Saltar al texto

Lucas · Texto Patriarcal (Antoniades 1904/1912)

Lucas 15 Texto Patriarcal (Antoniades 1904/1912)

Read in English
Sobre PT
  • Ortodoxa
  • NT: Texto bizantino
  • Solo Nuevo Testamento
  • Lengua original
  • 1912
  • Dominio público

Audio: Reina-Valera Antigua (RVA), leído por Joyfull · Sobre las grabaciones

Notas sobre este texto (3)
PT Texto Patriarcal (Antoniades 1904/1912)
WEB World English Bible (clásica, con deuterocanónicos)
PT1904 Texto Patriarcal 1904 (acentuado, edición de eBible)
1 ησαν δε εγγιζοντες αυτω παντες οι τελωναι και [οι] αμαρτωλοι ακουειν αυτου.
1 Now all the tax collectors and sinners were coming close to him to hear him.
1 Ἦσαν δὲ ἐγγίζοντες αὐτῷ πάντες οἱ τελῶναι καὶ [οἱ] ἁμαρτωλοὶ ἀκούειν αὐτοῦ.
2 και διεγογγυζον οι φαρισαιοι και οι γραμματεις λεγοντες οτι ουτος αμαρτωλους προσδεχεται και συνεσθιει αυτοις.
2 The Pharisees and the scribes murmured, saying, “This man welcomes sinners, and eats with them.”
2 καὶ διεγόγγυζον οἱ Φαρισαῖοι καὶ οἱ γραμματεῖς λέγοντες ὅτι οὗτος ἁμαρτωλοὺς προσδέχεται καὶ συνεσθίει αὐτοῖς.
3 ειπεν δε προς αυτους την παραβολην ταυτην λεγων·
3 He told them this parable:
3 εἶπε δὲ πρὸς αὐτοὺς τὴν παραβολὴν ταύτην λέγων·
4 τις ανθρωπος εξ υμων εχων εκατον προβατα, και απολεσας εν εξ αυτων, ου καταλειπει τα ενενηκοντα εννεα εν τη ερημω και πορευεται επι το απολωλος εως ου ευρη αυτο;
4 “Which of you men, if you had one hundred sheep and lost one of them, wouldn’t leave the ninety-nine in the wilderness and go after the one that was lost, until he found it?
4 τίς ἄνθρωπος ἐξ ὑμῶν ἔχων ἑκατὸν πρόβατα, καὶ ἀπολέσας ἓν ἐξ αὐτῶν, οὐ καταλείπει τὰ ἐνενήκοντα ἐννέα ἐν τῇ ἐρήμῳ καὶ πορεύεται ἐπὶ τὸ ἀπολωλὸς ἕως οὗ εὕρῃ αὐτό;
5 και ευρων επιτιθησιν επι τους ωμους αυτου χαιρων,
5 When he has found it, he carries it on his shoulders, rejoicing.
5 καὶ εὑρὼν ἐπιτίθησιν ἐπὶ τοὺς ὤμους αὐτοῦ χαίρων,
6 και ελθων εις τον οικον συγκαλει τους φιλους και τους γειτονας λεγων αυτοις· συγχαρητε μοι οτι ευρον το προβατον μου το απολωλος.
6 When he comes home, he calls together his friends and his neighbors, saying to them, ‘Rejoice with me, for I have found my sheep which was lost!’
6 καὶ ἐλθὼν εἰς τὸν οἶκον συγκαλεῖ τοὺς φίλους καὶ τοὺς γείτονας λέγων αὐτοῖς· συγχάρητέ μοι ὅτι εὗρον τὸ πρόβατόν μου τὸ ἀπολωλός.
7 λεγω υμιν οτι ουτως χαρα εσται εν τω ουρανω επι ενι αμαρτωλω μετανοουντι η επι ενενηκοντα εννεα δικαιοις, οιτινες ου χρειαν εχουσιν μετανοιας.
7 I tell you that even so there will be more joy in heaven over one sinner who repents, than over ninety-nine righteous people who need no repentance.
7 λέγω ὑμῖν ὅτι οὕτω χαρὰ ἔσται ἐν τῷ οὐρανῷ ἐπὶ ἑνὶ ἁμαρτωλῷ μετανοοῦντι ἢ ἐπὶ ἐνενήκοντα ἐννέα δικαίοις, οἵτινες οὐ χρείαν ἔχουσι μετανοίας.
8 η τις γυνη δραχμας εχουσα δεκα, εαν απολεση δραχμην μιαν, ουχι απτει λυχνον και σαροι την οικιαν και ζητει επιμελως εως οτου ευρη;
8 “Or what woman, if she had ten drachma coins, if she lost one drachma coin, wouldn’t light a lamp, sweep the house, and seek diligently until she found it?
8 Ἢ τίς γυνὴ δραχμὰς ἔχουσα δέκα, ἐὰν ἀπολέσῃ δραχμὴν μίαν, οὐχὶ ἅπτει λύχνον καὶ σαροῖ τὴν οἰκίαν καὶ ζητεῖ ἐπιμελῶς ἕως ὅτου εὕρῃ;
9 και ευρουσα συγκαλει τας φιλας και τας γειτονας λεγουσα· συγχαρητε μοι οτι ευρον την δραχμην ην απωλεσα.
9 When she has found it, she calls together her friends and neighbors, saying, ‘Rejoice with me, for I have found the drachma which I had lost!’
9 καὶ εὑροῦσα συγκαλεῖ τὰς φίλας καὶ τὰς γείτονας λέγουσα· συγχάρητέ μοι ὅτι εὗρον τὴν δραχμὴν ἣν ἀπώλεσα.
10 ουτως, λεγω υμιν, χαρα γινεται ενωπιον των αγγελων του θεου επι ενι αμαρτωλω μετανοουντι.
10 Even so, I tell you, there is joy in the presence of the angels of God over one sinner repenting.”
10 οὕτω, λέγω ὑμῖν, χαρὰ γίνεται ἐνώπιον τῶν ἀγγέλων τοῦ Θεοῦ ἐπὶ ἑνὶ ἁμαρτωλῷ μετανοοῦντι.
11 ειπεν δε· ανθρωπος τις ειχεν δυο υιους.
11 He said, “A certain man had two sons.
11 Εἶπε δέ· ἄνθρωπός τις εἶχε δύο υἱούς.
12 και ειπεν ο νεωτερος αυτων τω πατρι· πατερ, δος μοι το επιβαλλον μερος της ουσιας. και διειλεν αυτοις τον βιον.
12 The younger of them said to his father, ‘Father, give me my share of your property.’ So he divided his livelihood between them.
12 καὶ εἶπεν ὁ νεώτερος αὐτῶν τῷ πατρί· πάτερ, δός μοι τὸ ἐπιβάλλον μέρος τῆς οὐσίας. καὶ διεῖλεν αὐτοῖς τὸν βίον.
13 και μετ ου πολλας ημερας συναγαγων απαντα ο νεωτερος υιος απεδημησεν εις χωραν μακραν, και εκει διεσκορπισεν την ουσιαν αυτου ζων ασωτως.
13 Not many days after, the younger son gathered all of this together and traveled into a far country. There he wasted his property with riotous living.
13 καὶ μετ᾽ οὐ πολλὰς ἡμέρας συναγαγὼν ἅπαντα ὁ νεώτερος υἱὸς ἀπεδήμησεν εἰς χώραν μακράν, καὶ ἐκεῖ διεσκόρπισε τὴν οὐσίαν αὐτοῦ ζῶν ἀσώτως.
14 δαπανησαντος δε αυτου παντα εγενετο λιμος ισχυρος κατα την χωραν εκεινην, και αυτος ηρξατο υστερεισθαι.
14 When he had spent all of it, there arose a severe famine in that country, and he began to be in need.
14 δαπανήσαντος δὲ αὐτοῦ πάντα ἐγένετο λιμὸς ἰσχυρὸς κατὰ τὴν χώραν ἐκείνην, καὶ αὐτὸς ἤρξατο ὑστερεῖσθαι.
15 και πορευθεις εκολληθη ενι των πολιτων της χωρας εκεινης, και επεμψεν αυτον εις τους αγρους αυτου βοσκειν χοιρους.
15 He went and joined himself to one of the citizens of that country, and he sent him into his fields to feed pigs.
15 καὶ πορευθεὶς ἐκολλήθη ἑνὶ τῶν πολιτῶν τῆς χώρας ἐκείνης, καὶ ἔπεμψεν αὐτὸν εἰς τοὺς ἀγροὺς αὐτοῦ βόσκειν χοίρους.
16 και επεθυμει γεμισαι την κοιλιαν αυτου απο των κερατιων ων ησθιον οι χοιροι, και ουδεις εδιδου αυτω.
16 He wanted to fill his belly with the pods that the pigs ate, but no one gave him any.
16 καὶ ἐπεθύμει γεμίσαι τὴν κοιλίαν αὐτοῦ ἀπὸ τῶν κερατίων ὧν ἤσθιον οἱ χοῖροι, καὶ οὐδεὶς ἐδίδου αὐτῷ.
17 εις εαυτον δε ελθων ειπεν· ποσοι μισθιοι του πατρος μου περισσευουσιν αρτων, εγω δε λιμω απολλυμαι!
17 But when he came to himself, he said, ‘How many hired servants of my father’s have bread enough to spare, and I’m dying with hunger!
17 εἰς ἑαυτὸν δὲ ἐλθὼν εἶπε· πόσοι μίσθιοι τοῦ πατρός μου περισσεύουσιν ἄρτων, ἐγὼ δὲ λιμῷ ἀπόλλυμαι!
18 αναστας πορευσομαι προς τον πατερα μου και ερω αυτω· πατερ, ημαρτον εις τον ουρανον και ενωπιον σου·
18 I will get up and go to my father, and will tell him, “Father, I have sinned against heaven and in your sight.
18 ἀναστὰς πορεύσομαι πρὸς τὸν πατέρα μου καὶ ἐρῶ αὐτῷ· πάτερ, ἥμαρτον εἰς τὸν οὐρανὸν καὶ ἐνώπιόν σου.
19 ουκετι ειμι αξιος κληθηναι υιος σου· ποιησον με ως ενα των μισθιων σου.
19 I am no more worthy to be called your son. Make me as one of your hired servants.”’
19 οὐκέτι εἰμὶ ἄξιος κληθῆναι υἱός σου· ποίησόν με ὡς ἕνα τῶν μισθίων σου.
20 και αναστας ηλθεν προς τον πατερα αυτου. ετι δε αυτου μακραν απεχοντος ειδεν αυτον ο πατηρ αυτου και εσπλαγχνισθη, και δραμων επεπεσεν επι τον τραχηλον αυτου και κατεφιλησεν αυτον.
20 “He arose and came to his father. But while he was still far off, his father saw him and was moved with compassion, and ran, fell on his neck, and kissed him.
20 καὶ ἀναστὰς ἦλθε πρὸς τὸν πατέρα αὐτοῦ. ἔτι δὲ αὐτοῦ μακρὰν ἀπέχοντος εἶδεν αὐτὸν ὁ πατὴρ αὐτοῦ καὶ ἐσπλαγχνίσθη, καὶ δραμὼν ἐπέπεσεν ἐπὶ τὸν τράχηλον αὐτοῦ καὶ κατεφίλησεν αὐτόν.
21 ειπεν δε αυτω ο υιος· πατερ, ημαρτον εις τον ουρανον και ενωπιον σου, και ουκετι ειμι αξιος κληθηναι υιος σου.
21 The son said to him, ‘Father, I have sinned against heaven and in your sight. I am no longer worthy to be called your son.’
21 εἶπε δὲ αὐτῷ ὁ υἱός· πάτερ, ἥμαρτον εἰς τὸν οὐρανὸν καὶ ἐνώπιόν σου, καὶ οὐκέτι εἰμὶ ἄξιος κληθῆναι υἱός σου.
22 ειπεν δε ο πατηρ προς τους δουλους αυτου· εξενεγκατε την στολην την πρωτην και ενδυσατε αυτον, και δοτε δακτυλιον εις την χειρα αυτου και υποδηματα εις τους ποδας,
22 “But the father said to his servants, ‘Bring out the best robe and put it on him. Put a ring on his hand and sandals on his feet.
22 εἶπε δὲ ὁ πατὴρ πρὸς τοὺς δούλους αὐτοῦ· ἐξενέγκατε τὴν στολὴν τὴν πρώτην καὶ ἐνδύσατε αὐτόν, καὶ δότε δακτύλιον εἰς τὴν χεῖρα αὐτοῦ καὶ ὑποδήματα εἰς τοὺς πόδας,
23 και ενεγκαντες τον μοσχον τον σιτευτον θυσατε, και φαγοντες ευφρανθωμεν,
23 Bring the fattened calf, kill it, and let’s eat and celebrate;
23 καὶ ἐνέγκαντες τὸν μόσχον τὸν σιτευτὸν θύσατε, καὶ φαγόντες εὐφρανθῶμεν,
24 οτι ουτος ο υιος μου νεκρος ην και ανεζησεν, και απολωλως ην και ευρεθη. και ηρξαντο ευφραινεσθαι.
24 for this, my son, was dead and is alive again. He was lost and is found.’ Then they began to celebrate.
24 ὅτι οὗτος ὁ υἱός μου νεκρὸς ἦν καὶ ἀνέζησε, καὶ ἀπολωλὼς ἦν καὶ εὑρέθη. καὶ ἤρξαντο εὐφραίνεσθαι.
25 ην δε ο υιος αυτου ο πρεσβυτερος εν αγρω· και ως ερχομενος ηγγισεν τη οικια, ηκουσεν συμφωνιας και χορων,
25 “Now his elder son was in the field. As he came near to the house, he heard music and dancing.
25 Ἦν δὲ ὁ υἱὸς αὐτοῦ ὁ πρεσβύτερος ἐν ἀγρῷ· καὶ ὡς ἐρχόμενος ἤγγισε τῇ οἰκίᾳ, ἤκουσε συμφωνίας καὶ χορῶν,
26 και προσκαλεσαμενος ενα των παιδων επυνθανετο τι ειη ταυτα.
26 He called one of the servants to him and asked what was going on.
26 καὶ προσκαλεσάμενος ἕνα τῶν παίδων ἐπυνθάνετο τί εἴη ταῦτα.
27 ο δε ειπεν αυτω οτι ο αδελφος σου ηκει και εθυσεν ο πατηρ σου τον μοσχον τον σιτευτον, οτι υγιαινοντα αυτον απελαβεν.
27 He said to him, ‘Your brother has come, and your father has killed the fattened calf, because he has received him back safe and healthy.’
27 ὁ δὲ εἶπεν αὐτῷ ὅτι ὁ ἀδελφός σου ἥκει καὶ ἔθυσεν ὁ πατήρ σου τὸν μόσχον τὸν σιτευτόν, ὅτι ὑγιαίνοντα αὐτὸν ἀπέλαβεν.
28 ωργισθη δε και ουκ ηθελεν εισελθειν. ο ουν πατηρ αυτου εξελθων παρεκαλει αυτον.
28 But he was angry and would not go in. Therefore his father came out and begged him.
28 ὠργίσθη δὲ καὶ οὐκ ἤθελεν εἰσελθεῖν. ὁ οὖν πατὴρ αὐτοῦ ἐξελθὼν παρεκάλει αὐτόν.
29 ο δε αποκριθεις ειπεν τω πατρι· ιδου τοσαυτα ετη δουλευω σοι και ουδεποτε εντολην σου παρηλθον, και εμοι ουδεποτε εδωκας εριφον ινα μετα των φιλων μου ευφρανθω·
29 But he answered his father, ‘Behold, these many years I have served you, and I never disobeyed a commandment of yours, but you never gave me a goat, that I might celebrate with my friends.
29 ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπε τῷ πατρί· ἰδοὺ τοσαῦτα ἔτη δουλεύω σοι καὶ οὐδέποτε ἐντολήν σου παρῆλθον, καὶ ἐμοὶ οὐδέποτε ἔδωκας ἔριφον ἵνα μετὰ τῶν φίλων μου εὐφρανθῶ·
30 οτε δε ο υιος σου ουτος, ο καταφαγων σου τον βιον μετα πορνων, ηλθεν, εθυσας αυτω τον μοσχον τον σιτευτον.
30 But when this your son came, who has devoured your living with prostitutes, you killed the fattened calf for him.’
30 ὅτε δὲ ὁ υἱός σου οὗτος, ὁ καταφαγών σου τὸν βίον μετὰ πορνῶν, ἦλθεν, ἔθυσας αὐτῷ τὸν μόσχον τὸν σιτευτόν.
31 ο δε ειπεν αυτω· τεκνον, συ παντοτε μετ εμου ει, και παντα τα εμα σα εστιν·
31 “He said to him, ‘Son, you are always with me, and all that is mine is yours.
31 ὁ δὲ εἶπεν αὐτῷ· τέκνον, σὺ πάντοτε μετ᾽ ἐμοῦ εἶ, καὶ πάντα τὰ ἐμὰ σά ἐστιν·
32 ευφρανθηναι δε και χαρηναι εδει, οτι ο αδελφος σου ουτος νεκρος ην και ανεζησεν, και απολωλως ην και ευρεθη.
32 But it was appropriate to celebrate and be glad, for this, your brother, was dead, and is alive again. He was lost, and is found.’”
32 εὐφρανθῆναι δὲ καὶ χαρῆναι ἔδει, ὅτι ὁ ἀδελφός σου οὗτος νεκρὸς ἦν καὶ ἀνέζησε, καὶ ἀπολωλὼς ἦν καὶ εὑρέθη.
Referencias cruzadas (29)

Pasajes relacionados con cada versículo, del Treasury of Scripture Knowledge, tal como los reúnen y ordenan los lectores de OpenBible.info.

  1. 1 1 Timoteo 1:15; Mateo 9:10–13; Lucas 5:29–32; Mateo 21:28–31; Ezequiel 18:27
  2. 2 Mateo 9:11; Lucas 7:39; Lucas 19:7; Lucas 5:30; Hechos 11:3
  3. 4 Ezequiel 34:16; Ezequiel 34:11–12; Mateo 18:12–14; Lucas 19:10; 1 Pedro 2:25
  4. 5 Hebreos 12:2; Isaías 46:3–4; Lucas 19:9; Miqueas 7:18; Isaías 40:10–11
  5. 6 Lucas 15:10; Lucas 15:24; 1 Pedro 2:25; Salmo 119:176; Juan 15:14
  6. 7 Lucas 15:10; Lucas 5:32; Lucas 15:32; Mateo 18:13; Proverbios 30:12
  7. 8 Ezequiel 34:12; Lucas 19:10; Juan 10:16; Juan 11:52; Efesios 2:17
  8. 9 Lucas 15:6–7
  9. 10 Lucas 15:7; Ezequiel 33:11; 2 Corintios 7:10; Ezequiel 18:23; Lucas 13:5
  10. 12 Deuteronomio 21:16–17; Marcos 12:44; Salmo 17:14; Lucas 15:30
  11. 13 Proverbios 21:17; Proverbios 29:3; Jeremías 2:5; Proverbios 23:19–22; Lucas 15:30
  12. 14 2 Crónicas 33:11; Ezequiel 16:27; Oseas 2:9–14; Amós 8:9–12
  13. 15 Tito 3:3; 2 Timoteo 2:25–26; Isaías 1:5; Nahúm 3:6; Jeremías 5:3
  14. 16 Romanos 6:19–21; Oseas 12:1; Isaías 44:20; Lamentaciones 4:5; Jonás 2:2–8
  15. 17 Ezequiel 18:28; Efesios 2:4–5; Lucas 15:18–19; Efesios 5:14; Hechos 16:29–30
  16. 18 Lamentaciones 3:40; 1 Juan 1:8–10; Lucas 15:21; Lucas 18:13; Salmo 51:3–5
  17. 19 Job 42:6; Salmo 84:10; 1 Pedro 5:6; Santiago 4:8–10; Josué 9:24–25
  18. 20 Salmo 103:10–13; Salmo 86:5; Salmo 86:15; Efesios 2:13; Isaías 49:15
  19. 21 Salmo 51:4; Lucas 15:18–19; Jeremías 3:13; 1 Corintios 8:12; Romanos 2:4
  20. 22 Ester 8:2; Génesis 41:42; Isaías 61:10; Apocalipsis 6:11; Ester 3:10
  21. 23 Mateo 22:2–14; Salmo 63:5; Isaías 25:6; Génesis 18:7; Isaías 65:13–14
  22. 24 Efesios 2:5; Ezequiel 34:16; Lucas 19:10; Colosenses 2:13; Lucas 15:4
  23. 25 Salmo 150:4; Jeremías 31:4; Lucas 15:11–12; Salmo 126:1; Lucas 7:32
  24. 27 Lucas 15:30; Filemón 16; Hechos 22:13; Hechos 9:17
  25. 28 1 Samuel 18:8; Jonás 4:9; Génesis 4:5–7; Lucas 15:2; Lucas 7:39
  26. 29 Lucas 15:7; Zacarías 7:3; Lucas 18:11–12; Malaquías 3:14; Lucas 18:20–21
  27. 30 Lucas 15:12–13; Proverbios 29:3; Lucas 18:11; Lucas 15:32; Éxodo 32:7
  28. 31 Marcos 7:27–28; Romanos 11:1; Romanos 9:4; Mateo 20:13–16; Romanos 11:35
  29. 32 Efesios 2:1–10; Lucas 15:24; Isaías 35:10; Romanos 3:4; Salmo 51:8

Referencias cruzadas: OpenBible.info (CC BY), tomadas sobre todo del Treasury of Scripture Knowledge (dominio público). · Fuentes y licencias

Lo que dijeron los Padres

Pasajes de los Padres de la Iglesia que comentan o citan este capítulo, tal como aparecen en la edición de Schaff (traducciones inglesas del siglo XIX, de dominio público). Los textos están en inglés.

Cómo se eligieron

«Comentario» es el comienzo de una homilía o exposición sobre este capítulo (homilías de san Juan Crisóstomo; tratados, sermones y comentarios a los Salmos de san Agustín). «Cita» es una frase en la que las notas de la propia edición identifican la cita de un versículo de este capítulo; solo se conserva si el texto coincide con el versículo. Solo se usan obras de autoría segura. Los Salmos siguen la numeración hebrea (Agustín usa la de los Setenta: su Salmo 50 es aquí el 51).

  1. Cita 15:8 Irenaeus of Lyons, Against Heresies (Book I, Chapters XVI–XVII)

    In the same way they oracularly declare, that one power having departed also from the Duodecad, has perished; and this was represented by the woman who lost the drachma, and, lighting a lamp, again found it.

    Leer en contexto · Ante-Nicene Fathers, vol. 1 (1885)

  2. Cita 15:16 Augustine of Hippo, Confessions (Book III, Chapters V–VII)

    Far, indeed, was I wandering away from Thee, being even shut out from the very husks of the swine, whom with husks I fed. For how much better, then, are the fables of the grammarians and poets than these snares!

    Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 1 (1886)

  3. Cita 15:7 John Chrysostom, Homilies on the Gospel of Matthew (Homily LIX)

    But Luke saith, that He even brought it on his shoulders, and that "There was greater joy over one sinner that repenteth, than over ninety and nine just persons." And from His forsaking those that were saved for it, and from His taking more pleasure in this one, He showed His earnestness about it to be great.

    Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 10 (1888)

  4. Cita 15:7 Cyril of Jerusalem, Catechetical Lectures (First Catechetical Lecture)

    … Christ, as yet by calling only, but ere long by grace also, make you a new heart and a new spirit, that there may be gladness among the inhabitants of heaven: for if over one sinner that repenteth there is joy, according to the Gospel, how much more shall the salvation of so many souls move the inhabitants of …

    Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 2, vol. 7 (1894)

  5. Cita 15:4–10 Augustine of Hippo, Confessions (Book VIII, Chapters III–V)

    … no repentance." And with much joyfulness do we hear, whenever we hear, how the lost sheep is brought home again on the Shepherd's shoulders, while the angels rejoice, and the drachma is restored to Thy treasury, the neighhours rejoicing with the woman who found it; and the joy of the solemn service of Thy house constraineth to tears, when in …

    Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 1 (1886)