Skip to the text

Isaiah · Serbian Bible: Daničić–Karadžić (Latin script)

Isaiah 44 Serbian Bible: Daničić–Karadžić (Latin script)

Leer en español
About DK latinica
  • Individual translator
  • OT: Masoretic Hebrew (not verified)
  • NT: Textus Receptus
  • Protestant (66 books)
  • Formal (word for word)
  • 1868
  • Public domain

Audio: World English Bible (WEB), read by Winfred W. Henson · About the recordings

Notes on this text (3)
DK latinica Serbian Bible: Daničić–Karadžić (Latin script)
RV1909 Reina-Valera 1909
1 Ali sada čuj, Jakove, slugo moj, i Izrailju, koga izabrah.
1 AHORA pues oye, Jacob, siervo mío, y [tú], Israel, á quien yo escogí.
2 Ovako veli Gospod, koji te je stvorio i sazdao od utrobe materine, i koji ti pomaže: ne boj se, slugo moj Jakove, i mili, koga izabrah.
2 Así dice Jehová, Hacedor tuyo, y el que te formó desde el vientre, el cual te ayudará: No temas, siervo mío Jacob, y tú, Jeshurun, á quien yo escogí.
3 Jer ću izliti vodu na žednoga i potoke na suvu zemlju, izliću Duh svoj na seme tvoje i blagoslov svoj na tvoje natražje.
3 Porque yo derramaré aguas sobre el secadal, y ríos sobre la [tierra] árida: mi espíritu derramaré sobre tu generación, y mi bendición sobre tus renuevos:
4 I procvetaće kao u travi, kao vrbe pokraj potoka.
4 Y brotarán entre hierba, como sauces junto á las riberas de las aguas.
5 Ovaj će reći: Ja sam Gospodnji, a onaj će se zvati po imenu Jakovljevom, a drugi će se pisati svojom rukom Gospodnji, i prezivaće se imenom Izrailjevim.
5 Este dirá: Yo soy de Jehová; el otro se llamará del nombre de Jacob; y otro escribirá con su mano, A Jehová, y se apellidará con el nombre de Israel.
6 Ovako govori Gospod Car Izrailjev i Izbavitelj njegov, Gospod nad vojskama: ja sam prvi i ja sam poslednji, i osim mene nema Boga.
6 Así dice Jehová, Rey de Israel, y su Redentor, Jehová de los ejércitos: Yo el primero, y yo el postrero, y fuera de mí no hay Dios.
7 I ko kao ja oglašuje i objavljuje ovo, ili mi uređuje otkako naselih stari narod? Neka im javi šta će biti i šta će doći.
7 ¿Y quién llamará como yo, y denunciará esto, y lo ordenará por mí, desde que hice el pueblo antiguo? Anúncienles lo que viene, y lo que está por venir.
8 Ne bojte se i ne plašite se; nisam li ti davno kazao i objavio? Vi ste mi svedoci; ima li Boga osim mene? Da, nema stene, ne znam ni jedne.
8 No temáis, ni os amedrentéis: ¿no te lo hice oir desde antiguo, y te lo dije? Luego vosotros sois mis testigos. No hay Dios sino yo. No hay Fuerte: no conozco ninguno.
9 Koji grade rezane likove, svi su ništa, i mile stvari njihove ne pomažu ništa, i one su im svedoci da ne vide i ne razumeju, da bi se posramili.
9 Los formadores de imágenes de talla, todos ellos son vanidad, y lo más precioso de ellos para nada es útil; y ellos mismos para su confusión son testigos, que ellos ni ven ni entienden.
10 Ko gradi boga i lije lik, nije ni na kakvu korist.
10 ¿Quién formó un dios, ó quién fundó una estatua que para nada es de provecho?
11 Gle, svi će se drugovi njegovi posramiti, i umetnici više od drugih ljudi; neka se skupe svi i stanu, biće ih strah i posramiće se svi.
11 He aquí que todos sus compañeros serán avergonzados; porque los mismos artífices son de los hombres. Todos ellos se juntarán, estarán, se asombrarán, y serán avergonzados á una.
12 Kovač kleštima radi na živom ugljevlju, i kuje čekićem, i radi snagom svoje ruke, gladuje, te iznemogne, i ne pije vode, te sustane.
12 El herrero [tomará] la tenaza, obrará en las ascuas, darále forma con los martillos, y trabajará en ella con la fuerza de su brazo: tiene luego hambre, y le faltan las fuerzas; no beberá agua, y se desmaya.
13 Drvodelja rasteže vrpcu i beleži crvenilom, teše i zaokružuje, i načinja kao lik čovečji, kao lepog čoveka, da stoji u kući.
13 El carpintero tiende la regla, señala aquélla con almagre, lábrala con los cepillos, dale figura con el compás, hácela en forma de varón, á semejanza de hombre hermoso, para estar en casa.
14 Seče sebi kedre, i uzima česevinu i hrast ili šta je najčvršće među drvećem šumskim; sadi jasen, i od dažda raste.
14 Cortaráse cedros, y tomará encina y alcornoque, y entre los árboles del bosque se esforzará; plantará pino, que se críe con la lluvia.
15 I biva čoveku za oganj, i uzme ga, te se greje; upali ga, te peče hleb; i još gradi od njega boga i klanja mu se; gradi od njega lik rezan, i pada na kolena pred njim.
15 De él se servirá luego el hombre para quemar, y tomará de ellos para calentarse; encenderá también [el horno], y cocerá panes: hará además un dios, y lo adorará; fabricará un ídolo, y arrodillaráse delante de él.
16 Polovinu loži na oganj, uz polovinu jede meso ispekavši pečenje, i biva sit, i greje se i govori: Aha, ogrejah se, videh oganj.
16 Parte del [leño] quemará en el fuego; con parte de él comerá carne, aderezará asado, y se saciará; después se calentará, y dirá: ¡Oh! heme calentado, he visto el fuego;
17 A od ostatka gradi boga, rezan lik svoj, pada pred njim na kolena i klanja se, i moli mu se i govori: Izbavi me, jer si ti bog moj.
17 Y torna su sobrante en un dios, en su escultura; humíllase delante de ella, adórala, y ruégale diciendo: Líbrame, que mi dios eres tú.
18 Ne znaju, niti razumeju, jer su im oči zaslepljene da ne vide, i srca, da ne razumeju.
18 No supieron ni entendieron: porque encostrados están sus ojos para no ver, y su corazón para no entender.
19 Niti uzimaju na um, nema znanja ni razuma da bi koji rekao: Polovinu ovog spalih na oganj, i na uglju od njega ispekoh hleb, ispekoh meso i jedoh; i od ostatka eda li ću načiniti gad, i panju drvenom hoću li se klanjati?
19 No discurre para consigo, no tiene sentido ni entendimiento para decir: Parte de esto quemé en el fuego, y sobre sus brasas cocí pan, asé carne, y comíla; ¿he de tornar en una abominación lo restante de ello? ¿delante de un tronco de árbol tengo de humillarme?
20 Takav se hrani pepelom, prevareno srce zavodi ga da ne može izbaviti dušu svoju, niti reći: Nije li laž što mi je u desnici?
20 De ceniza se apacienta; su corazón engañado le desvía, para que no libre su alma, ni diga: ¿No hay una mentira á mi mano derecha?
21 Pamti to, Jakove i Izrailju, jer si moj sluga; ja sam te sazdao, sluga si moj, Izrailju, neću te zaboraviti.
21 Acuérdate de estas cosas, oh Jacob, é Israel, pues que tú mi siervo eres: Yo te formé; siervo mío eres tú: Israel, no me olvides.
22 Rasuću kao oblak prestupe tvoje, i grehe tvoje kao maglu; vrati se k meni, jer sam te izbavio.
22 Yo deshice como á nube tus rebeliones, y como á niebla tus pecados: tórnate á mí, porque yo te redimí.
23 Pevajte, nebesa, jer Gospod učini, podvikujte, nizine zemaljske, popevajte, gore, šume i sva drva u njima, jer izbavi Gospod Jakova i proslavi se u Izrailju.
23 Cantad loores, oh cielos, porque Jehová lo hizo; gritad con júbilo, lugares bajos de la tierra; prorrumpid, montes, en alabanza; bosque, y todo árbol que en él está: porque Jehová redimió á Jacob, y en Israel será glorificado.
24 Ovako govori Gospod, Izbavitelj tvoj, koji te je sazdao od utrobe materine: ja Gospod načinih sve: razapeh nebo sam, rasprostreh zemlju sam sobom;
24 Así dice Jehová, tu Redentor, y formador tuyo desde el vientre: Yo Jehová, que lo hago todo, que extiendo solo los cielos, que extiendo la tierra por mí mismo;
25 Uništavam znake lažljivcima, i vrače obezumljujem, vraćam natrag mudrace, i pretvaram mudrost njihovu u ludost;
25 Que deshago las señales de los adivinos, y enloquezco á los agoreros; que hago tornar atrás los sabios, y desvanezco su sabiduría;
26 Potvrđujem reč sluge svog, i navršujem savet glasnika svojih; govorim Jerusalimu: Naselićeš se, i gradovima Judinim: Sazidaćete se; i pustoline njihove podignuću;
26 Que despierta la palabra de su siervo, y cumple el consejo de sus mensajeros; que dice á Jerusalem: Serás habitada; y á las ciudades de Judá: Reedificadas serán, y sus ruinas levantaré;
27 Govorim dubini: Presahni i isušiću reke tvoje;
27 Que dice al profundo: Sécate, y tus ríos haré secar;
28 Govorim Kiru: Pastir si moj; i izvršiće svu volju moju, i kazaće Jerusalimu: Sazidaćeš se, i crkvi: Osnovaćeš se.
28 Que dice de Ciro: [Es] mi pastor, y cumplirá todo lo que yo quiero, en diciendo á Jerusalem, Serás edificada; y al templo: Serás fundado.
Cross references (27)

Related passages for each verse, from the Treasury of Scripture Knowledge as collected and ranked by readers at OpenBible.info.

  1. 1 Isaiah 41:8; Romans 11:5–6; Jeremiah 30:10; Psalm 105:6; Hebrews 3:7–8
  2. 2 Jeremiah 1:5; Isaiah 43:1; Isaiah 46:3–4; Isaiah 44:24; Isaiah 43:7
  3. 3 Joel 2:28; Acts 2:17; Isaiah 59:21; John 7:37–39; Proverbs 1:23
  4. 4 Isaiah 58:11; Psalm 1:3; Psalm 92:13–15; Ezekiel 17:5; Psalm 137:1–2
  5. 5 Zechariah 13:9; Deuteronomy 26:17–19; Nehemiah 9:38–10:29; 1 Peter 2:9; Galatians 6:16
  6. 6 Isaiah 41:4; Isaiah 43:10–11; Revelation 1:8; Revelation 22:13; Isaiah 44:8
  7. 7 Isaiah 41:26; Isaiah 41:22; Isaiah 46:9–10; Isaiah 45:21; Isaiah 43:9
  8. 8 Isaiah 43:10; 1 Samuel 2:2; Deuteronomy 4:35; Deuteronomy 4:39; John 10:30
  9. 9 Isaiah 41:24; Jeremiah 10:14–15; Habakkuk 2:18–20; Psalm 97:7; Isaiah 41:29
  10. 10 Jeremiah 10:5; Habakkuk 2:18; Acts 19:26; Daniel 3:1; 1 Corinthians 8:4
  11. 11 Isaiah 42:17; Isaiah 45:16; Psalm 97:7; Isaiah 1:29; Acts 19:24–34
  12. 12 Isaiah 41:6–7; Isaiah 40:19; Isaiah 46:6–7; Jeremiah 10:3–11; Habakkuk 2:13
  13. 13 Judges 17:4–5; Deuteronomy 4:16–18; Psalm 115:5–7; Romans 1:23; Acts 17:29
  14. 14 Isaiah 40:20; Jeremiah 10:3–8; Habakkuk 2:19; Hosea 4:12
  15. 15 2 Chronicles 25:14; Judges 2:19; Revelation 9:20; Isaiah 45:20; Isaiah 44:10
  16. 17 Isaiah 45:20; Daniel 3:29; 1 Kings 18:26; Isaiah 37:38; Isaiah 36:19–20
  17. 18 Isaiah 6:9–10; 2 Corinthians 4:3–4; John 12:39–40; 2 Thessalonians 2:9–12; Jeremiah 5:21
  18. 19 Deuteronomy 27:15; 1 Kings 11:7; 1 Kings 11:5; Isaiah 5:13; Isaiah 45:20
  19. 20 Hosea 12:1; Psalm 102:9; Romans 1:28; Job 15:31; Romans 1:25
  20. 21 Isaiah 44:1–2; Isaiah 49:15–16; Isaiah 46:8–9; Isaiah 43:15; Isaiah 43:1
  21. 22 Isaiah 43:25; 1 Corinthians 6:20; Acts 3:18–19; Isaiah 43:1; 1 Peter 1:18–19
  22. 23 Ephesians 1:6–7; Revelation 5:8–14; Psalm 98:7–8; Revelation 19:1–6; Psalm 69:34
  23. 24 Isaiah 45:12; Isaiah 42:5; Isaiah 54:5; Isaiah 45:18; Revelation 5:9
  24. 25 Psalm 33:10; Job 5:12–14; 2 Samuel 15:31; Jeremiah 50:36; Isaiah 47:12–14
  25. 26 1 Kings 18:36–38; Isaiah 42:9; Acts 2:25–28; 2 Peter 1:19–21; Nehemiah 1:3
  26. 27 Jeremiah 51:36; Jeremiah 50:38; Isaiah 42:15; Revelation 16:12; Jeremiah 51:32
  27. 28 2 Chronicles 36:22; Isaiah 45:1; Daniel 10:1; Ezra 6:3–18; Isaiah 45:13

Cross references: OpenBible.info (CC BY), drawn mainly from the public-domain Treasury of Scripture Knowledge. · Sources & licences

What the Fathers said

Passages from the Church Fathers that expound or quote this chapter, verbatim from the public-domain Schaff edition (19th-century English translations).

How these were chosen

“Commentary” is the opening of a homily or exposition on this chapter (John Chrysostom’s homilies, Augustine’s tractates, sermons and expositions of the Psalms). “Quotes” are sentences where the edition’s own footnotes identify a quotation of a verse here, kept only when the wording matches the verse. Only works whose authorship is not in doubt are used. Psalms follow the Hebrew/English numbering (Augustine numbers them as the Septuagint does: his Psalm 50 is Psalm 51 here).

  1. Quotes verse 44:22 Cyril of Jerusalem, Catechetical Lectures (Lecture XVIII)

    And this shall come to pass through the loving-kindness of God, who says to you, Behold, I will blot out as a cloud thy transgressions, and as a thick cloud thy sins.

    Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 2, vol. 7 (1894)

  2. Quotes verse 44:27 Basil of Caesarea, Hexaemeron (Homily III)

    However, a time will come, when all shall be consumed by fire; as Isaiah says of the God of the universe in these words, "That saith to the deep, Be dry, and I will dry up thy rivers." Reject then the foolish wisdom of this world, and receive with me the more simple but infallible doctrine of truth.

    Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 2, vol. 8 (1895)