1 Εν τω αυτώ καιρώ, λέγει Κύριος, θέλω είσθαι ο Θεός πασών των οικογενειών του Ισραήλ και αυτοί θέλουσιν είσθαι λαός μου. 2 Ούτω λέγει Κύριος· Ο λαός ο εναπολειφθείς από της μαχαίρας εύρηκε χάριν εν τη ερήμω· ο Ισραήλ υπήγε να εύρη ανάπαυσιν. 3 Ο Κύριος εφάνη παλαιόθεν εις εμέ, λέγων, Ναι, σε ηγάπησα αγάπησιν η αιώνιον· διά τούτο σε είλκυσα με έλεος. 4 Πάλιν θέλω σε οικοδομήσει και θέλεις οικοδομηθή, παρθένε του Ισραήλ· θέλεις ευπρεπισθή πάλιν με τα τύμπανά σου και θέλεις εξέρχεσθαι εις τους χορούς των αγαλλομένων. 5 Θέλεις φυτεύσει πάλιν αμπελώνας επί των ορέων της Σαμαρείας· οι φυτευταί θέλουσι φυτεύσει και θέλουσι τρώγει τον καρπόν. 6 Διότι θέλει είσθαι ημέρα, καθ' ην οι φύλακες επί του όρους Εφραΐμ θέλουσι φωνάζει, Σηκώθητε και ας αναβώμεν εις την Σιών προς Κύριον τον Θεόν ημών. 7 Διότι ούτω λέγει Κύριος· Ψάλλετε εν αγαλλιάσει διά τον Ιακώβ και αλαλάξατε διά την κεφαλήν των εθνών· κηρύξατε, αινέσατε και είπατε, Σώσον, Κύριε, τον λαόν σου το υπόλοιπον του Ισραήλ. 8 Ιδού εγώ θέλω φέρει αυτούς εκ της γης του βορρά, και θέλω συνάξει αυτούς από των εσχάτων της γης, και μετ' αυτών τον τυφλόν και τον χωλόν, την έγκυον και την γεννώσαν ομού· συνάθροισμα μέγα θέλει επιστρέψει ενταύθα. 9 Μετά κλαυθμού θέλουσιν ελθεί και μετά δεήσεων θέλω επαναφέρει αυτούς· θέλω οδηγήσει αυτούς παρά ποταμούς υδάτων δι' ευθείας οδού, καθ' ην δεν θέλουσι προσκόψει· διότι είμαι πατήρ εις τον Ισραήλ και ο Εφραΐμ είναι ο πρωτότοκός μου. 10 Ακούσατε, έθνη, τον λόγον του Κυρίου, και αναγγείλατε εις τας νήσους τας μακράν και είπατε, Ο διασκορπίσας τον Ισραήλ θέλει συνάξει αυτόν και θέλει φυλάξει αυτόν ως ο βοσκός το ποίμνιον αυτού. 11 Διότι ο Κύριος εξηγόρασε τον Ιακώβ και ελύτρωσεν αυτόν εκ χειρός του δυνατωτέρου αυτού. 12 Και θέλουσιν ελθεί και ψάλλει επί του ύψους της Σιών, και θέλουσι συρρεύσει εις τα αγαθά του Κυρίου, εις σίτον και εις οίνον και εις έλαιον και εις τα γεννήματα των προβάτων και των βοών, και η ψυχή αυτών θέλει είσθαι ως παράδεισος περιποτιζόμενος· και παντελώς δεν θέλουσι λυπηθή πλέον. 13 Τότε θέλει χαρή η παρθένος εν τω χορώ, και οι νέοι και οι γέροντες ομού· και θέλω στρέψει το πένθος αυτών εις χαράν και θέλω παρηγορήσει αυτούς και ευφράνει αυτούς μετά την θλίψιν αυτών. 14 Και θέλω χορτάσει την ψυχήν των ιερέων από παχύτητος, και ο λαός μου θέλει χορτασθή από των αγαθών μου, λέγει Κύριος. 15 Ούτω λέγει Κύριος· Φωνή ηκούσθη εν Ραμά, θρήνος, κλαυθμός, οδυρμός· η Ραχήλ, κλαίουσα τα τέκνα αυτής, δεν ήθελε να παρηγορηθή διά τα τέκνα αυτής, διότι δεν υπάρχουσιν. 16 Ούτω λέγει Κύριος· Παύσον την φωνήν σου από κλαυθμού και τους οφθαλμούς σου από δακρύων· διότι το έργον σου θέλει ανταμειφθή, λέγει Κύριος· και θέλουσιν επιστρέψει εκ της γης του εχθρού. 17 Και είναι ελπίς εις τα έσχατά σου, λέγει Κύριος, και τα τέκνα σου θέλουσιν επιστρέψει εις τα όρια αυτών. 18 Ήκουσα τωόντι τον Εφραΐμ λέγοντα εν οδυρμοίς, Με επαίδευσας, και επαιδεύθην ως μόσχος αδάμαστος· επίστρεψόν με και θέλω επιστρέψει· διότι συ είσαι Κύριος ο Θεός μου· 19 βεβαίως αφού επέστρεψα, μετενόησα, και αφού εδιδάχθην, εκτύπησα επί τον μηρόν μου· ησχύνθην και μάλιστα ηρυθρίασα, διότι εβάστασα το όνειδος της νεότητός μου. 20 Ο Εφραΐμ είναι υιός αγαπητός εις εμέ; παιδίον φίλτατον; διότι αφού ελάλησα εναντίον αυτού, πάντοτε ενθυμούμαι αυτόν, διά τούτο τα σπλάγχνα μου ηχούσι δι' αυτόν· θέλω βεβαίως σπλαγχνισθή αυτόν, λέγει Κύριος. 21 Στήσον σημεία της οδού, κάμε εις σεαυτόν σωρούς υψηλούς· προσήλωσον την καρδίαν σου εις την λεωφόρον, εις την οδόν δι' ης υπήγες· επίστρεψον, παρθένε του Ισραήλ, επίστρεψον εις αυτάς τας πόλεις σου. 22 Έως πότε θέλεις περιφέρεσθαι, θυγάτηρ αποστάτρια; διότι ο Κύριος εποίησε νέον πράγμα εν τη γή· Γυνή θέλει περικυκλώσει άνδρα. 23 Ούτω λέγει ο Κύριος των δυνάμεων, ο Θεός του Ισραήλ· Έτι θέλουσι λέγει τον λόγον τούτον εν τη γη του Ιούδα και εν ταις πόλεσιν αυτού, όταν επίστρέψω την αιχμαλωσίαν αυτών, Ο Κύριος να σε ευλογήση, κατοικία δικαιοσύνης, όρος αγιότητος. 24 Και θέλουσι κατοικήσει εν αυτή ο Ιούδας και πάσαι αι πόλεις αυτού ομού, οι γεωργοί και οι εξερχόμενοι μετά των ποιμνίων· 25 διότι εχόρτασα την εκλελυμένην ψυχήν και ενέπλησα πάσαν τεθλιμμένην ψυχήν. 26 Διά τούτο εξύπνησα και εθεώρησα, και ο ύπνος μου εστάθη γλυκύς εις εμέ. 27 Ιδού, έρχονται ημέραι, λέγει Κύριος, και θέλω σπείρει τον οίκον Ισραήλ και τον οίκον Ιούδα με σπέρμα ανθρώπου και με σπέρμα κτήνους. 28 Και καθώς εγρηγόρουν επ' αυτούς διά να εκριζόνω και να κατασκάπτω και να κατεδαφίζω και να καταστρέφω και να καταθλίβω, ούτω θέλω γρηγορήσει επ' αυτούς διά να ανοικοδομώ και να φυτεύω, λέγει Κύριος. 29 Εν ταις ημέραις εκείναις δεν θέλουσι λέγει πλέον, Οι πατέρες έφαγον όμφακα και οι οδόντες των τέκνων ημωδίασαν· 30 αλλ' έκαστος θέλει αποθνήσκει διά την ανομίαν αυτού· πας άνθρωπος, όστις φάγη τον όμφακα, τούτου οι οδόντες θέλουσιν αιμωδιάσει. 31 Ιδού, έρχονται ημέραι, λέγει Κύριος, και θέλω κάμει προς τον οίκον Ισραήλ και προς τον οίκον Ιούδα διαθήκην νέαν· 32 ουχί κατά την διαθήκην, την οποίαν έκαμον προς τους πατέρας αυτών, καθ' ην ημέραν επίασα αυτούς από της χειρός διά να εξαγάγω αυτούς εκ γης Αιγύπτου· διότι αυτοί παρέβησαν την διαθήκην μου και εγώ απεστράφην αυτούς, λέγει Κύριος· 33 αλλ' αύτη θέλει είσθαι η διαθήκη, την οποίαν θέλω κάμει προς τον οίκον Ισραήλ· μετά τας ημέρας εκείνας, λέγει Κύριος, θέλω θέσει τον νόμον μου εις τα ενδόμυχα αυτών και θέλω γράψει αυτόν εν ταις καρδίαις αυτών· και θέλω είσθαι Θεός αυτών και αυτοί θέλουσιν είσθαι λαός μου. 34 Και δεν θέλουσι διδάσκει πλέον έκαστος τον πλησίον αυτού και έκαστος τον αδελφόν αυτού, λέγων, Γνωρίσατε τον Κύριον· διότι πάντες ούτοι θέλουσι με γνωρίζει από μικρού αυτών έως μεγάλου αυτών, λέγει Κύριος· διότι θέλω συγχωρήσει την ανομίαν αυτών και την αμαρτίαν αυτών δεν θέλω ενθυμείσθαι πλέον. 35 Ούτω λέγει Κύριος, ο διδούς τον ήλιον εις φως της ημέρας, τας διατάξεις της σελήνης και των αστέρων εις φως της νυκτός, ο ταράττων την θάλασσαν, και τα κύματα αυτής βομβούσι· Κύριος των δυνάμεων το όνομα αυτού· 36 Εάν αι διατάξεις αύται εκλείψωσιν απ' έμπροσθέν μου, λέγει Κύριος, τότε και το σπέρμα του Ισραήλ θέλει παύσει από του να ήναι έθνος ενώπιόν μου πάσας τας ημέρας. 37 Ούτω λέγει Κύριος· Εάν ο ουρανός άνω δύναται να μετρηθή και τα θεμέλια της γης κάτω να εξιχνιασθώσι, τότε και εγώ θέλω απορρίψει παν το σπέρμα του Ισραήλ διά πάντα όσα έπραξαν, λέγει Κύριος. 38 Ιδού, έρχονται ημέραι, λέγει Κύριος, και η πόλις θέλει οικοδομηθή εις τον Κύριον από του πύργου Ανανεήλ έως της πύλης της γωνίας. 39 Και σχοινίον διαμετρήσεως θέλει εξέλθει έτι απέναντι αυτής επί τον λόφον Γαρήβ και θέλει περιέλθει έως Γοάθ. 40 Και πάσα η κοιλάς των πτωμάτων και της στάκτης και πάντες οι αγροί έως του χειμάρρου Κέδρων, έως της γωνίας της πύλης των ίππων προς ανατολάς, θέλουσιν είσθαι άγιοι εις τον Κύριον· δεν θέλει πλέον εκριζωθή ουδέ καταστραφή εις τον αιώνα.
Jeremiah · Modern Greek Bible: Vamvas (1850)
Jeremiah 31 Modern Greek Bible: Vamvas (1850)
Audio: World English Bible (WEB), read by Winfred W. Henson · About the recordings
Notes on this text (2)
- The Old Testament is translated from the Hebrew, not from the Septuagint read in the Orthodox Church; there are no deuterocanonical books.
- Katharevousa (learned 19th-century Greek), as in the CrossWire module (text from theword.gr).
Cross references (40)
Related passages for each verse, from the Treasury of Scripture Knowledge as collected and ranked by readers at OpenBible.info.
- 1 Jeremiah 30:22; Jeremiah 30:24; Zechariah 13:9; Isaiah 41:10; Jeremiah 3:18
- 2 Psalm 95:11; Numbers 10:33; Deuteronomy 1:33; Matthew 11:28; Isaiah 63:7–14
- 3 Psalm 103:17; Isaiah 54:8–9; Hosea 11:4; Ephesians 2:4–5; Deuteronomy 33:3
- 4 Jeremiah 33:7; Jeremiah 31:13; Amos 5:2; Acts 15:16; Jeremiah 30:18–19
- 5 Amos 9:14; Micah 4:4; Isaiah 65:21–22; Leviticus 19:23–25; Deuteronomy 28:30
- 6 Jeremiah 50:4–5; Zechariah 8:20–23; Isaiah 2:2–4; Micah 4:1–3; Jeremiah 50:19
- 7 Psalm 28:9; Psalm 14:7; Isaiah 37:31; Jeremiah 23:3; Isaiah 42:10–12
- 8 Ezekiel 34:16; Isaiah 42:16; Jeremiah 23:8; Micah 4:6; Ezekiel 34:13
- 9 Exodus 4:22; Jeremiah 3:4; Jeremiah 31:20; Matthew 5:4; Jeremiah 50:4
- 10 Isaiah 40:11; Ezekiel 34:12; Deuteronomy 30:4; Isaiah 66:19; John 11:52
- 11 Isaiah 48:20; Isaiah 44:23; Titus 2:14; Jeremiah 15:21; Isaiah 49:24
- 12 Isaiah 35:10; Isaiah 58:11; Joel 3:18; Isaiah 65:19; Isaiah 60:20
- 13 Psalm 30:11; Isaiah 61:3; Isaiah 51:11; Isaiah 51:3; Esther 9:22
- 14 Jeremiah 31:25; 1 Peter 2:9; Jeremiah 33:9; Matthew 5:6; Revelation 7:16–17
- 15 Matthew 2:16–18; Psalm 77:2; Jeremiah 40:1; Jeremiah 10:20; Genesis 37:35
- 16 Ruth 2:12; Jeremiah 30:3; Hebrews 6:10; Hebrews 11:6; Jeremiah 33:7
- 17 Lamentations 3:21; Hosea 3:5; Lamentations 3:26; Hosea 2:15; Jeremiah 29:11–16
- 18 Jeremiah 31:9; Psalm 80:3; Job 5:17; Isaiah 9:13; Jeremiah 17:14
- 19 Jeremiah 3:25; Ezekiel 36:31; Ezekiel 21:12; Luke 18:13; Deuteronomy 30:2
- 20 Isaiah 55:7; Micah 7:18–19; Lamentations 3:31–32; Judges 10:16; Psalm 103:13
- 21 Jeremiah 50:5; Isaiah 62:10; Psalm 84:5; Jeremiah 3:14; Isaiah 52:11–12
- 22 Jeremiah 7:24; Jeremiah 49:4; Luke 1:34–35; Matthew 1:21; Jeremiah 2:18
- 23 Zechariah 8:3; Jeremiah 50:7; Isaiah 1:26; Psalm 48:1–2; Isaiah 60:21
- 24 Zechariah 8:4–8; Ezekiel 36:10; Jeremiah 33:11–13; Zechariah 2:4
- 25 Matthew 5:6; Matthew 11:28; Psalm 107:9; John 4:14; Jeremiah 31:14
- 26 Psalm 127:2; Zechariah 4:1–2
- 27 Hosea 2:23; Zechariah 10:9; Ezekiel 36:9; Ezekiel 36:11; Jeremiah 30:19
- 28 Jeremiah 24:6; Jeremiah 1:10; Jeremiah 18:7–9; Jeremiah 45:4; Jeremiah 44:27
- 29 Lamentations 5:7; Ezekiel 18:2–3; Jeremiah 31:30
- 30 Ezekiel 18:20; Isaiah 3:11; Deuteronomy 24:16; Galatians 6:5; Ezekiel 18:4
- 31 Hebrews 10:16–17; Jeremiah 31:31–34; Ezekiel 37:26; Jeremiah 32:40; 2 Corinthians 3:6
- 32 Exodus 24:6–8; Deuteronomy 5:3; Deuteronomy 1:31; Exodus 19:5; John 3:29
- 33 2 Corinthians 3:3; Hebrews 10:16; Hebrews 8:10; Ezekiel 11:19–20; Jeremiah 24:7
- 34 Isaiah 43:25; Hebrews 8:12; Jeremiah 33:8; Isaiah 54:13; 1 John 2:27
- 35 Jeremiah 10:16; Isaiah 51:15; Psalm 136:7–9; Genesis 1:14–18; Jeremiah 50:34
- 36 Jeremiah 33:20–26; Psalm 89:36–37; Isaiah 54:9–10; Psalm 148:6; Jeremiah 46:28
- 37 Jeremiah 33:24–26; Isaiah 40:12; Romans 11:1–5; Jeremiah 33:22; Romans 11:26–29
- 38 Zechariah 14:10; 2 Kings 14:13; Jeremiah 30:18; 2 Chronicles 26:9; Jeremiah 31:27
- 39 Zechariah 2:1–2; Ezekiel 40:8
- 40 2 Samuel 15:23; Joel 3:17; 2 Chronicles 23:15; 2 Kings 11:16; John 18:1
Cross references: OpenBible.info (CC BY), drawn mainly from the public-domain Treasury of Scripture Knowledge. · Sources & licences
What the Fathers said
Passages from the Church Fathers that expound or quote this chapter, verbatim from the public-domain Schaff edition (19th-century English translations).
How these were chosen
“Commentary” is the opening of a homily or exposition on this chapter (John Chrysostom’s homilies, Augustine’s tractates, sermons and expositions of the Psalms). “Quotes” are sentences where the edition’s own footnotes identify a quotation of a verse here, kept only when the wording matches the verse. Only works whose authorship is not in doubt are used. Psalms follow the Hebrew/English numbering (Augustine numbers them as the Septuagint does: his Psalm 50 is Psalm 51 here).
As also Jeremiah declares, "The Lord hath redeemed Jacob, and has snatched him from the hand of him that was stronger than he." If, then, he had not pointed out Him who binds and spoils his goods, but had merely spoken of him as being strong, the strong man should have been unconquered.
For Jeremiah himself says, "Behold, the days come, saith the Lord, that I will complete over the house of Jacob a new testament," and the rest, which may be read there. For the present I shall put down those predictions about Christ by the prophet Zephaniah, who prophesied with Jeremiah.
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 2 (1887)
"Then was fulfilled that which was spoken by Jeremy the prophet, saying, In Rama was there a voice heard, Rachel weeping for her children, and would not be comforted, because they are not." Thus having filled the hearer with horror by relating these things: the slaughter so violent and unjust, so extremely cruel and lawless; he comforts him again, by …
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 10 (1888)
As He does Himself say in David, "I slept, and took repose." And because He used thus to act while He dwelt and lived among us, He says again, "And my sleep became sweet unto me." Now this whole matter was indicated through Lot, that the seed of the Father of all--that is, of the Spirit of God, by whom …
… Asaph, no beast is Asaph, now he seeth that which was spoken of, "Behold, the days come, saith the Lord, and I will accomplish with the House of Israel and of Juda a new Testament, not after the Testament which I ordered with their Fathers." "Have regard unto Thy Testament: for they that have been darkened have been filled of …
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 8 (1888)