Psalms · Modern Greek Bible: Vamvas (1850)
Psalm 104 Modern Greek Bible: Vamvas (1850)
Audio: World English Bible (WEB), read by Winfred W. Henson · About the recordings
Notes on this text (3)
- Greek and Latin Bibles number most Psalms one lower than Hebrew and English Bibles.
- The Old Testament is translated from the Hebrew, not from the Septuagint read in the Orthodox Church; there are no deuterocanonical books.
- Katharevousa (learned 19th-century Greek), as in the CrossWire module (text from theword.gr).
1 Ευλόγει, η ψυχή μου, τον Κύριον. Κύριε Θεέ μου, εμεγαλύνθης σφόδρα· τιμήν και μεγαλοπρέπειαν είσαι ενδεδυμένος·
1 BENDICE, alma mía, á Jehová. Jehová, Dios mío, mucho te has engrandecido; haste vestido de gloria y de magnificencia.
2 ο περιτυλιττόμενος το φως ως ιμάτιον, ο εκτείνων τον ουρανόν ως καταπέτασμα·
2 El que se cubre de luz como de vestidura, que extiende los cielos como una cortina;
3 ο στεγάζων με ύδατα τα υπερώα αυτού· ο ποιών τα νέφη άμαξαν αυτού· ο περιπατών επί πτερύγων ανέμων·
3 Que establece sus aposentos entre las aguas; el que pone las nubes por su carroza, el que anda sobre las alas del viento;
4 ο ποιών τους αγγέλους αυτού πνεύματα, τους λειτουργούς αυτού πυρός φλόγα·
4 El que hace á sus ángeles espíritus, sus ministros al fuego flameante.
5 ο θεμελιών την γην επί την βάσιν αυτής, διά να μη σαλευθή εις τον αιώνα του αιώνος.
5 El fundó la tierra sobre sus basas; no será jamás removida.
6 Με την άβυσσον, ως με ιμάτιον, εκάλυψας αυτήν· τα ύδατα εστάθησαν επί των ορέων·
6 Con el abismo, como con vestido, la cubriste; sobre los montes estaban las aguas.
7 από επιτιμήσεώς σου έφυγον· από της φωνής της βροντής σου εσύρθησαν εν βία·
7 A tu reprensión huyeron; al sonido de tu trueno se apresuraron;
8 ανέβησαν εις τα όρη, κατέβησαν εις τας κοιλάδας, εις τόπον, τον οποίον διώρισας δι' αυτά·
8 Subieron los montes, descendieron los valles, al lugar que tú les fundaste.
9 έθεσας όριον, το οποίον δεν θέλουσιν υπερβή ουδέ θέλουσιν επιστρέψει διά να σκεπάσωσι την γην.
9 Pusísteles término, el cual no traspasarán; ni volverán á cubrir la tierra.
10 Ο εξαποστέλλων πηγάς εις τας φάραγγας, διά να ρέωσιν αναμέσον των ορέων·
10 [Tú eres] el que envías las fuentes por los arroyos; van entre los montes.
11 ποτίζουσι πάντα τα θηρία του αγρού· οι άγριοι όνοι σβύνουσι την δίψαν αυτών·
11 Abrevan á todas las bestias del campo: quebrantan su sed los asnos montaraces.
12 πλησίον αυτών τα πετεινά του ουρανού κατασκηνούσι, και αναμέσον των κλάδων κελαδούσιν.
12 Junto á aquellos habitarán las aves de los cielos; entre las ramas dan voces.
13 Ο ποτίζων τα όρη εκ των υπερώων αυτού· από του καρπού των έργων σου χορταίνει η γη.
13 El que riega los montes desde sus aposentos: del fruto de sus obras se sacia la tierra.
14 Ο αναδίδων χόρτον διά τα κτήνη και βοτάνην προς χρήσιν του ανθρώπου, διά να εξάγη τροφήν εκ της γης,
14 El que hace producir el heno para las bestias, y la hierba para el servicio del hombre; sacando el pan de la tierra.
15 και οίνον ευφραίνοντα την καρδίαν του ανθρώπου, έλαιον διά να λαμπρύνη το πρόσωπον αυτού, και άρτον στηρίζοντα την καρδίαν του ανθρώπου.
15 Y el vino que alegra el corazón del hombre, [y] el aceite que hace lucir el rostro, y el pan que sustenta el corazón del hombre.
16 Εχορτάσθησαν τα δένδρα του Κυρίου· αι κέδροι του Λιβάνου, τας οποίας εφύτευσεν·
16 Llénanse de [jugo] los árboles de Jehová, los cedros del Líbano que él plantó.
17 Όπου τα πετεινά κάμνουσι φωλεάς· αι πεύκαι είναι η κατοικία του πελαργού.
17 Allí anidan las aves; en las hayas [hace] su casa la cigüeña.
18 Τα όρη τα υψηλά είναι διά τας δορκάδας· αι πέτραι καταφυγή εις τους δασύποδας.
18 Los montes altos para las cabras monteses; las peñas, madrigueras para los conejos.
19 Έκαμε την σελήνην διά τους καιρούς· ο ήλιος γνωρίζει την δύσιν αυτού.
19 Hizo la luna para los tiempos: el sol conoce su ocaso.
20 Φέρεις σκότος, και γίνεται νύξ· εν αυτή περιφέρονται πάντα τα θηρία του δάσους·
20 Pone las tinieblas, y es la noche: en ella corretean todas las bestias de la selva.
21 οι σκύμνοι βρυχώνται διά να αρπάσωσι, και να ζητήσωσι παρά του Θεού την τροφήν αυτών.
21 Los leoncillos braman á la presa, y para buscar de Dios su comida.
22 Ο ήλιος ανατέλλει· συνάγονται και πλαγιάζουσιν εν τοις σπηλαίοις αυτών·
22 Sale el sol, recógense, y échanse en sus cuevas.
23 εξέρχεται ο άνθρωπος εις το έργον αυτού και εις την εργασίαν αυτού έως εσπέρας.
23 Sale el hombre á su hacienda, y á su labranza hasta la tarde.
24 Πόσον μεγάλα είναι τα έργα σου, Κύριε· τα πάντα εν σοφία εποίησας· η γη είναι πλήρης των ποιημάτων σου·
24 ¡Cuán muchas son tus obras, oh Jehová! Hiciste todas ellas con sabiduría: la tierra está llena de tus beneficios.
25 αύτη η θάλασσα η μεγάλη και ευρύχωρος. Εκεί είναι ερπετά αναρίθμητα, ζώα μικρά μετά μεγάλων·
25 [Asimismo] esta gran mar y ancha de términos: en ella pescados sin número, animales pequeños y grandes.
26 εκεί διατρέχουσι τα πλοία· εκεί ο Λευϊάθαν ούτος, τον οποίον έπλασας διά να παίζη εν αυτή.
26 Allí andan navíos; allí este leviathán que hiciste para que jugase en ella.
27 Πάντα ταύτα επί σε ελπίζουσι, διά να δώσης εν καιρώ την τροφήν αυτών.
27 Todos ellos esperan en ti, para que les des su comida á su tiempo.
28 Δίδεις εις αυτά, συνάγουσιν· ανοίγεις την χείρα σου, χορταίνουσιν αγαθά.
28 Les das, recogen; abres tu mano, hártanse de bien.
29 Αποστρέφεις το πρόσωπόν σου, ταράττονται· σηκόνεις την πνοήν αυτών, αποθνήσκουσι και εις το χώμα αυτών επιστρέφουσιν·
29 Escondes tu rostro, túrbanse: les quitas el espíritu, dejan de ser, y tórnanse en su polvo.
30 εξαποστέλλεις το πνεύμά σου, κτίζονται, και ανανεόνεις το πρόσωπον της γης.
30 Envías tu espíritu, críanse: y renuevas la haz de la tierra.
31 Η δόξα του Κυρίου έστω εις τον αιώνα· ας ευφραίνεται ο Κύριος εις τα έργα αυτού·
31 Sea la gloria de Jehová para siempre; alégrese Jehová en sus obras;
32 ο επιβλέπων επί την γην και κάμνων αυτήν να τρέμη· εγγίζει τα όρη, και καπνίζουσι.
32 El cual mira á la tierra, y ella tiembla; toca los montes, y humean.
33 Θέλω ψάλλει εις τον Κύριον ενόσω ζώ· θέλω ψαλμωδεί εις τον Θεόν μου ενόσω υπάρχω.
33 A Jehová cantaré en mi vida: á mi Dios salmearé mientras viviere.
34 Η εις αυτόν μελέτη μου θέλει είσθαι γλυκεία· εγώ θέλω ευφραίνεσθαι εις τον Κύριον.
34 Serme ha suave hablar de él: yo me alegraré en Jehová.
35 Ας εκλείψωσιν οι αμαρτωλοί από της γης και οι ασεβείς ας μη υπάρχωσι πλέον. Ευλόγει, η ψυχή μου, τον Κύριον. Αλληλούϊα.
35 Sean consumidos de la tierra los pecadores, y los impíos dejen de ser. Bendice, alma mía, á Jehová. Aleluya.
Cross references (35)
Related passages for each verse, from the Treasury of Scripture Knowledge as collected and ranked by readers at OpenBible.info.
- 1 Psalm 103:22; Psalm 145:3; Psalm 96:6; Isaiah 59:17; Daniel 9:4
- 2 Isaiah 40:22; Isaiah 45:12; Daniel 7:9; 1 John 1:5; Zechariah 12:1
- 3 Amos 9:6; 2 Samuel 22:11; Psalm 18:10–11; Isaiah 19:1; Nahum 1:3
- 4 Hebrews 1:7; 2 Kings 2:11; 2 Kings 6:17; Hebrews 1:14; Psalm 148:8
- 5 Job 26:7; Psalm 24:2; Psalm 33:9; Psalm 96:10; Revelation 20:11
- 6 Genesis 7:19; 2 Peter 3:5; Genesis 1:2–10
- 7 Psalm 18:15; Mark 4:39; Genesis 8:1; Psalm 106:9; Proverbs 8:28
- 8 Genesis 8:5; Psalm 33:7
- 9 Job 38:10–11; Genesis 9:11–15; Jeremiah 5:22; Isaiah 54:9; Job 26:10
- 10 Isaiah 41:18; Psalm 107:35; Isaiah 35:7; Deuteronomy 8:7
- 11 Psalm 145:16; Job 39:5–8; Psalm 104:13
- 12 Psalm 50:11; Psalm 148:10; Psalm 147:9; Psalm 104:16–17; Matthew 8:20
- 13 Psalm 147:8; Jeremiah 10:13; Jeremiah 14:22; Deuteronomy 11:11; Job 38:37
- 14 Psalm 136:25; Psalm 147:8–9; Job 28:5; Genesis 9:3; Psalm 145:15–16
- 15 Psalm 23:5; Ecclesiastes 10:19; Ecclesiastes 9:7; Judges 9:13; Jeremiah 31:12
- 16 Numbers 24:6; Psalm 29:5; Psalm 92:2; Ezekiel 17:23
- 17 Psalm 104:12; Leviticus 11:19; Ezekiel 31:6; Matthew 13:32; Obadiah 4
- 18 Proverbs 30:26; Job 39:1; 1 Samuel 24:2; Leviticus 11:5; Deuteronomy 14:7
- 19 Genesis 1:14–18; Jeremiah 31:35; Psalm 136:7–9; Psalm 8:3; Job 38:12
- 20 Isaiah 45:7; Psalm 74:16; Genesis 1:4–5; Genesis 8:22; Psalm 50:10
- 21 Joel 1:20; Job 38:39; Psalm 34:10; Joel 2:22; Ezekiel 19:2–14
- 22 Job 37:8; Job 24:13–17; John 3:20; Nahum 3:17
- 23 Genesis 3:19; Ephesians 4:28; Ecclesiastes 5:12; Judges 19:16; 2 Thessalonians 3:8–12
- 24 Jeremiah 10:12; Psalm 40:5; Romans 11:33; Psalm 50:10–12; Ephesians 3:10
- 25 Psalm 69:34; Psalm 95:4–5; Genesis 1:28; Genesis 1:20–22; Acts 28:5
- 26 Psalm 107:23; Isaiah 27:1; Psalm 74:14; Genesis 49:13; Ezekiel 27:9
- 27 Luke 12:24–28; Psalm 136:25; Psalm 147:9; Job 38:41; Job 36:31
- 28 Psalm 145:16
- 29 Ecclesiastes 12:7; Job 34:14–15; Psalm 146:4; Genesis 3:19; Psalm 30:7
- 30 Job 33:4; Revelation 21:5; Isaiah 65:17; Ezekiel 37:9; Job 26:13
- 31 Genesis 1:31; 2 Timothy 4:18; Jeremiah 32:41; Ephesians 3:21; Zephaniah 3:17
- 32 Exodus 19:18; Psalm 144:5; Psalm 97:4–5; Habakkuk 3:10; Amos 8:8
- 33 Psalm 63:4; Psalm 146:2; Psalm 145:1–2
- 34 Habakkuk 3:17–18; Philippians 4:4; Psalm 119:15–16; Psalm 119:127–128; Psalm 1:2
- 35 Revelation 19:1–2; Proverbs 2:22; Psalms 103:22–104:1; Psalm 106:48; Psalm 68:1–2
Cross references: OpenBible.info (CC BY), drawn mainly from the public-domain Treasury of Scripture Knowledge. · Sources & licences
What the Fathers said
Passages from the Church Fathers that expound or quote this chapter, verbatim from the public-domain Schaff edition (19th-century English translations).
How these were chosen
“Commentary” is the opening of a homily or exposition on this chapter (John Chrysostom’s homilies, Augustine’s tractates, sermons and expositions of the Psalms). “Quotes” are sentences where the edition’s own footnotes identify a quotation of a verse here, kept only when the wording matches the verse. Only works whose authorship is not in doubt are used. Psalms follow the Hebrew/English numbering (Augustine numbers them as the Septuagint does: his Psalm 50 is Psalm 51 here).
… knowledge, "who, being the brightness of His majesty, is by so much greater than the angels, as He hath by inheritance obtained a more excellent name than they." For it is thus written, "Who maketh His angels spirits, and His ministers a flame of fire." But concerning His Son the Lord spoke thus: "Thou art my Son, to-day have I …
… God who made and adorned the heavens, and the earth, and all things that are in them, and maintain that they themselves are spiritual, while they are in fact shamefully carnal on account of their so great impiety,--affirming that He, who has made His angels spirits, and is clothed with light as with a garment, and holds the circle of …
I will with confidence cry out from Thy oracle, How wonderful are Thy works, O Lord, in Wisdom hast Thou made them all. And this Wisdom is the Beginning, and in that Beginning hast Thou made heaven and earth.
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 1 (1886)
"For a cloud and darkness are round about Him;" and, "He sitteth on a light cloud;" and again, "Who maketh clouds His chariot;" and, "A cloud received Him out of their sight;" and, "As the Son of Man coming in the clouds." In order then that they might believe that the voice proceeds from God, it comes from thence.
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 10 (1888)
Wine was given to make glad the heart of man: and Dionysus (Bacchus) was worshipped instead of God.
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 2, vol. 7 (1894)