1 λαλουντων δε αυτων προς τον λαον επεστησαν αυτοις οι ιερεις και ο στρατηγος του ιερου και οι σαδδουκαιοι, 2 διαπονουμενοι δια το διδασκειν αυτους τον λαον και καταγγελλειν εν τω ιησου την αναστασιν των νεκρων· 3 και επεβαλον αυτοις τας χειρας και εθεντο εις τηρησιν εις την αυριον· ην γαρ εσπερα ηδη. 4 πολλοι δε των ακουσαντων τον λογον επιστευσαν, και εγενηθη ο αριθμος των ανδρων ωσει χιλιαδες πεντε. 5 εγενετο δε επι την αυριον συναχθηναι αυτων τους αρχοντας και τους πρεσβυτερους και γραμματεις εις ιερουσαλημ, 6 και ανναν τον αρχιερεα και καιαφαν και ιωαννην και αλεξανδρον και οσοι ησαν εκ γενους αρχιερατικου, 7 και στησαντες αυτους εν [τω] μεσω επυνθανοντο· εν ποια δυναμει η εν ποιω ονοματι εποιησατε τουτο υμεις; 8 τοτε πετρος πλησθεις πνευματος αγιου ειπεν προς αυτους· αρχοντες του λαου και πρεσβυτεροι του ισραηλ, 9 ει ημεις σημερον ανακρινομεθα επι ευεργεσια ανθρωπου ασθενους, εν τινι ουτος σεσωσται, 10 γνωστον εστω πασιν υμιν και παντι τω λαω ισραηλ οτι εν τω ονοματι ιησου χριστου του ναζωραιου, ον υμεις εσταυρωσατε, ον ο θεος ηγειρεν εκ νεκρων, εν τουτω ουτος παρεστηκεν ενωπιον υμων υγιης. 11 ουτος εστιν ο λιθος ο εξουθενηθεις υφ υμων των οικοδομουντων, ο γενομενος εις κεφαλην γωνιας. 12 και ουκ εστιν εν αλλω ουδενι η σωτηρια· ουδε γαρ ονομα εστιν ετερον υπο τον ουρανον το δεδομενον εν ανθρωποις εν ω δει σωθηναι ημας. 13 θεωρουντες δε την του πετρου παρρησιαν και ιωαννου, και καταλαβομενοι οτι ανθρωποι αγραμματοι εισιν και ιδιωται, εθαυμαζον, επεγινωσκον τε αυτους οτι συν τω ιησου ησαν, 14 τον δε ανθρωπον βλεποντες συν αυτοις εστωτα τον τεθεραπευμενον, ουδεν ειχον αντειπειν. 15 κελευσαντες δε αυτους εξω του συνεδριου απελθειν, συνεβαλλον προς αλληλους 16 λεγοντες· τι ποιησομεν τοις ανθρωποις τουτοις; οτι μεν γαρ γνωστον σημειον γεγονεν δι αυτων, πασιν τοις κατοικουσιν ιερουσαλημ φανερον, και ου δυναμεθα αρνησασθαι· 17 αλλ ινα μη επι πλειον διανεμηθη εις τον λαον, απειλη απειλησωμεθα αυτοις μηκετι λαλειν επι τω ονοματι τουτω μηδενι ανθρωπων. 18 και καλεσαντες αυτους παρηγγειλαν αυτοις το καθολου μη φθεγγεσθαι μηδε διδασκειν επι τω ονοματι του ιησου. 19 ο δε πετρος και ιωαννης αποκριθεντες προς αυτους ειπον· ει δικαιον εστιν ενωπιον του θεου υμων ακουειν μαλλον η του θεου, κρινατε. 20 ου δυναμεθα γαρ ημεις α ειδομεν και ηκουσαμεν μη λαλειν. 21 οι δε προσαπειλησαμενοι απελυσαν αυτους, μηδεν ευρισκοντες το πως κολασονται αυτους, δια τον λαον, οτι παντες εδοξαζον τον θεον επι τω γεγονοτι· 22 ετων γαρ ην πλειονων τεσσαρακοντα ο ανθρωπος εφ ον εγεγονει το σημειον τουτο της ιασεως. 23 απολυθεντες δε ηλθον προς τους ιδιους και απηγγειλαν οσα προς αυτους οι αρχιερεις και οι πρεσβυτεροι ειπον. 24 οι δε ακουσαντες ομοθυμαδον ηραν φωνην προς τον θεον και ειπον· δεσποτα, συ ο ποιησας τον ουρανον και την γην και την θαλασσαν και παντα τα εν αυτοις, 25 ο δια στοματος δαυιδ παιδος σου ειπων· ινα τι εφρυαξαν εθνη και λαοι εμελετησαν κενα; 26 παρεστησαν οι βασιλεις της γης και οι αρχοντες συνηχθησαν επι το αυτο κατα του κυριου και κατα του χριστου αυτου. 27 συνηχθησαν γαρ επ αληθειας επι τον αγιον παιδα σου ιησουν, ον εχρισας, ηρωδης τε και ποντιος πιλατος συν εθνεσιν και λαοις ισραηλ, 28 ποιησαι οσα η χειρ σου και η βουλη σου προωρισεν γενεσθαι· 29 και τα νυν, κυριε, επιδε επι τας απειλας αυτων, και δος τοις δουλοις σου μετα παρρησιας πασης λαλειν τον λογον σου 30 εν τω την χειρα σου εκτεινειν σε εις ιασιν και σημεια και τερατα γινεσθαι δια του ονοματος του αγιου παιδος σου ιησου. 31 και δεηθεντων αυτων εσαλευθη ο τοπος εν ω ησαν συνηγμενοι, και επλησθησαν απαντες πνευματος αγιου, και ελαλουν τον λογον του θεου μετα παρρησιας. 32 του δε πληθους των πιστευσαντων ην η καρδια και η ψυχη μια, και ουδε εις τι των υπαρχοντων αυτω ελεγεν ιδιον ειναι, αλλ ην αυτοις απαντα κοινα. 33 και μεγαλη δυναμει απεδιδουν το μαρτυριον οι αποστολοι της αναστασεως του κυριου ιησου, χαρις τε μεγαλη ην επι παντας αυτους. 34 ουδε γαρ ενδεης τις υπηρχεν εν αυτοις· οσοι γαρ κτητορες χωριων η οικιων υπηρχον, πωλουντες εφερον τας τιμας των πιπρασκομενων 35 και ετιθουν παρα τους ποδας των αποστολων· διεδιδοτο δε εκαστω καθοτι αν τις χρειαν ειχεν. 36 ιωσης δε ο επικληθεις βαρναβας απο των αποστολων, ο εστιν μεθερμηνευομενον υιος παρακλησεως, λευιτης, κυπριος τω γενει, 37 υπαρχοντος αυτω αγρου, πωλησας ηνεγκεν το χρημα και εθηκεν παρα τους ποδας των αποστολων.
Acts · Patriarchal Text (Antoniades 1904/1912)
Acts 4 Patriarchal Text (Antoniades 1904/1912)
Audio: World English Bible (WEB), read by Winfred W. Henson · About the recordings
Notes on this text (3)
- The digital source has no accents or capitals (as Robinson distributes it); 1912 base text, movable nu regularised.
- Double square brackets [[ ]] are marks in the digital source; at 1 John 5:7–8 they enclose the words the 1904 edition prints in smaller type.
- Credit: Maurice A. Robinson & Jussi Ala-Konni (byztxt).
People & places in this chapter
From this site's family tree and Bible maps, only where those guides cite this chapter.
People
Alexander
Among those gathered with the rulers, elders and scribes at Jerusalem to question Peter and John.
Cited in the guide: Acts 4:6
Barnabas
A Levite from Cyprus named Joseph and nicknamed Barnabas, 'son of encouragement,' who sold a field for the church, brought Saul to the apostles, and traveled with him as a…
Cited in the guide: Acts 4:36; Acts 9:27; Acts 11:22
Cross references (37)
Related passages for each verse, from the Treasury of Scripture Knowledge as collected and ranked by readers at OpenBible.info.
- 1 Luke 22:4; Acts 6:12; Acts 23:6–9; Acts 5:26; Acts 5:24
- 2 Acts 17:18; 1 Thessalonians 4:13–14; Acts 24:14–15; 1 Corinthians 15:12–20; Acts 3:15
- 3 Acts 5:18; Acts 16:19–24; Matthew 10:16–17; Acts 12:1–3; Luke 22:52
- 4 Acts 2:41; 2 Timothy 2:9–10; 2 Corinthians 2:14–17; Philippians 1:12–18; Acts 28:24
- 5 Acts 4:8; Luke 22:66; Isaiah 1:10; Luke 23:13; Acts 6:12
- 6 Luke 3:2; Matthew 26:3; John 18:24; John 18:13–14; John 11:49
- 7 Matthew 21:23; Mark 11:28; Acts 5:40; Exodus 2:14; John 2:18
- 8 Luke 12:11–12; Matthew 10:19–20; Luke 21:14–15; Acts 2:4; Acts 7:55
- 9 1 Peter 3:15–17; Acts 3:7; John 10:32; John 7:23; 1 Peter 4:14
- 10 Acts 3:6; Acts 5:29–32; Acts 2:36; Acts 10:40–42; Matthew 27:63–66
- 11 Psalm 118:22–23; Isaiah 28:16; Mark 12:10–12; Matthew 21:42–45; 1 Peter 2:6–8
- 12 John 14:6; 1 Corinthians 3:11; John 3:36; 1 Timothy 2:5–6; 1 John 5:11–12
- 13 1 Corinthians 1:27; John 7:15; Matthew 11:25; Acts 2:7–12; Matthew 26:73
- 14 Acts 19:36; Acts 3:8–12; Acts 4:16; Acts 4:10; Acts 4:21
- 15 Matthew 5:22; Acts 26:30–32; Acts 5:34–42
- 16 Acts 6:10; John 12:18; Luke 21:15; Luke 6:10–11; Daniel 8:8
- 17 Acts 5:28; Romans 15:18–22; 1 Thessalonians 2:15–16; Acts 5:24; 1 Thessalonians 1:8
- 18 Acts 5:40; Luke 24:46–48; Acts 5:20; Acts 1:8
- 19 Acts 5:29; Exodus 1:17; 1 Corinthians 10:15; 1 Timothy 2:3; 1 Kings 22:14
- 20 Jeremiah 20:9; Acts 22:15; 1 Corinthians 9:16–17; 1 John 1:1–3; Ezekiel 3:11
- 21 Acts 5:26; Luke 22:2; Matthew 9:8; Matthew 21:46; Luke 20:6
- 22 Acts 9:33; John 5:5; Acts 3:2; Matthew 9:20; John 9:1
- 23 2 Corinthians 6:14–17; Psalm 42:4; Psalm 119:63; Acts 12:11–12; Psalm 16:3
- 24 Exodus 20:11; Jeremiah 32:17; Nehemiah 9:6; 2 Kings 19:15; Jeremiah 10:10–12
- 25 Psalm 2:1–6; Acts 1:16; Acts 2:30
- 26 Psalm 2:2; Revelation 17:12–14; Daniel 9:24; Psalm 83:2–8; Acts 10:38
- 27 Matthew 27:2; Acts 4:30; Luke 9:22; Matthew 20:18–19; John 1:11
- 28 Acts 2:23; Isaiah 46:10; Genesis 50:20; Matthew 26:24; Isaiah 53:10
- 29 Acts 4:13; Philippians 1:14; Acts 14:3; Acts 28:31; Acts 4:31
- 30 Acts 3:6; Acts 4:27; Acts 2:22; Acts 9:40–42; Acts 5:12
- 31 Matthew 21:22; Acts 2:4; Acts 2:2; Isaiah 65:24; Acts 16:25–26
- 32 1 Corinthians 1:10; Ephesians 4:2–6; 1 Peter 3:8; John 17:21–23; Philippians 2:1–2
- 33 John 1:16; Acts 1:22; Mark 16:20; Acts 1:8; Acts 4:30
- 34 Acts 2:45; Luke 12:33; Luke 16:9; Deuteronomy 2:7; Psalm 34:9–10
- 35 Acts 5:2; Acts 2:45; 2 Corinthians 8:20–21; Acts 4:37; Acts 3:6
- 36 Galatians 2:9; Galatians 2:13; Galatians 2:1; Acts 15:39; Acts 11:30
- 37 Matthew 19:29; Acts 5:1–2; Acts 4:34–35
Cross references: OpenBible.info (CC BY), drawn mainly from the public-domain Treasury of Scripture Knowledge. · Sources & licences
What the Fathers said
Passages from the Church Fathers that expound or quote this chapter, verbatim from the public-domain Schaff edition (19th-century English translations).
How these were chosen
“Commentary” is the opening of a homily or exposition on this chapter (John Chrysostom’s homilies, Augustine’s tractates, sermons and expositions of the Psalms). “Quotes” are sentences where the edition’s own footnotes identify a quotation of a verse here, kept only when the wording matches the verse. Only works whose authorship is not in doubt are used. Psalms follow the Hebrew/English numbering (Augustine numbers them as the Septuagint does: his Psalm 50 is Psalm 51 here).
Ere yet they had time to take breath after their first trials, straightway they enter into others. And observe how the events are disposed. First, they were all mocked together; this was no small trial: secondly, they enter into dangers.
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 11 (1889)
… that the promise which God made to the fathers had been fulfilled by Jesus; not certainly proclaiming another god, but the Son of God, who also was made man, and suffered; thus leading Israel into knowledge, and through Jesus preaching the resurrection of the dead, and showing, that whatever the prophets had proclaimed as to the suffering of Christ, these …
… forgiving those sins which are divided against themselves, and by inhabiting those who are cleansed, that it may be with them, as it is written in the Acts of the Apostles, "The multitude of them that believed were of one heart and of one soul." And this gift of forgiveness none resists, but he who has the hardness of an …
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 6 (1888)
For so, "the multitude of them that believed were of one heart and of one soul," and yet were they divided into many bodies; their unanimity however made the many one.
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 10 (1888)
And thus, as they captured in the spiritual net of their doctrine five thousand believers at once, so they confuted the misguided rulers of the people and chief priests, and that, not through their own wisdom, for they were unlearned and ignorant men, but through the mighty power of the Holy Ghost; for it is written, Then Peter filled …
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 2, vol. 7 (1894)