John · Patriarchal Text (Antoniades 1904/1912)
John 19 Patriarchal Text (Antoniades 1904/1912)
Audio: World English Bible (WEB), read by Winfred W. Henson · About the recordings
Notes on this text (3)
- Double square brackets [[ ]] are marks in the digital source; at 1 John 5:7–8 they enclose the words the 1904 edition prints in smaller type.
- The digital source has no accents or capitals (as Robinson distributes it); 1912 base text, movable nu regularised.
- Credit: Maurice A. Robinson & Jussi Ala-Konni (byztxt).
1 τοτε ουν ελαβεν ο πιλατος τον ιησουν και εμαστιγωσεν.
1 Τότε οὖν ἔλαβεν ὁ Πιλᾶτος τὸν Ἰησοῦν καὶ ἐμαστίγωσε.
2 και οι στρατιωται πλεξαντες στεφανον εξ ακανθων επεθηκαν αυτου τη κεφαλη, και ιματιον πορφυρουν περιεβαλον αυτον
2 καὶ οἱ στρατιῶται πλέξαντες στέφανον ἐξ ἀκανθῶν ἐπέθηκαν αὐτοῦ τῇ κεφαλῇ, καὶ ἱμάτιον πορφυροῦν περιέβαλον αὐτὸν
3 και ελεγον· χαιρε ο βασιλευς των ιουδαιων· και εδιδουν αυτω ραπισματα.
3 καὶ ἔλεγον· χαῖρε ὁ βασιλεὺς τῶν Ἰουδαίων· καὶ ἐδίδουν αὐτῷ ῥαπίσματα.
4 εξηλθεν ουν παλιν εξω ο πιλατος και λεγει αυτοις· ιδε αγω υμιν αυτον εξω, ινα γνωτε οτι εν αυτω ουδεμιαν αιτιαν ευρισκω.
4 ἐξῆλθεν οὖν πάλιν ἔξω ὁ Πιλᾶτος καὶ λέγει αὐτοῖς· ἴδε ἄγω ὑμῖν αὐτὸν ἔξω, ἵνα γνῶτε ὅτι ἐν αὐτῷ οὐδεμίαν αἰτίαν εὑρίσκω.
5 εξηλθεν ουν ο ιησους εξω φορων τον ακανθινον στεφανον και το πορφυρουν ιματιον, και λεγει αυτοις· ιδε ο ανθρωπος.
5 ἐξῆλθεν οὖν ὁ Ἰησοῦς ἔξω φορῶν τὸν ἀκάνθινον στέφανον καὶ τὸ πορφυροῦν ἱμάτιον,
6 οτε ουν ειδον αυτον οι αρχιερεις και οι υπηρεται, εκραυγασαν λεγοντες· σταυρωσον σταυρωσον αυτον. λεγει αυτοις ο πιλατος· λαβετε αυτον υμεις και σταυρωσατε· εγω γαρ ουχ ευρισκω εν αυτω αιτιαν.
6 καὶ λέγει αὐτοῖς· ἴδε ὁ ἄνθρωπος. ὅτε οὖν εἶδον αὐτὸν οἱ ἀρχιερεῖς καὶ οἱ ὑπηρέται, ἐκραύγασαν λέγοντες· σταύρωσον σταύρωσον αὐτόν. λέγει αὐτοῖς ὁ Πιλᾶτος· λάβετε αὐτὸν ὑμεῖς καὶ σταυρώσατε· ἐγὼ γὰρ οὐχ εὑρίσκω ἐν αὐτῷ αἰτίαν.
7 απεκριθησαν αυτω οι ιουδαιοι· ημεις νομον εχομεν, και κατα τον νομον ημων οφειλει αποθανειν, οτι εαυτον θεου υιον εποιησεν.
7 ἀπεκρίθησαν αὐτῷ οἱ Ἰουδαῖοι· ἡμεῖς νόμον ἔχομεν, καὶ κατὰ τὸν νόμον ἡμῶν ὀφείλει ἀποθανεῖν, ὅτι ἑαυτὸν Θεοῦ υἱὸν ἐποίησεν.
8 οτε ουν ηκουσεν ο πιλατος τουτον τον λογον, μαλλον εφοβηθη,
8 Ὅτε οὖν ἤκουσεν ὁ Πιλᾶτος τοῦτον τὸν λόγον, μᾶλλον ἐφοβήθη,
9 και εισηλθεν εις το πραιτωριον παλιν και λεγει τω ιησου· ποθεν ει συ; ο δε ιησους αποκρισιν ουκ εδωκεν αυτω.
9 καὶ εἰσῆλθεν εἰς τὸ πραιτώριον πάλιν καὶ λέγει τῷ Ἰησοῦ· πόθεν εἶ σύ; ὁ δὲ Ἰησοῦς ἀπόκρισιν οὐκ ἔδωκεν αὐτῷ.
10 λεγει ουν αυτω ο πιλατος· εμοι ου λαλεις; ουκ οιδας οτι εξουσιαν εχω σταυρωσαι σε και εξουσιαν εχω απολυσαι σε;
10 λέγει οὖν αὐτῷ ὁ Πιλᾶτος· ἐμοὶ οὐ λαλεῖς; οὐκ οἶδας ὅτι ἐξουσίαν ἔχω σταυρῶσαί σε καὶ ἐξουσίαν ἔχω ἀπολῦσαί σε;
11 απεκριθη ιησους· ουκ ειχες εξουσιαν ουδεμιαν κατ εμου, ει μη ην σοι δεδομενον ανωθεν· δια τουτο ο παραδιδους με σοι μειζονα αμαρτιαν εχει.
11 ἀπεκρίθη Ἰησοῦς· οὐκ εἶχες ἐξουσίαν οὐδεμίαν κατ᾽ ἐμοῦ, εἰ μὴ ἦν σοι δεδομένον ἄνωθεν· διὰ τοῦτο ὁ παραδιδούς μέ σοι μείζονα ἁμαρτίαν ἔχει.
12 εκ τουτου εζητει ο πιλατος απολυσαι αυτον· οι δε ιουδαιοι εκραζον λεγοντες· εαν τουτον απολυσης, ουκ ει φιλος του καισαρος. πας ο βασιλεα εαυτον ποιων αντιλεγει τω καισαρι.
12 ἐκ τούτου ἐζήτει ὁ Πιλᾶτος ἀπολῦσαι αὐτόν· οἱ δὲ Ἰουδαῖοι ἔκραζον λέγοντες· ἐὰν τοῦτον ἀπολύσῃς, οὐκ εἶ φίλος τοῦ Καίσαρος. πᾶς ὁ βασιλέα ἑαυτὸν ποιῶν ἀντιλέγει τῷ Καίσαρι.
13 ο ουν πιλατος ακουσας τουτον τον λογον ηγαγεν εξω τον ιησουν, και εκαθισεν επι του βηματος εις τοπον λεγομενον λιθοστρωτον, εβραιστι δε γαββαθα·
13 ὁ οὖν Πιλᾶτος ἀκούσας τοῦτον τὸν λόγον ἤγαγεν ἔξω τὸν Ἰησοῦν, καὶ ἐκάθισεν ἐπὶ τοῦ βήματος εἰς τόπον λεγόμενον Λιθόστρωτον, Ἑβραϊστὶ δὲ Γαββαθᾶ·
14 ην δε παρασκευη του πασχα, ωρα δε ωσει εκτη· και λεγει τοις ιουδαιοις· ιδε ο βασιλευς υμων.
14 ἦν δὲ παρασκευὴ τοῦ πάσχα, ὥρα δὲ ὡσεὶ ἕκτη· καὶ λέγει τοῖς Ἰουδαίοις· ἴδε ὁ βασιλεὺς ὑμῶν.
15 οι δε εκραυγασαν· αρον αρον, σταυρωσον αυτον. λεγει αυτοις ο πιλατος· τον βασιλεα υμων σταυρωσω; απεκριθησαν οι αρχιερεις· ουκ εχομεν βασιλεα ει μη καισαρα.
15 οἱ δὲ ἐκραύγασαν· ἆρον ἆρον, σταύρωσον αὐτόν. λέγει αὐτοῖς ὁ Πιλᾶτος· τὸν βασιλέα ὑμῶν σταυρώσω; ἀπεκρίθησαν οἱ ἀρχιερεῖς· οὐκ ἔχομεν βασιλέα εἰ μὴ Καίσαρα.
16 τοτε ουν παρεδωκεν αυτον αυτοις ινα σταυρωθη. παρελαβον δε τον ιησουν και ηγαγον·
16 τότε οὖν παρέδωκεν αὐτὸν αὐτοῖς ἵνα σταυρωθῇ.
17 και βασταζων τον σταυρον αυτου εξηλθεν εις τον λεγομενον κρανιου τοπον, ος λεγεται εβραιστι γολγοθα,
17 Παρέλαβον δὲ τὸν Ἰησοῦν καὶ ἤγαγον· καὶ βαστάζων τὸν σταυρὸν αὐτοῦ ἐξῆλθεν εἰς τὸν λεγόμενον κρανίου τόπον, ὃς λέγεται Ἑβραϊστὶ Γολγοθᾶ,
18 οπου αυτον εσταυρωσαν, και μετ αυτου αλλους δυο εντευθεν και εντευθεν, μεσον δε τον ιησουν.
18 ὅπου αὐτὸν ἐσταύρωσαν, καὶ μετ᾽ αὐτοῦ ἄλλους δύο ἐντεῦθεν καὶ ἐντεῦθεν, μέσον δὲ τὸν Ἰησοῦν.
19 εγραψεν δε και τιτλον ο πιλατος και εθηκεν επι του σταυρου· ην δε γεγραμμενον· ιησους ο ναζωραιος ο βασιλευς των ιουδαιων.
19 ἔγραψε δὲ καὶ τίτλον ὁ Πιλᾶτος καὶ ἔθηκεν ἐπὶ τοῦ σταυροῦ· ἦν δὲ γεγραμμένον· Ἰησοῦς ὁ Ναζωραῖος ὁ βασιλεὺς τῶν Ἰουδαίων.
20 τουτον ουν τον τιτλον πολλοι ανεγνωσαν των ιουδαιων, οτι εγγυς ην της πολεως ο τοπος οπου εσταυρωθη ο ιησους· και ην γεγραμμενον εβραιστι, ελληνιστι, ρωμαιστι.
20 τοῦτον οὖν τὸν τίτλον πολλοὶ ἀνέγνωσαν τῶν Ἰουδαίων, ὅτι ἐγγὺς ἦν τῆς πόλεως ὁ τόπος ὅπου ἐσταυρώθη ὁ Ἰησοῦς· καὶ ἦν γεγραμμένον Ἑβραϊστί, Ἑλληνιστί, Ῥωμαϊστί.
21 ελεγον ουν τω πιλατω οι αρχιερεις των ιουδαιων· μη γραφε, ο βασιλευς των ιουδαιων, αλλ οτι εκεινος ειπεν, βασιλευς ειμι των ιουδαιων.
21 ἔλεγον οὖν τῷ Πιλάτῳ οἱ ἀρχιερεῖς τῶν Ἰουδαίων· μὴ γράφε, ὁ βασιλεὺς τῶν Ἰουδαίων, ἀλλ᾽ ὅτι ἐκεῖνος εἶπε, βασιλεύς εἰμι τῶν Ἰουδαίων.
22 απεκριθη ο πιλατος· ο γεγραφα, γεγραφα.
22 ἀπεκρίθη ὁ Πιλᾶτος· ὃ γέγραφα, γέγραφα.
23 οι ουν στρατιωται οτε εσταυρωσαν τον ιησουν, ελαβον τα ιματια αυτου και εποιησαν τεσσαρα μερη, εκαστω στρατιωτη μερος, και τον χιτωνα· ην δε ο χιτων αρραφος, εκ των ανωθεν υφαντος δι ολου.
23 Οἱ οὖν στρατιῶται ὅτε ἐσταύρωσαν τὸν Ἰησοῦν, ἔλαβον τὰ ἱμάτια αὐτοῦ καὶ ἐποίησαν τέσσαρα μέρη, ἑκάστῳ στρατιώτῃ μέρος, καὶ τὸν χιτῶνα· ἦν δὲ ὁ χιτὼν ἄρραφος, ἐκ τῶν ἄνωθεν ὑφαντὸς δι᾽ ὅλου.
24 ειπον ουν προς αλληλους· μη σχισωμεν αυτον, αλλα λαχωμεν περι αυτου τινος εσται· ινα η γραφη πληρωθη η λεγουσα· διεμερισαντο τα ιματια μου εαυτοις, και επι τον ιματισμον μου εβαλον κληρον. οι μεν ουν στρατιωται ταυτα εποιησαν.
24 εἶπον οὖν πρὸς ἀλλήλους· μὴ σχίσωμεν αὐτόν, ἀλλὰ λάχωμεν περὶ αὐτοῦ τίνος ἔσται· ἵνα ἡ γραφὴ πληρωθῇ ἡ λέγουσα· διεμερίσαντο τὰ ἱμάτιά μου ἑαυτοῖς, καὶ ἐπὶ τὸν ἱματισμόν μου ἔβαλον κλῆρον.
25 ειστηκεισαν δε παρα τω σταυρω του ιησου η μητηρ αυτου και η αδελφη της μητρος αυτου, μαρια η του κλωπα και μαρια η μαγδαληνη.
25 Οἱ μὲν οὖν στρατιῶται ταῦτα ἐποίησαν. εἱστήκεισαν δὲ παρὰ τῷ σταυρῷ τοῦ Ἰησοῦ ἡ μήτηρ αὐτοῦ καὶ ἡ ἀδελφὴ τῆς μητρὸς αὐτοῦ, Μαρία ἡ τοῦ Κλωπᾶ καὶ Μαρία ἡ Μαγδαληνή.
26 ιησους ουν ιδων την μητερα και τον μαθητην παρεστωτα ον ηγαπα, λεγει τη μητρι αυτου· γυναι, ιδε ο υιος σου.
26 Ἰησοῦς οὖν ἰδὼν τὴν μητέρα καὶ τὸν μαθητὴν παρεστῶτα ὃν ἠγάπα, λέγει τῇ μητρὶ αὐτοῦ· γύναι, ἴδε ὁ υἱός σου.
27 ειτα λεγει τω μαθητη· ιδου η μητηρ σου. και απ εκεινης της ωρας ελαβεν ο μαθητης αυτην εις τα ιδια.
27 εἶτα λέγει τῷ μαθητῇ· ἰδοὺ ἡ μήτηρ σου. καὶ ἀπ᾽ ἐκείνης τῆς ὥρας ἔλαβεν ὁ μαθητὴς αὐτὴν εἰς τὰ ἴδια.
28 μετα τουτο ειδως ο ιησους οτι παντα ηδη τετελεσται, ινα τελειωθη η γραφη, λεγει· διψω.
28 Μετὰ τοῦτο εἰδὼς ὁ Ἰησοῦς ὅτι πάντα ἤδη τετέλεσται, ἵνα τελειωθῇ ἡ γραφή, λέγει· διψῶ.
29 σκευος ουν εκειτο οξους μεστον· οι δε πλησαντες σπογγον οξους και υσσωπω περιθεντες προσηνεγκαν αυτου τω στοματι.
29 σκεῦος οὖν ἔκειτο ὄξους μεστόν· οἱ δὲ πλήσαντες σπόγγον ὄξους καὶ ὑσσώπῳ περιθέντες προσήνεγκαν αὐτοῦ τῷ στόματι.
30 οτε ουν ελαβεν το οξος ο ιησους ειπεν, τετελεσται, και κλινας την κεφαλην παρεδωκεν το πνευμα.
30 ὅτε οὖν ἔλαβε τὸ ὄξος ὁ Ἰησοῦς εἶπε, τετέλεσται, καὶ κλίνας τὴν κεφαλὴν παρέδωκε τὸ πνεῦμα.
31 οι ουν ιουδαιοι, ινα μη μεινη επι του σταυρου τα σωματα εν τω σαββατω, επει παρασκευη ην· ην γαρ μεγαλη η ημερα εκεινου του σαββατου· ηρωτησαν τον πιλατον ινα κατεαγωσιν αυτων τα σκελη, και αρθωσιν.
31 Οἱ οὖν Ἰουδαῖοι, ἵνα μὴ μείνῃ ἐπὶ τοῦ σταυροῦ τὰ σώματα ἐν τῷ σαββάτῳ, ἐπεὶ παρασκευὴ ἦν· ἦν γὰρ μεγάλη ἡ ἡμέρα ἐκείνου τοῦ σαββάτου· ἠρώτησαν τὸν Πιλᾶτον ἵνα κατεαγῶσιν αὐτῶν τὰ σκέλη, καὶ ἀρθῶσιν.
32 ηλθον ουν οι στρατιωται, και του μεν πρωτου κατεαξαν τα σκελη και του αλλου του συσταυρωθεντος αυτω·
32 ἦλθον οὖν οἱ στρατιῶται, καὶ τοῦ μὲν πρώτου κατέαξαν τὰ σκέλη καὶ τοῦ ἄλλου τοῦ συσταυρωθέντος αὐτῷ·
33 επι δε τον ιησουν ελθοντες ως ειδον αυτον ηδη τεθνηκοτα, ου κατεαξαν αυτου τα σκελη,
33 ἐπὶ δὲ τὸν Ἰησοῦν ἐλθόντες ὡς εἶδον αὐτὸν ἤδη τεθνηκότα, οὐ κατέαξαν αὐτοῦ τὰ σκέλη,
34 αλλ εις των στρατιωτων λογχη αυτου την πλευραν ενυξεν, και ευθεως εξηλθεν αιμα και υδωρ.
34 ἀλλ᾽ εἷς τῶν στρατιωτῶν λόγχῃ αὐτοῦ τὴν πλευρὰν ἔνυξε, καὶ εὐθέως ἐξῆλθεν αἷμα καὶ ὕδωρ.
35 και ο εωρακως μεμαρτυρηκεν, και αληθινη αυτου εστιν η μαρτυρια, κακεινος οιδεν οτι αληθη λεγει, ινα [και] υμεις πιστευσητε.
35 καὶ ὁ ἑωρακὼς μεμαρτύρηκε, καὶ ἀληθινὴ αὐτοῦ ἐστιν ἡ μαρτυρία, κἀκεῖνος οἶδεν ὅτι ἀληθῆ λέγει, ἵνα [καὶ] ὑμεῖς πιστεύσητε.
36 εγενετο γαρ ταυτα, ινα η γραφη πληρωθη, οστουν ου συντριβησεται αυτου.
36 ἐγένετο γὰρ ταῦτα, ἵνα ἡ γραφὴ πληρωθῇ, ὀστοῦν οὐ συντριβήσεται αὐτοῦ.
37 και παλιν ετερα γραφη λεγει· οψονται εις ον εξεκεντησαν.
37 καὶ πάλιν ἑτέρα γραφὴ λέγει· ὄψονται εἰς ὃν ἐξεκέντησαν.
38 μετα δε ταυτα ηρωτησεν τον πιλατον ιωσηφ ο απο αριμαθαιας, ων μαθητης του ιησου, κεκρυμμενος δε δια τον φοβον των ιουδαιων, ινα αρη το σωμα του ιησου· και επετρεψεν ο πιλατος. ηλθεν ουν και ηρεν το σωμα του ιησου.
38 Μετὰ δὲ ταῦτα ἠρώτησε τὸν Πιλᾶτον Ἰωσὴφ ὁ ἀπὸ Ἀριμαθαίας, ὢν μαθητὴς τοῦ Ἰησοῦ, κεκρυμμένος δὲ διὰ τὸν φόβον τῶν Ἰουδαίων, ἵνα ἄρῃ τὸ σῶμα τοῦ Ἰησοῦ· καὶ ἐπέτρεψεν ὁ Πιλᾶτος. ἦλθεν οὖν καὶ ἦρε τὸ σῶμα τοῦ Ἰησοῦ.
39 ηλθεν δε και νικοδημος ο ελθων προς τον ιησουν νυκτος το πρωτον, φερων μιγμα σμυρνης και αλοης ως λιτρας εκατον.
39 ἦλθε δὲ καὶ Νικόδημος ὁ ἐλθὼν πρὸς τὸν Ἰησοῦν νυκτὸς τὸ πρῶτον, φέρων μῖγμα σμύρνης καὶ ἀλόης ὡς λίτρας ἑκατόν.
40 ελαβον ουν το σωμα του ιησου και εδησαν αυτο εν οθονιοις μετα των αρωματων, καθως εθος εστιν τοις ιουδαιοις ενταφιαζειν.
40 ἔλαβον οὖν τὸ σῶμα τοῦ Ἰησοῦ καὶ ἔδησαν αὐτὸ ἐν ὀθονίοις μετὰ τῶν ἀρωμάτων, καθὼς ἔθος ἐστὶ τοῖς Ἰουδαίοις ἐνταφιάζειν.
41 ην δε εν τω τοπω οπου εσταυρωθη κηπος, και εν τω κηπω μνημειον καινον, εν ω ουδεπω ουδεις ετεθη·
41 ἦν δὲ ἐν τῷ τόπῳ ὅπου ἐσταυρώθη κῆπος, καὶ ἐν τῷ κήπῳ μνημεῖον καινόν, ἐν ᾧ οὐδέπω οὐδεὶς ἐτέθη·
42 εκει ουν δια την παρασκευην των ιουδαιων, οτι εγγυς ην το μνημειον, εθηκαν τον ιησουν.
42 ἐκεῖ οὖν διὰ τὴν παρασκευὴν τῶν Ἰουδαίων, ὅτι ἐγγὺς ἦν τὸ μνημεῖον, ἔθηκαν τὸν Ἰησοῦν.
People & places in this chapter
From this site's family tree and Bible maps, only where those guides cite this chapter.
People
Clopas
Named only in John 19:25 as the husband of the Mary standing near the cross.
Cited in the guide: John 19:25
Mary
One of the women who stood near the cross of Jesus with His mother and Mary Magdalene, identified in John 19:25 as the wife of Clopas.
Cited in the guide: John 19:25
Mary Magdalene
A woman from whom seven demons had gone out, who followed and supported Jesus from Galilee, stood by the cross, saw the burial, and was the first to see the empty tomb and the…
Cited in the guide: Matthew 27:56; Luke 8:2; John 19:25
Mary's sister
John 19:25 says that near the cross stood His mother and her sister, then Mary the wife of Clopas and Mary Magdalene. The text gives her no name, and it is not stated whether she…
Cited in the guide: John 19:25
Nicodemus
A Pharisee and leader of the Jews who came to Jesus at night, later asked the council to hear Jesus before judging him, and brought myrrh and aloes of about seventy-five pounds…
Cited in the guide: John 3:1; John 7:50; John 19:39
Cross references (41)
Related passages for each verse, from the Treasury of Scripture Knowledge as collected and ranked by readers at OpenBible.info.
- 1 Isaiah 53:5; Matthew 20:19; Isaiah 50:6; Luke 23:16; Luke 18:33
- 2 Mark 15:16–20; Psalm 22:6; Isaiah 53:3; Matthew 27:27–31; Luke 23:11
- 3 Matthew 27:29; Matthew 26:49; Luke 1:28; John 19:19–22; John 18:33
- 4 John 18:38; John 19:6; Luke 23:4; Luke 23:47; 1 Peter 2:22
- 5 John 19:2; John 1:29; Isaiah 7:14; Hebrews 12:2; Isaiah 40:9
- 6 John 18:31; John 19:4; Matthew 27:22; Acts 13:27–29; Matthew 27:24
- 7 Leviticus 24:16; John 5:18; Matthew 26:63–66; Romans 1:4; Matthew 27:42–43
- 8 John 19:13; Acts 14:11–19
- 9 John 18:33; Philippians 1:28; Judges 13:6; Mark 15:3–5; Psalm 38:13–15
- 10 Daniel 5:19; Daniel 3:14–15; John 18:39
- 11 Romans 13:1; John 3:27; Acts 2:23; Daniel 4:17; John 7:30
- 12 Mark 6:16–26; John 18:33–36; Acts 17:6–7; Luke 23:2–5; Acts 24:24–27
- 13 Psalm 82:5–7; Matthew 27:19; Isaiah 51:12–13; Amos 4:7; Luke 12:5
- 14 Matthew 27:62; John 19:5; Mark 15:25; John 19:42; Mark 15:33–34
- 15 Luke 23:18; Acts 21:36; John 19:6; Genesis 49:10; Acts 22:22
- 16 Luke 23:24–25; Matthew 27:26–31; Mark 15:15–20
- 17 Luke 23:33; Luke 14:27; Luke 23:26; Acts 7:58; Mark 15:32
- 18 Isaiah 53:12; John 18:32; Mark 15:24–27; Matthew 27:44; Matthew 27:35–38
- 19 Matthew 27:37; Mark 15:26; Luke 23:38; John 19:14; John 19:21
- 20 Acts 26:14; John 5:2; Acts 22:2; Revelation 16:16; John 19:13
- 21 John 19:14; John 19:19
- 22 Psalm 76:10; John 19:12; Esther 4:16; Proverbs 8:29; Psalm 65:7
- 23 Luke 23:34; Mark 15:24; Matthew 27:35; Exodus 39:22–23
- 24 Psalm 22:18; John 19:36–37; John 19:28; Acts 13:27
- 25 Luke 23:49; Matthew 27:55–56; Mark 15:40–41; John 20:1; John 20:11–18
- 26 John 21:24; John 13:23; John 2:4; John 21:7; John 20:2
- 27 Matthew 12:48–50; John 16:32; 1 Timothy 5:2–4; 1 John 3:18–19; John 1:11
- 28 Psalm 69:21; Psalm 22:15; John 19:30; Luke 22:37; Luke 18:31
- 29 Numbers 19:18; Luke 23:36; Mark 15:36; Exodus 12:22; Matthew 27:48
- 30 John 17:4; Philippians 2:8; Colossians 2:14–17; John 10:11; Hebrews 12:2
- 31 John 19:14; John 19:42; Mark 15:42; Joshua 8:29; Leviticus 23:7–16
- 32 John 19:18; Luke 23:39–43
- 34 1 John 5:6; Zechariah 13:1; Zechariah 12:10; 1 John 5:8; Titus 3:5–7
- 35 John 21:24; 1 John 1:1–3; John 15:27; Hebrews 2:3–4; John 20:31
- 36 Psalm 34:20; Numbers 9:12; Exodus 12:46; John 19:28; Psalm 22:14
- 37 Zechariah 12:10; Revelation 1:7; Psalm 22:16–17
- 38 Mark 15:42–47; Proverbs 29:25; Matthew 27:57–61; Philippians 1:14; John 7:13
- 39 John 7:50–52; John 3:1–21; Song of Songs 4:14; Matthew 12:20; John 12:7
- 40 John 11:44; Acts 5:6; John 20:5–7; Matthew 26:12; Luke 24:12
- 41 Luke 23:53; Matthew 27:60; Isaiah 22:16; John 20:15; 2 Kings 23:30
- 42 John 19:14; John 19:31; Isaiah 53:9; John 19:41; Matthew 12:40
Cross references: OpenBible.info (CC BY), drawn mainly from the public-domain Treasury of Scripture Knowledge. · Sources & licences
What the Fathers said
Passages from the Church Fathers that expound or quote this chapter, verbatim from the public-domain Schaff edition (19th-century English translations).
How these were chosen
“Commentary” is the opening of a homily or exposition on this chapter (John Chrysostom’s homilies, Augustine’s tractates, sermons and expositions of the Psalms). “Quotes” are sentences where the edition’s own footnotes identify a quotation of a verse here, kept only when the wording matches the verse. Only works whose authorship is not in doubt are used. Psalms follow the Hebrew/English numbering (Augustine numbers them as the Septuagint does: his Psalm 50 is Psalm 51 here).
On the Jews crying out that they did not wish Jesus to be released unto them at the passover, but Barabbas the robber; not the Saviour, but the murderer; not the Giver of life, but the destroyer,--"then Pilate took Jesus and scourged Him." We must believe that Pilate acted thus for no other reason than that the Jews, glutted with …
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 7 (1888)
Successes have terrible power to cast down or draw aside those who take not heed. Thus the Jews, who at first enjoyed the influence of God, sought the law of royalty from the Gentiles, and in the wilderness after the manna remembered the onions.
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 14 (1889)
… no means at rest, He saith to him: "To thee shall be his desire, and thou shalt rule over him." Thus did He in like manner speak to Pilate: "Thou shouldest have no power at all against Me, unless it were given thee from above;" God always giving up the righteous one [in this life to suffering], that he, having …
… very nature of His death, that is, the height of the cross, is understood by the single words "Thou are gone up." The evangelist explains what is added, "Lying down, thou hast slept," when he says, "He bowed His head, and gave up the ghost." Or at least His burial is to be understood, in which He lay down sleeping, …
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 2 (1887)
For if he had known her, and had kept her in the place of a wife, how is it that our Lord commits her, as unprotected, and having no one, to His disciple, and commands him to take her to his own home?
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 10 (1888)