Saltar al texto

1 Corintios · Biblia en eslavo eclesiástico (Biblia de Isabel)

1 Corintios 4 Biblia en eslavo eclesiástico (Biblia de Isabel)

Read in English
Sobre Slavonic
  • Ortodoxa
  • AT: Septuaginta (griego)
  • NT: Texto bizantino
  • Ortodoxo
  • Formal (palabra por palabra)
  • 1751
  • GNU GPL v3 (edición digital; el texto es de dominio público)

Audio: Reina-Valera Antigua (RVA), leído por Joyfull · Sobre las grabaciones

Notas sobre este texto (3)
Slavonic Biblia en eslavo eclesiástico (Biblia de Isabel)
RV1909 Reina-Valera 1909
1 Та́кѡ на́съ да непщꙋ́етъ человѣ́къ, ꙗ҆́кѡ слꙋ́гъ хрⷭ҇то́выхъ и҆ строи́телей та̑инъ бж҃їихъ:
1 TÉNGANNOS los hombres por ministros de Cristo, y dispensadores de los misterios de Dios.
2 а҆ є҆́же про́чее и҆́щетсѧ въ строи́телехъ, да вѣ́ренъ кто̀ ѡ҆брѧ́щетсѧ.
2 Mas ahora se requiere en los dispensadores, que cada uno sea hallado fiel.
3 Мнѣ́ же не вели́ко є҆́сть, да ѿ ва́съ и҆стѧжꙋ́сѧ, и҆лѝ ѿ человѣ́ческагѡ днѐ: но ни са́мъ себѐ востѧзꙋ́ю.
3 Yo en muy poco tengo el ser juzgado de vosotros, ó de juicio humano; y ni aun yo me juzgo.
4 Ничесѡ́же бо въ себѣ̀ свѣ́мъ, но ни ѡ҆ се́мъ ѡ҆правда́юсѧ: востѧзꙋ́ѧй же мѧ̀ гдⷭ҇ь є҆́сть.
4 Porque aunque de nada tengo mala conciencia, no por eso soy justificado; mas el que me juzga, el Señor es.
5 Тѣ́мже пре́жде вре́мене ничто́же сꙋди́те, до́ндеже прїи́детъ гдⷭ҇ь, и҆́же во свѣ́тѣ приведе́тъ та̑йнаѧ тьмы̀ и҆ ѡ҆б̾ѧви́тъ совѣ́ты сердє́чныѧ, и҆ тогда̀ похвала̀ бꙋ́детъ комꙋ́ждо ѿ бг҃а.
5 Así que, no juzguéis nada antes de tiempo, hasta que venga el Señor, el cual también aclarará lo oculto de las tinieblas, y manifestará los intentos de los corazones: y entonces cada uno tendrá de Dios la alabanza.
6 Сїѧ̑ же, бра́тїе (моѧ̑), преѡбрази́хъ на себѐ и҆ а҆поллѡ́са ва́съ ра́ди, да ѿ на́ю наꙋчите́сѧ не па́че напи́санныхъ мꙋ́дрствовати, да не є҆ди́нъ по є҆ди́номꙋ гордите́сѧ на дрꙋга́го.
6 Esto empero, hermanos, he pasado por ejemplo en mí y en Apolos por amor de vosotros; para que en nosotros aprendáis á no saber más de lo que está escrito, hinchándoos por causa de otro el uno contra el otro.
7 Кто́ бо тѧ̀ разсꙋжда́етъ; Что́ же и҆́маши, є҆гѡ́же нѣ́си прїѧ́лъ; А҆́ще же и҆ прїѧ́лъ є҆сѝ, что̀ хва́лишисѧ ꙗ҆́кѡ не прїе́мъ;
7 Porque ¿quién te distingue? ¿ó qué tienes que no hayas recibido? Y si lo recibiste, ¿de qué te glorías como si no hubieras recibido?
8 Сѐ, сы́ти є҆стѐ, сѐ, ѡ҆богати́стесѧ, без̾ на́съ воцари́стесѧ: и҆ ѽ, дабы̀ воцари́лисѧ є҆стѐ, да и҆ мы̀ бы́хомъ съ ва́ми ца́рствовали.
8 Ya estáis hartos, ya estáis ricos, sin nosotros reináis; y ojalá reinéis, para que nosotros reinemos también juntamente con vosotros.
9 Мню́ бо, ꙗ҆́кѡ бг҃ъ ны̀ посла́нники послѣ́днїѧ ꙗ҆вѝ, ꙗ҆́кѡ насме́ртники: занѐ позо́ръ бы́хомъ мі́рꙋ и҆ а҆́гг҃лѡмъ и҆ человѣ́кѡмъ.
9 Porque á lo que pienso, Dios nos ha mostrado á nosotros los apóstoles por los postreros, como á sentenciados á muerte: porque somos hechos espectáculo al mundo, y á los ángeles, y á los hombres.
10 Мы̀ (ᲂу҆́бѡ) бꙋ́и хрⷭ҇та̀ ра́ди, вы́ же мꙋ́дри ѡ҆ хрⷭ҇тѣ̀: мы̀ не́мощни, вы́ же крѣ́пцы: вы̀ сла́вни, мы́ же безче́стни.
10 Nosotros necios por amor de Cristo, y vosotros prudentes en Cristo; nosotros flacos, y vosotros fuertes; vosotros nobles, y nosotros viles.
11 До нн҃ѣшнѧгѡ часа̀ и҆ а҆́лчемъ, и҆ жа́ждемъ, и҆ наготꙋ́емъ, и҆ стра́ждемъ, и҆ скита́емсѧ,
11 Hasta esta hora hambreamos, y tenemos sed, y estamos desnudos, y somos heridos de golpes, y andamos vagabundos;
12 и҆ трꙋжда́емсѧ, дѣ́лающе свои́ми рꙋка́ми. Оу҆корѧ́еми, благословлѧ́емъ: гони́ми, терпи́мъ:
12 Y trabajamos, obrando con nuestras manos: nos maldicen, y bendecimos: padecemos persecución, y sufrimos:
13 хꙋ́лими, ᲂу҆тѣша́емсѧ: ꙗ҆́коже ѡ҆тре́би мі́рꙋ бы́хомъ, всѣ̑мъ попра́нїе досе́лѣ.
13 Somos blasfemados, y rogamos: hemos venido á ser como la hez del mundo, el desecho de todos hasta ahora.
14 Не срамлѧ́ѧ ва́съ сїѧ̑ пишꙋ̀, но ꙗ҆́коже ча̑да моѧ̑ возлю́блєннаѧ наказꙋ́ю.
14 No escribo esto para avergonzaros: mas amonéstoos como á mis hijos amados.
15 А҆́ще бо (и҆) мнѡ́ги пѣ́стꙋны и҆́мате ѡ҆ хрⷭ҇тѣ̀, но не мнѡ́ги ѻ҆тцы̀: ѡ҆ хрⷭ҇тѣ́ бо і҆и҃сѣ бл҃говѣствова́нїемъ а҆́зъ вы̀ роди́хъ.
15 Porque aunque tengáis diez mil ayos en Cristo, no [tendréis] muchos padres; que en Cristo Jesús yo os engendré por el evangelio.
16 Молю́ же ва́съ: подо́бни мнѣ̀ быва́йте, ꙗ҆́коже а҆́зъ хрⷭ҇тꙋ̀.
16 Por tanto, os ruego que me imitéis.
17 Сегѡ̀ ра́ди посла́хъ къ ва́мъ тїмоѳе́а, и҆́же мѝ є҆́сть ча́до возлю́блено и҆ вѣ́рно ѡ҆ гдⷭ҇ѣ, и҆́же ва́мъ воспомѧ́нетъ пꙋти̑ моѧ̑, ꙗ҆̀же ѡ҆ хрⷭ҇тѣ̀ і҆и҃сѣ, ꙗ҆́коже вездѣ̀ и҆ во всѧ́цѣй цр҃кви ᲂу҆чꙋ̀.
17 Por lo cual os he enviado á Timoteo, que es mi hijo amado y fiel en el Señor, el cual os amonestará de mis caminos cuáles sean en Cristo, de la manera que enseño en todas partes en todas las iglesias.
18 Ꙗ҆́кѡ не грѧдꙋ́щꙋ мѝ къ ва́мъ, разгордѣ́шасѧ нѣ́цыи:
18 Mas algunos están envanecidos, como si nunca hubiese yo de ir á vosotros.
19 прїидꙋ́ же ско́рѡ къ ва́мъ, а҆́ще гдⷭ҇ь восхо́щетъ, и҆ ᲂу҆разꙋмѣ́ю не сло́во разгордѣ́вшихсѧ, но си́лꙋ:
19 Empero iré presto á vosotros, si el Señor quisiere; y entenderé, no las palabras de los que andan hinchados, sino la virtud.
20 не въ словеси́ бо црⷭ҇тво бж҃їе, но въ си́лѣ.
20 Porque el reino de Dios no consiste en palabras, sino en virtud.
21 Что̀ хо́щете; съ па́лицею ли прїидꙋ̀ къ ва́мъ, и҆лѝ съ любо́вїю и҆ дꙋ́хомъ кро́тости;
21 ¿Qué queréis? ¿iré á vosotros con vara, ó con caridad y espíritu de mansedumbre?

Personas y lugares de este capítulo

Del árbol genealógico y los mapas bíblicos de este sitio (en inglés), solo donde esas guías citan este capítulo.

Personas

  • Timothy

    Companion and coworker of Paul

    A disciple from Lystra with a Greek father and a believing Jewish mother, whom Paul circumcised and took with him as a coworker; he received two letters from Paul.

    Citado en la guía: Acts 16:1; 1 Corinthians 4:17; Philippians 2:19

Referencias cruzadas (21)

Pasajes relacionados con cada versículo, del Treasury of Scripture Knowledge, tal como los reúnen y ordenan los lectores de OpenBible.info.

  1. 1 1 Pedro 4:10; Tito 1:7; 1 Timoteo 3:9; Efesios 6:19; 2 Corintios 4:5
  2. 2 Mateo 25:21; Lucas 12:42; Lucas 16:10–12; Colosenses 4:17; Números 12:7
  3. 3 Juan 7:24; 1 Corintios 2:15; 1 Samuel 16:7; 1 Corintios 3:13
  4. 4 Salmo 143:2; 1 Juan 3:20–21; Salmo 130:3; Proverbios 21:2; Salmo 19:12
  5. 5 Santiago 5:7; 2 Corintios 5:10; 1 Corintios 3:13; Hebreos 4:13; 2 Corintios 10:18
  6. 6 2 Corintios 11:4; 2 Corintios 12:19; 2 Corintios 12:6; Colosenses 2:18; Romanos 12:3
  7. 7 Juan 3:27; 1 Pedro 4:10; Santiago 1:17; 1 Crónicas 29:11–16; Juan 1:16
  8. 8 Proverbios 13:7; Romanos 12:3; Lucas 6:25; 1 Corintios 5:6; 2 Corintios 13:9
  9. 9 Hebreos 10:33; 2 Corintios 4:8–12; Romanos 8:36; 2 Corintios 1:8–10; 1 Corintios 15:30–32
  10. 10 1 Corintios 2:3; Hechos 26:24; 1 Corintios 3:18; 2 Corintios 13:9; Hechos 17:18
  11. 11 Romanos 8:35; Filipenses 4:12; 2 Corintios 11:23–27; Mateo 8:20; 2 Timoteo 3:11
  12. 12 1 Pedro 3:9; Romanos 12:14; Mateo 5:11; 1 Pedro 4:12–14; Lucas 6:28
  13. 13 Lamentaciones 3:45; Hechos 22:22
  14. 14 1 Tesalonicenses 2:11; 3 Juan 4; 1 Corintios 9:15; 1 Corintios 4:15; Colosenses 1:28
  15. 15 1 Corintios 3:10; Gálatas 4:19; 1 Pedro 1:23; 1 Corintios 9:14; 1 Corintios 9:23
  16. 16 1 Corintios 11:1; Filipenses 3:17; 2 Tesalonicenses 3:9; 1 Tesalonicenses 1:6; Hebreos 13:7
  17. 17 1 Timoteo 1:2; 1 Corintios 16:10; 1 Corintios 7:17; 2 Timoteo 1:2; 1 Corintios 16:1
  18. 18 1 Corintios 5:2; 1 Corintios 4:6–8; 1 Corintios 4:21
  19. 19 2 Corintios 13:1–4; Hechos 18:21; Hechos 19:21; 1 Corintios 11:34; 1 Corintios 2:6
  20. 20 1 Corintios 2:4; 1 Tesalonicenses 1:5; 2 Corintios 10:4–5; Romanos 14:17; Romanos 1:16
  21. 21 2 Corintios 13:2; 2 Corintios 13:10; 1 Tesalonicenses 2:7; 2 Corintios 12:20–21; Santiago 3:17

Referencias cruzadas: OpenBible.info (CC BY), tomadas sobre todo del Treasury of Scripture Knowledge (dominio público). · Fuentes y licencias

Lo que dijeron los Padres

Pasajes de los Padres de la Iglesia que comentan o citan este capítulo, tal como aparecen en la edición de Schaff (traducciones inglesas del siglo XIX, de dominio público). Los textos están en inglés.

Cómo se eligieron

«Comentario» es el comienzo de una homilía o exposición sobre este capítulo (homilías de san Juan Crisóstomo; tratados, sermones y comentarios a los Salmos de san Agustín). «Cita» es una frase en la que las notas de la propia edición identifican la cita de un versículo de este capítulo; solo se conserva si el texto coincide con el versículo. Solo se usan obras de autoría segura. Los Salmos siguen la numeración hebrea (Agustín usa la de los Setenta: su Salmo 50 es aquí el 51).

  1. Comentario 4:3 John Chrysostom, Homilies on First Corinthians (Homily XI)

    Together with all other ills, I know not how, there hath come upon man's nature the disease of restless prying and of unseasonable curiosity, which Christ Himself chastised, saying, (St. Matt. vii. 1.) "Judge not, that ye be not judged." A kind of thing, which hath no pleasure as all other sins have, but only punishment and vengeance.

    Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 12 (1889)

  2. Cita 4:3 Augustine of Hippo, Confessions (Book III, Chapters V–VII)

    … not one thing in one place, and another in another; according to which Abraham, and Isaac, and Jacob, and Moses, and David, and all those commended by the mouth of God were righteous, but were judged unrighteous by foolish men, judging out of man's judgment, and gauging by the petty standard of their own manners the manners of the whole …

    Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 1 (1886)

  3. Cita 4:4 John Chrysostom, Homilies on the Gospel of Matthew (Homily VI)

    … is against our will; but nevertheless it doth not escape punishment, but of it too we have to give account:--both of what we know, and of what we do not know; "For I know nothing by myself," saith one, "yet am I not hereby justified:" --both for what we have done in ignorance, and what in knowledge; "For I bear …

    Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 10 (1888)

  4. Cita 4:9 Cyril of Jerusalem, Catechetical Lectures (Lecture III)

    And the Martyrs confess, by being made a spectacle unto the world, and to Angels, and to men; and thou wilt soon confess:--but it is not yet the time for thee to hear of this.

    Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 2, vol. 7 (1894)

  5. Cita 4:4 Augustine of Hippo, Confessions (Book X, Chapters V–VIII)

    7. For it is Thou, Lord, that judgest me; for although no "man knoweth the things of a man, save the spirit of man which is in him," yet is there something of man which "the spirit of man which is in him" itself knoweth not.

    Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 1 (1886)