Saltar al texto

1 Corintios · Biblia serbia Daničić–Karadžić (cirílico)

1 Corintios 4 Biblia serbia Daničić–Karadžić (cirílico)

Read in English
Sobre DK
  • Traductor individual
  • AT: Texto masorético (hebreo) (no verificado)
  • NT: Textus Receptus
  • Protestante (66 libros)
  • Formal (palabra por palabra)
  • 1868
  • Dominio público

Audio: Reina-Valera Antigua (RVA), leído por Joyfull · Sobre las grabaciones

Notas sobre este texto (3)
DK Biblia serbia Daničić–Karadžić (cirílico)
RV1909 Reina-Valera 1909
1 Тако да нас држе људи као слуге Христове и приставе тајна Божијих.
1 TÉNGANNOS los hombres por ministros de Cristo, y dispensadores de los misterios de Dios.
2 А од пристава се не тражи више ништа, него да се ко веран нађе.
2 Mas ahora se requiere en los dispensadores, que cada uno sea hallado fiel.
3 А ја мало марим што ме судите ви или човечији дан; а ни сам себе не судим.
3 Yo en muy poco tengo el ser juzgado de vosotros, ó de juicio humano; y ni aun yo me juzgo.
4 Јер не знам ништа на себи; но зато нисам оправдан, али Онај који мене суди Господ је.
4 Porque aunque de nada tengo mala conciencia, no por eso soy justificado; mas el que me juzga, el Señor es.
5 Зато не судите ништа пре времена, докле Господ не дође, који ће изнети на видело што је сакривено у тами и објавиће савете срдачне и тада ће похвала бити сваком од Бога.
5 Así que, no juzguéis nada antes de tiempo, hasta que venga el Señor, el cual también aclarará lo oculto de las tinieblas, y manifestará los intentos de los corazones: y entonces cada uno tendrá de Dios la alabanza.
6 А ово, браћо моја, приговорих себи и Аполу вас ради, да се од нас научите да не мислите за себе више него што је написано, и да се кога ради не надимате један на другог.
6 Esto empero, hermanos, he pasado por ejemplo en mí y en Apolos por amor de vosotros; para que en nosotros aprendáis á no saber más de lo que está escrito, hinchándoos por causa de otro el uno contra el otro.
7 Јер ко тебе повишује? Шта ли имаш што ниси примио? А ако си примио, што се хвалиш као да ниси примио?
7 Porque ¿quién te distingue? ¿ó qué tienes que no hayas recibido? Y si lo recibiste, ¿de qué te glorías como si no hubieras recibido?
8 Ето сте сити, ето се обогатисте, без нас царујете. О да бисте царовали, да бисмо и ми с вама царовали!
8 Ya estáis hartos, ya estáis ricos, sin nosotros reináis; y ojalá reinéis, para que nosotros reinemos también juntamente con vosotros.
9 Јер мислим да Бог нас апостоле најстражње постави, као оне који су на смрт осуђени; јер бисмо гледање и свету и анђелима и људима.
9 Porque á lo que pienso, Dios nos ha mostrado á nosotros los apóstoles por los postreros, como á sentenciados á muerte: porque somos hechos espectáculo al mundo, y á los ángeles, y á los hombres.
10 Ми смо будале Христа ради, а ви сте мудри у Христу; ми слаби, а ви јаки; ви славни, а ми срамотни.
10 Nosotros necios por amor de Cristo, y vosotros prudentes en Cristo; nosotros flacos, y vosotros fuertes; vosotros nobles, y nosotros viles.
11 До овог часа и гладујемо, и трпимо жеђ, и голотињу, и муке и потуцамо се,
11 Hasta esta hora hambreamos, y tenemos sed, y estamos desnudos, y somos heridos de golpes, y andamos vagabundos;
12 и трудимо се радећи својим рукама. Кад нас псују, благосиљамо; кад нас гоне трпимо;
12 Y trabajamos, obrando con nuestras manos: nos maldicen, y bendecimos: padecemos persecución, y sufrimos:
13 кад хуле на нас, молимо; постасмо као сметлиште света, по коме сви газе досад.
13 Somos blasfemados, y rogamos: hemos venido á ser como la hez del mundo, el desecho de todos hasta ahora.
14 Не пишем ја ово да посрамим вас, него вас учим као своју љубазну децу.
14 No escribo esto para avergonzaros: mas amonéstoos como á mis hijos amados.
15 Јер ако имате и триста учитеља у Христу, али немате много отаца. Јер вас ја у Христу Исусу родих јеванђељем.
15 Porque aunque tengáis diez mil ayos en Cristo, no [tendréis] muchos padres; que en Cristo Jesús yo os engendré por el evangelio.
16 Него вас молим, угледајте се на мене као и ја на Христа.
16 Por tanto, os ruego que me imitéis.
17 Зато послах к вама Тимотија, који ми је син љубазни и верни у Господу; он ће вам опоменути путеве моје који су у Христу Исусу, као што свуда и у свакој цркви учим.
17 Por lo cual os he enviado á Timoteo, que es mi hijo amado y fiel en el Señor, el cual os amonestará de mis caminos cuáles sean en Cristo, de la manera que enseño en todas partes en todas las iglesias.
18 Неки се надуше као да ја нећу доћи к вама.
18 Mas algunos están envanecidos, como si nunca hubiese yo de ir á vosotros.
19 Али ћу вам доћи скоро, ако Бог да, и нећу гледати на речи оних што су се надули, него на силу.
19 Empero iré presto á vosotros, si el Señor quisiere; y entenderé, no las palabras de los que andan hinchados, sino la virtud.
20 Јер царство Божије није у речи него у сили.
20 Porque el reino de Dios no consiste en palabras, sino en virtud.
21 Шта хоћете? Да дођем к вама с прутом или с љубави и духом кротости?
21 ¿Qué queréis? ¿iré á vosotros con vara, ó con caridad y espíritu de mansedumbre?

Personas y lugares de este capítulo

Del árbol genealógico y los mapas bíblicos de este sitio (en inglés), solo donde esas guías citan este capítulo.

Personas

  • Timothy

    Companion and coworker of Paul

    A disciple from Lystra with a Greek father and a believing Jewish mother, whom Paul circumcised and took with him as a coworker; he received two letters from Paul.

    Citado en la guía: Acts 16:1; 1 Corinthians 4:17; Philippians 2:19

Referencias cruzadas (21)

Pasajes relacionados con cada versículo, del Treasury of Scripture Knowledge, tal como los reúnen y ordenan los lectores de OpenBible.info.

  1. 1 1 Pedro 4:10; Tito 1:7; 1 Timoteo 3:9; Efesios 6:19; 2 Corintios 4:5
  2. 2 Mateo 25:21; Lucas 12:42; Lucas 16:10–12; Colosenses 4:17; Números 12:7
  3. 3 Juan 7:24; 1 Corintios 2:15; 1 Samuel 16:7; 1 Corintios 3:13
  4. 4 Salmo 143:2; 1 Juan 3:20–21; Salmo 130:3; Proverbios 21:2; Salmo 19:12
  5. 5 Santiago 5:7; 2 Corintios 5:10; 1 Corintios 3:13; Hebreos 4:13; 2 Corintios 10:18
  6. 6 2 Corintios 11:4; 2 Corintios 12:19; 2 Corintios 12:6; Colosenses 2:18; Romanos 12:3
  7. 7 Juan 3:27; 1 Pedro 4:10; Santiago 1:17; 1 Crónicas 29:11–16; Juan 1:16
  8. 8 Proverbios 13:7; Romanos 12:3; Lucas 6:25; 1 Corintios 5:6; 2 Corintios 13:9
  9. 9 Hebreos 10:33; 2 Corintios 4:8–12; Romanos 8:36; 2 Corintios 1:8–10; 1 Corintios 15:30–32
  10. 10 1 Corintios 2:3; Hechos 26:24; 1 Corintios 3:18; 2 Corintios 13:9; Hechos 17:18
  11. 11 Romanos 8:35; Filipenses 4:12; 2 Corintios 11:23–27; Mateo 8:20; 2 Timoteo 3:11
  12. 12 1 Pedro 3:9; Romanos 12:14; Mateo 5:11; 1 Pedro 4:12–14; Lucas 6:28
  13. 13 Lamentaciones 3:45; Hechos 22:22
  14. 14 1 Tesalonicenses 2:11; 3 Juan 4; 1 Corintios 9:15; 1 Corintios 4:15; Colosenses 1:28
  15. 15 1 Corintios 3:10; Gálatas 4:19; 1 Pedro 1:23; 1 Corintios 9:14; 1 Corintios 9:23
  16. 16 1 Corintios 11:1; Filipenses 3:17; 2 Tesalonicenses 3:9; 1 Tesalonicenses 1:6; Hebreos 13:7
  17. 17 1 Timoteo 1:2; 1 Corintios 16:10; 1 Corintios 7:17; 2 Timoteo 1:2; 1 Corintios 16:1
  18. 18 1 Corintios 5:2; 1 Corintios 4:6–8; 1 Corintios 4:21
  19. 19 2 Corintios 13:1–4; Hechos 18:21; Hechos 19:21; 1 Corintios 11:34; 1 Corintios 2:6
  20. 20 1 Corintios 2:4; 1 Tesalonicenses 1:5; 2 Corintios 10:4–5; Romanos 14:17; Romanos 1:16
  21. 21 2 Corintios 13:2; 2 Corintios 13:10; 1 Tesalonicenses 2:7; 2 Corintios 12:20–21; Santiago 3:17

Referencias cruzadas: OpenBible.info (CC BY), tomadas sobre todo del Treasury of Scripture Knowledge (dominio público). · Fuentes y licencias

Lo que dijeron los Padres

Pasajes de los Padres de la Iglesia que comentan o citan este capítulo, tal como aparecen en la edición de Schaff (traducciones inglesas del siglo XIX, de dominio público). Los textos están en inglés.

Cómo se eligieron

«Comentario» es el comienzo de una homilía o exposición sobre este capítulo (homilías de san Juan Crisóstomo; tratados, sermones y comentarios a los Salmos de san Agustín). «Cita» es una frase en la que las notas de la propia edición identifican la cita de un versículo de este capítulo; solo se conserva si el texto coincide con el versículo. Solo se usan obras de autoría segura. Los Salmos siguen la numeración hebrea (Agustín usa la de los Setenta: su Salmo 50 es aquí el 51).

  1. Comentario 4:3 John Chrysostom, Homilies on First Corinthians (Homily XI)

    Together with all other ills, I know not how, there hath come upon man's nature the disease of restless prying and of unseasonable curiosity, which Christ Himself chastised, saying, (St. Matt. vii. 1.) "Judge not, that ye be not judged." A kind of thing, which hath no pleasure as all other sins have, but only punishment and vengeance.

    Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 12 (1889)

  2. Cita 4:3 Augustine of Hippo, Confessions (Book III, Chapters V–VII)

    … not one thing in one place, and another in another; according to which Abraham, and Isaac, and Jacob, and Moses, and David, and all those commended by the mouth of God were righteous, but were judged unrighteous by foolish men, judging out of man's judgment, and gauging by the petty standard of their own manners the manners of the whole …

    Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 1 (1886)

  3. Cita 4:4 John Chrysostom, Homilies on the Gospel of Matthew (Homily VI)

    … is against our will; but nevertheless it doth not escape punishment, but of it too we have to give account:--both of what we know, and of what we do not know; "For I know nothing by myself," saith one, "yet am I not hereby justified:" --both for what we have done in ignorance, and what in knowledge; "For I bear …

    Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 10 (1888)

  4. Cita 4:9 Cyril of Jerusalem, Catechetical Lectures (Lecture III)

    And the Martyrs confess, by being made a spectacle unto the world, and to Angels, and to men; and thou wilt soon confess:--but it is not yet the time for thee to hear of this.

    Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 2, vol. 7 (1894)

  5. Cita 4:4 Augustine of Hippo, Confessions (Book X, Chapters V–VIII)

    7. For it is Thou, Lord, that judgest me; for although no "man knoweth the things of a man, save the spirit of man which is in him," yet is there something of man which "the spirit of man which is in him" itself knoweth not.

    Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 1 (1886)