Saltar al texto

Santiago · Biblica® Open Nueva Biblia Viva 2008

Santiago 4 Biblica® Open Nueva Biblia Viva 2008

Read in English
Sobre ONBV
  • Protestante
  • AT: Texto masorético (hebreo) (no verificado)
  • NT: Texto crítico (no verificado)
  • Protestante (66 libros)
  • Dinámica (idea por idea)
  • 2008
  • CC BY-SA 4.0

Audio: Reina-Valera Antigua (RVA), leído por Joyfull · Sobre las grabaciones

ONBV Biblica® Open Nueva Biblia Viva 2008
PT1904 Texto Patriarcal 1904 (acentuado, edición de eBible)
1 ¿Qué provoca las guerras y los pleitos entre ustedes? Pues son las pasiones que luchan dentro de ustedes.
1 Πόθεν πόλεμοι καὶ μάχαι ἐν ὑμῖν; οὐκ ἐντεῦθεν, ἐκ τῶν ἡδονῶν ὑμῶν τῶν στρατευομένων ἐν τοῖς μέλεσιν ὑμῶν;
2 Ustedes desean algo y no lo consiguen. Entonces matan y sienten envidia, porque no pueden obtener lo que quieren. Pelean y se hacen la guerra. No tienen porque no piden.
2 ἐπιθυμεῖτε, καὶ οὐκ ἔχετε· φονεύετε καὶ ζηλοῦτε, καὶ οὐ δύνασθε ἐπιτυχεῖν· μάχεσθε καὶ πολεμεῖτε, [καὶ] οὐκ ἔχετε, διὰ τὸ μὴ αἰτεῖσθαι ὑμᾶς·
3 Y cuando piden, no reciben porque piden con malas intenciones, para satisfacer sus propios placeres.
3 αἰτεῖτε καὶ οὐ λαμβάνετε, διότι κακῶς αἰτεῖσθε, ἵνα ἐν ταῖς ἡδοναῖς ὑμῶν δαπανήσητε.
4 ¡Oh gente adúltera! ¿No saben que al ser amigos del mundo son enemigos de Dios? Si alguien quiere ser amigo del mundo, se vuelve enemigo de Dios.
4 μοιχοὶ καὶ μοιχαλίδες! οὐκ οἴδατε ὅτι ἡ φιλία τοῦ κόσμου ἔχθρα τοῦ Θεοῦ ἐστιν; ὃς ἂν οὖν βουληθῇ φίλος εἶναι τοῦ κόσμου, ἐχθρὸς τοῦ Θεοῦ καθίσταται.
5 ¿No creen lo que la Escritura dice, que Dios ama grandemente al espíritu que puso para que habite en nosotros?
5 ἢ δοκεῖτε ὅτι κενῶς ἡ γραφὴ λέγει, πρὸς φθόνον ἐπιποθεῖ τὸ πνεῦμα ὃ κατῴκησεν ἐν ἡμῖν;
6 Pero él nos ayuda más con su favor. Por eso la Escritura dice: «Dios está en contra de los orgullosos, pero a favor de los humildes».
6 μείζονα δὲ δίδωσι χάριν· διὸ λέγει· ὁ Θεὸς ὑπερηφάνοις ἀντιτάσσεται, ταπεινοῖς δὲ δίδωσι χάριν.
7 Por eso, obedezcan a Dios. Pónganle resistencia al diablo y él huirá de ustedes.
7 Ὑποτάγητε οὖν τῷ Θεῷ. ἀντίστητε τῷ διαβόλῳ, καὶ φεύξεται ἀφ᾽ ὑμῶν·
8 Acérquense a Dios y él se acercará a ustedes. ¡Pecadores, límpiense las manos! ¡Ustedes, inconstantes, purifiquen su corazón!
8 ἐγγίσατε τῷ Θεῷ, καὶ ἐγγιεῖ ὑμῖν. καθαρίσατε χεῖρας ἁμαρτωλοὶ καὶ ἁγνίσατε καρδίας δίψυχοι.
9 Llénense de angustia, lloren y laméntense. Que su risa se convierta en llanto, y su alegría en tristeza.
9 ταλαιπωρήσατε καὶ πενθήσατε καὶ κλαύσατε· ὁ γέλως ὑμῶν εἰς πένθος μεταστραφήτω καὶ ἡ χαρὰ εἰς κατήφειαν.
10 Humíllense delante del Señor, y él los pondrá en alto.
10 ταπεινώθητε ἐνώπιον τοῦ Κυρίου, καὶ ὑψώσει ὑμᾶς.
11 Hermanos, no hablen mal unos de otros. El que habla mal de su hermano o lo juzga, habla mal de la ley y la juzga. Y si juzgas la ley, ya no la obedeces sino que te conviertes en su juez.
11 Μὴ καταλαλεῖτε ἀλλήλων, ἀδελφοί. ὁ καταλαλῶν ἀδελφοῦ καὶ κρίνων τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ καταλαλεῖ νόμου καὶ κρίνει νόμον· εἰ δὲ νόμον κρίνεις, οὐκ εἶ ποιητὴς νόμου, ἀλλὰ κριτής.
12 Hay sólo un legislador y juez, que puede salvar y condenar. Pero tú, ¿quién eres para juzgar a tu prójimo?
12 εἷς ἐστιν ὁ νομοθέτης καὶ κριτής, ὁ δυνάμενος σῶσαι καὶ ἀπολέσαι· σὺ δὲ τίς εἶ ὃς κρίνεις τὸν ἕτερον;
13 Escuchen bien esto, ustedes los que dicen: «Hoy o mañana iremos a tal o cual ciudad, nos quedaremos allí un año, haremos negocios y ganaremos dinero».
13 Ἄγε νῦν οἱ λέγοντες· σήμερον καὶ αὔριον πορευσόμεθα εἰς τήνδε τὴν πόλιν καὶ ποιήσομεν ἐκεῖ ἐνιαυτὸν ἕνα καὶ ἐμπορευσόμεθα καὶ κερδήσομεν·
14 ¡Pero si ni siquiera saben lo que sucederá mañana! La vida de ustedes es como la niebla que aparece por un momento y luego desaparece.
14 οἵτινες οὐκ ἐπίστασθε τὸ τῆς αὔριον· ποία γὰρ ἡ ζωὴ ὑμῶν; ἀτμὶς γάρ ἔσται ἡ πρὸς ὀλίγον φαινομένη, ἔπειτα [δὲ] καὶ ἀφανιζομένη·
15 Más bien, deberían decir: «Si el Señor quiere, viviremos y haremos esto o aquello».
15 ἀντὶ τοῦ λέγειν ὑμᾶς, ἐὰν ὁ Κύριος θελήσῃ, καὶ ζήσομεν καὶ ποιήσομεν τοῦτο ἢ ἐκεῖνο.
16 Pero a ustedes les gusta hablar con orgullo, y ese orgullo es malo.
16 νῦν δὲ καυχᾶσθε ἐν ταῖς ἀλαζονείαις ὑμῶν· πᾶσα καύχησις τοιαύτη πονηρά ἐστιν.
17 Todo aquel que sabe hacer el bien y no lo hace, comete pecado.
17 εἰδότι οὖν καλὸν ποιεῖν καὶ μὴ ποιοῦντι, ἁμαρτία αὐτῷ ἐστιν.
Referencias cruzadas (17)

Pasajes relacionados con cada versículo, del Treasury of Scripture Knowledge, tal como los reúnen y ordenan los lectores de OpenBible.info.

  1. 1 1 Pedro 2:11; Gálatas 5:17; Romanos 7:23; Santiago 1:14; Romanos 8:7
  2. 2 Juan 16:24; Mateo 7:7–8; Santiago 1:5; Lucas 11:9–13; Juan 4:10
  3. 3 1 Juan 5:14; 1 Juan 3:22; Santiago 1:6–7; Santiago 4:1; Proverbios 15:8
  4. 4 1 Juan 2:15–16; Romanos 8:7; Mateo 6:24; Juan 15:19; Gálatas 1:10
  5. 5 2 Corintios 6:16; 1 Corintios 6:19; Números 11:29; Tito 3:3; Salmo 37:1
  6. 6 Mateo 23:12; Proverbios 3:34; 1 Pedro 5:5; Salmo 138:6; Proverbios 18:12
  7. 7 1 Pedro 5:8–9; Efesios 4:27; Efesios 6:11–12; 1 Pedro 5:6; Lucas 4:2–13
  8. 8 Salmo 145:18; Hebreos 10:22; Malaquías 3:7; Zacarías 1:3; Isaías 55:6–7
  9. 9 Mateo 5:4; 2 Corintios 7:10–11; Lucas 6:25; Proverbios 14:13; Santiago 5:1–2
  10. 10 Salmo 147:6; Mateo 23:12; 1 Pedro 5:6; Lucas 14:11; Santiago 4:6–7
  11. 11 1 Pedro 2:1; Santiago 5:9; Romanos 2:1; Lucas 6:37; Salmo 140:11
  12. 12 Romanos 14:4; Romanos 2:1; Mateo 10:28; Isaías 33:22; Santiago 5:9
  13. 13 Proverbios 27:1; Lucas 12:17–20; Génesis 11:3–4; Eclesiastés 2:1; Isaías 24:2
  14. 14 1 Pedro 1:24; Salmo 39:5; 1 Juan 2:17; Salmo 102:3; Job 7:6–7
  15. 15 Proverbios 19:21; Hebreos 6:3; Lamentaciones 3:37; Hechos 18:21; Romanos 1:10
  16. 16 Proverbios 27:1; 1 Corintios 5:6; Salmo 52:7; Proverbios 25:14; Isaías 47:10
  17. 17 Juan 9:41; Juan 13:17; Juan 15:22; 2 Pedro 2:21; Lucas 12:47–48

Referencias cruzadas: OpenBible.info (CC BY), tomadas sobre todo del Treasury of Scripture Knowledge (dominio público). · Fuentes y licencias

Lo que dijeron los Padres

Pasajes de los Padres de la Iglesia que comentan o citan este capítulo, tal como aparecen en la edición de Schaff (traducciones inglesas del siglo XIX, de dominio público). Los textos están en inglés.

Cómo se eligieron

«Comentario» es el comienzo de una homilía o exposición sobre este capítulo (homilías de san Juan Crisóstomo; tratados, sermones y comentarios a los Salmos de san Agustín). «Cita» es una frase en la que las notas de la propia edición identifican la cita de un versículo de este capítulo; solo se conserva si el texto coincide con el versículo. Solo se usan obras de autoría segura. Los Salmos siguen la numeración hebrea (Agustín usa la de los Setenta: su Salmo 50 es aquí el 51).

  1. Cita 4:6 Clement of Rome, First Epistle to the Corinthians (Chapters XXVI–XXXIII)

    "For God," saith [the Scripture], "resisteth the proud, but giveth grace to the humble." Let us cleave, then, to those to whom grace has been given by God.

    Leer en contexto · Ante-Nicene Fathers, vol. 1 (1885)

  2. Cita 4:6 Augustine of Hippo, Confessions (Book I)

    And man, being a part of Thy creation, desires to praise Thee, man, who bears about with him his mortality, the witness of his sin, even the witness that Thou "resistest the proud," --yet man, this part of Thy creation, desires to praise Thee.

    Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 1 (1886)

  3. Cita 4:6 John Chrysostom, Homilies on the Gospel of Matthew (Homily LXV)

    "God resisteth the proud, but giveth grace unto the humble." Again, I will ask you another thing also.

    Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 10 (1888)

  4. Cita 4:6 Augustine of Hippo, Confessions (Book IV)

    … man, very skilful in medicine, and much renowned therein, who had with his own proconsular hand put the Agonistic garland upon my distempered head, not, though, as a physician; for this disease Thou alone healest, who resistest the proud, and givest grace to the humble. But didst Thou fail me even by that old man, or forbear from healing my …

    Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 1 (1886)

  5. Cita 4:6 Augustine of Hippo, Confessions (Book IV, Chapters XIII–XV)

    But I pressed towards Thee, and was repelled by Thee that I might taste of death, for Thou "resistest the proud." But what prouder than for me, with a marvellous madness, to assert myself to be that by nature which Thou art?

    Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 1 (1886)