1 και εγενετο εν τω ελθειν αυτον εισ οικον τινοσ των αρχοντων των φαρισαιων σαββατω φαγειν αρτον και αυτοι ησαν παρατηρουμενοι αυτον 2 και ιδου ανθρωποσ τισ ην υδρωπικοσ εμπροσθεν αυτου 3 και αποκριθεισ ο ιησουσ ειπεν προσ τουσ νομικουσ και φαρισαιουσ λεγων ει εξεστιν τω σαββατω θεραπευειν 4 οι δε ησυχασαν και επιλαβομενοσ ιασατο αυτον και απελυσεν 5 και αποκριθεισ προσ αυτουσ ειπεν τινοσ υμων υιοσ η βουσ εισ φρεαρ εμπεσειται και ουκ ευθεωσ ανασπασει αυτον εν τη ημερα του σαββατου 6 και ουκ ισχυσαν ανταποκριθηναι αυτω προσ ταυτα 7 ελεγεν δε προσ τουσ κεκλημενουσ παραβολην επεχων πωσ τασ πρωτοκλισιασ εξελεγοντο λεγων προσ αυτουσ 8 οταν κληθησ υπο τινοσ εισ γαμουσ μη κατακλιθησ εισ την πρωτοκλισιαν μηποτε εντιμοτεροσ σου η κεκλημενοσ υπ αυτου 9 και ελθων ο σε και αυτον καλεσασ ερει σοι δοσ τουτω τοπον και τοτε αρξη μετ αισχυνησ τον εσχατον τοπον κατεχειν 10 αλλ οταν κληθησ πορευθεισ αναπεσε εισ τον εσχατον τοπον ινα οταν ελθη ο κεκληκωσ σε ειπη σοι φιλε προσαναβηθι ανωτερον τοτε εσται σοι δοξα ενωπιον των συνανακειμενων σοι 11 οτι πασ ο υψων εαυτον ταπεινωθησεται και ο ταπεινων εαυτον υψωθησεται 12 ελεγεν δε και τω κεκληκοτι αυτον οταν ποιησ αριστον η δειπνον μη φωνει τουσ φιλουσ σου μηδε τουσ αδελφουσ σου μηδε τουσ συγγενεισ σου μηδε γειτονασ πλουσιουσ μηποτε και αυτοι σε αντικαλεσωσιν και γενηται σοι ανταποδομα 13 αλλ οταν ποιησ δοχην καλει πτωχουσ αναπηρουσ χωλουσ τυφλουσ 14 και μακαριοσ εση οτι ουκ εχουσιν ανταποδουναι σοι ανταποδοθησεται γαρ σοι εν τη αναστασει των δικαιων 15 ακουσασ δε τισ των συνανακειμενων ταυτα ειπεν αυτω μακαριοσ οσ φαγεται αριστον εν τη βασιλεια του θεου 16 ο δε ειπεν αυτω ανθρωποσ τισ εποιησεν δειπνον μεγα και εκαλεσεν πολλουσ 17 και απεστειλεν τον δουλον αυτου τη ωρα του δειπνου ειπειν τοισ κεκλημενοισ ερχεσθε οτι ηδη ετοιμα εστιν παντα 18 και ηρξαντο απο μιασ παραιτεισθαι παντεσ ο πρωτοσ ειπεν αυτω αγρον ηγορασα και εχω αναγκην εξελθειν και ιδειν αυτον ερωτω σε εχε με παρητημενον 19 και ετεροσ ειπεν ζευγη βοων ηγορασα πεντε και πορευομαι δοκιμασαι αυτα ερωτω σε εχε με παρητημενον 20 και ετεροσ ειπεν γυναικα εγημα και δια τουτο ου δυναμαι ελθειν 21 και παραγενομενοσ ο δουλοσ εκεινοσ απηγγειλεν τω κυριω αυτου ταυτα τοτε οργισθεισ ο οικοδεσποτησ ειπεν τω δουλω αυτου εξελθε ταχεωσ εισ τασ πλατειασ και ρυμασ τησ πολεωσ και τουσ πτωχουσ και αναπηρουσ και χωλουσ και τυφλουσ εισαγαγε ωδε 22 και ειπεν ο δουλοσ κυριε γεγονεν ωσ επεταξασ και ετι τοποσ εστιν 23 και ειπεν ο κυριοσ προσ τον δουλον εξελθε εισ τασ οδουσ και φραγμουσ και αναγκασον εισελθειν ινα γεμισθη ο οικοσ μου 24 λεγω γαρ υμιν οτι ουδεισ των ανδρων εκεινων των κεκλημενων γευσεται μου του δειπνου πολλοι γαρ εισιν κλητοι ολιγοι δε εκλεκτοι 25 συνεπορευοντο δε αυτω οχλοι πολλοι και στραφεισ ειπεν προσ αυτουσ 26 ει τισ ερχεται προσ με και ου μισει τον πατερα αυτου και την μητερα και την γυναικα και τα τεκνα και τουσ αδελφουσ και τασ αδελφασ ετι δε και την εαυτου ψυχην ου δυναται μου μαθητησ ειναι 27 και οστισ ου βασταζει τον σταυρον αυτου και ερχεται οπισω μου ου δυναται ειναι μου μαθητησ 28 τισ γαρ εξ υμων ο θελων πυργον οικοδομησαι ουχι πρωτον καθισασ ψηφιζει την δαπανην ει εχει τα εισ απαρτισμον 29 ινα μηποτε θεντοσ αυτου θεμελιον και μη ισχυοντοσ εκτελεσαι παντεσ οι θεωρουντεσ αρξωνται εμπαιζειν αυτω 30 λεγοντεσ οτι ουτοσ ο ανθρωποσ ηρξατο οικοδομειν και ουκ ισχυσεν εκτελεσαι 31 η τισ βασιλευσ πορευομενοσ συμβαλειν ετερω βασιλει εισ πολεμον ουχι καθισασ πρωτον βουλευεται ει δυνατοσ εστιν εν δεκα χιλιασιν απαντησαι τω μετα εικοσι χιλιαδων ερχομενω επ αυτον 32 ει δε μηγε ετι πορρω αυτου οντοσ πρεσβειαν αποστειλασ ερωτα τα προσ ειρηνην 33 ουτωσ ουν πασ εξ υμων οσ ουκ αποτασσεται πασιν τοισ εαυτου υπαρχουσιν ου δυναται μου ειναι μαθητησ 34 καλον το αλασ εαν δε το αλασ μωρανθη εν τινι αρτυθησεται 35 ουτε εισ γην ουτε εισ κοπριαν ευθετον εστιν εξω βαλλουσιν αυτο ο εχων ωτα ακουειν ακουετω
Luke · Byzantine Textform (Robinson-Pierpont 2018)
Luke 14 Byzantine Textform (Robinson-Pierpont 2018)
Audio: World English Bible (WEB), read by Winfred W. Henson · About the recordings
Notes on this text (1)
- Romans 16:25–27 stands after 14:23 (as 14:24–26), as in most Byzantine manuscripts.
Cross references (32)
Related passages for each verse, from the Treasury of Scripture Knowledge as collected and ranked by readers at OpenBible.info.
- 1 Mark 3:2; Psalm 62:4; Luke 20:20; Proverbs 23:7; Luke 6:7
- 3 Luke 6:9; Matthew 12:10; Mark 3:4; Luke 13:14–16; John 7:23
- 4 Matthew 22:46; Matthew 21:25–27
- 5 Luke 13:15; Exodus 23:4–5; Matthew 12:11–12
- 6 Luke 20:40; Acts 6:10; Luke 20:26; Luke 21:15; Luke 13:17
- 7 Philippians 2:3; Luke 11:43; Matthew 23:6; Luke 20:46; Mark 12:38–39
- 8 Proverbs 25:6–7
- 9 Proverbs 16:18; Proverbs 11:2; Proverbs 3:35; Esther 6:6–12; Ezekiel 28:2–10
- 10 Proverbs 25:6–7; Proverbs 15:33; Isaiah 60:14; Revelation 3:9; 1 Samuel 15:17
- 11 Luke 18:14; Matthew 23:12; Proverbs 29:23; James 4:6; 1 Peter 5:5
- 12 James 2:1–6; Matthew 5:46; Proverbs 22:16; Luke 6:32–36; Proverbs 14:20
- 13 Luke 14:21; Isaiah 58:10; Proverbs 14:31; Isaiah 58:7; Job 29:15–16
- 14 Proverbs 19:17; Acts 24:15; John 5:29; Matthew 6:4; Matthew 25:34–40
- 15 Revelation 19:9; Luke 22:30; Luke 13:29; Matthew 25:10; Matthew 8:11
- 16 Matthew 22:2–14; Revelation 22:17; Isaiah 55:1–7; Luke 14:16–24; Isaiah 25:6–7
- 17 Proverbs 9:1–5; John 7:37; Matthew 22:3–4; Luke 3:4–6; Matthew 10:1–4
- 18 Luke 18:24; Luke 17:26–31; 1 Timothy 6:9–10; Isaiah 29:11–12; Acts 18:5–6
- 20 Deuteronomy 24:5; 1 Corinthians 7:33; Luke 18:29–30; Luke 14:26–28; 1 Corinthians 7:29–31
- 21 Luke 14:13; Matthew 11:5; Luke 14:24; Matthew 22:7–8; Hebrews 2:3
- 22 John 14:2; 1 Timothy 2:5–6; Colossians 2:9; Ephesians 3:8; Revelation 7:4–9
- 23 Matthew 22:9–10; Colossians 1:28; 2 Corinthians 5:11; Acts 13:47–48; 2 Timothy 4:2
- 24 Matthew 21:43; Acts 13:46; Matthew 22:8; John 3:36; John 8:24
- 25 John 6:24–27
- 26 Matthew 10:37; John 12:25; Philippians 3:8; Acts 20:24; Psalm 73:25–26
- 27 Matthew 10:38; Luke 9:23–25; Mark 10:21; Matthew 16:24–26; Mark 8:34–37
- 28 Proverbs 24:27; Matthew 10:22; Joshua 24:19–24; Luke 14:33; Acts 21:13
- 30 Hebrews 6:11; 2 John 8; Hebrews 6:4–8; 2 Peter 2:19–22; Hebrews 10:38
- 31 Proverbs 20:18; Proverbs 25:8; 1 Kings 20:11; 2 Kings 18:20–22
- 32 Acts 12:20; 2 Kings 10:4–5; Job 40:9; Luke 12:58; James 4:6–10
- 33 Philippians 3:7–8; 1 John 2:15–16; Luke 5:28; Luke 14:26; Luke 18:28–30
- 34 Matthew 5:13; Colossians 4:6; Mark 9:49–50; Hebrews 2:4–8
- 35 Matthew 11:15; Revelation 2:11; Revelation 2:7; Luke 9:44; Matthew 13:9
Cross references: OpenBible.info (CC BY), drawn mainly from the public-domain Treasury of Scripture Knowledge. · Sources & licences
What the Fathers said
Passages from the Church Fathers that expound or quote this chapter, verbatim from the public-domain Schaff edition (19th-century English translations).
How these were chosen
“Commentary” is the opening of a homily or exposition on this chapter (John Chrysostom’s homilies, Augustine’s tractates, sermons and expositions of the Psalms). “Quotes” are sentences where the edition’s own footnotes identify a quotation of a verse here, kept only when the wording matches the verse. Only works whose authorship is not in doubt are used. Psalms follow the Hebrew/English numbering (Augustine numbers them as the Septuagint does: his Psalm 50 is Psalm 51 here).
Holy lessons have been set forth before us, to which we should both give ear, and upon which by the Lord's help I would deliver some observations. In the Apostolic lesson thanks are rendered unto the Lord for the faith of the Gentiles, of course, because it was His work.
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 6 (1888)
They then represent the Saviour as having indicated this twofold faculty: first, the sustaining power, when He said, "Whosoever doth not bear his cross (Stauros), and follow after me, cannot be my disciple;" and again, "Taking up the cross, follow me;" but the separating power when He said, "I came not to send peace, but a sword." They also maintain …
Thus both of them, being now Thine, were building a tower at the necessary cost, --of forsaking all that they had and following Thee.
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 1 (1886)
For this reason Luke saith, "If any man come to me, and hate not his father, and mother, and wife, and children, and brethren, and sisters, yea, and his own life also, he cannot be my disciple;" not commanding simply to hate them, since this were even quite contrary to the law; but "when one desires to be loved more …
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 10 (1888)
John, therefore, did distinctly foresee the first "resurrection of the just," and the inheritance in the kingdom of the earth; and what the prophets have prophesied concerning it harmonize [with his vision].