Saltar al texto

Isaías · Biblia serbia Daničić–Karadžić (alfabeto latino)

Isaías 46 Biblia serbia Daničić–Karadžić (alfabeto latino)

Read in English
Sobre DK latinica
  • Traductor individual
  • AT: Texto masorético (hebreo) (no verificado)
  • NT: Textus Receptus
  • Protestante (66 libros)
  • Formal (palabra por palabra)
  • 1868
  • Dominio público
Notas sobre este texto (3)
DK latinica Biblia serbia Daničić–Karadžić (alfabeto latino)
RV1909 Reina-Valera 1909
1 Pade Vil, izvali se Nevo; likovi njihovi metnuše se na životinju i na stoku; šta nosite, teško je, i umoriće.
1 POSTRÓSE Bel, abatióse Nebo; sus simulacros fueron [puestos] sobre bestias, y sobre animales [de carga]: os llevarán cargados de vosotros, carga penosa.
2 Izvališe se, padoše svi, ne mogoše izbaviti tovar, nego i sami odoše u ropstvo.
2 Fueron humillados, fueron abatidos juntamente; no pudieron escaparse de la carga, sino que tuvieron ellos mismos que ir en cautiverio.
3 Slušajte me, dome Jakovljev i svi koji ste ostali od doma Izrailjevog, koje nosim od utrobe, koje držim od rođenja.
3 Oidme, oh casa de Jacob, y todo el resto de la casa de Israel, los que sois traídos [por mí] desde el vientre, los que sois llevados desde la matriz.
4 I do starosti vaše ja ću biti isti, i ja ću vas nositi do sedog veka; ja sam stvorio i ja ću nositi, ja ću vas nositi i izbaviću.
4 Y hasta la vejez yo mismo, y hasta las canas [os] soportaré yo: yo hice, yo llevaré, yo soportaré y guardaré.
5 S kim ćete me izjednačiti i uporediti? Koga ćete mi uzeti za priliku da bi bio kao ja?
5 ¿A quién me asemejáis, y me igualáis, y me comparáis, para que sea semejante?
6 Prosipaju zlato iz toboca i mere srebro na merila, plaćaju zlataru da načini od njega boga, pred kojim padaju i klanjaju se.
6 Sacan oro del talego, y pesan plata con balanzas, alquilan un platero para hacer un dios de ello; humíllanse y adoran.
7 Meću ga na rame i nose ga, i postavljaju ga na mesto njegovo, te stoji i ne miče se s mesta svog; ako ga ko zove, ne odziva se niti ga izbavlja iz nevolje njegove.
7 Echanselo sobre los hombros, llévanlo, y asiéntanlo en su lugar; allí se está, y no se mueve de su sitio. Danle voces, y tampoco responde, ni libra de la tribulación.
8 Pamtite to, i pokažite se da ste ljudi, uzmite na um, prestupnici!
8 Acordaos de esto, y tened vergüenza; tornad en vosotros, prevaricadores.
9 Pamtite šta je bilo od starine; jer sam ja Bog, i nema drugog Boga, i niko nije kao ja,
9 Acordaos de las cosas pasadas desde el siglo; porque yo soy Dios, y no hay más Dios, y nada hay á mí semejante;
10 Koji od početka javljam kraj i izdaleka šta još nije bilo; koji kažem: namera moja stoji i učiniću sve što mi je volja.
10 Que anuncio lo por venir desde el principio, y desde antiguo lo que aun no era hecho; que digo: Mi consejo permanecerá, y haré todo lo que quisiere;
11 Zovem s istoka pticu i iz daleke zemlje čoveka koji će izvršiti šta sam naumio. Rekoh i dovešću to, naumih i učiniću.
11 Que llamo desde el oriente al ave, y de tierra lejana al varón de mi consejo. Yo hablé, y lo haré venir: he[lo] pensado, y también lo haré.
12 Slušajte me, koji ste upornog srca, koji ste daleko od pravde.
12 Oidme, duros de corazón, que estáis lejos de la justicia.
13 Približih pravdu svoju, nije daleko, i spasenje moje neće odocniti, jer ću u Sionu postaviti spasenje, u Izrailju slavu svoju.
13 Haré que se acerque mi justicia, no se alejará: y mi salud no se detendrá. Y pondré salud en Sión, y mi gloria en Israel.
Referencias cruzadas (13)

Pasajes relacionados con cada versículo, del Treasury of Scripture Knowledge, tal como los reúnen y ordenan los lectores de OpenBible.info.

  1. 1 Isaías 21:9; Jeremías 51:44; Jeremías 50:2; Jeremías 51:52; Isaías 41:6–7
  2. 2 Jeremías 48:7; Jueces 18:17–18; Jueces 18:24; Jeremías 43:12–13; 2 Samuel 5:21
  3. 3 Deuteronomio 1:31; Isaías 51:7; Isaías 51:1; Salmo 71:6; Isaías 44:1–2
  4. 4 Salmo 71:18; Salmo 48:14; Salmo 92:14; Hebreos 13:8; Santiago 1:17
  5. 5 Isaías 40:18; Isaías 40:25; Salmo 89:6; Filipenses 2:6; Colosenses 1:15
  6. 6 Hechos 17:29; Jeremías 10:14; Isaías 40:19–20; Oseas 8:4–6; Isaías 2:8
  7. 7 Isaías 45:20; Jeremías 10:5; Isaías 46:1; 1 Samuel 5:3; Jonás 1:5
  8. 8 1 Corintios 14:20; Lucas 15:17; Hageo 1:7; Isaías 47:7; Hageo 1:5
  9. 9 Isaías 45:21–22; Isaías 42:9; Isaías 46:5; Salmo 111:4; Deuteronomio 33:26
  10. 10 Proverbios 19:21; Salmo 33:11; Efesios 1:9–11; Isaías 43:13; Proverbios 21:30
  11. 11 Números 23:19; Isaías 14:24–27; Job 23:13; Efesios 1:11; Isaías 41:2
  12. 12 Jeremías 2:5; Efesios 2:13; Isaías 46:3; Zacarías 7:11–12; Salmo 119:150
  13. 13 Isaías 62:11; Isaías 12:2; Isaías 51:5; Isaías 61:3; Isaías 44:23

Referencias cruzadas: OpenBible.info (CC BY), tomadas sobre todo del Treasury of Scripture Knowledge (dominio público). · Fuentes y licencias

Lo que dijeron los Padres

Pasajes de los Padres de la Iglesia que comentan o citan este capítulo, tal como aparecen en la edición de Schaff (traducciones inglesas del siglo XIX, de dominio público). Los textos están en inglés.

Cómo se eligieron

«Comentario» es el comienzo de una homilía o exposición sobre este capítulo (homilías de san Juan Crisóstomo; tratados, sermones y comentarios a los Salmos de san Agustín). «Cita» es una frase en la que las notas de la propia edición identifican la cita de un versículo de este capítulo; solo se conserva si el texto coincide con el versículo. Solo se usan obras de autoría segura. Los Salmos siguen la numeración hebrea (Agustín usa la de los Setenta: su Salmo 50 es aquí el 51).

  1. Cita 46:9 Irenaeus of Lyons, Against Heresies (Book I, Chapter V)

    And on this account, he (the Demiurge), being incapable of recognising any spiritual essences, imagined himself to be God alone, and declared through the prophets, "I am God, and besides me there is none else." They further teach that the spirits of wickedness derived their origin from grief.

    Leer en contexto · Ante-Nicene Fathers, vol. 1 (1885)

  2. Cita 46:4 Augustine of Hippo, Confessions (Book IV, Chapter XVI)

    Thou wilt carry us both when little, and even to grey hairs wilt Thou carry us; for our firmness, when it is Thou, then is it firmness; but when it is our own, then it is infirmity.

    Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 1 (1886)