Santiago · Texto Patriarcal (Antoniades 1904/1912)
Santiago 4 Texto Patriarcal (Antoniades 1904/1912)
Audio: Reina-Valera Antigua (RVA), leído por Joyfull · Sobre las grabaciones
Notas sobre este texto (3)
- The digital source has no accents or capitals (as Robinson distributes it); 1912 base text, movable nu regularised.
- Double square brackets [[ ]] are marks in the digital source; at 1 John 5:7–8 they enclose the words the 1904 edition prints in smaller type.
- Credit: Maurice A. Robinson & Jussi Ala-Konni (byztxt).
PT Texto Patriarcal (Antoniades 1904/1912)
PT1904 Texto Patriarcal 1904 (acentuado, edición de eBible)
1 ποθεν πολεμοι και μαχαι εν υμιν; ουκ εντευθεν, εκ των ηδονων υμων των στρατευομενων εν τοις μελεσιν υμων;
1 Πόθεν πόλεμοι καὶ μάχαι ἐν ὑμῖν; οὐκ ἐντεῦθεν, ἐκ τῶν ἡδονῶν ὑμῶν τῶν στρατευομένων ἐν τοῖς μέλεσιν ὑμῶν;
2 επιθυμειτε, και ουκ εχετε· φονευετε και ζηλουτε, και ου δυνασθε επιτυχειν· μαχεσθε και πολεμειτε, [και] ουκ εχετε, δια το μη αιτεισθαι υμας·
2 ἐπιθυμεῖτε, καὶ οὐκ ἔχετε· φονεύετε καὶ ζηλοῦτε, καὶ οὐ δύνασθε ἐπιτυχεῖν· μάχεσθε καὶ πολεμεῖτε, [καὶ] οὐκ ἔχετε, διὰ τὸ μὴ αἰτεῖσθαι ὑμᾶς·
3 αιτειτε και ου λαμβανετε, διοτι κακως αιτεισθε, ινα εν ταις ηδοναις υμων δαπανησητε.
3 αἰτεῖτε καὶ οὐ λαμβάνετε, διότι κακῶς αἰτεῖσθε, ἵνα ἐν ταῖς ἡδοναῖς ὑμῶν δαπανήσητε.
4 μοιχοι και μοιχαλιδες! ουκ οιδατε οτι η φιλια του κοσμου εχθρα του θεου εστιν; ος αν ουν βουληθη φιλος ειναι του κοσμου, εχθρος του θεου καθισταται.
4 μοιχοὶ καὶ μοιχαλίδες! οὐκ οἴδατε ὅτι ἡ φιλία τοῦ κόσμου ἔχθρα τοῦ Θεοῦ ἐστιν; ὃς ἂν οὖν βουληθῇ φίλος εἶναι τοῦ κόσμου, ἐχθρὸς τοῦ Θεοῦ καθίσταται.
5 η δοκειτε οτι κενως η γραφη λεγει, προς φθονον επιποθει το πνευμα ο κατωκησεν εν ημιν;
5 ἢ δοκεῖτε ὅτι κενῶς ἡ γραφὴ λέγει, πρὸς φθόνον ἐπιποθεῖ τὸ πνεῦμα ὃ κατῴκησεν ἐν ἡμῖν;
6 μειζονα δε διδωσιν χαριν· διο λεγει· ο θεος υπερηφανοις αντιτασσεται, ταπεινοις δε διδωσιν χαριν.
6 μείζονα δὲ δίδωσι χάριν· διὸ λέγει· ὁ Θεὸς ὑπερηφάνοις ἀντιτάσσεται, ταπεινοῖς δὲ δίδωσι χάριν.
7 υποταγητε ουν τω θεω. αντιστητε τω διαβολω, και φευξεται αφ υμων·
7 Ὑποτάγητε οὖν τῷ Θεῷ. ἀντίστητε τῷ διαβόλῳ, καὶ φεύξεται ἀφ᾽ ὑμῶν·
8 εγγισατε τω θεω, και εγγιει υμιν. καθαρισατε χειρας αμαρτωλοι και αγνισατε καρδιας διψυχοι.
8 ἐγγίσατε τῷ Θεῷ, καὶ ἐγγιεῖ ὑμῖν. καθαρίσατε χεῖρας ἁμαρτωλοὶ καὶ ἁγνίσατε καρδίας δίψυχοι.
9 ταλαιπωρησατε και πενθησατε και κλαυσατε· ο γελως υμων εις πενθος μεταστραφητω και η χαρα εις κατηφειαν.
9 ταλαιπωρήσατε καὶ πενθήσατε καὶ κλαύσατε· ὁ γέλως ὑμῶν εἰς πένθος μεταστραφήτω καὶ ἡ χαρὰ εἰς κατήφειαν.
10 ταπεινωθητε ενωπιον του κυριου, και υψωσει υμας.
10 ταπεινώθητε ἐνώπιον τοῦ Κυρίου, καὶ ὑψώσει ὑμᾶς.
11 μη καταλαλειτε αλληλων, αδελφοι. ο καταλαλων αδελφου και κρινων τον αδελφον αυτου καταλαλει νομου και κρινει νομον· ει δε νομον κρινεις, ουκ ει ποιητης νομου, αλλα κριτης.
11 Μὴ καταλαλεῖτε ἀλλήλων, ἀδελφοί. ὁ καταλαλῶν ἀδελφοῦ καὶ κρίνων τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ καταλαλεῖ νόμου καὶ κρίνει νόμον· εἰ δὲ νόμον κρίνεις, οὐκ εἶ ποιητὴς νόμου, ἀλλὰ κριτής.
12 εις εστιν ο νομοθετης και κριτης, ο δυναμενος σωσαι και απολεσαι· συ δε τις ει ος κρινεις τον ετερον;
12 εἷς ἐστιν ὁ νομοθέτης καὶ κριτής, ὁ δυνάμενος σῶσαι καὶ ἀπολέσαι· σὺ δὲ τίς εἶ ὃς κρίνεις τὸν ἕτερον;
13 αγε νυν οι λεγοντες· σημερον και αυριον πορευσομεθα εις τηνδε την πολιν και ποιησομεν εκει ενιαυτον ενα και εμπορευσομεθα και κερδησομεν·
13 Ἄγε νῦν οἱ λέγοντες· σήμερον καὶ αὔριον πορευσόμεθα εἰς τήνδε τὴν πόλιν καὶ ποιήσομεν ἐκεῖ ἐνιαυτὸν ἕνα καὶ ἐμπορευσόμεθα καὶ κερδήσομεν·
14 οιτινες ουκ επιστασθε το της αυριον· ποια γαρ η ζωη υμων; ατμις γαρ εσται η προς ολιγον φαινομενη, επειτα [δε] και αφανιζομενη·
14 οἵτινες οὐκ ἐπίστασθε τὸ τῆς αὔριον· ποία γὰρ ἡ ζωὴ ὑμῶν; ἀτμὶς γάρ ἔσται ἡ πρὸς ὀλίγον φαινομένη, ἔπειτα [δὲ] καὶ ἀφανιζομένη·
15 αντι του λεγειν υμας, εαν ο κυριος θεληση, και ζησομεν και ποιησομεν τουτο η εκεινο.
15 ἀντὶ τοῦ λέγειν ὑμᾶς, ἐὰν ὁ Κύριος θελήσῃ, καὶ ζήσομεν καὶ ποιήσομεν τοῦτο ἢ ἐκεῖνο.
16 νυν δε καυχασθε εν ταις αλαζονειαις υμων· πασα καυχησις τοιαυτη πονηρα εστιν.
16 νῦν δὲ καυχᾶσθε ἐν ταῖς ἀλαζονείαις ὑμῶν· πᾶσα καύχησις τοιαύτη πονηρά ἐστιν.
17 ειδοτι ουν καλον ποιειν και μη ποιουντι, αμαρτια αυτω εστιν.
17 εἰδότι οὖν καλὸν ποιεῖν καὶ μὴ ποιοῦντι, ἁμαρτία αὐτῷ ἐστιν.
Referencias cruzadas (17)
Pasajes relacionados con cada versículo, del Treasury of Scripture Knowledge, tal como los reúnen y ordenan los lectores de OpenBible.info.
- 1 1 Pedro 2:11; Gálatas 5:17; Romanos 7:23; Santiago 1:14; Romanos 8:7
- 2 Juan 16:24; Mateo 7:7–8; Santiago 1:5; Lucas 11:9–13; Juan 4:10
- 3 1 Juan 5:14; 1 Juan 3:22; Santiago 1:6–7; Santiago 4:1; Proverbios 15:8
- 4 1 Juan 2:15–16; Romanos 8:7; Mateo 6:24; Juan 15:19; Gálatas 1:10
- 5 2 Corintios 6:16; 1 Corintios 6:19; Números 11:29; Tito 3:3; Salmo 37:1
- 6 Mateo 23:12; Proverbios 3:34; 1 Pedro 5:5; Salmo 138:6; Proverbios 18:12
- 7 1 Pedro 5:8–9; Efesios 4:27; Efesios 6:11–12; 1 Pedro 5:6; Lucas 4:2–13
- 8 Salmo 145:18; Hebreos 10:22; Malaquías 3:7; Zacarías 1:3; Isaías 55:6–7
- 9 Mateo 5:4; 2 Corintios 7:10–11; Lucas 6:25; Proverbios 14:13; Santiago 5:1–2
- 10 Salmo 147:6; Mateo 23:12; 1 Pedro 5:6; Lucas 14:11; Santiago 4:6–7
- 11 1 Pedro 2:1; Santiago 5:9; Romanos 2:1; Lucas 6:37; Salmo 140:11
- 12 Romanos 14:4; Romanos 2:1; Mateo 10:28; Isaías 33:22; Santiago 5:9
- 13 Proverbios 27:1; Lucas 12:17–20; Génesis 11:3–4; Eclesiastés 2:1; Isaías 24:2
- 14 1 Pedro 1:24; Salmo 39:5; 1 Juan 2:17; Salmo 102:3; Job 7:6–7
- 15 Proverbios 19:21; Hebreos 6:3; Lamentaciones 3:37; Hechos 18:21; Romanos 1:10
- 16 Proverbios 27:1; 1 Corintios 5:6; Salmo 52:7; Proverbios 25:14; Isaías 47:10
- 17 Juan 9:41; Juan 13:17; Juan 15:22; 2 Pedro 2:21; Lucas 12:47–48
Referencias cruzadas: OpenBible.info (CC BY), tomadas sobre todo del Treasury of Scripture Knowledge (dominio público). · Fuentes y licencias
Lo que dijeron los Padres
Pasajes de los Padres de la Iglesia que comentan o citan este capítulo, tal como aparecen en la edición de Schaff (traducciones inglesas del siglo XIX, de dominio público). Los textos están en inglés.
Cómo se eligieron
«Comentario» es el comienzo de una homilía o exposición sobre este capítulo (homilías de san Juan Crisóstomo; tratados, sermones y comentarios a los Salmos de san Agustín). «Cita» es una frase en la que las notas de la propia edición identifican la cita de un versículo de este capítulo; solo se conserva si el texto coincide con el versículo. Solo se usan obras de autoría segura. Los Salmos siguen la numeración hebrea (Agustín usa la de los Setenta: su Salmo 50 es aquí el 51).
"For God," saith [the Scripture], "resisteth the proud, but giveth grace to the humble." Let us cleave, then, to those to whom grace has been given by God.
And man, being a part of Thy creation, desires to praise Thee, man, who bears about with him his mortality, the witness of his sin, even the witness that Thou "resistest the proud," --yet man, this part of Thy creation, desires to praise Thee.
Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 1 (1886)
"God resisteth the proud, but giveth grace unto the humble." Again, I will ask you another thing also.
Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 10 (1888)
… man, very skilful in medicine, and much renowned therein, who had with his own proconsular hand put the Agonistic garland upon my distempered head, not, though, as a physician; for this disease Thou alone healest, who resistest the proud, and givest grace to the humble. But didst Thou fail me even by that old man, or forbear from healing my …
Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 1 (1886)
But I pressed towards Thee, and was repelled by Thee that I might taste of death, for Thou "resistest the proud." But what prouder than for me, with a marvellous madness, to assert myself to be that by nature which Thou art?
Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 1 (1886)