Apocalipsis 18 Texto Patriarcal (Antoniades 1904/1912)

181 μετα ταυτα ειδον αλλον αγγελον καταβαινοντα εκ του ουρανου, εχοντα εξουσιαν μεγαλην, και η γη εφωτισθη εκ της δοξης αυτου, 2 και εκραξεν εν ισχυρα φωνη λεγων· επεσεν, επεσεν βαβυλων η μεγαλη, και εγενετο κατοικητηριον δαιμονιων και φυλακη παντος πνευματος ακαθαρτου και φυλακη παντος ορνεου ακαθαρτου και μεμισημενου· 3 οτι εκ του οινου του θυμου της πορνειας αυτης πεπωκαν παντα τα εθνη, και οι βασιλεις της γης μετ αυτης επορνευσαν, και οι εμποροι της γης εκ της δυναμεως του στρηνους αυτης επλουτησαν. 4 και ηκουσα αλλην φωνην εκ του ουρανου λεγουσαν· εξελθε εξ αυτης ο λαος μου, ινα μη συγκοινωνησητε ταις αμαρτιαις αυτης, και ινα εκ των πληγων αυτης μη λαβητε· 5 οτι εκολληθησαν αυτης αι αμαρτιαι αχρι του ουρανου, και εμνημονευσεν ο θεος τα αδικηματα αυτης. 6 αποδοτε αυτη ως και αυτη απεδωκεν, και διπλωσατε [αυτη] διπλα κατα τα εργα αυτης· εν τω ποτηριω ω εκερασεν, κερασατε αυτη διπλουν. 7 οσα εδοξασεν εαυτην και εστρηνιασεν, τοσουτον δοτε αυτη βασανισμον και πενθος. οτι εν τη καρδια αυτης λεγει, οτι καθημαι [καθως] βασιλισσα και χηρα ουκ ειμι και πενθος ου μη ιδω, 8 δια τουτο εν μια ημερα ηξουσιν αι πληγαι αυτης, θανατος και πενθος και λιμος, και εν πυρι κατακαυθησεται· οτι ισχυρος κυριος ο θεος ο κρινας αυτην. 9 και κλαυσουσιν αυτην και κοψονται επ αυτη οι βασιλεις της γης οι μετ αυτης πορνευσαντες και στρηνιασαντες, οταν βλεπωσιν τον καπνον της πυρωσεως αυτης, 10 απο μακροθεν εστηκοτες δια τον φοβον του βασανισμου αυτης, λεγοντες· ουαι ουαι, η πολις η μεγαλη βαβυλων, η πολις η ισχυρα, οτι μια ωρα ηλθεν η κρισις σου. 11 και οι εμποροι της γης κλαυσουσιν και πενθησουσιν επ αυτη, οτι τον γομον αυτων ουδεις αγοραζει ουκετι, 12 γομον χρυσου και αργυρου και λιθου τιμιου και μαργαριτου, και βυσσινου και πορφυρας και σηρικου και κοκκινου, και παν ξυλον θυινον και παν σκευος ελεφαντινον και παν σκευος εκ ξυλου τιμιωτατου και χαλκου και σιδηρου και μαρμαρου, 13 και κιναμωμον και αμωμον και θυμιαματα, και μυρον και λιβανον και οινον και ελαιον και σεμιδαλιν και σιτον και κτηνη και προβατα, και ιππων και ρεδων και σωματων, και ψυχας ανθρωπων. 14 και η οπωρα της επιθυμιας της ψυχης σου απωλετο απο σου, και παντα τα λιπαρα και τα λαμπρα απηλθεν απο σου, και ουκετι ου μη αυτα ευρησεις. 15 οι εμποροι τουτων, οι πλουτησαντες απ αυτης, απο μακροθεν στησονται δια τον φοβον του βασανισμου αυτης κλαιοντες και πενθουντες, 16 λεγοντες· ουαι ουαι, η πολις η μεγαλη, η περιβεβλημενη βυσσινον και πορφυρουν και κοκκινον και κεχρυσωμενη εν χρυσιω και λιθω τιμιω και μαργαριταις, 17 οτι μια ωρα ηρημωθη ο τοσουτος πλουτος. και πας κυβερνητης και πας ο επι τοπον πλεων, και ναυται και οσοι την θαλασσαν εργαζονται, απο μακροθεν εστησαν, 18 και εκραζον βλεποντες τον καπνον της πυρωσεως αυτης, λεγοντες· τις ομοια τη πολει τη μεγαλη; 19 και εβαλον χουν επι τας κεφαλας αυτων και εκραζον κλαιοντες και πενθουντες, λεγοντες· ουαι ουαι, η πολις η μεγαλη, εν η επλουτησαν παντες οι εχοντες τα πλοια εν τη θαλασση εκ της τιμιοτητος αυτης· οτι μια ωρα ηρημωθη. 20 ευφραινου επ αυτη, ουρανε, και οι αγιοι και οι αποστολοι και οι προφηται, οτι εκρινεν ο θεος το κριμα υμων εξ αυτης. 21 και ηρεν εις αγγελος ισχυρος λιθον ως μυλον μεγαν και εβαλεν εις την θαλασσαν λεγων· ουτως ορμηματι βληθησεται βαβυλων η μεγαλη πολις, και ου μη ευρεθη ετι. 22 και φωνη κιθαρωδων και μουσικων και αυλητων και σαλπιστων ου μη ακουσθη εν σοι ετι, και πας τεχνιτης πασης τεχνης ου μη ευρεθη εν σοι ετι, και φωνη μυλου ου μη ακουσθη εν σοι ετι, 23 και φως λυχνου ου μη φανη εν σοι ετι, και φωνη νυμφιου και νυμφης ου μη ακουσθη εν σοι ετι· οτι οι εμποροι σου ησαν οι μεγιστανες της γης, οτι εν τη φαρμακεια σου επλανηθησαν παντα τα εθνη, 24 και εν αυτη αιματα προφητων και αγιων ευρεθη και παντων των εσφαγμενων επι της γης.