Saltar al texto

Isaías · Biblia en eslavo eclesiástico (Biblia de Isabel)

Isaías 46 Biblia en eslavo eclesiástico (Biblia de Isabel)

Read in English
Sobre Slavonic
  • Ortodoxa
  • AT: Septuaginta (griego)
  • NT: Texto bizantino
  • Ortodoxo
  • Formal (palabra por palabra)
  • 1751
  • GNU GPL v3 (edición digital; el texto es de dominio público)
Notas sobre este texto (3)
Slavonic Biblia en eslavo eclesiástico (Biblia de Isabel)
RV1909 Reina-Valera 1909
1 Падѐ ви́лъ, сокрꙋши́сѧ дагѡ́нъ, бы́ша ваѧ̑нїѧ и҆́хъ во ѕвѣ̑ри и҆ ско́ты: но́сите ѧ҆̀ свѧ̑зана ꙗ҆́кѡ бре́мѧ трꙋжда́ющемꙋсѧ и҆ разслабѣ́вшꙋ,
1 POSTRÓSE Bel, abatióse Nebo; sus simulacros fueron [puestos] sobre bestias, y sobre animales [de carga]: os llevarán cargados de vosotros, carga penosa.
2 и҆ а҆́лчꙋщꙋ и҆ не могꙋ́щꙋ вкꙋ́пѣ, и҆̀же не возмо́гꙋтъ спасти́сѧ ѿ ра́ти, са́ми же плѣне́ни приведо́шасѧ.
2 Fueron humillados, fueron abatidos juntamente; no pudieron escaparse de la carga, sino que tuvieron ellos mismos que ir en cautiverio.
3 Послꙋ́шайте менѐ, до́ме і҆а́кѡвль и҆ ве́сь ѡ҆ста́нокъ і҆и҃левъ, носи́мїи ѿ чре́ва и҆ наказꙋ́емїи ѿ дѣ́тска да́же до ста́рости:
3 Oidme, oh casa de Jacob, y todo el resto de la casa de Israel, los que sois traídos [por mí] desde el vientre, los que sois llevados desde la matriz.
4 а҆́зъ є҆́смь, и҆ до́ндеже состарѣ́етесѧ, а҆́зъ є҆́смь, а҆́зъ терплю̀ ва́мъ, а҆́зъ сотвори́хъ и҆ а҆́зъ понесꙋ̀, а҆́зъ под̾имꙋ̀ и҆ сп҃сꙋ́ вы.
4 Y hasta la vejez yo mismo, y hasta las canas [os] soportaré yo: yo hice, yo llevaré, yo soportaré y guardaré.
5 Комꙋ̀ мѧ̀ ᲂу҆подо́бисте; ви́дите, ᲂу҆хи́трите, заблꙋжда́ющїи,
5 ¿A quién me asemejáis, y me igualáis, y me comparáis, para que sea semejante?
6 слага́ющїи зла́то и҆з̾ мѣ́ха, и҆ сребро̀ вѣ́сомъ поставлѧ́ютъ въ мѣ́рилѣ, и҆ нае́мше зла́тарѧ сотвори́ша рꙋкотворє́ннаѧ, и҆ прекло́ньшесѧ покланѧ́ютсѧ и҆̀мъ:
6 Sacan oro del talego, y pesan plata con balanzas, alquilan un platero para hacer un dios de ello; humíllanse y adoran.
7 воздви́жꙋтъ ѧ҆̀ на ра́мѣхъ и҆ хо́дѧтъ: а҆́ще же положа́тъ ѧ҆̀ на мѣ́стѣ свое́мъ, тꙋ̀ лежа́тъ, нижѐ подви́жꙋтсѧ: и҆ и҆́же а҆́ще возопїе́тъ къ ни̑мъ, не ᲂу҆слы́шатъ, ѿ бѣ́дъ не спасꙋ́тъ є҆гѡ̀.
7 Echanselo sobre los hombros, llévanlo, y asiéntanlo en su lugar; allí se está, y no se mueve de su sitio. Danle voces, y tampoco responde, ni libra de la tribulación.
8 Помѧни́те сїѧ̑ и҆ возстени́те, пока́йтесѧ, прельсти́вшїисѧ, ѡ҆брати́тесѧ се́рдцемъ
8 Acordaos de esto, y tened vergüenza; tornad en vosotros, prevaricadores.
9 и҆ помѧни́те пє́рваѧ ѿ вѣ́ка, ꙗ҆́кѡ а҆́зъ є҆́смь бг҃ъ, и҆ нѣ́сть є҆щѐ ра́звѣ менє̀:
9 Acordaos de las cosas pasadas desde el siglo; porque yo soy Dios, y no hay más Dios, y nada hay á mí semejante;
10 возвѣща́ѧй пе́рвѣе послѣ̑днѧѧ, пре́жде не́же бы́ти и҆̀мъ, и҆ а҆́бїе сбы́шасѧ: и҆ реко́хъ: ве́сь совѣ́тъ мо́й ста́нетъ, и҆ всѧ̑, є҆ли̑ка совѣща́хъ, сотворю̀.
10 Que anuncio lo por venir desde el principio, y desde antiguo lo que aun no era hecho; que digo: Mi consejo permanecerá, y haré todo lo que quisiere;
11 Призыва́ѧй ѿ востѡ́къ пти́цꙋ, и҆ ѿ землѝ и҆здале́ча, ѡ҆ ни́хже совѣща́хъ: реко́хъ и҆ приведо́хъ, созда́хъ и҆ сотвори́хъ, приведо́хъ и҆̀ и҆ бл҃гопоспѣши́хъ пꙋ́ть є҆гѡ̀.
11 Que llamo desde el oriente al ave, y de tierra lejana al varón de mi consejo. Yo hablé, y lo haré venir: he[lo] pensado, y también lo haré.
12 Послꙋ́шайте менѐ, погꙋ́бльшїи се́рдце, сꙋ́щїи дале́че ѿ пра́вды:
12 Oidme, duros de corazón, que estáis lejos de la justicia.
13 прибли́жихъ пра́вдꙋ мою̀, и҆ не ᲂу҆дали́тсѧ, и҆ спⷭ҇нїе, є҆́же ѿ менє̀, не ᲂу҆ме́длю: да́хъ въ сїѡ́нѣ спⷭ҇нїе і҆и҃лю во прославле́нїе.
13 Haré que se acerque mi justicia, no se alejará: y mi salud no se detendrá. Y pondré salud en Sión, y mi gloria en Israel.
Referencias cruzadas (13)

Pasajes relacionados con cada versículo, del Treasury of Scripture Knowledge, tal como los reúnen y ordenan los lectores de OpenBible.info.

  1. 1 Isaías 21:9; Jeremías 51:44; Jeremías 50:2; Jeremías 51:52; Isaías 41:6–7
  2. 2 Jeremías 48:7; Jueces 18:17–18; Jueces 18:24; Jeremías 43:12–13; 2 Samuel 5:21
  3. 3 Deuteronomio 1:31; Isaías 51:7; Isaías 51:1; Salmo 71:6; Isaías 44:1–2
  4. 4 Salmo 71:18; Salmo 48:14; Salmo 92:14; Hebreos 13:8; Santiago 1:17
  5. 5 Isaías 40:18; Isaías 40:25; Salmo 89:6; Filipenses 2:6; Colosenses 1:15
  6. 6 Hechos 17:29; Jeremías 10:14; Isaías 40:19–20; Oseas 8:4–6; Isaías 2:8
  7. 7 Isaías 45:20; Jeremías 10:5; Isaías 46:1; 1 Samuel 5:3; Jonás 1:5
  8. 8 1 Corintios 14:20; Lucas 15:17; Hageo 1:7; Isaías 47:7; Hageo 1:5
  9. 9 Isaías 45:21–22; Isaías 42:9; Isaías 46:5; Salmo 111:4; Deuteronomio 33:26
  10. 10 Proverbios 19:21; Salmo 33:11; Efesios 1:9–11; Isaías 43:13; Proverbios 21:30
  11. 11 Números 23:19; Isaías 14:24–27; Job 23:13; Efesios 1:11; Isaías 41:2
  12. 12 Jeremías 2:5; Efesios 2:13; Isaías 46:3; Zacarías 7:11–12; Salmo 119:150
  13. 13 Isaías 62:11; Isaías 12:2; Isaías 51:5; Isaías 61:3; Isaías 44:23

Referencias cruzadas: OpenBible.info (CC BY), tomadas sobre todo del Treasury of Scripture Knowledge (dominio público). · Fuentes y licencias

Lo que dijeron los Padres

Pasajes de los Padres de la Iglesia que comentan o citan este capítulo, tal como aparecen en la edición de Schaff (traducciones inglesas del siglo XIX, de dominio público). Los textos están en inglés.

Cómo se eligieron

«Comentario» es el comienzo de una homilía o exposición sobre este capítulo (homilías de san Juan Crisóstomo; tratados, sermones y comentarios a los Salmos de san Agustín). «Cita» es una frase en la que las notas de la propia edición identifican la cita de un versículo de este capítulo; solo se conserva si el texto coincide con el versículo. Solo se usan obras de autoría segura. Los Salmos siguen la numeración hebrea (Agustín usa la de los Setenta: su Salmo 50 es aquí el 51).

  1. Cita 46:9 Irenaeus of Lyons, Against Heresies (Book I, Chapter V)

    And on this account, he (the Demiurge), being incapable of recognising any spiritual essences, imagined himself to be God alone, and declared through the prophets, "I am God, and besides me there is none else." They further teach that the spirits of wickedness derived their origin from grief.

    Leer en contexto · Ante-Nicene Fathers, vol. 1 (1885)

  2. Cita 46:4 Augustine of Hippo, Confessions (Book IV, Chapter XVI)

    Thou wilt carry us both when little, and even to grey hairs wilt Thou carry us; for our firmness, when it is Thou, then is it firmness; but when it is our own, then it is infirmity.

    Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 1 (1886)