ensnared with riches, nor mundane glory, nor present fancy, but …
… this custom had it been forbidden by another whom she loved not as Ambrose, whom, out of regard for my salvation, she loved most dearly; and he loved her truly, on account of her most religious conversation, whereby, in good works so "fervent in spirit," she frequented the church; so that he would often, when he saw me, burst forth …
Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 1 (1886)
When we do so as avenging ourselves: which Paul also forbidding, said "Avenge not yourselves, dearly beloved, but rather give place unto wrath." When we are contending for riches: yea, for this hath he also taken away, where he saith, "Why do ye not rather take wrong?
Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 10 (1888)