Slavonic Biblia en eslavo eclesiástico (Biblia de Isabel) 1 И҆ бы́сть сло́во гдⷭ҇не ко мнѣ̀ гл҃ѧ: 1 Y FUÉ á mí palabra de Jehová, diciendo:
2 сы́не человѣ́чь, засвидѣ́тельствꙋй і҆ерⷭ҇ли́мꙋ беззакѡ́нїѧ є҆гѡ̀ 2 Hijo del hombre, notifica á Jerusalem sus abominaciones,
3 и҆ рече́ши: сїѧ̑ гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь дще́ри і҆ерⷭ҇ли́мстѣй: ко́рень тво́й и҆ бытїѐ твоѐ ѿ землѝ ханане́йски: ѻ҆те́цъ тво́й а҆морре́анинъ и҆ ма́ти твоѧ̀ хетте́анынѧ: 3 Y di: Así ha dicho el Señor Jehová sobre Jerusalem: Tu habitación y tu raza fué de la tierra de Canaán; tu padre Amorrheo, y tu madre Hethea.
4 и҆ рожде́нїе твоѐ, во́ньже де́нь роди́ласѧ є҆сѝ, не ѡ҆бѧза́ша сосє́цъ твои́хъ, и҆ водо́ю не ѡ҆мы́ша тѧ̀ на спасе́нїе, ни со́лїю ѡ҆соли́ша, нижѐ пелена́ми пови́ша: 4 Y cuanto á tu nacimiento, el día que naciste no fué cortado tu ombligo, ni fuiste lavada con aguas para atemperarte, ni salada con sal, ni fuiste envuelta con fajas.
5 и҆ не пощадѣ̀ тебѐ ѻ҆́ко моѐ, є҆́же сотвори́ти тебѣ̀ є҆ди́но ѿ всѣ́хъ си́хъ, пострада́ти что̀ ѡ҆ тебѣ̀, и҆ ѿве́ржена была̀ є҆сѝ на лицѐ по́лѧ стро́потствомъ дꙋшѝ твоеѧ̀, въ де́нь во́ньже роди́ласѧ є҆сѝ. 5 No hubo ojo que se compadeciese de ti, para hacerte algo de esto, teniendo de ti misericordia; sino que fuiste echada sobre la haz del campo, con menosprecio de tu vida, en el día que naciste.
6 И҆ проидо́хъ сквозѣ́ тѧ и҆ ви́дѣхъ тѧ̀ смѣ́шенꙋ во кро́ви твое́й и҆ реко́хъ тѝ: ѿ кро́ве твоеѧ̀ жива̀ бꙋ́ди: и҆ реко́хъ тебѣ̀: во кро́ви твое́й живо́тъ тво́й: 6 Y yo pasé junto á ti, y te vi sucia en tus sangres, y díjete: En tus sangres, vive; vive, díjete, en tus sangres.
7 ᲂу҆множа́йсѧ, ꙗ҆́коже прозѧбе́нїе се́льное да́хъ тѧ̀, и҆ ᲂу҆мно́жиласѧ є҆сѝ и҆ возвели́чиласѧ и҆ вошла̀ є҆сѝ во гра́ды градѡ́въ: сосцы̀ твоѝ возрасто́ша, и҆ вла́си твоѝ просвѣтлѣ́ша, ты́ же была̀ є҆сѝ нага̀ и҆ без̾ красы̀. 7 En millares como la hierba del campo te puse, y fuiste aumentada y engrandecida, y viniste á ser adornada grandemente; los pechos te crecieron, y tu pelo brotó; mas tú estabas desnuda y descubierta.
8 И҆ проидо́хъ сквозѣ́ тѧ и҆ ви́дѣхъ тѧ̀: и҆ сѐ, вре́мѧ твоѐ, ꙗ҆́кѡ вре́мѧ вита́ющихъ: и҆ простро́хъ крилѣ̑ моѝ на тѧ̀ и҆ прикры́хъ стꙋ́дъ тво́й, и҆ клѧ́хсѧ тебѣ̀ и҆ внидо́хъ въ завѣ́тъ съ тобо́ю, гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь, и҆ была̀ є҆сѝ мнѣ̀: 8 Y pasé yo junto á ti, y te miré, y he aquí que tu tiempo era tiempo de amores; y extendí mi manto sobre ti, y cubrí tu desnudez; y díte juramento, y entré en concierto contigo, dice el Señor Jehová, y fuiste mía:
9 и҆ ѡ҆мы́хъ тѧ̀ водо́ю и҆ ѡ҆полоска́хъ кро́вь твою̀ ѿ тебє̀ и҆ пома́захъ тѧ̀ є҆ле́емъ, 9 Y te lavé con agua, y lavé tus sangres de encima de ti, y ungíte con aceite;
10 и҆ ѡ҆блеко́хъ тѧ̀ въ пестрѡты̀ и҆ ѡ҆бꙋ́хъ тѧ̀ въ червлє́ны, и҆ препоѧ́сахъ тѧ̀ вѷссо́номъ и҆ возложи́хъ на тѧ̀ трїха́птонъ, 10 Y te vestí de bordado, y te calcé de tejón, y ceñíte de lino, y te vestí de seda.
11 и҆ ᲂу҆краси́хъ тѧ̀ ᲂу҆́тварїю и҆ возложи́хъ запѧ́стїе на рꙋ́цѣ твоѝ и҆ гри́внꙋ на вы́ю твою̀, 11 Y te atavíe con ornamentos, y puse ajorcas en tus brazos, y collar á tu cuello;
12 и҆ да́хъ ᲂу҆серѧ̑зи на нѡ́здри твоѧ̑ и҆ ко́льца во ᲂу҆́шы твоѝ и҆ вѣне́цъ хвалы̀ на главꙋ̀ твою̀: 12 Y puse joyas sobre tus narices, y zarcillos en tus orejas, y diadema de hermosura en tu cabeza.
13 и҆ ᲂу҆краше́нна была̀ є҆сѝ зла́томъ и҆ сребро́мъ, и҆ ѻ҆дє́жды твоѧ̑ вѷссѡ́нны и҆ трїха́пты и҆ и҆спещрє́нїѧ, семїда́лъ и҆ ме́дъ и҆ ма́сло ꙗ҆́ла є҆сѝ, и҆ была̀ є҆сѝ добра̀ ѕѣлѡ̀ ѕѣлѡ̀, и҆ ᲂу҆пра́виласѧ є҆сѝ на ца́рство: 13 Y fuiste adornada de oro y de plata, y tu vestido fué lino, y seda, y bordado; comiste flor de harina de trigo, y miel, y aceite; y fuiste hermoseada en extremo, y has prosperado hasta reinar.
14 и҆ и҆зы́де и҆́мѧ твоѐ во ꙗ҆зы́ки въ добро́тѣ твое́й, занѐ соверше́нно бѣ̀ лѣ́потою въ красотѣ̀, ю҆́же ᲂу҆чини́хъ на тебѣ̀, гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь. 14 Y salióte nombradía entre las gentes á causa de tu hermosura; porque era perfecta, á causa de mi hermosura que yo puse sobre ti, dice el Señor Jehová.
15 Ты́ же ᲂу҆пова́ла є҆сѝ на добро́тꙋ твою̀ и҆ соблꙋди́ла є҆сѝ во и҆́мени твое́мъ и҆ и҆злїѧ́ла є҆сѝ блꙋже́нїе твоѐ на всѧ́каго мимоходѧ́щаго, томꙋ̀ была̀ є҆сѝ, є҆мꙋ́же не подоба́ше: 15 Mas confiaste en tu hermosura, y fornicaste á causa de tu nombradía, y derramaste tus fornicaciones á cuantos pasaron; suya eras.
16 и҆ взѧла̀ є҆сѝ ѿ ри́зъ твои́хъ и҆ сотвори́ла себѣ̀ кꙋмі́ры сошвє́ныѧ и҆ соблꙋди́ла є҆сѝ съ ни́ми, и҆ не вни́деши, и҆ не бꙋ́детъ. 16 Y tomaste de tus vestidos, é hicístete diversos altos lugares, y fornicaste en ellos: [cosa semejante] no vendrá, ni será [así].
17 И҆ взѧла̀ є҆сѝ сосꙋ́ды хвалы̀ твоеѧ̀ ѿ сребра̀ моегѡ̀ и҆ зла́та моегѡ̀, ѿ ни́хже да́хъ тебѣ̀, и҆ сотвори́ла себѣ̀ ѡ҆́бразы мꙋ́жєски, и҆ соблꙋди́ла є҆сѝ въ ни́хъ. 17 Tomaste asimismo los vasos de tu hermosura de mi oro y de mi plata, que yo te había dado, é hicístete imágenes de hombre, y fornicaste con ellas.
18 И҆ взѧла̀ є҆сѝ ри̑зы своѧ̑ и҆спещрє́нныѧ и҆ ѡ҆дѣ́ѧласѧ є҆сѝ въ нѧ̀, и҆ ма́сло моѐ и҆ ѳѷмїа́мъ мо́й положи́ла є҆сѝ пред̾ лице́мъ и҆́хъ, 18 Y tomaste tus vestidos de diversos colores, y cubrístelas; y mi aceite y mi perfume pusiste delante de ellas.
19 и҆ хлѣ́бы моѧ̑, ꙗ҆̀же да́хъ тебѣ̀, семїда́ломъ и҆ ма́сломъ и҆ ме́домъ напита́хъ тѧ̀, и҆ положи́ла є҆сѝ та̑ пред̾ лице́мъ и҆́хъ въ воню̀ благоꙋха́нїѧ. И҆ бы́сть по си́хъ, гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь, 19 Mi pan también, que yo te había dado, la flor de la harina, y el aceite, y la miel, con que yo te mantuve, pusiste delante de ellas para olor suave; y fué [así], dice el Señor Jehová.
20 и҆ взѧла̀ є҆сѝ сы́ны твоѧ̑ и҆ дщє́ри твоѧ̑, ꙗ҆̀же родила̀ є҆сѝ, и҆ закла́ла є҆сѝ и҆̀мъ въ потребле́нїе. Є҆да̀ ма́лѡ соблꙋди́ла є҆сѝ; 20 Demás de esto, tomaste tus hijos y tus hijas que me habías engendrado, y los sacrificaste á ellas para consumación. ¿Es poco, [esto] de tus fornicaciones?
21 И҆ закла́ла є҆сѝ ча̑да твоѧ̑ и҆ дала̀ є҆сѝ ѧ҆̀, внегда̀ принесла̀ є҆сѝ и҆̀хъ на же́ртвꙋ и҆̀мъ. 21 Y sacrificaste mis hijos, y dístelos á ellas para que los hiciesen pasar [por el fuego].
22 Сїѐ па́че всѧ́кагѡ блꙋда̀ твоегѡ̀ и҆ гнꙋ́сностей твои́хъ: и҆ не помѧнꙋ́ла є҆сѝ дні́й младе́нства твоегѡ̀, є҆гда̀ была̀ є҆сѝ нага̀ и҆ без̾ѡбра́зна, и҆ смѣ́шена во кро́ви твое́й жила̀ є҆сѝ. 22 Y con todas tus abominaciones y tus fornicaciones no te has acordado de los días de tu mocedad, cuando estabas desnuda y descubierta, cuando estabas envuelta en tu sangre.
23 И҆ бы́сть по всѣ́хъ ѕло́бахъ твои́хъ, го́ре го́ре тебѣ̀, гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь, 23 Y fué que después de toda tu maldad (¡ay, ay de ti! dice el Señor Jehová,)
24 и҆ создала̀ є҆сѝ себѣ̀ хра́мъ блꙋдни́ческїй и҆ сотвори́ла себѣ̀ полага̑нїѧ на всѣ́хъ сто́гнахъ: 24 Edificástete alto, y te hiciste altar en todas las plazas:
25 и҆ въ нача́лѣ всѧ́кагѡ пꙋтѝ создала̀ є҆сѝ блꙋди̑лища своѧ̑ и҆ растли́ла добро́тꙋ твою̀, и҆ разложи́ла го́лєни твоѧ̑ всѧ́комꙋ мимоходѧ́щемꙋ и҆ ᲂу҆мно́жила є҆сѝ блꙋ́дъ тво́й: 25 En toda cabeza de camino edificaste tu altar, y tornaste abominable tu hermosura, y abriste tus piernas á cuantos pasaban, y multiplicaste tus fornicaciones.
26 и҆ соблꙋди́ла съ сынмѝ є҆гѵ́петскими сосѣ̑ды твои́ми дебелопло́тными, и҆ мно́гажды блꙋди́ла є҆сѝ, є҆́же разгнѣ́вати мѧ̀. 26 Y fornicaste con los hijos de Egipto, tus vecinos, de grandes carnes; y aumentaste tus fornicaciones para enojarme.
27 И҆ сѐ, прострꙋ̀ рꙋ́кꙋ мою̀ на тѧ̀ и҆ ѿве́ргꙋ зако́ны твоѧ̑ и҆ преда́мъ тѧ̀ дꙋша́мъ ненави́дѧщымъ тебѐ, дще́ремъ и҆ноплеме́нникѡвъ, совраща́ющымъ тѧ̀ съ пꙋтѝ твоегѡ̀, и҆́мже нече́ствовала є҆сѝ. 27 Por tanto, he aquí [que yo] extendí sobre ti mi mano, y disminuí tu provisión ordinaria, y te entregué á la voluntad de las hijas de los Filisteos que te aborrecen, las cuales se avergüenzan de tu camino deshonesto.
28 И҆ соблꙋди́ла є҆сѝ съ сынмѝ а҆ссѵ́ровыми и҆ нижѐ та́кѡ насы́тиласѧ є҆сѝ: и҆ соблꙋди́ла и҆ не насы́тиласѧ, 28 Fornicaste también con los hijos de Assur por no haberte hartado; y fornicaste con ellos, y tampoco te hartaste.
29 и҆ ᲂу҆мно́жила завѣ́ты твоѧ̑ ко землѝ ханане́йстѣй, халде́йстѣй, и҆ нижѐ въ си́хъ насы́тиласѧ є҆сѝ. 29 Multiplicaste asimismo tu fornicación en la tierra de Canaán y de los Caldeos: ni tampoco con esto te hartaste.
30 Что̀ сотворю̀ се́рдцꙋ твоемꙋ̀, гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь, внегда̀ твори́ши всѧ̑ сїѧ̑ дѣла̀ жены̀ блꙋдни́цы проде́рзыѧ; И҆ соблꙋди́ла є҆сѝ трегꙋ́бѡ во дще́рехъ твои́хъ. 30 ¡Cuán inconstante es tu corazón, dice el Señor Jehová, habiendo hecho todas estas cosas, obras de una poderosa ramera,
31 Є҆гда̀ согради́ла є҆сѝ блꙋди́лище твоѐ въ нача́лѣ всѧ́кагѡ пꙋтѝ и҆ высѡ́каѧ твоѧ̑ сотвори́ла є҆сѝ на всѣ́хъ сто́гнахъ, и҆ не была̀ ꙗ҆́кѡ блꙋдни́ца собира́ющаѧ нае́мъ. 31 Edificando tus altares en cabeza de todo camino, y haciendo tus altares en todas las plazas! Y no fuiste semejante á ramera, menospreciando el salario,
32 Жена̀ любодѣ́йница подо́бна тебѣ̀, ѿ мꙋ́жа своегѡ̀ взе́млющи нае́мъ, 32 [Sino como] mujer adúltera, por cuanto [que] en lugar de su marido recibe á ajenos.
33 всѣ̑мъ блꙋди́вшымъ съ не́ю даѧ́ше нае́мъ: и҆ ты̀ дала̀ є҆сѝ нае́мъ всѣ̑мъ рачи́телємъ твои̑мъ и҆ ѡ҆бременѧ́ла и҆̀хъ, є҆́же приходи́ти и҆̀мъ къ тебѣ̀ ѿвсю́дꙋ во блꙋжє́нїѧ твоѧ̑. 33 A todas las rameras dan dones; mas tú diste tus dones á todos tus enamorados; y les diste presentes, porque entrasen á ti de todas partes por tus fornicaciones.
34 И҆ бы́сть въ тебѣ̀ сопроти́вно ѡ҆бы́чаю же́нскꙋ во блꙋже́нїи твое́мъ, и҆ съ тобо́ю соблꙋди́вшымъ, вмѣ́стѡ є҆́же бы да́ти тебѣ̀ нае́мъ, и҆ нае́мъ не даде́сѧ тебѣ̀, и҆ бы́сть въ тебѣ̀ сопроти́вно. 34 Y ha sido en ti al contrario de las mujeres en tus fornicaciones, ni nunca después de [ti será así] fornicado; porque en dar tú dones, y no ser dados dones á ti, ha sido al contrario.
35 Сегѡ̀ ра́ди слы́ши, блꙋдни́це, сло́во гдⷭ҇не. 35 Por tanto, ramera, oye palabra de Jehová:
36 Сїѧ̑ гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь: занѐ и҆злїѧ́ла є҆сѝ мѣ́дь твою̀, и҆ ѿкры́етсѧ сра́мъ тво́й во блꙋже́нїи твое́мъ ко рачи́телємъ твои̑мъ, и҆ во всѧ̑ помышлє́нїѧ беззако́нїй твои́хъ, и҆ во кро́ви ча̑дъ твои́хъ, ꙗ҆̀же дала̀ є҆сѝ и҆̀мъ: 36 Así ha dicho el Señor Jehová: Por cuanto han sido descubiertas tus vergüenzas, y tu confusión ha sido manifestada á tus enamorados en tus fornicaciones, y á los ídolos de tus abominaciones, y en la sangre de tus hijos, los cuales les diste;
37 сегѡ̀ ра́ди, сѐ, а҆́зъ на тѧ̀ соберꙋ̀ всѧ̑ похотникѝ твоѧ̑, съ ни́миже смѣси́ласѧ є҆сѝ, и҆ всѣ́хъ, и҆̀хже люби́ла є҆сѝ, со всѣ́ми, и҆̀хже ненави́дѣла є҆сѝ: и҆ соберꙋ̀ ѧ҆̀ на тѧ̀ ѿвсю́дꙋ и҆ ѿкры́ю ѕлѡ́бы твоѧ̑ къ ни̑мъ, и҆ ᲂу҆́зрѧтъ ве́сь сра́мъ тво́й. 37 Por tanto, he aquí que yo junto todos tus enamorados con los cuales tomaste placer, y todos los que amaste, con todos los que aborreciste; y reunirélos contra ti alrededor, y descubriréles tu vergüenza, y verán toda tu torpeza.
38 И҆ ѿмщꙋ́ ти ѿмще́нїемъ любодѣ́йцы и҆ пролива́ющїѧ кро́вь, и҆ положꙋ́ тѧ во кро́ви ꙗ҆́рости и҆ рве́нїѧ, 38 Y yo te juzgaré por las leyes de las adúlteras, y de las que derraman sangre; y te daré en sangre de ira y de celo.
39 и҆ преда́мъ тѧ̀ въ рꙋ́цѣ и҆́хъ, и҆ раскопа́ютъ блꙋди́лище твоѐ и҆ разорѧ́тъ высѡ́каѧ твоѧ̑, и҆ совлекꙋ́тъ съ тебє̀ ри̑зы твоѧ̑ и҆ во́змꙋтъ сосꙋ́ды хвалы̀ твоеѧ̀, и҆ ѡ҆ста́вѧтъ тѧ̀ на́гꙋ и҆ безстꙋ́днꙋ: 39 Y te entregaré en mano de ellos: y destruirán tu alto, y derribarán tus altares, y te harán desnudar de tus ropas, y se llevarán los vasos de tu gloria, y te dejarán desnuda y descubierta.
40 и҆ приведꙋ́тъ на тѧ̀ наро́ды, и҆ побїю́тъ тебѐ ка́менїемъ и҆ и҆зсѣкꙋ́тъ тѧ̀ мечьмѝ свои́ми, 40 Y harán subir contra ti reunión [de gente], y te apedrearán con piedras, y te atravesarán con sus espadas.
41 и҆ запалѧ́тъ до́мы твоѧ̑ ѻ҆гне́мъ и҆ сотворѧ́тъ въ тебѣ̀ ѿмще́нїе пред̾ жена́ми мно́гими: и҆ ѡ҆бращꙋ́ тѧ ѿ блꙋже́нїѧ, и҆ найма̀ ктомꙋ̀ не да́си. 41 Y quemarán tus casas á fuego, y harán en ti juicios á ojos de muchas mujeres; y hacerte he cesar de ser ramera, ni tampoco darás más don.
42 И҆ послю̀ ꙗ҆́рость мою̀ на тѧ̀, и҆ ѿи́метсѧ рве́нїе моѐ ѿ тебє̀: и҆ почі́ю и҆ ктомꙋ̀ не попекꙋ́сѧ. 42 Y haré reposar mi ira sobre ti, y apartaráse de ti mi celo, y descansaré de más enojarme.
43 Поне́же не помѧнꙋ́ла є҆сѝ дні́й младе́нства твоегѡ̀ и҆ ѡ҆печа́лила мѧ̀ во всѣ́хъ си́хъ: и҆ сѐ, а҆́зъ пꙋти̑ твоѧ̑ на главꙋ̀ твою̀ да́хъ, гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь: и҆ та́кѡ сотвори́ла є҆сѝ нече́стїе по всѣ̑мъ беззако́нїємъ твои̑мъ. 43 Por cuanto no te acordaste de los días de tu mocedad, y me provocaste á ira en todo esto, por eso, he aquí yo también he tornado tu camino sobre tu cabeza, dice el Señor Jehová; pues ni aun has pensado sobre todas tus abominaciones.
44 Сїѧ̑ сꙋ́ть всѧ̑, є҆ли̑ка реко́ша на тѧ̀ въ при́тчи, глаго́люще: ꙗ҆́коже ма́ти, та́кѡ и҆ дще́рь. 44 He aquí que todo proverbista hará de ti proverbio, diciendo: Como la madre, tal su hija.
45 Дще́рь ма́тере твоеѧ̀ ты̀ є҆сѝ, ѿри́нꙋвшаѧ мꙋ́жа своего̀ и҆ ча̑да своѧ̑: и҆ сєстры̀ се́стръ твои́хъ, ѿри́нꙋвшыѧ мꙋже́й свои́хъ и҆ ча̑дъ свои́хъ: ма́ти ва́ша хетте́анынѧ, а҆ ѻ҆те́цъ ва́шъ а҆морре́й: 45 Hija de tu madre eres tú, que desechó á su marido y á sus hijos; y hermana de tus hermanas eres tú, que desecharon á sus maridos y á sus hijos: vuestra madre fué Hethea, y vuestro padre Amorrheo.
46 сестра̀ ва́ша старѣ́йшаѧ самарі́а, та̀ и҆ дщє́ри є҆ѧ̀ живꙋ́щыѧ ѡ҆шꙋ́юю тебє̀: и҆ сестра̀ твоѧ̀ ме́ньшаѧ, живꙋ́щаѧ ѡ҆деснꙋ́ю тебє̀, содо́ма и҆ дщє́ри є҆ѧ̀. 46 Y tu hermana mayor es Samaria con su hijas, la cual habita á tu mano izquierda; y tu hermana la menor que tú [es] Sodoma con sus hijas, la cual habita á tu mano derecha.
47 Но нижѐ по пꙋтє́мъ и҆́хъ ходи́ла є҆сѝ, нижѐ сотвори́ла по беззако́нїємъ и҆́хъ понѐ ма́лѡ, и҆ превозшла̀ є҆сѝ и҆̀хъ во всѣ́хъ пꙋте́хъ твои́хъ. 47 Y aun no anduviste en sus caminos, ni hiciste según sus abominaciones; antes, como [si esto fuera] poco y muy poco, te corrompiste más que ellas en todos tus caminos.
48 Живꙋ̀ а҆́зъ, гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь, не сотвори́ла содо́ма сїѧ̀ сестра̀ твоѧ̀ и҆ дщє́ри є҆ѧ̀, ꙗ҆́коже ты̀ сотвори́ла и҆ дщє́ри твоѧ̑. 48 Vivo yo, dice el Señor Jehová, Sodoma tu hermana, con sus hijas, no ha hecho como hiciste tú y tus hijas.
49 Ѻ҆ба́че сїѐ беззако́нїе содо́мы сестры̀ твоеѧ̀, го́рдость въ сы́тости хлѣ́ба и҆ во и҆з̾ѻби́лїи вїна̀, и҆ сластолю́бствоваша та̀ и҆ дщє́ри є҆ѧ̀: сїѐ бѧ́ше є҆́й и҆ дще́ремъ є҆ѧ̀: и҆ рꙋкѝ ᲂу҆бо́гомꙋ и҆ ни́щемꙋ не подаѧ́хꙋ, 49 He aquí que esta fué la maldad de Sodoma tu hermana: soberbia, hartura de pan, y abundancia de ociosidad tuvo ella y sus hijas; y no corroboró la mano del afligido y del menesteroso.
50 и҆ велича́хꙋсѧ, и҆ сотвори́ша беззакѡ́нїѧ предо мно́ю: и҆ ѿверго́хъ ѧ҆̀ ꙗ҆́коже ви́дѣхъ. 50 Y ensoberbeciéronse, é hicieron abominación delante de mí, y quitélas como vi [bueno].
51 Самарі́а же по́лъ грѣхѡ́въ твои́хъ не согрѣшѝ: и҆ ᲂу҆мно́жила є҆сѝ беззакѡ́нїѧ твоѧ̑ па́че ѻ҆́нѣхъ, и҆ ѡ҆правда́ла є҆сѝ сєстры̀ твоѧ̑ во всѣ́хъ беззако́нїихъ твои́хъ, ꙗ҆̀же сотвори́ла є҆сѝ. 51 Y Samaria no cometió ni la mitad de tus pecados; porque tú multiplicaste tus abominaciones más que ellas, y has justificado á tus hermanas con todas tus abominaciones que hiciste.
52 И҆ ты̀ прїимѝ мꙋче́нїе твоѐ, въ не́мже растли́ла є҆сѝ сєстры̀ твоѧ̑ во грѣсѣ́хъ твои́хъ, и҆́миже беззако́нновала па́че тѣ́хъ, и҆ ѡ҆правда́ла и҆̀хъ па́че тебє̀: и҆ ты̀ посрами́сѧ и҆ прїимѝ безче́стїе твоѐ, внегда̀ ѡ҆правда́ти тебѣ̀ сєстры̀ твоѧ̑. 52 Tú también, que juzgaste á tus hermanas, lleva tu vergüenza en tus pecados que hiciste más abominables que ellas: más justas son que tú: avergüénzate pues tú también, y lleva tu confusión, pues que has justificado á tus hermanas.
53 И҆ ѡ҆бращꙋ̀ ѡ҆бращє́нїѧ и҆́хъ, ѡ҆браще́нїе содо́мы и҆ дще́рей є҆ѧ̀, и҆ ѡ҆браще́нїе самарі́и и҆ дще́рей є҆ѧ̀, и҆ ѡ҆бращꙋ̀ ѡ҆браще́нїе твоѐ средѣ̀ и҆́хъ, 53 Yo pues haré tornar sus cautivos, los cautivos de Sodoma y de sus hijas, y los cautivos de Samaria y de sus hijas, y los cautivos de tus cautiverios entre ellas,
54 ꙗ҆́кѡ да прїи́меши мꙋче́нїе твоѐ и҆ безче́стна бꙋ́деши ѿ всѣ́хъ, ꙗ҆̀же сотвори́ла є҆сѝ во разгнѣ́ванїи мое́мъ. 54 Para que tú lleves tu confusión, y te avergüences de todo lo que has hecho, siéndoles tú motivo de consuelo.
55 И҆ сестра̀ твоѧ̀ содо́ма и҆ дщє́ри є҆ѧ̀ возста́вѧтсѧ, ꙗ҆́коже бѣ́ша и҆спе́рва: и҆ самарі́а и҆ дщє́ри є҆ѧ̀ возста́вѧтсѧ, ꙗ҆́коже бѣ́ша и҆спе́рва: и҆ ты̀ и҆ дщє́ри твоѧ̑ возста́витесѧ, ꙗ҆́коже бѣ́сте пре́жде. 55 Y tus hermanas, Sodoma con sus hijas y Samaria con sus hijas, volverán á su primer estado; tú también y tus hijas volveréis á vuestro primer estado.
56 И҆ не была̀ содо́ма сестра̀ твоѧ̀ во слы́шанїе во ᲂу҆стѣ́хъ твои́хъ во дне́хъ горды́ни твоеѧ̀, 56 Sodoma, tu hermana, no fué nombrada en tu boca en el tiempo de tus soberbias,
57 пре́жде ѿкрове́нїѧ ѕло́бъ твои́хъ, ꙗ҆́коже нн҃ѣ ᲂу҆кори́зна є҆сѝ дще́рей сѵ́рскихъ и҆ всѣ́хъ сꙋ́щихъ ѡ҆́крестъ є҆ѧ̀ дще́рей и҆ноплеме́нничихъ ѡ҆держа́щихъ тѧ̀ ѡ҆́крестъ: 57 Antes que tu maldad se descubriese, como en el tiempo de la vergüenza de las hijas de Siria y de todas las hijas de los Filisteos alrededor, que te menosprecian en contorno.
58 нечє́стїѧ твоѧ̑ и҆ беззакѡ́нїѧ твоѧ̑ ты̀ понесла̀ є҆сѝ ѧ҆̀, гл҃етъ гдⷭ҇ь. 58 Tú has llevado tu enormidad y tus abominaciones, dice Jehová.
59 Сїѧ̑ гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь: и҆ сотворю̀ въ тебѣ̀, ꙗ҆́коже сотвори́ла є҆сѝ, ꙗ҆́коже презрѣ́ла є҆сѝ є҆́же престꙋпи́ти завѣ́тъ мо́й: 59 Empero así ha dicho el Señor Jehová: ¿Haré yo contigo como tú hiciste, que menospreciaste el juramento para invalidar el pacto?
60 и҆ воспомѧнꙋ̀ а҆́зъ завѣ́тъ мо́й, и҆́же съ тобо́ю во дне́хъ младе́нства твоегѡ̀, и҆ возста́влю тебѣ̀ завѣ́тъ вѣ́чный: 60 Antes yo tendré memoria de mi pacto que concerté contigo en los días de tu mocedad, y te confirmaré un pacto sempiterno.
61 и҆ помѧне́ши пꙋти̑ твоѧ̑ и҆ безче́стна бꙋ́деши, внегда̀ по́ймеши сєстры̀ твоѧ̑ старѣ́йшыѧ со ю҆нѣ́йшими твои́ми, и҆ да́мъ ѧ҆̀ тебѣ̀ на созида́нїе, но не ѿ завѣ́та твоегѡ̀: 61 Y acordarte has de tus caminos y te avergonzarás, cuando recibirás á tus hermanas, las mayores que tú con las menores que tú, las cuales yo te daré por hijas, mas no por tu pacto.
62 и҆ возста́влю а҆́зъ завѣ́тъ мо́й съ тобо́ю, и҆ ᲂу҆вѣ́си, ꙗ҆́кѡ а҆́зъ гдⷭ҇ь: 62 Y confirmaré mi pacto contigo, y sabrás que yo soy Jehová;
63 ꙗ҆́кѡ да помѧне́ши и҆ ᲂу҆срами́шисѧ, и҆ не бꙋ́детъ тебѣ̀ ктомꙋ̀ ѿве́рсти ᲂу҆́стъ твои́хъ ѿ лица̀ безче́стїѧ твоегѡ̀, є҆гда̀ млⷭ҇тивъ бꙋ́дꙋ тебѣ̀ по всѣ̑мъ, є҆ли̑ка сотвори́ла є҆сѝ, гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь. 63 Para que te acuerdes, y te avergüences, y nunca más abras la boca á causa de tu vergüenza, cuando me aplacare para contigo de todo lo que hiciste, dice el Señor Jehová.