Skip to the text

2 Kings · Serbian Bible: Daničić–Karadžić (Latin script)

2 Kings 6 Serbian Bible: Daničić–Karadžić (Latin script)

Leer en español
About DK latinica
  • Individual translator
  • OT: Masoretic Hebrew (not verified)
  • NT: Textus Receptus
  • Protestant (66 books)
  • Formal (word for word)
  • 1868
  • Public domain

Audio: World English Bible (WEB), read by Winfred W. Henson · About the recordings

Notes on this text (3)
DK latinica Serbian Bible: Daničić–Karadžić (Latin script)
RV1909 Reina-Valera 1909
1 A sinovi proročki rekoše Jelisiju: Gle, mesto gde sedimo pred tobom tesno nam je.
1 LOS hijos de los profetas dijeron á Eliseo: He aquí, el lugar en que moramos contigo nos es estrecho.
2 Nego hajde da otidemo na Jordan, pa da uzmemo onde svaki po brvno i načinimo onde mesto gde ćemo boraviti. A on reče: Idite.
2 Vamos ahora al Jordán, y tomemos de allí cada uno una viga, y hagámonos allí lugar en que habitemos. Y él dijo: Andad.
3 A jedan reče: Budi voljan, pođi i ti sa slugama svojim. A on reče: Hoću.
3 Y dijo uno: Rogámoste que quieras venir con tus siervos. Y él respondió: Yo iré.
4 I tako pođe s njima. I došavši na Jordan sekoše drva.
4 Fuése pues con ellos; y como llegaron al Jordán, cortaron la madera.
5 A kad jedan od njih sečaše drvo, pade mu sekira u vodu; a on povika govoreći: Avaj gospodaru, još je u naruč uzeta.
5 Y aconteció que derribando uno un árbol, cayósele el hacha en el agua; y dió voces, diciendo: ¡Ah, señor mío, que era emprestada!
6 A čovek Božji reče mu: Gde je pala? A kad mu pokaza mesto, on odseče drvo i baci ga onamo, i učini te sekira ispliva.
6 Y el varón de Dios dijo: ¿Dónde cayó? Y él le mostró el lugar. Entonces cortó él un palo, y echólo allí; é hizo nadar el hierro.
7 A on reče: Uzmi je. I čovek pruži ruku, te je uze.
7 Y dijo: Tómalo. Y él tendió la mano, y tomólo.
8 A kad car sirski vojevaše na Izrailja, većaše sa slugama svojim, i reče: Tu i tu neka stane vojska moja.
8 Tenía el rey de Siria guerra contra Israel, y consultando con sus siervos, dijo: En tal y tal lugar estará mi campamento.
9 A čovek Božji posla k caru Izrailjevom i poruči: Čuvaj se da ne ideš onuda, jer su onde Sirci u zasedi.
9 Y el varón de Dios envió á decir al rey de Israel: Mira que no pases por tal lugar, porque los Siros van allí.
10 I car Izrailjev posla na ono mesto, za koje reče čovek Božji i opomenu ga, te se čuvaše. I to ne bi jedanput ni dvaputa.
10 Entonces el rey de Israel envió á aquel lugar que el varón de Dios había dicho y amonestádole; y guardóse de allí, no una vez ni dos.
11 I smuti se srce caru sirskom zato, i sazvavši sluge svoje reče im: Hoćete li mi kazati ko od naših dokazuje caru Izrailjevom?
11 Y el corazón del rey de Siria fué turbado de esto; y llamando á sus siervos, díjoles: ¿No me declararéis vosotros quién de los nuestros es del rey de Israel?
12 A jedan od sluga njegovih reče mu: Niko, care gospodaru moj; nego Jelisije prorok u Izrailju dokazuje caru Izrailjevom reči koje govoriš u ložnici svojoj.
12 Entonces uno de los siervos dijo: No, rey señor mío; sino que el profeta Eliseo está en Israel, el cual declara al rey de Israel las palabras que tú hablas en tu más secreta cámara.
13 Tada reče: Idite, vidite gde je, da pošaljem da ga uhvate. I javiše mu govoreći: Eno ga u Dotanu.
13 Y él dijo: Id, y mirad dónde está, para que yo envíe á tomarlo. Y fuéle dicho: He aquí él está en Dothán.
14 I posla onamo konje i kola s velikom vojskom; i oni došavši noću opkoliše grad.
14 Entonces envió el rey allá gente de á caballo, y carros, y un grande ejército, los cuales vinieron de noche, y cercaron la ciudad.
15 A ujutru, sluga čoveka Božijeg ustavši izađe, a to vojska oko grada i konji i kola. I reče mu sluga: Jaoh gospodaru, šta ćemo sad?
15 Y levantándose de mañana el que servía al varón de Dios, para salir, he aquí el ejército que tenía cercada la ciudad, con gente de á caballo y carros. Entonces su criado le dijo: ¡Ah, señor mío! ¿qué haremos?
16 A on mu reče: Ne boj se, jer je više naših nego njihovih.
16 Y él le dijo: No hayas miedo: porque más son los que están con nosotros que los que están con ellos.
17 I pomoli se Jelisije govoreći: Gospode, otvori mu oči da vidi. I Gospod otvori oči momku, te vide, a to gora puna konja i kola ognjenih oko Jelisija.
17 Y oró Eliseo, y dijo: Ruégote, oh Jehová, que abras sus ojos para que vea. Entonces Jehová abrió los ojos del mozo, y miró: y he aquí que el monte estaba lleno de gente de á caballo, y de carros de fuego alrededor de Eliseo.
18 A kad pođoše Sirci k njemu, pomoli se Jelisije Gospodu i reče: Oslepi ovaj narod. I oslepi ih po reči Jelisijevoj.
18 Y luego que los [Siros] descendieron á él, oró Eliseo á Jehová, y dijo: Ruégote que hieras á esta gente con ceguedad. E hiriólos con ceguedad, conforme al dicho de Eliseo.
19 Tada im reče Jelisije: Nije ovo put, nije ovo grad; hodite za mnom i odvešću vas čoveku kog tražite. I odvede ih u Samariju.
19 Después les dijo Eliseo: No es este el camino, ni es esta la ciudad; seguidme, que yo os guiaré al hombre que buscáis. Y guiólos á Samaria.
20 A kad dođoše u Samariju, reče Jelisije: Gospode, otvori im oči da vide. I Gospod im otvori oči, i videše, a to behu usred Samarije.
20 Y así que llegaron á Samaria, dijo Eliseo: Jehová, abre los ojos de éstos, para que vean. Y Jehová abrió sus ojos, y miraron, y halláronse en medio de Samaria.
21 A car Izrailjev reče Jelisiju kad ih ugleda: Hoću li biti, hoću li biti, oče moj?
21 Y cuando el rey de Israel los hubo visto, dijo á Eliseo: ¿Herirélos, padre mío?
22 A on reče: Nemoj biti; eda li ćeš one pobiti koje zarobiš mačem svojim i lukom svojim? Iznesi im hleba i vode neka jedu i piju, pa onda neka idu gospodaru svom.
22 Y él le respondió: No los hieras; ¿herirías tú á los que tomaste cautivos con tu espada y con tu arco? Pon delante de ellos pan y agua, para que coman y beban, y se vuelvan á sus señores.
23 I ugotovi im gozbu veliku; te jedoše i piše; pa ih otpusti, a oni otidoše gospodaru svom; i otada ne dolaziše čete sirske u zemlju Izrailjevu.
23 Entonces les fué aparejada grande comida: y como hubieron comido y bebido, enviólos, y ellos se volvieron á su señor. Y nunca más vinieron cuadrillas de Siria á la tierra de Israel.
24 A posle toga Ven-Adad, car sirski skupi svu vojsku svoju, i izađe i opkoli Samariju.
24 Después de esto aconteció, que Ben-adad rey de Siria juntó todo su ejército, y subió, y puso cerco á Samaria.
25 I nasta velika glad u Samariji, jer gle, beše opkoljena toliko da glava magareća beše za osamdeset sikala srebra, a četvrt kava golubinjeg kala za pet sikala srebra.
25 Y hubo grande hambre en Samaria, teniendo ellos cerco sobre ella; tanto, que la cabeza de un asno era vendida por ochenta [piezas] de plata, y la cuarta de un cabo de estiércol de palomas por cinco [piezas] de plata.
26 I kad car iđaše po zidovima, jedna žena povika k njemu govoreći: Pomagaj, care gospodaru!
26 Y pasando el rey de Israel por el muro, una mujer le dió voces, y dijo: Salva, rey señor mío.
27 A on reče: Gospod ti ne pomaže, kako ću ti ja pomoći? S gumna li, ili iz kace?
27 Y él dijo: Si no te salva Jehová, ¿de dónde te tengo de salvar yo? ¿del alfolí, ó del lagar?
28 Još joj reče car: Šta ti je? A ona reče: Ova žena reče mi: Daj sina svog da ga pojedemo danas, a sutra ćemo pojesti mog sina.
28 Y díjole el rey: ¿Qué tienes? Y ella respondió: Esta mujer me dijo: Da acá tu hijo, y comámoslo hoy, y mañana comeremos el mío.
29 I skuvasmo sina mog i pojedosmo ga, a sutradan rekoh joj: Daj sina svog da ga pojedemo. Ali ona sakri svog sina.
29 Cocimos pues mi hijo, y le comimos. El día siguiente yo le dije: Da acá tu hijo, y comámoslo. Mas ella ha escondido su hijo.
30 A kad car ču reči ženine, razdre haljine svoje; i kad iđaše po zidu, vide narod gde kostret beše ozdo na telu njegovom.
30 Y como el rey oyó las palabras de aquella mujer, rasgó sus vestidos, y pasó [así] por el muro: y llegó á ver el pueblo el saco que traía interiormente sobre su carne.
31 Tada reče car: Tako da mi učini Bog i tako da doda ako glava Jelisija sina Safatovog ostane danas na njemu.
31 Y él dijo: Así me haga Dios, y así me añada, si la cabeza de Eliseo hijo de Saphat quedare sobre él hoy.
32 A Jelisije seđaše u svojoj kući, i starešine seđahu kod njega. I posla car jednog od onih što stajahu pred njim; a dok još ne dođe poslani k njemu, on reče starešinama: Vidite li gde onaj krvnički sin posla da mi odseče glavu? Gledajte kad dođe poslani, zaključajte vrata, i odbijte ga od vrata; eto, i bahat nogu gospodara njegovog za njim.
32 Estaba á la sazón Eliseo sentado en su casa, y con él estaban sentados los ancianos: y el rey envió á él un hombre. Mas antes que el mensajero viniese á él, dijo él á los ancianos: ¿No habéis visto cómo este hijo del homicida me envía á quitar la cabeza? Mirad pues, y cuando viniere el mensajero, cerrad la puerta, é impedidle la entrada: ¿no viene tras él el ruido de los pies de su amo?
33 I dok još govoraše s njima, gle, poslani dođe k njemu, i reče; gle, ovo je zlo od Gospoda; čemu ću se još nadati od Gospoda?
33 Aun estaba él hablando con ellos, y he aquí el mensajero que descendía á él; y dijo: Ciertamente este mal de Jehová viene. ¿Para qué tengo de esperar más á Jehová?

People & places in this chapter

From this site's family tree and Bible maps, only where those guides cite this chapter.

People

  • Ben-hadad

    King of Aram, besieger of Samaria

    King of Aram who besieged Samaria with thirty-two kings, was spared and made a treaty by Ahab, later besieged Samaria again, and was smothered by Hazael while sick.

    Cited in the guide: 1 Kings 20:1; 1 Kings 20:34; 2 Kings 6:24

Cross references (33)

Related passages for each verse, from the Treasury of Scripture Knowledge as collected and ranked by readers at OpenBible.info.

  1. 1 2 Kings 2:3; Isaiah 54:2–3; 1 Samuel 19:20; 1 Kings 20:35; Joshua 17:14
  2. 2 1 Corinthians 9:6; 1 Timothy 6:6; 1 Thessalonians 2:9; Acts 18:3; 2 Thessalonians 3:8
  3. 3 Judges 4:8; 2 Kings 5:23; Judges 19:6; Job 6:28
  4. 4 Deuteronomy 19:5; Deuteronomy 29:11
  5. 5 2 Kings 6:15; Ecclesiastes 10:10; Revelation 18:10; 2 Kings 3:10; Psalm 37:21
  6. 6 2 Kings 2:21; Mark 8:23–25; Exodus 15:25; 2 Kings 4:41; Mark 7:33–34
  7. 7 2 Kings 4:36; 2 Kings 4:7; Exodus 4:4; Luke 7:15; Acts 9:41
  8. 8 2 Kings 6:24; Proverbs 20:18; Proverbs 21:30; 1 Kings 22:31; Job 5:12–13
  9. 9 Amos 3:7; 2 Kings 4:27; Revelation 1:1; 2 Kings 6:12; 1 Kings 20:13
  10. 10 Amos 7:1–6; 2 Kings 5:14; Acts 27:24; Hebrews 11:7; Exodus 9:20–21
  11. 11 1 Samuel 22:8; Isaiah 57:20–21; Psalm 48:4–5; 1 Samuel 28:21; Job 18:7–11
  12. 12 Daniel 2:28–30; Amos 3:7; Daniel 2:22–23; 2 Kings 6:9–10; Ecclesiastes 10:20
  13. 13 Genesis 37:17; John 11:47–53; Acts 23:12–27; Psalm 37:12–14; Psalm 37:32–33
  14. 14 2 Kings 18:17; Matthew 26:55; 1 Samuel 24:2; John 18:3–6; 1 Samuel 23:26
  15. 15 Matthew 8:26; 2 Chronicles 20:12; Exodus 24:13; Psalm 53:5; 2 Kings 6:5
  16. 16 Romans 8:31; Isaiah 41:10–14; 1 John 4:4; 2 Chronicles 32:7–8; Acts 18:9–10
  17. 17 Psalm 68:17; Psalm 34:7; Zechariah 6:1–7; Hebrews 1:14; Acts 26:18
  18. 18 Acts 13:11; John 12:40; Genesis 19:11; Job 5:14; John 9:39
  19. 19 2 Samuel 16:18–19; Mark 8:34; Matthew 16:24; Luke 24:16; Luke 9:23
  20. 20 2 Kings 6:17; Luke 24:31; Luke 16:23; Judges 20:40–42
  21. 21 2 Kings 5:13; 2 Kings 8:9; 2 Kings 2:12; 1 Samuel 24:19; 1 Samuel 24:4
  22. 22 Genesis 48:22; Romans 12:20–21; Hosea 2:18; Deuteronomy 20:11–16; 2 Chronicles 28:8–15
  23. 23 2 Kings 5:2; 2 Kings 24:2; Luke 6:35; 2 Kings 6:8–9; Luke 10:29–37
  24. 24 1 Kings 20:1; 2 Kings 17:5; 1 Kings 22:31; Ecclesiastes 9:14; Deuteronomy 28:52
  25. 25 Jeremiah 52:6; Jeremiah 14:18; 2 Kings 6:28–29; Jeremiah 14:13–15; Jeremiah 32:24
  26. 26 2 Samuel 14:4; Isaiah 10:3; Luke 18:3; Acts 21:28
  27. 27 Psalm 118:8–9; Psalm 124:1–3; Psalm 146:3; Psalm 62:8; Jeremiah 17:5
  28. 28 2 Samuel 14:5; Leviticus 26:29; Judges 18:23; Lamentations 4:10; Luke 23:29
  29. 29 Deuteronomy 28:53; Leviticus 26:29; Deuteronomy 28:57; 1 Kings 3:26; Isaiah 66:13
  30. 30 1 Kings 21:27; Isaiah 58:5–7; 2 Kings 5:7; 2 Kings 19:1
  31. 31 Ruth 1:17; 1 Kings 19:2; Acts 23:12–13; Jeremiah 38:4; 1 Kings 2:23
  32. 32 Ezekiel 14:1; Ezekiel 8:1; Ezekiel 20:1; 1 Kings 18:4; 1 Kings 18:13–14
  33. 33 Job 2:9; Isaiah 8:21; Isaiah 50:10; Psalm 37:9; Job 1:21

Cross references: OpenBible.info (CC BY), drawn mainly from the public-domain Treasury of Scripture Knowledge. · Sources & licences

What the Fathers said

Passages from the Church Fathers that expound or quote this chapter, verbatim from the public-domain Schaff edition (19th-century English translations).

How these were chosen

“Commentary” is the opening of a homily or exposition on this chapter (John Chrysostom’s homilies, Augustine’s tractates, sermons and expositions of the Psalms). “Quotes” are sentences where the edition’s own footnotes identify a quotation of a verse here, kept only when the wording matches the verse. Only works whose authorship is not in doubt are used. Psalms follow the Hebrew/English numbering (Augustine numbers them as the Septuagint does: his Psalm 50 is Psalm 51 here).

  1. Quotes verse 6:6 Irenaeus of Lyons, Against Heresies (Book V, Chapter XXVII)

    And he cut down a tree, and cast it in there, and the iron floated." This was a sign that souls should be borne aloft (anagoges psuchon) through the instrumentality of wood, upon which He suffered who can lead those souls aloft that follow His ascension.

    Read in context · Ante-Nicene Fathers, vol. 1 (1885)