Luke · Serbian Bible: Daničić–Karadžić (Latin script)
Luke 17 Serbian Bible: Daničić–Karadžić (Latin script)
Audio: World English Bible (WEB), read by Winfred W. Henson · About the recordings
Notes on this text (3)
- eBible.org's Latin-script edition, ekavian pronunciation (e.g. svet, greh).
- No deuterocanonical books.
- Chapter divisions follow the Hebrew Bible in Job 39–41, Ezekiel 20–21, Hosea 11–12 and Jonah 1–2 (verse numbers there differ from English Bibles).
DK latinica Serbian Bible: Daničić–Karadžić (Latin script)
RV1909 Reina-Valera 1909
1 A učenicima reče: Nije moguće da ne dođu sablazni; ali teško onome s koga dolaze;
1 Y Á SUS discípulos dice: Imposible es que no vengan escándalos; mas ¡ay de aquél por quien vienen!
2 bolje bi mu bilo da mu se vodenični kamen obesi o vratu, i da ga bace u more, nego da sablazni jednog od ovih malih.
2 Mejor le fuera, si le pusiesen al cuello una piedra de molino, y le lanzasen en el mar, que escandalizar á uno de estos pequeñitos.
3 Čuvajte se. Ako ti sagreši brat tvoj, nakaraj ga; pa ako se pokaje, oprosti mu.
3 Mirad por vosotros: si pecare contra ti tu hermano, repréndele; y si se arrepintiere, perdónale.
4 I ako ti sedam puta na dan sagreši, i sedam puta na dan dođe k tebi i reče: Kajem se, oprosti mu.
4 Y si siete veces al día pecare contra ti, y siete veces al día se volviere á ti, diciendo, pésame, perdónale.
5 I rekoše apostoli Gospodu: Dometni nam vere.
5 Y dijeron los apóstoles al Señor: Auméntanos la fe.
6 A Gospod reče: Kad biste imali vere koliko zrno gorušičino, i rekli biste ovom dubu: Iščupaj se i usadi se u more, i poslušao bi vas.
6 Entonces el Señor dijo: Si tuvieseis fe como un grano de mostaza, diréis á este sicómoro: Desarráigate, y plántate en el mar; y os obedecerá.
7 Koji pak od vas kad ima slugu koji ore ili čuva stoku pa kad dođe iz polja, kaže mu: Hodi brzo i sedi za trpezu?
7 ¿Y quién de vosotros tiene un siervo que ara ó apacienta, que vuelto del campo le diga luego: Pasa, siéntate á la mesa?
8 Nego ne kaže li mu: Ugotovi mi da večeram, i zapregni se te mi služi dok jedem i pijem, pa onda i ti jedi i pij?
8 ¿No le dice antes: Adereza qué cene, y arremángate, y sírveme hasta que haya comido y bebido; y después de esto, come tú y bebe?
9 Eda li će on zahvaliti sluzi tom kad svrši šta mu se zapovedi? Ne verujem.
9 ¿Da gracias al siervo porque hizo lo que le había sido mandado? Pienso que no.
10 Tako i vi kad svršite sve što vam je zapoveđeno, govorite: Mi smo zaludne sluge, jer učinismo šta smo bili dužni činiti.
10 Así también vosotros, cuando hubiereis hecho todo lo que os es mandado, decid: Siervos inútiles somos, porque lo que debíamos hacer, hicimos.
11 I kad iđaše u Jerusalim, On prolažaše između Samarije i Galileje.
11 Y aconteció que yendo él á Jerusalem, pasaba por medio de Samaria y de Galilea.
12 I kad ulažaše u jedno selo sretoše Ga deset gubavih ljudi, koji staše izdaleka,
12 Y entrando en una aldea, viniéronle al encuentro diez hombres leprosos, los cuales se pararon de lejos,
13 i podigoše glas govoreći: Isuse učitelju! Pomiluj nas.
13 Y alzaron la voz, diciendo: Jesús, Maestro, ten misericordia de nosotros.
14 I videvši ih reče im: Idite i pokažite se sveštenicima. I oni idući očistiše se.
14 Y como él los vió, les dijo: Id, mostraos á los sacerdotes. Y aconteció, que yendo ellos, fueron limpios.
15 A jedan od njih videvši da se isceli povrati se hvaleći Boga glasno,
15 Entonces uno de ellos, como se vió que estaba limpio, volvió, glorificando á Dios á gran voz;
16 i pade ničice pred noge Njegove, i zahvali Mu. I to beše Samarjanin.
16 Y derribóse sobre el rostro á sus pies, dándole gracias: y éste era Samaritano.
17 A Isus odgovarajući reče: Ne isceliše li se desetorica? Gde su dakle devetorica?
17 Y respondiendo Jesús, dijo: ¿No son diez los que fueron limpios? ¿Y los nueve dónde están?
18 Kako se među njima koji ne nađe da se vrati da zahvali Bogu, nego sam ovaj tuđin?
18 ¿No hubo quien volviese y diese gloria á Dios sino este extranjero?
19 I reče mu: Ustani, idi; vera tvoja pomože ti.
19 Y díjole: Levántate, vete; tu fe te ha salvado.
20 A kad Ga upitaše fariseji: Kad će doći carstvo Božije? Odgovarajući reče im: Carstvo Božije neće doći da se vidi;
20 Y preguntado por los Fariseos, cuándo había de venir el reino de Dios, les respondió y dijo: El reino de Dios no vendrá con advertencia;
21 niti će se kazati: Evo ga ovde ili onde; jer gle, carstvo je Božije unutra u vama.
21 Ni dirán: Helo aquí, ó helo allí: porque he aquí el reino de Dios entre vosotros está.
22 A učenicima reče: Doći će vreme kad ćete zaželeti da vidite jedan dan Sina čovečijeg, i nećete videti.
22 Y dijo á sus discípulos: Tiempo vendrá, cuando desearéis ver uno de los días del Hijo del hombre, y no lo veréis.
23 I reći će vam: Evo ovde je, ili: Eno onde; ali ne izlazite, niti tražite.
23 Y os dirán: Helo aquí, ó helo allí. No vayáis, ni sigáis.
24 Jer kao što munja sine s neba, i zasvetli se preko svega što je pod nebom, tako će biti i Sin čovečiji u svoj dan.
24 Porque como el relámpago, relampagueando desde una parte de debajo del cielo, resplandece hasta la otra debajo del cielo, así también será el Hijo del hombre en su día.
25 Ali Mu najpre treba mnogo postradati, i okrivljenom biti od roda ovog.
25 Mas primero es necesario que padezca mucho, y sea reprobado de esta generación.
26 I kako je bilo u vreme Nojevo onako će biti u dane Sina čovečijeg:
26 Y como fué en los días de Noé, así también será en los días del Hijo del hombre.
27 Jeđahu, pijahu, ženjahu se, udavahu se do onog dana kad Noje uđe u kovčeg, i dođe potop i pogubi sve.
27 Comían, bebían, [los hombres] tomaban mujeres, y las mujeres maridos, hasta el día que entró Noé en el arca; y vino el diluvio, y destruyó á todos.
28 Tako kao što bi u dane Lotove: jeđahu, pijahu, kupovahu, prodavahu, sađahu, zidahu;
28 Asimismo también como fué en los días de Lot; comían, bebían, compraban, vendían, plantaban, edificaban;
29 a u dan kad iziđe Lot iz Sodoma, udari oganj i sumpor iz neba i pogubi sve.
29 Mas el día que Lot salió de Sodoma, llovió del cielo fuego y azufre, y destruyó á todos:
30 Tako će biti i u onaj dan kad će se javiti Sin čovečiji.
30 Como esto será el día en que el Hijo del hombre se manifestará.
31 U onaj dan koji se desi na krovu, a pokućstvo njegovo u kući, neka ne silazi da ga uzme; i koji se desi u polju, tako neka se ne vraća natrag.
31 En aquel día, el que estuviere en el terrado, y sus alhajas en casa, no descienda á tomarlas: y el que en el campo, asimismo no vuelva atrás.
32 Opominjite se žene Lotove.
32 Acordaos de la mujer de Lot.
33 Koji pođe da sačuva dušu svoju, izgubiće je; a koji je izgubi, oživeće je.
33 Cualquiera que procurare salvar su vida, la perderá; y cualquiera que la perdiere, la salvará.
34 Kažem vam: u onu noć biće dva na jednom odru, jedan će se uzeti a drugi će se ostaviti;
34 Os digo que en aquella noche estarán dos en una cama; el uno será tomado, y el otro será dejado.
35 dve će mleti zajedno, jedna će se uzeti a druga će se ostaviti;
35 Dos mujeres estarán moliendo juntas: la una será tomada, y la otra dejada.
36 dva će biti na njivi, jedan će se uzeti a drugi će se ostaviti.
36 Dos estarán en el campo; el uno será tomado, y el otro dejado.
37 I odgovarajući rekoše Mu: Gde, Gospode? A On im reče: Gde je strvina onamo će se i orlovi skupiti.
37 Y respondiendo, le dicen: ¿Dónde, Señor? Y él les dijo: Donde [estuviere] el cuerpo, allá se juntarán también las águilas.
People & places in this chapter
From this site's family tree and Bible maps, only where those guides cite this chapter.
People
Lot's wife
Lot's unnamed wife, led out of Sodom with her husband and two daughters, who looked back and became a pillar of salt.
Cited in the guide: Genesis 19:26; Luke 17:32
Cross references (34)
Related passages for each verse, from the Treasury of Scripture Knowledge as collected and ranked by readers at OpenBible.info.
- 1 Matthew 18:7; Romans 14:13; 1 Corinthians 11:19; Romans 16:17; 1 Corinthians 8:13
- 2 Mark 9:42; Matthew 18:14; Matthew 18:3–6; Matthew 18:10; 1 Corinthians 8:11–12
- 3 Leviticus 19:17; Matthew 18:15–17; Matthew 18:21; Proverbs 9:8; 2 Chronicles 19:6–7
- 4 Colossians 3:12–13; Matthew 18:21–22; Romans 12:20; Matthew 6:14–15; Matthew 6:12
- 5 Mark 9:24; Hebrews 12:2; Philippians 4:13; 2 Corinthians 12:8–10; 2 Thessalonians 1:3
- 6 Matthew 17:20; Mark 9:23; Matthew 21:21; Matthew 13:31–32; Luke 13:19
- 8 Luke 12:37; Genesis 43:16
- 10 1 Corinthians 9:16–17; Job 22:2–3; 1 Peter 5:5–6; 1 Corinthians 15:9–10; Job 35:6–7
- 11 Luke 9:51–52; John 4:3–4
- 12 Leviticus 13:45–46; Luke 5:12; 2 Kings 7:3; Luke 18:13; 2 Chronicles 26:20–21
- 13 Matthew 9:27; Matthew 15:22; Matthew 20:30–31; Luke 18:38–39; Mark 9:22
- 14 Leviticus 13:1–46; Luke 5:14; 2 Kings 5:14; Matthew 3:15; John 11:10
- 15 Psalm 30:11–12; Psalm 103:1–4; Isaiah 38:19–22; Psalm 118:18–19; Luke 17:17–18
- 16 Acts 8:5–25; Matthew 10:5; Revelation 19:10; Luke 10:32–35; Revelation 19:4–5
- 17 Romans 1:21; Psalm 106:13; Genesis 3:9; John 8:7–10
- 18 Psalm 50:23; Matthew 15:24–28; Psalm 106:13; Matthew 8:12; Isaiah 42:12
- 19 Mark 5:34; Matthew 9:22; Mark 10:52; Luke 7:50; Luke 8:48
- 20 John 18:36; Luke 19:11; Luke 16:16; Daniel 2:44; Zechariah 4:6
- 21 Matthew 12:28; Romans 14:17; Mark 13:21; Luke 10:9–11; Colossians 1:27
- 22 Luke 5:35; Matthew 9:15; John 13:33; John 8:21–24; Mark 2:20
- 23 Luke 21:8; Matthew 24:23–26; Luke 17:21; Mark 13:21–23
- 24 Matthew 24:27; Malachi 4:1–2; Matthew 24:30; Zechariah 9:14; Malachi 3:1–2
- 25 Matthew 16:21; Luke 9:22; Mark 8:31; Matthew 21:42; Luke 24:25–26
- 26 Matthew 24:37–39; Luke 17:24; Genesis 7:7–23; Luke 17:22; 1 Peter 3:19–20
- 27 Luke 12:19–20; 1 Thessalonians 5:1–3; Luke 16:19–23; Isaiah 22:12–14; Job 21:9–13
- 28 Ezekiel 16:49–50; Genesis 18:20–21; James 5:1–5; Genesis 13:13; Genesis 19:1–28
- 29 Revelation 11:8; Zephaniah 2:9; Jeremiah 50:40; Jude 7; 2 Peter 2:6
- 30 2 Thessalonians 1:7; 1 Corinthians 1:7; Revelation 1:7; 1 Peter 1:7; Luke 21:34–36
- 31 Jeremiah 45:5; Matthew 16:26; Luke 21:21; Mark 13:14–16; Philippians 3:7–8
- 32 Hebrews 10:38–39; Genesis 19:26; 2 Peter 2:18–22; 1 Corinthians 10:6–12; Genesis 19:17
- 33 Mark 8:35–37; Matthew 10:39; John 12:25; Luke 9:24–25; Matthew 16:25
- 34 Matthew 24:40–41; 2 Peter 2:9; Malachi 3:16–18; 1 Thessalonians 4:16–17; Psalm 28:3
- 35 Matthew 24:41; Exodus 11:5; Judges 16:21
- 37 Matthew 24:28; Job 39:29–30; Zechariah 13:8–9; Revelation 19:17–18; Amos 9:1–4
Cross references: OpenBible.info (CC BY), drawn mainly from the public-domain Treasury of Scripture Knowledge. · Sources & licences
What the Fathers said
Passages from the Church Fathers that expound or quote this chapter, verbatim from the public-domain Schaff edition (19th-century English translations).
How these were chosen
“Commentary” is the opening of a homily or exposition on this chapter (John Chrysostom’s homilies, Augustine’s tractates, sermons and expositions of the Psalms). “Quotes” are sentences where the edition’s own footnotes identify a quotation of a verse here, kept only when the wording matches the verse. Only works whose authorship is not in doubt are used. Psalms follow the Hebrew/English numbering (Augustine numbers them as the Septuagint does: his Psalm 50 is Psalm 51 here).
The Holy Gospel which we heard just now as it was being read, has admonished touching the remission of sins. And on this subject must ye be admonished now by my discourse.
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 6 (1888)
… shall those things be which thou hast prepared?" and similar to this, that of the rich man, who was clothed in purple and who fared sumptuously, and the indigent Lazarus; also the answer which He gave to His disciples when they said, "Increase our faith;" also His conversation with Zaccheus the publican; also about the Pharisee and the publican, who …
In that day, he which shall be upon the house-top, and his stuff in the house, let him not come down to take it away; and he that is in the field, let him likewise not return back. Remember Lot's wife." Is it when our Lord shall have been revealed that men are to give heed to these sayings, and …
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 2 (1887)
For in the same way, we too, when we have servants, do then most approve them when, after having performed all their service with good will, they do not think they have done anything great.
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 10 (1888)
But if thou thinkest that thou really art faithful, but hast not yet the fulness of faith, thou too hast need to say like the Apostles, Lord, increase our faith: for some part thou hast of thyself, but the greater part thou receivest from Him.
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 2, vol. 7 (1894)