Saltar al texto

Santiago · Versión Biblia Libre

Santiago 4 Versión Biblia Libre

Read in English
Sobre VBL
  • Traductor individual
  • AT: Texto masorético (hebreo) (no verificado)
  • NT: Texto crítico
  • Protestante (66 libros)
  • Dinámica (idea por idea)
  • 2020
  • CC BY-SA 4.0

Audio: Reina-Valera Antigua (RVA), leído por Joyfull · Sobre las grabaciones

VBL Versión Biblia Libre
PT1904 Texto Patriarcal 1904 (acentuado, edición de eBible)
1 ¿De dónde surgen las contiendas y discusiones que hay entre ustedes? ¿Acaso no son por las pasiones sensuales que luchan dentro de ustedes?
1 Πόθεν πόλεμοι καὶ μάχαι ἐν ὑμῖν; οὐκ ἐντεῦθεν, ἐκ τῶν ἡδονῶν ὑμῶν τῶν στρατευομένων ἐν τοῖς μέλεσιν ὑμῶν;
2 Están ardiendo de deseo, pero no reciben lo que quieren. Son capaces de matar por lo que anhelan con lujuria, pero no encuentran lo que buscan. Pelean y discuten pero no logran nada, porque no lo piden en oración.
2 ἐπιθυμεῖτε, καὶ οὐκ ἔχετε· φονεύετε καὶ ζηλοῦτε, καὶ οὐ δύνασθε ἐπιτυχεῖν· μάχεσθε καὶ πολεμεῖτε, [καὶ] οὐκ ἔχετε, διὰ τὸ μὴ αἰτεῖσθαι ὑμᾶς·
3 Oran, pero no reciben nada, porque oran con motivos equivocados, queriendo gastar lo que reciban en placeres egoístas.
3 αἰτεῖτε καὶ οὐ λαμβάνετε, διότι κακῶς αἰτεῖσθε, ἵνα ἐν ταῖς ἡδοναῖς ὑμῶν δαπανήσητε.
4 ¡Adúlteros! ¿No se dan cuenta que la amistad con el mundo es enemistad contra Dios? Los que quieren ser amigos del mundo se convierten en enemigos de Dios.
4 μοιχοὶ καὶ μοιχαλίδες! οὐκ οἴδατε ὅτι ἡ φιλία τοῦ κόσμου ἔχθρα τοῦ Θεοῦ ἐστιν; ὃς ἂν οὖν βουληθῇ φίλος εἶναι τοῦ κόσμου, ἐχθρὸς τοῦ Θεοῦ καθίσταται.
5 ¿Creen que la Escritura no habla en serio cuando dice que el espíritu que puso en nosotros es celoso en gran manera?
5 ἢ δοκεῖτε ὅτι κενῶς ἡ γραφὴ λέγει, πρὸς φθόνον ἐπιποθεῖ τὸ πνεῦμα ὃ κατῴκησεν ἐν ἡμῖν;
6 Pero Dios nos da todavía más gracia, como dice la Escritura: “Dios está en contra de los arrogantes, pero da gracia a los humildes”.
6 μείζονα δὲ δίδωσι χάριν· διὸ λέγει· ὁ Θεὸς ὑπερηφάνοις ἀντιτάσσεται, ταπεινοῖς δὲ δίδωσι χάριν.
7 Colóquense, pues, bajo la dirección de Dios. Confronten al enemigo, y él huirá de ustedes.
7 Ὑποτάγητε οὖν τῷ Θεῷ. ἀντίστητε τῷ διαβόλῳ, καὶ φεύξεται ἀφ᾽ ὑμῶν·
8 Acérquense a Dios y él se acercará a ustedes. Laven sus manos, pecadores. Purifiquen sus corazones, ustedes que tienen lealtades divididas.
8 ἐγγίσατε τῷ Θεῷ, καὶ ἐγγιεῖ ὑμῖν. καθαρίσατε χεῖρας ἁμαρτωλοὶ καὶ ἁγνίσατε καρδίας δίψυχοι.
9 Muestren algo de remordimiento, lloren y laméntense. Cambien su risa por lamento, y su alegría por tristeza.
9 ταλαιπωρήσατε καὶ πενθήσατε καὶ κλαύσατε· ὁ γέλως ὑμῶν εἰς πένθος μεταστραφήτω καὶ ἡ χαρὰ εἰς κατήφειαν.
10 Sean humildes ante el Señor y él los exaltará.
10 ταπεινώθητε ἐνώπιον τοῦ Κυρίου, καὶ ὑψώσει ὑμᾶς.
11 Amigos, no hablen mal unos de otros. Todo el que critica a un hermano creyente y lo condena, critica y condena la ley. Si ustedes condenan la ley, entonces no la están cumpliendo, porque están actuando como jueces.
11 Μὴ καταλαλεῖτε ἀλλήλων, ἀδελφοί. ὁ καταλαλῶν ἀδελφοῦ καὶ κρίνων τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ καταλαλεῖ νόμου καὶ κρίνει νόμον· εἰ δὲ νόμον κρίνεις, οὐκ εἶ ποιητὴς νόμου, ἀλλὰ κριτής.
12 Hay un solo dador de la ley y juez, el único que puede salvarnos o destruirnos, así que, ¿quién eres tú para juzgar a tu prójimo?
12 εἷς ἐστιν ὁ νομοθέτης καὶ κριτής, ὁ δυνάμενος σῶσαι καὶ ἀπολέσαι· σὺ δὲ τίς εἶ ὃς κρίνεις τὸν ἕτερον;
13 Atiendan, ustedes los que dicen: “Hoy o mañana iremos a tal y tal ciudad, pasaremos un año allí haciendo negocios y obtendremos ganancia”.
13 Ἄγε νῦν οἱ λέγοντες· σήμερον καὶ αὔριον πορευσόμεθα εἰς τήνδε τὴν πόλιν καὶ ποιήσομεν ἐκεῖ ἐνιαυτὸν ἕνα καὶ ἐμπορευσόμεθα καὶ κερδήσομεν·
14 ¡Ustedes no saben qué pasará mañana! ¿Acaso qué es su vida? Es apenas una niebla que aparece por un poco tiempo y luego se va.
14 οἵτινες οὐκ ἐπίστασθε τὸ τῆς αὔριον· ποία γὰρ ἡ ζωὴ ὑμῶν; ἀτμὶς γάρ ἔσται ἡ πρὸς ὀλίγον φαινομένη, ἔπειτα [δὲ] καὶ ἀφανιζομένη·
15 Lo que deberían decir es: “Si Dios quiere, viviremos de esta manera, y haremos planes para hacer aquello”.
15 ἀντὶ τοῦ λέγειν ὑμᾶς, ἐὰν ὁ Κύριος θελήσῃ, καὶ ζήσομεν καὶ ποιήσομεν τοῦτο ἢ ἐκεῖνο.
16 Pero ahora están solo llenos de ideas vanas. Y toda esta jactancia es maligna.
16 νῦν δὲ καυχᾶσθε ἐν ταῖς ἀλαζονείαις ὑμῶν· πᾶσα καύχησις τοιαύτη πονηρά ἐστιν.
17 Porque es pecado si sabes hacer lo bueno y no lo haces.
17 εἰδότι οὖν καλὸν ποιεῖν καὶ μὴ ποιοῦντι, ἁμαρτία αὐτῷ ἐστιν.
Referencias cruzadas (17)

Pasajes relacionados con cada versículo, del Treasury of Scripture Knowledge, tal como los reúnen y ordenan los lectores de OpenBible.info.

  1. 1 1 Pedro 2:11; Gálatas 5:17; Romanos 7:23; Santiago 1:14; Romanos 8:7
  2. 2 Juan 16:24; Mateo 7:7–8; Santiago 1:5; Lucas 11:9–13; Juan 4:10
  3. 3 1 Juan 5:14; 1 Juan 3:22; Santiago 1:6–7; Santiago 4:1; Proverbios 15:8
  4. 4 1 Juan 2:15–16; Romanos 8:7; Mateo 6:24; Juan 15:19; Gálatas 1:10
  5. 5 2 Corintios 6:16; 1 Corintios 6:19; Números 11:29; Tito 3:3; Salmo 37:1
  6. 6 Mateo 23:12; Proverbios 3:34; 1 Pedro 5:5; Salmo 138:6; Proverbios 18:12
  7. 7 1 Pedro 5:8–9; Efesios 4:27; Efesios 6:11–12; 1 Pedro 5:6; Lucas 4:2–13
  8. 8 Salmo 145:18; Hebreos 10:22; Malaquías 3:7; Zacarías 1:3; Isaías 55:6–7
  9. 9 Mateo 5:4; 2 Corintios 7:10–11; Lucas 6:25; Proverbios 14:13; Santiago 5:1–2
  10. 10 Salmo 147:6; Mateo 23:12; 1 Pedro 5:6; Lucas 14:11; Santiago 4:6–7
  11. 11 1 Pedro 2:1; Santiago 5:9; Romanos 2:1; Lucas 6:37; Salmo 140:11
  12. 12 Romanos 14:4; Romanos 2:1; Mateo 10:28; Isaías 33:22; Santiago 5:9
  13. 13 Proverbios 27:1; Lucas 12:17–20; Génesis 11:3–4; Eclesiastés 2:1; Isaías 24:2
  14. 14 1 Pedro 1:24; Salmo 39:5; 1 Juan 2:17; Salmo 102:3; Job 7:6–7
  15. 15 Proverbios 19:21; Hebreos 6:3; Lamentaciones 3:37; Hechos 18:21; Romanos 1:10
  16. 16 Proverbios 27:1; 1 Corintios 5:6; Salmo 52:7; Proverbios 25:14; Isaías 47:10
  17. 17 Juan 9:41; Juan 13:17; Juan 15:22; 2 Pedro 2:21; Lucas 12:47–48

Referencias cruzadas: OpenBible.info (CC BY), tomadas sobre todo del Treasury of Scripture Knowledge (dominio público). · Fuentes y licencias

Lo que dijeron los Padres

Pasajes de los Padres de la Iglesia que comentan o citan este capítulo, tal como aparecen en la edición de Schaff (traducciones inglesas del siglo XIX, de dominio público). Los textos están en inglés.

Cómo se eligieron

«Comentario» es el comienzo de una homilía o exposición sobre este capítulo (homilías de san Juan Crisóstomo; tratados, sermones y comentarios a los Salmos de san Agustín). «Cita» es una frase en la que las notas de la propia edición identifican la cita de un versículo de este capítulo; solo se conserva si el texto coincide con el versículo. Solo se usan obras de autoría segura. Los Salmos siguen la numeración hebrea (Agustín usa la de los Setenta: su Salmo 50 es aquí el 51).

  1. Cita 4:6 Clement of Rome, First Epistle to the Corinthians (Chapters XXVI–XXXIII)

    "For God," saith [the Scripture], "resisteth the proud, but giveth grace to the humble." Let us cleave, then, to those to whom grace has been given by God.

    Leer en contexto · Ante-Nicene Fathers, vol. 1 (1885)

  2. Cita 4:6 Augustine of Hippo, Confessions (Book I)

    And man, being a part of Thy creation, desires to praise Thee, man, who bears about with him his mortality, the witness of his sin, even the witness that Thou "resistest the proud," --yet man, this part of Thy creation, desires to praise Thee.

    Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 1 (1886)

  3. Cita 4:6 John Chrysostom, Homilies on the Gospel of Matthew (Homily LXV)

    "God resisteth the proud, but giveth grace unto the humble." Again, I will ask you another thing also.

    Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 10 (1888)

  4. Cita 4:6 Augustine of Hippo, Confessions (Book IV)

    … man, very skilful in medicine, and much renowned therein, who had with his own proconsular hand put the Agonistic garland upon my distempered head, not, though, as a physician; for this disease Thou alone healest, who resistest the proud, and givest grace to the humble. But didst Thou fail me even by that old man, or forbear from healing my …

    Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 1 (1886)

  5. Cita 4:6 Augustine of Hippo, Confessions (Book IV, Chapters XIII–XV)

    But I pressed towards Thee, and was repelled by Thee that I might taste of death, for Thou "resistest the proud." But what prouder than for me, with a marvellous madness, to assert myself to be that by nature which Thou art?

    Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 1 (1886)