Psalms · Modern Greek Bible: Vamvas (1850)
Psalm 50 Modern Greek Bible: Vamvas (1850)
Audio: World English Bible (WEB), read by Winfred W. Henson · About the recordings
Notes on this text (3)
- Greek and Latin Bibles number most Psalms one lower than Hebrew and English Bibles.
- The Old Testament is translated from the Hebrew, not from the Septuagint read in the Orthodox Church; there are no deuterocanonical books.
- Katharevousa (learned 19th-century Greek), as in the CrossWire module (text from theword.gr).
1 «Ψαλμός του Ασάφ.» Ο Θεός των θεών, ο Κύριος ελάλησε, και εκάλεσε την γην, από ανατολής ηλίου έως δύσεως αυτού.
1 Salmo de Asaph. EL Dios de dioses, Jehová, ha hablado, y convocado la tierra desde el nacimiento del sol hasta donde se pone.
2 Εκ της Σιών, ήτις είναι η εντέλεια της ώραιότητος, έλαμψεν ο Θεός.
2 De Sión, perfección de hermosura, ha Dios resplandecido.
3 Θέλει ελθεί ο Θεός ημών και δεν θέλει σιωπήσει· πυρ κατατρώγον θέλει είσθαι έμπροσθεν αυτού και πέριξ αυτού σφοδρά ανεμοζάλη,
3 Vendrá nuestro Dios, y no callará: fuego consumirá delante de él, y en derredor suyo habrá tempestad grande.
4 θέλει προσκαλέσει τους ουρανούς άνωθεν και την γην, διά να κρίνη τον λαόν αυτού.
4 Convocará á los cielos de arriba, y á la tierra, para juzgar á su pueblo.
5 Συναθροίσατέ μοι τους οσίους μου, οίτινες έκαμον μετ' εμού συνθήκην επί θυσίας.
5 Juntadme mis santos; los que hicieron conmigo pacto con sacrificio.
6 Και οι ουρανοί θέλουσιν αναγγέλλει την δικαιοσύνην αυτού· διότι ο Θεός, αυτός είναι ο Κριτής. Διάψαλμα.
6 Y denunciarán los cielos su justicia; porque Dios es el juez. (Selah.)
7 Άκουσον, λαέ μου, και θέλω λαλήσει· Ισραήλ, και θέλω διαμαρτυρήσει κατά σού· Ο Θεός, ο Θεός σου είμαι εγώ.
7 Oye, pueblo mío, y hablaré: [escucha], Israel, y testificaré contra ti: yo soy Dios, el Dios tuyo.
8 Δεν θέλω σε ελέγξει διά τας θυσίας σου, τα δε ολοκαυτώματά σου είναι διαπαντός ενώπιόν μου.
8 No te reprenderé sobre tus sacrificios, ni por tus holocaustos, que delante de mí están siempre.
9 Δεν θέλω δεχθή εκ του οίκου σου μόσχον, τράγους εκ των ποιμνίων σου.
9 No tomaré de tu casa becerros, ni machos cabríos de tus apriscos.
10 Διότι εμού είναι πάντα τα θηρία του δάσους, τα κτήνη τα επί χιλίων ορέων.
10 Porque mía es toda bestia del bosque, y los millares de animales en los collados.
11 Γνωρίζω πάντα τα πετεινά των ορέων, και τα θηρία του αγρού είναι μετ' εμού.
11 Conozco todas las aves de los montes, y en mi poder están las fieras del campo.
12 Εάν πεινάσω, δεν θέλω ειπεί τούτο προς σέ· διότι εμού είναι η οικουμένη και το πλήρωμα αυτής.
12 Si yo tuviese hambre, no te lo diría á ti: porque mío es el mundo y su plenitud.
13 Μήπως εγώ θέλω φάγει κρέας ταύρων ή πίει αίμα τράγων;
13 ¿Tengo de comer yo carne de toros, ó de beber sangre de machos cabríos?
14 Θυσίασον εις τον Θεόν θυσίαν αινέσεως, και απόδος εις τον Ύψιστον τας ευχάς σου·
14 Sacrifica á Dios alabanza, y paga tus votos al Altísimo.
15 και επικαλού εμέ εν ημέρα θλίψεως, θέλω σε ελευθερώσει, και θέλεις με δοξάσει.
15 E invócame en el día de la angustia: te libraré, y tú me honrarás.
16 Προς δε τον ασεβή είπεν ο Θεός· Τι προς σε, να διηγήσαι τα διατάγματά μου και να αναλαμβάνης την διαθήκην μου εν τω στόματί σου;
16 Pero al malo dijo Dios: ¿Qué tienes tú que enarrar mis leyes, y que tomar mi pacto en tu boca,
17 Συ δε μισείς παιδείαν και απορρίπτεις οπίσω σου τους λόγους μου.
17 Pues que tú aborreces el castigo, y echas á tu espalda mis palabras?
18 Εάν ίδης κλέπτην, τρέχεις μετ' αυτού· και μετά των μοιχών είναι η μερίς σου.
18 Si veías al ladrón, tú corrías con él; y con los adúlteros era tu parte.
19 Παραδίδεις το στόμα σου εις την κακίαν, και η γλώσσα σου περιπλέκει δολιότητα.
19 Tu boca metías en mal, y tu lengua componía engaño.
20 Καθήμενος λαλείς κατά του αδελφού σου· βάλλεις σκάνδαλον κατά του υιού της μητρός σου.
20 Tomabas asiento, [y] hablabas contra tu hermano; contra el hijo de tu madre ponías infamia.
21 Ταύτα έπραξας, και εσιώπησα· υπέλαβες ότι είμαι τω όντι όμοιός σου· θέλω σε ελέγξει, και θέλω παραστήσει πάντα έμπροσθεν των οφθαλμών σου.
21 Estas cosas hiciste, y yo he callado: pensabas que de cierto sería yo como tú: yo te argüiré, y pondré[las] delante de tus ojos.
22 Θέσατε λοιπόν τούτο εις τον νούν σας, οι λησμονούντες τον Θεόν, μήποτε σας αρπάσω, και ουδείς ο λυτρώσων.
22 Entended ahora esto, los que os olvidáis de Dios; no sea que arrebate, sin que nadie libre.
23 Ο προσφέρων θυσίαν αινέσεως, ούτος με δοξάζει· και εις τον ευθετούντα την οδόν αυτού θέλω δείξει την σωτηρίαν του Θεού.
23 El que sacrifica alabanza me honrará: y al que ordenare su camino, le mostraré la salud de Dios.
Cross references (22)
Related passages for each verse, from the Treasury of Scripture Knowledge as collected and ranked by readers at OpenBible.info.
- 1 Psalm 113:3; Matthew 25:32; Joshua 22:22; Amos 3:8; Jeremiah 32:18–19
- 2 Revelation 21:23; Psalm 48:2; Psalm 80:1; Revelation 1:16; Hosea 5:15
- 3 Numbers 16:35; Daniel 7:10; Leviticus 10:2; Matthew 3:12; Psalm 97:3–5
- 4 Deuteronomy 31:28; Deuteronomy 32:1; Isaiah 1:2; Deuteronomy 4:26; Deuteronomy 30:19
- 5 Hebrews 13:20; Exodus 24:3–8; Matthew 26:28; Hebrews 12:24; Deuteronomy 33:2–3
- 6 Psalm 97:6; Psalm 75:7; Psalm 89:5; Revelation 19:2; Romans 14:9–12
- 7 Psalm 81:8; Exodus 20:2; Jeremiah 2:9; Exodus 19:5–6; Jeremiah 2:4–5
- 8 Hebrews 10:4–10; Hosea 6:6; Isaiah 1:11–31; Psalm 40:6–8; Psalm 51:16
- 9 Micah 6:6–8; Hebrews 10:4–6; Acts 17:25; Psalm 69:31; Isaiah 43:23–24
- 10 Jeremiah 27:5–6; Psalm 8:6–8; Psalm 104:14; Daniel 2:38; Psalm 104:24–25
- 11 Matthew 6:26; Genesis 1:20–22; Job 39:26–30; Luke 12:24; Matthew 10:29–31
- 12 Exodus 19:5; Deuteronomy 10:14; Psalm 24:1–2; 1 Corinthians 10:26–28; Job 41:11
- 14 Hebrews 13:15; Psalm 56:12; Deuteronomy 23:21; Psalm 107:21–22; Psalm 116:12–14
- 15 Psalm 107:28; Psalm 91:15; Psalm 34:3–4; Psalm 107:19; Zechariah 13:9
- 16 Isaiah 29:13; Psalm 78:36–38; Psalm 25:14; Isaiah 55:6–7; Romans 2:17–24
- 17 Nehemiah 9:26; Proverbs 12:1; 2 Timothy 4:3–4; Proverbs 1:28–29; 2 Thessalonians 2:10–12
- 18 Romans 1:32; 1 Timothy 5:22; Hebrews 13:4; Proverbs 7:19–23; Ephesians 5:11–13
- 19 Psalm 10:7; Jeremiah 9:5; Revelation 21:8; Psalm 52:2–4; Isaiah 59:3–4
- 20 Matthew 10:21; Leviticus 19:16; Proverbs 10:18; Revelation 12:10; Matthew 5:11
- 21 Romans 2:4–5; Proverbs 29:1; Isaiah 57:11; Psalm 94:7–11; Ecclesiastes 12:14
- 22 Job 8:13; Hosea 4:6; Psalm 9:17; Psalm 7:2; Psalm 10:4
- 23 Psalm 91:16; James 3:13; Psalm 24:4–5; Psalm 86:12; Psalm 50:14–15
Cross references: OpenBible.info (CC BY), drawn mainly from the public-domain Treasury of Scripture Knowledge. · Sources & licences
What the Fathers said
Passages from the Church Fathers that expound or quote this chapter, verbatim from the public-domain Schaff edition (19th-century English translations).
How these were chosen
“Commentary” is the opening of a homily or exposition on this chapter (John Chrysostom’s homilies, Augustine’s tractates, sermons and expositions of the Psalms). “Quotes” are sentences where the edition’s own footnotes identify a quotation of a verse here, kept only when the wording matches the verse. Only works whose authorship is not in doubt are used. Psalms follow the Hebrew/English numbering (Augustine numbers them as the Septuagint does: his Psalm 50 is Psalm 51 here).
"Hear ye these things, all ye nations" (ver. 1). Not then you only who are here. For of what power is our voice so to cry out, as that all nations may hear?
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 8 (1888)
Of whom He again speaks: "The God of gods, the Lord hath spoken, and hath called the earth." Who is meant by God?
And regarding the name itself, if they see fit to call such blessed and immortal creatures gods, this need not give rise to any serious discussion between us, since in our own Scriptures we read, "The God of gods, the Lord hath spoken;" and again, "Confess to the God of gods;" and again, "He is a great King above all …
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 2 (1887)
And this He saith unto them in irony; as when He said, "Behold, Adam is become as one of us;" and again, "If I were hungry, I would not tell thee." For that no man on earth was righteous, Paul declared, saying, "For all have sinned, and come short of the glory of God." And by this too the others …
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 10 (1888)
… comes, not to be judged again, but to judge them who judged Him; He who before held His peace when judged, shall remind the transgressors who did those daring deeds at the Cross, and shall say, These things hast thou done, and I kept silence.
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 2, vol. 7 (1894)