Saltar al texto

Tito · Biblia en eslavo eclesiástico (Biblia de Isabel)

Tito 1 Biblia en eslavo eclesiástico (Biblia de Isabel)

Read in English
Sobre Slavonic
  • Ortodoxa
  • AT: Septuaginta (griego)
  • NT: Texto bizantino
  • Ortodoxo
  • Formal (palabra por palabra)
  • 1751
  • GNU GPL v3 (edición digital; el texto es de dominio público)

Audio: Reina-Valera Antigua (RVA), leído por Joyfull · Tito 1–3 · Sobre las grabaciones

Notas sobre este texto (3)
Slavonic Biblia en eslavo eclesiástico (Biblia de Isabel)
RV1909 Reina-Valera 1909
1 Па́ѵелъ, ра́бъ бж҃їй, а҆пⷭ҇лъ же і҆и҃съ хрⷭ҇то́въ, по вѣ́рѣ и҆збра́нныхъ бж҃їихъ и҆ ра́зꙋмꙋ и҆́стины, ꙗ҆́же по бл҃гочⷭ҇тїю,
1 PABLO, siervo de Dios, y apóstol de Jesucristo, según la fe de los escogidos de Dios, y el conocimiento de la verdad que es según la piedad,
2 ѡ҆ ᲂу҆пова́нїи жи́зни вѣ́чныѧ, ю҆́же ѡ҆бѣтова̀ нело́жный бг҃ъ пре́жде лѣ́тъ вѣ́чныхъ,
2 Para la esperanza de la vida eterna, la cual Dios, que no puede mentir, prometió antes de los tiempos de los siglos,
3 ꙗ҆ви́ же во времена̀ своѧ̑ сло́во своѐ проповѣ́данїемъ, є҆́же мнѣ̀ порꙋ́чено бы́сть по повелѣ́нїю сп҃си́телѧ на́шегѡ бг҃а:
3 Y manifestó á sus tiempos su palabra por la predicación, que me es á mí encomendada por mandamiento de nuestro Salvador Dios;
4 ті́тꙋ, прⷭ҇номꙋ ча́дꙋ по ѻ҆́бщей вѣ́рѣ: блгⷣть, млⷭ҇ть, ми́ръ ѿ бг҃а ѻ҆ц҃а̀ и҆ гдⷭ҇а і҆и҃са хрⷭ҇та̀ сп҃са на́шегѡ.
4 A Tito, verdadero hijo en la común fe: Gracia, misericordia, y paz de Dios Padre, y del Señor Jesucristo Salvador nuestro.
5 Сегѡ̀ ра́ди ѡ҆ста́вихъ тѧ̀ въ кри́тѣ, да недоконча̑ннаѧ и҆спра́виши и҆ ᲂу҆стро́иши по всѣ̑мъ градѡ́мъ пресвѵ́теры, ꙗ҆́коже тебѣ̀ а҆́зъ повелѣ́хъ:
5 Por esta causa te dejé en Creta, para que corrigieses lo que falta, y pusieses ancianos por las villas, así como yo te mandé:
6 а҆́ще кто̀ є҆́сть непоро́ченъ, є҆ди́ныѧ жены̀ мꙋ́жъ, ча̑да и҆мы́й вѣ̑рна, не во ᲂу҆коре́нїи блꙋда̀, и҆лѝ непокори̑ва.
6 El que fuere sin crimen, marido de una mujer, que tenga hijos fieles que no estén acusados de disolución, ó contumaces.
7 Подоба́етъ бо є҆пі́скопꙋ без̾ поро́ка бы́ти, ꙗ҆́коже бж҃їю строи́телю: не себѣ̀ ᲂу҆гожда́ющꙋ, (не де́рзꙋ, не напра́сливꙋ,) не гнѣвли́вꙋ, не пїѧ́ницѣ, не бі́йцѣ, не скверностѧжа́тельнꙋ,
7 Porque es menester que el obispo sea sin crimen, como dispensador de Dios; no soberbio, no iracundo, no amador del vino, no heridor, no codicioso de torpes ganancias;
8 но страннолюби́вꙋ, бл҃голю́бцꙋ, цѣломⷣреннꙋ, првⷣнꙋ, прпⷣбнꙋ, воздержа́тельнꙋ,
8 Sino hospedador, amador de lo bueno, templado, justo, santo, continente;
9 держа́щемꙋсѧ вѣ́рнагѡ словесѐ по ᲂу҆че́нїю, да си́ленъ бꙋ́детъ и҆ ᲂу҆тѣша́ти во здра́вѣмъ ᲂу҆че́нїи, и҆ проти́вѧщыѧсѧ ѡ҆блича́ти.
9 Retenedor de la fiel palabra que es conforme á la doctrina: para que también pueda exhortar con sana doctrina, y convencer á los que contradijeren.
10 Сꙋ́ть бо мно́зи непокори́ви, сꙋесло́вцы и҆ ᲂу҆мо́мъ прельще́ни, наипа́че же сꙋ́щїи ѿ ѡ҆брѣ́занїѧ,
10 Porque hay aún muchos contumaces, habladores de vanidades, y engañadores de las almas, mayormente los que son de la circuncisión,
11 и҆́хже подоба́етъ ᲂу҆ста̀ загражда́ти: и҆̀же всѧ̑ до́мы развраща́ютъ, ᲂу҆ча́ще ꙗ҆́же не подоба́етъ, скве́рнагѡ ра́ди прибы́тка.
11 A los cuales es preciso tapar la boca; que trastornan casas enteras; enseñando lo que no conviene, por torpe ganancia.
12 Рече́ же нѣ́кто ѿ ни́хъ, сво́й и҆̀мъ проро́къ: кри́тѧне при́снѡ лжи́ви, ѕлі́и ѕвѣ́рїе, ᲂу҆трѡ́бы пра̑здныѧ.
12 Dijo uno de ellos, propio profeta de ellos: Los Cretenses, siempre mentirosos, malas bestias, vientres perezosos.
13 Свидѣ́тельство сїѐ и҆́стинно є҆́сть: є҆ѧ́же ра́ди вины̀ ѡ҆блича́й и҆̀хъ неща́днѡ, да здра́ви бꙋ́дꙋтъ въ вѣ́рѣ,
13 Este testimonio es verdadero: por tanto, repréndelos duramente, para que sean sanos en la fe,
14 не внима́юще і҆ꙋдє́йскимъ ба́снемъ, ни за́повѣдемъ человѣ̑къ ѿвраща́ющихсѧ ѿ и҆́стины.
14 No atendiendo á fábulas judaicas, y á mandamientos de hombres que se apartan de la verdad.
15 Всѧ̑ ᲂу҆́бѡ чи̑ста чи̑стымъ: ѡ҆сквернє́нымъ же и҆ невѣ̑рнымъ ничто́же чи́сто, но ѡ҆скверни́сѧ и҆́хъ и҆ ᲂу҆́мъ и҆ со́вѣсть.
15 Todas las cosas son limpias á los limpios; mas á los contaminados é infieles nada es limpio: antes su alma y conciencia están contaminadas.
16 Бг҃а и҆сповѣ́дꙋютъ вѣ́дѣти, а҆ дѣ́лы ѿме́щꙋтсѧ є҆гѡ̀, ме́рзцы сꙋ́ще и҆ непокори́ви и҆ на всѧ́кое дѣ́ло бл҃го́е неискꙋ́сни.
16 Profésanse conocer á Dios; mas con los hechos lo niegan, siendo abominables y rebeldes, reprobados para toda buena obra.
Referencias cruzadas (16)

Pasajes relacionados con cada versículo, del Treasury of Scripture Knowledge, tal como los reúnen y ordenan los lectores de OpenBible.info.

  1. 1 Romanos 1:1; 1 Timoteo 6:3; Tito 2:11–12; 2 Timoteo 2:25; 2 Pedro 1:3
  2. 2 Números 23:19; 2 Timoteo 1:9; 1 Juan 2:25; Hebreos 6:17–18; 1 Juan 5:11–13
  3. 3 1 Timoteo 1:11; Tito 3:4–6; 1 Timoteo 1:1; Tito 2:10; Tito 2:13
  4. 4 2 Timoteo 1:2; Judas 3; 2 Pedro 1:1; 2 Corintios 2:13; 2 Pedro 1:11
  5. 5 Hechos 14:23; 1 Timoteo 1:3; Eclesiastés 12:9; 1 Corintios 14:40; Hechos 27:21
  6. 6 1 Timoteo 3:2–7; 1 Timoteo 3:12; Proverbios 28:7; Tito 1:6–8; Génesis 18:19
  7. 7 Efesios 5:18; 2 Pedro 2:10; 1 Pedro 4:10; 1 Pedro 5:2; Lucas 12:42
  8. 8 1 Timoteo 3:2; Tito 2:7; 1 Reyes 5:7; 1 Tesalonicenses 2:10; 1 Juan 3:14
  9. 9 2 Tesalonicenses 2:15; 2 Timoteo 1:13; 1 Timoteo 6:3; 1 Timoteo 1:10; Apocalipsis 3:3
  10. 10 1 Timoteo 1:6; 1 Juan 4:1; Gálatas 2:4; Efesios 4:14; 2 Timoteo 3:13
  11. 11 2 Timoteo 3:6; 1 Timoteo 6:5; Tito 3:10; Romanos 3:19; Salmo 63:11
  12. 12 Romanos 16:18; 1 Timoteo 4:2; Hechos 17:28; 2 Pedro 2:15; Judas 8–13
  13. 13 1 Timoteo 5:20; Tito 2:2; 2 Timoteo 4:2; Tito 2:15; Proverbios 27:5
  14. 14 2 Timoteo 4:4; Colosenses 2:22; Gálatas 4:9; 2 Pedro 2:22; Mateo 15:9
  15. 15 Romanos 14:14; Romanos 14:20; 1 Corintios 10:23; 1 Timoteo 4:3–4; Mateo 15:18
  16. 16 1 Juan 2:4; Isaías 29:13; Efesios 5:6; Ezequiel 33:31; 2 Timoteo 3:5–8

Referencias cruzadas: OpenBible.info (CC BY), tomadas sobre todo del Treasury of Scripture Knowledge (dominio público). · Fuentes y licencias

Lo que dijeron los Padres

Pasajes de los Padres de la Iglesia que comentan o citan este capítulo, tal como aparecen en la edición de Schaff (traducciones inglesas del siglo XIX, de dominio público). Los textos están en inglés.

Cómo se eligieron

«Comentario» es el comienzo de una homilía o exposición sobre este capítulo (homilías de san Juan Crisóstomo; tratados, sermones y comentarios a los Salmos de san Agustín). «Cita» es una frase en la que las notas de la propia edición identifican la cita de un versículo de este capítulo; solo se conserva si el texto coincide con el versículo. Solo se usan obras de autoría segura. Los Salmos siguen la numeración hebrea (Agustín usa la de los Setenta: su Salmo 50 es aquí el 51).

  1. Comentario 1:1 John Chrysostom, Homilies on Titus (Homily I)

    Titus was an approved one of the companions of Paul; otherwise, he would not have committed to him the charge of that whole island, nor would he have commanded him to supply what was deficient, as he says, "That thou shouldest set in order the things that are wanting." (Ver.

    Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 13 (1889)

  2. Cita 1:10 Augustine of Hippo, Confessions (Book VIII, Chapters VIII–X)

    Let them perish from Thy presence, O God, as "vain talkers and deceivers" of the soul do perish, who, observing that there were two wills in deliberating, affirm that there are two kinds of minds in us,--one good, the other evil.

    Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 1 (1886)

  3. Cita 1:15 Augustine of Hippo, Confessions (Book X, Chapters XXIX–XXXI)

    Thou hast taught me, good Father, that "unto the pure all things are pure;" but "it is evil for that man who eateth with offence;" "and that every creature of Thine is good, and nothing to be refused, if it be received with, thanksgiving;" and that "meat commendeth us not to God;" and that no man should "judge us in …

    Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 1 (1886)

  4. Cita 1:2 Augustine of Hippo, The City of God (Book XII, Chapters 16–18)

    For he says, "In hope of eternal life, which God that cannot lie promised before the eternal times, but hath in due times manifested His word." You see he says that in the past there have been eternal times, which, however, were not co-eternal with God.

    Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 2 (1887)