Skip to the text

Luke · Serbian Bible: Daničić–Karadžić (Latin script)

Luke 13 Serbian Bible: Daničić–Karadžić (Latin script)

Leer en español
About DK latinica
  • Individual translator
  • OT: Masoretic Hebrew (not verified)
  • NT: Textus Receptus
  • Protestant (66 books)
  • Formal (word for word)
  • 1868
  • Public domain

Audio: World English Bible (WEB), read by Winfred W. Henson · About the recordings

Notes on this text (3)
DK latinica Serbian Bible: Daničić–Karadžić (Latin script)
RV1909 Reina-Valera 1909
1 U to vreme, pak, dođoše neki i kazaše za Galilejce kojih krv pomeša Pilat sa žrtvama njihovim.
1 Y EN este mismo tiempo estaban allí unos que le contaban acerca de los Galileos, cuya sangre Pilato había mezclado con sus sacrificios.
2 I odgovarajući Isus reče im: Mislite li da su ti Galilejci bili najgrešniji od svih Galilejaca, jer tako postradaše?
2 Y respondiendo Jesús, les dijo: ¿Pensáis que estos Galileos, porque han padecido tales cosas, hayan sido más pecadores que todos los Galileos?
3 Ne, kažem vam, nego ako se ne pokajete, svi ćete tako izginuti.
3 No, os digo; antes si no os arrepintiereis, todos pereceréis igualmente.
4 Ili onih osamnaest što na njih pade kula siloamska i pobi ih, mislite li da su oni najkrivlji bili od svih Jerusalimljana?
4 O aquellos dieciocho, sobre los cuales cayó la torre en Siloé, y los mató, ¿pensáis que ellos fueron más deudores que todos los hombres que habitan en Jerusalem?
5 Ne, kažem vam, nego ako se ne pokajete, svi ćete tako izginuti.
5 No, os digo; antes si no os arrepintiereis, todos pereceréis asimismo.
6 Kaza im pak ovu priču: Jedan čovek imaše smokvu usađenu u svom vinogradu, i dođe da traži roda na njoj, i ne nađe.
6 Y dijo esta parábola: Tenía uno una higuera plantada en su viña, y vino á buscar fruto en ella, y no lo halló.
7 Onda reče vinogradaru: Evo treća godina kako dolazim i tražim roda na ovoj smokvi, i ne nalazim; poseci je, dakle, zašto zemlji da smeta?
7 Y dijo al viñero: He aquí tres años ha que vengo á buscar fruto en esta higuera, y no lo hallo; córtala, ¿por qué ocupará aún la tierra?
8 A on odgovarajući reče mu: Gospodaru! Ostavi je i za ovu godinu dok okopam oko nje i obaspem gnojem;
8 El entonces respondiendo, le dijo: Señor, déjala aún este año, hasta que la excave, y estercole.
9 pa da ako rodi: Ako li ne, poseći ćeš je na godinu.
9 Y si hiciere fruto, [bien]; y si no, la cortarás después.
10 A kad učaše u jednoj zbornici u subotu,
10 Y enseñaba en una sinagoga en sábado.
11 i gle, beše onde žena bolesna od duha osamnaest godina, i beše zgrčena, i ne mogaše se ispraviti.
11 Y he aquí una mujer que tenía espíritu de enfermedad dieciocho años, y andaba agobiada, que en ninguna manera se podía enhestar.
12 A kad je vide, dozva je Isus i reče joj: Ženo! Oproštena si od bolesti svoje.
12 Y como Jesús la vió, llamóla, y díjole: Mujer, libre eres de tu enfermedad.
13 I metnu na nju ruke, i odmah se ispravi i hvaljaše Boga.
13 Y puso las manos sobre ella; y luego se enderezó, y glorificaba á Dios.
14 A starešina od zbornice srđaše se što je Isus isceli u subotu, i odgovarajući reče narodu: Šest je dana u koje treba raditi, u one dakle dolazite te se lečite, a ne u dan subotni.
14 Y respondiendo el príncipe de la sinagoga, enojado de que Jesús hubiese curado en sábado, dijo á la compañía: Seis días hay en que es necesario obrar: en estos, pues, venid y sed curados, y no en día de sábado.
15 A Gospod mu odgovori i reče: Licemere! Svaki od vas u subotu ne odrešuje li svog vola ili magarca od jasala, i ne vodi da napoji?
15 Entonces el Señor le respondió, y dijo: Hipócrita, cada uno de vosotros ¿no desata en sábado su buey ó su asno del pesebre, y lo lleva á beber?
16 A ovu kćer Avraamovu koju sveza sotona, evo osamnaesta godina, ne trebaše li je odrešiti iz ove sveze u dan subotni?
16 Y á esta hija de Abraham, que he aquí Satanás la había ligado dieciocho años, ¿no convino desatar[la] de esta ligadura en día de sábado?
17 I kad On ovo govoraše stiđahu se svi koji Mu se protivljahu; i sav narod radovaše se za sva Njegova slavna dela.
17 Y diciendo estas cosas, se avergonzaban todos sus adversarios: mas todo el pueblo se gozaba de todas las cosas gloriosas que eran por él hechas.
18 A On im reče: Kakvo je carstvo Božije? I kako ću kazati da je?
18 Y dijo: ¿A qué es semejante el reino de Dios, y á qué le compararé?
19 Ono je kao zrno gorušičino, koje uzevši čovek baci u vrt svoj, i uzraste i posta drvo veliko, i ptice nebeske useliše se u grane njegove.
19 Semejante es al grano de la mostaza, que tomándo[lo] un hombre lo metió en su huerto; y creció, y fué hecho árbol grande, y las aves del cielo hicieron nidos en sus ramas.
20 Opet reče: Kakvo ću kazati da je carstvo Božije?
20 Y otra vez dijo: ¿A qué compararé el reino de Dios?
21 Ono je kao kvasac koji uzevši žena metnu u tri kopanje brašna, dok ne uskise sve.
21 Semejante es á la levadura, que tomó una mujer, y [la] escondió en tres medidas de harina, hasta que todo hubo fermentado.
22 I prolažaše po gradovima i selima učeći i putujući u Jerusalim.
22 Y pasaba por todas las ciudades y aldeas, enseñando, y caminando á Jerusalem.
23 Reče Mu pak neko: Gospode! Je li malo onih koji će biti spaseni? A On im reče:
23 Y díjole uno: Señor, ¿son pocos los que se salvan? Y él les dijo:
24 Navalite da uđete na tesna vrata; jer vam kažem: Mnogi će tražiti da uđu i neće moći:
24 Porfiad á entrar por la puerta angosta; porque os digo que muchos procurarán entrar, y no podrán.
25 Kad ustane domaćin i zatvori vrata, i stanete napolju stajati i kucati u vrata govoreći: Gospode! Gospode! Otvori nam; i odgovarajući reći će vam: Ne poznajem vas otkuda ste.
25 Después que el padre de familia se levantare, y cerrare la puerta, y comenzareis á estar fuera, y llamar á la puerta, diciendo: Señor, Señor, ábrenos; y respondiendo os dirá: No os conozco de dónde seáis.
26 Tada ćete stati govoriti: Mi jedosmo pred Tobom i pismo, i po ulicama našim učio si.
26 Entonces comenzaréis á decir: Delante de ti hemos comido y bebido, y en nuestras plazas enseñaste;
27 A On će reći: Kažem vam: ne poznajem vas otkuda ste; odstupite od mene svi koji nepravdu činite.
27 Y [os] dirá: Dígoos que no os conozco de dónde seáis; apartaos de mí todos los obreros de iniquidad.
28 Onde će biti plač i škrgut zuba, kad vidite Avraama i Isaka i Jakova i sve proroke u carstvu Božijem, a sebe napolje isterane.
28 Allí será el llanto y el crujir de dientes, cuando viereis á Abraham, y á Isaac, y á Jacob, y á todos los profetas en el reino de Dios, y vosotros excluídos.
29 I doći će od istoka i zapada i severa i juga i sešće za trpezu u carstvu Božijem.
29 Y vendrán del Oriente y del Occidente, del Norte y del Mediodía, y se sentarán á la mesa en el reino de Dios.
30 I gle, ima poslednjih koji će biti prvi, i ima prvih koji će biti poslednji.
30 Y he aquí, son postreros los que eran los primeros; y son primeros los que eran los postreros.
31 U taj dan pristupiše neki od fariseja govoreći Mu: Iziđi i idi odavde, jer Irod hoće da te ubije.
31 Aquel mismo día llegaron unos de los Fariseos, diciéndole: Sal, y vete de aquí, porque Herodes te quiere matar.
32 I reče im: Idite te kažite onoj lisici: Evo izgonim đavole i isceljujem danas i sutra, a treći dan završiću.
32 Y les dijo: Id, y decid á aquella zorra: He aquí, echo fuera demonios y acabo sanidades hoy y mañana, y al tercer día soy consumado.
33 Ali danas i sutra i prekosutra treba mi ići; jer prorok ne može poginuti izvan Jerusalima.
33 Empero es menester que hoy, y mañana, y pasado mañana camine; porque no es posible que profeta muera fuera de Jerusalem.
34 Jerusalime, Jerusalime, koji ubijaš proroke i zasipaš kamenjem poslane k sebi! Koliko puta hteh da skupim čeda tvoja kao kokoš gnezdo svoje pod krila, i ne hteste!
34 ¡Jerusalem, Jerusalem! que matas á los profetas, y apedreas á los que son enviados á ti: ¡cuántas veces quise juntar tus hijos, como la gallina sus pollos debajo de sus alas, y no quisiste!
35 Eto će vam se ostaviti kuća vaša pusta; a ja vam kažem: Nećete mene videti dok ne dođe da kažete: Blagosloven koji ide u ime Gospodnje.
35 He aquí, os es dejada vuestra casa desierta: y os digo que no me veréis, hasta que venga [tiempo] cuando digáis: Bendito el que viene en nombre del Señor.
Cross references (34)

Related passages for each verse, from the Treasury of Scripture Knowledge as collected and ranked by readers at OpenBible.info.

  1. 1 1 Peter 4:17–18; Lamentations 2:20; Acts 5:37; Ezekiel 9:5–7; Matthew 27:2
  2. 2 John 9:2; Acts 28:4; Job 22:5–16; Luke 13:4
  3. 3 Acts 3:19; Matthew 3:2; Acts 2:38–40; Luke 13:5; Revelation 2:21–22
  4. 4 Nehemiah 3:15; Matthew 6:12; Job 1:19; Matthew 18:24
  5. 5 Ezekiel 18:30; Luke 13:3; Isaiah 28:10–13
  6. 6 John 15:16; Isaiah 5:1–4; Galatians 5:22; Matthew 21:19–20; Jeremiah 2:21
  7. 7 Matthew 7:19; Luke 3:9; John 15:6; John 15:2; Romans 2:4–5
  8. 8 Romans 10:1; 2 Peter 3:9; Joel 2:17; Jeremiah 15:1; Joshua 7:7–9
  9. 9 John 15:2; Hebrews 6:8; Psalm 69:22–28; Ezra 9:14–15; Revelation 16:5–7
  10. 10 Matthew 4:23; Luke 4:44; Luke 4:15–16
  11. 11 Luke 8:2; Luke 13:16; Luke 8:27; Luke 8:43; Psalm 6:2
  12. 12 Psalm 107:20; Matthew 8:16; Luke 6:8–10; Luke 13:16; Isaiah 65:1
  13. 13 Psalm 107:20–22; Mark 16:18; Mark 5:23; Mark 6:5; Luke 4:40
  14. 14 Exodus 20:9; Matthew 12:2; John 9:14–16; John 5:15–16; Luke 6:7
  15. 15 Luke 14:5; John 7:21–24; Luke 6:42; Acts 13:9–10; Matthew 7:5
  16. 16 Mark 2:27; Luke 19:9; Luke 3:8; Acts 13:26; John 8:44
  17. 17 1 Peter 3:16; Psalm 132:18; Psalm 109:29; Luke 19:48; Isaiah 45:24
  18. 18 Mark 4:30–34; Luke 17:21; Matthew 13:31–32; Mark 4:26; Luke 13:20
  19. 19 Daniel 4:12; Daniel 2:44–45; Ezekiel 17:22–24; Daniel 4:21; Mark 4:31–32
  20. 21 Matthew 13:33; 1 Corinthians 5:6; Proverbs 4:18; Philippians 1:6; John 4:14
  21. 22 Luke 9:51; Matthew 9:35; Mark 10:32–34; Luke 4:43–44; Acts 10:38
  22. 23 Matthew 7:14; Matthew 22:14; Luke 12:13–15; John 21:21–22; Matthew 20:16
  23. 24 Matthew 7:13–14; 2 Peter 1:10; 1 Corinthians 9:24–27; Hebrews 4:11; Luke 21:36
  24. 25 Luke 13:27; Matthew 25:10–12; Matthew 7:21–23; Luke 6:46; Isaiah 55:6
  25. 26 Titus 1:16; Isaiah 58:2; 2 Timothy 3:5
  26. 27 Psalm 6:8; Matthew 25:41; Psalm 119:115; Matthew 7:22–23; Psalm 1:6
  27. 28 Matthew 8:11–12; Matthew 22:13; Matthew 25:30; Revelation 22:15; Matthew 13:42
  28. 29 Malachi 1:11; Isaiah 66:18–20; Isaiah 49:6; Isaiah 43:6; Isaiah 54:2–3
  29. 30 Matthew 19:30; Matthew 21:28–31; Mark 10:31; Matthew 20:16; Matthew 3:9–10
  30. 31 Nehemiah 6:9–11; Psalm 11:1–2; Matthew 14:1; Amos 7:12–13
  31. 32 Hebrews 2:10; Hebrews 5:9; John 17:4–5; John 11:8–10; Ezekiel 13:4
  32. 33 Luke 9:53; Matthew 21:11; Matthew 20:18; John 4:34; Acts 13:27
  33. 34 Matthew 23:37–39; Deuteronomy 32:11–12; Acts 7:52; Luke 19:41–42; Isaiah 30:15
  34. 35 Psalm 118:26; Mark 11:9–10; John 12:13; Matthew 21:9; John 14:19–23

Cross references: OpenBible.info (CC BY), drawn mainly from the public-domain Treasury of Scripture Knowledge. · Sources & licences

What the Fathers said

Passages from the Church Fathers that expound or quote this chapter, verbatim from the public-domain Schaff edition (19th-century English translations).

How these were chosen

“Commentary” is the opening of a homily or exposition on this chapter (John Chrysostom’s homilies, Augustine’s tractates, sermons and expositions of the Psalms). “Quotes” are sentences where the edition’s own footnotes identify a quotation of a verse here, kept only when the wording matches the verse. Only works whose authorship is not in doubt are used. Psalms follow the Hebrew/English numbering (Augustine numbers them as the Septuagint does: his Psalm 50 is Psalm 51 here).

  1. Commentary 13:6 Augustine of Hippo, Sermons on Selected Lessons of the New Testament (Sermon LX)

    Touching "the fig-tree" which had its three years' trial, and bare no fruit, and "the woman which was in an infirmity eighteen years," hearken to what the Lord may grant me to say. The fig-tree is the human race. And the three years are the three times; one before the Law, the second under the Law, the third under grace.

    Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 6 (1888)

  2. Quotes verse 13:16 Irenaeus of Lyons, Against Heresies (Book II, Chapters XXIII–XXIV)

    another woman was also healed, after suffering in like manner for eighteen years; concerning whom the Lord said, "And ought not this daughter of Abraham, whom Satan has bound during eighteen years, to be set free on the Sabbath-day?" If, then, the former was a type of the twelfth Æon that suffered, the latter should also be a type of …

    Read in context · Ante-Nicene Fathers, vol. 1 (1885)

  3. Quotes verse 13:21 Augustine of Hippo, On Christian Doctrine (Book III, Chapters 22–27)

    … sense, as when He said, "Beware of the leaven of the Pharisees," and in a good sense, as when He said, "The kingdom of heaven is like unto leaven, which a woman took and hid in three measures of meal, till the whole was leavened."

    Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 2 (1887)

  4. Quotes verse 13:21 John Chrysostom, Homilies on the Gospel of Matthew (Homily XLVI)

    "The Kingdom of Heaven is like unto leaven, which a woman took, and hid in three measures of meal, until the whole was leavened." For as this converts the large quantity of meal into its own quality, even so shall ye convert the whole world.

    Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 10 (1888)

  5. Quotes verse 13:28 Irenaeus of Lyons, Against Heresies (Book IV, Preface)

    … and shall recline with Abraham, and Isaac, and Jacob in the kingdom of heaven;" and then again by saying to the Jews, "When ye shall see Abraham, and Isaac, and Jacob, and all the prophets in the kingdom of heaven, but you yourselves cast out." This, then, is a clear point, that those who disallow his salvation, and frame the …

    Read in context · Ante-Nicene Fathers, vol. 1 (1885)