Hechos · Texto Patriarcal (Antoniades 1904/1912)
Hechos 26 Texto Patriarcal (Antoniades 1904/1912)
Audio: Reina-Valera Antigua (RVA), leído por Joyfull · Sobre las grabaciones
Notas sobre este texto (3)
- The digital source has no accents or capitals (as Robinson distributes it); 1912 base text, movable nu regularised.
- Double square brackets [[ ]] are marks in the digital source; at 1 John 5:7–8 they enclose the words the 1904 edition prints in smaller type.
- Credit: Maurice A. Robinson & Jussi Ala-Konni (byztxt).
PT Texto Patriarcal (Antoniades 1904/1912)
WEB World English Bible (clásica, con deuterocanónicos)
PT1904 Texto Patriarcal 1904 (acentuado, edición de eBible)
1 αγριππας δε προς τον παυλον εφη· επιτρεπεται σοι υπερ σεαυτου λεγειν. τοτε ο παυλος εκτεινας την χειρα απελογειτο·
1 Agrippa said to Paul, “You may speak for yourself.” Then Paul stretched out his hand, and made his defense.
1 Ἀγρίππας δὲ πρὸς τὸν Παῦλον ἔφη· ἐπιτρέπεταί σοι ὑπὲρ σεαυτοῦ λέγειν. τότε ὁ Παῦλος ἐκτείνας τὴν χεῖρα ἀπελογεῖτο·
2 περι παντων ων εγκαλουμαι υπο ιουδαιων, βασιλευ αγριππα, ηγημαι εμαυτον μακαριον επι σου μελλων απολογεισθαι σημερον,
2 “I think myself happy, King Agrippa, that I am to make my defense before you today concerning all the things the Jews accuse me of,
2 περὶ πάντων ὧν ἐγκαλοῦμαι ὑπὸ Ἰουδαίων, βασιλεῦ Ἀγρίππα, ἥγημαι ἐμαυτὸν μακάριον ἐπὶ σοῦ μέλλων ἀπολογεῖσθαι σήμερον,
3 μαλιστα γνωστην οντα σε παντων των κατα ιουδαιους εθων τε και ζητηματων· διο δεομαι σου μακροθυμως ακουσαι μου.
3 especially because you are expert in all customs and questions which are among the Jews. Therefore I beg you to hear me patiently.
3 μάλιστα γνώστην ὄντα σε πάντων τῶν κατὰ Ἰουδαίους ἐθῶν τε καὶ ζητημάτων· διὸ δέομαί σου μακροθύμως ἀκοῦσαί μου.
4 την μεν ουν βιωσιν μου την εκ νεοτητος την απ αρχης γενομενην εν τω εθνει μου εν ιεροσολυμοις ισασιν παντες οι ιουδαιοι,
4 “Indeed, all the Jews know my way of life from my youth up, which was from the beginning among my own nation and at Jerusalem;
4 Τὴν μὲν οὖν βίωσίν μου τὴν ἐκ νεότητος τὴν ἀπ᾽ ἀρχῆς γενομένην ἐν τῷ ἔθνει μου ἐν Ἱεροσολύμοις ἴσασι πάντες οἱ Ἰουδαῖοι,
5 προγινωσκοντες με ανωθεν, εαν θελωσιν μαρτυρειν, οτι κατα την ακριβεστατην αιρεσιν της ημετερας θρησκειας εζησα φαρισαιος.
5 having known me from the first, if they are willing to testify, that after the strictest sect of our religion I lived a Pharisee.
5 προγινώσκοντές με ἄνωθεν, ἐὰν θέλωσι μαρτυρεῖν, ὅτι κατὰ τὴν ἀκριβεστάτην αἵρεσιν τῆς ἡμετέρας θρησκείας ἔζησα Φαρισαῖος.
6 και νυν επ ελπιδι της προς τους πατερας επαγγελιας γενομενης υπο του θεου εστηκα κρινομενος,
6 Now I stand here to be judged for the hope of the promise made by God to our fathers,
6 καὶ νῦν ἐπ᾽ ἐλπίδι τῆς πρὸς τοὺς πατέρας ἐπαγγελίας γενομένης ὑπὸ τοῦ Θεοῦ ἕστηκα κρινόμενος,
7 εις ην το δωδεκαφυλον ημων εν εκτενεια νυκτα και ημεραν λατρευον ελπιζει καταντησαι· περι ης ελπιδος εγκαλουμαι, βασιλευ αγριππα, υπο [των] ιουδαιων.
7 which our twelve tribes, earnestly serving night and day, hope to attain. Concerning this hope I am accused by the Jews, King Agrippa!
7 εἰς ἣν τὸ δωδεκάφυλον ἡμῶν ἐν ἐκτενείᾳ νύκτα καὶ ἡμέραν λατρεῦον ἐλπίζει καταντῆσαι· περὶ ἧς ἐλπίδος ἐγκαλοῦμαι, βασιλεῦ Ἀγρίππα, ὑπὸ [τῶν] Ἰουδαίων.
8 τι απιστον κρινεται παρ υμιν ει ο θεος νεκρους εγειρει;
8 Why is it judged incredible with you if God does raise the dead?
8 τί ἄπιστον κρίνεται παρ᾽ ὑμῖν εἰ ὁ Θεὸς νεκροὺς ἐγείρει;
9 εγω μεν ουν εδοξα εμαυτω προς το ονομα ιησου του ναζωραιου δειν πολλα εναντια πραξαι·
9 “I myself most certainly thought that I ought to do many things contrary to the name of Jesus of Nazareth.
9 ἐγὼ μὲν οὖν ἔδοξα ἐμαυτῷ πρὸς τὸ ὄνομα Ἰησοῦ τοῦ Ναζωραίου δεῖν πολλὰ ἐναντία πρᾶξαι·
10 ο και εποιησα εν ιεροσολυμοις, και πολλους των αγιων εγω εν φυλακαις κατεκλεισα την παρα των αρχιερεων εξουσιαν λαβων, αναιρουμενων τε αυτων κατηνεγκα ψηφον,
10 I also did this in Jerusalem. I both shut up many of the saints in prisons, having received authority from the chief priests; and when they were put to death I gave my vote against them.
10 ὃ καὶ ἐποίησα ἐν Ἱεροσολύμοις, καὶ πολλοὺς τῶν ἁγίων ἐγὼ ἐν φυλακαῖς κατέκλεισα τὴν παρὰ τῶν ἀρχιερέων ἐξουσίαν λαβών, ἀναιρουμένων τε αὐτῶν κατήνεγκα ψῆφον,
11 και κατα πασας τας συναγωγας πολλακις τιμωρων αυτους ηναγκαζον βλασφημειν, περισσως τε εμμαινομενος αυτοις εδιωκον εως και εις τας εξω πολεις.
11 Punishing them often in all the synagogues, I tried to make them blaspheme. Being exceedingly enraged against them, I persecuted them even to foreign cities.
11 καὶ κατὰ πάσας τὰς συναγωγὰς πολλάκις τιμωρῶν αὐτοὺς ἠνάγκαζον βλασφημεῖν, περισσῶς τε ἐμμαινόμενος αὐτοῖς ἐδίωκον ἕως καὶ εἰς τὰς ἔξω πόλεις.
12 εν οις [και] πορευομενος εις την δαμασκον μετ εξουσιας και επιτροπης της παρα των αρχιερεων,
12 “Whereupon as I traveled to Damascus with the authority and commission from the chief priests,
12 Ἐν οἷς [καὶ] πορευόμενος εἰς τὴν Δαμασκὸν μετ᾽ ἐξουσίας καὶ ἐπιτροπῆς τῆς παρὰ τῶν ἀρχιερέων,
13 ημερας μεσης κατα την οδον ειδον, βασιλευ, ουρανοθεν υπερ την λαμπροτητα του ηλιου περιλαμψαν με φως και τους συν εμοι πορευομενους·
13 at noon, O king, I saw on the way a light from the sky, brighter than the sun, shining around me and those who traveled with me.
13 ἡμέρας μέσης κατὰ τὴν ὁδὸν εἶδον, βασιλεῦ, οὐρανόθεν ὑπὲρ τὴν λαμπρότητα τοῦ ἡλίου περιλάμψαν με φῶς καὶ τοὺς σὺν ἐμοὶ πορευομένους·
14 παντων δε καταπεσοντων ημων εις την γην ηκουσα φωνην λαλουσαν προς με και λεγουσαν τη εβραιδι διαλεκτω· σαουλ σαουλ, τι με διωκεις; σκληρον σοι προς κεντρα λακτιζειν.
14 When we had all fallen to the earth, I heard a voice saying to me in the Hebrew language, ‘Saul, Saul, why are you persecuting me? It is hard for you to kick against the goads.’
14 πάντων δὲ καταπεσόντων ἡμῶν εἰς τὴν γῆν ἤκουσα φωνὴν λαλοῦσαν πρός με καὶ λέγουσαν τῇ Ἑβραΐδι διαλέκτῳ· Σαοὺλ Σαούλ, τί με διώκεις; σκληρόν σοι πρὸς κέντρα λακτίζειν.
15 εγω δε ειπον· τις ει, κυριε; ο δε ειπεν· εγω ειμι ιησους ον συ διωκεις.
15 “I said, ‘Who are you, Lord?’ “He said, ‘I am Jesus, whom you are persecuting.
15 ἐγὼ δὲ εἶπον· τίς εἶ, Κύριε; ὁ δὲ εἶπεν· ἐγώ εἰμι Ἰησοῦς ὃν σὺ διώκεις.
16 αλλα αναστηθι και στηθι επι τους ποδας σου· εις τουτο γαρ ωφθην σοι, προχειρισασθαι σε υπηρετην και μαρτυρα ων τε ειδες ων τε οφθησομαι σοι,
16 But arise, and stand on your feet, for I have appeared to you for this purpose: to appoint you a servant and a witness both of the things which you have seen and of the things which I will reveal to you;
16 ἀλλὰ ἀνάστηθι καὶ στῆθι ἐπὶ τοὺς πόδας σου· εἰς τοῦτο γὰρ ὤφθην σοι, προχειρίσασθαί σε ὑπηρέτην καὶ μάρτυρα ὧν τε εἶδες ὧν τε ὀφθήσομαί σοι,
17 εξαιρουμενος σε εκ του λαου και των εθνων, εις ους εγω σε αποστελλω
17 delivering you from the people and from the Gentiles, to whom I send you,
17 ἐξαιρούμενός σε ἐκ τοῦ λαοῦ καὶ τῶν ἐθνῶν, εἰς οὓς ἐγώ σε ἀποστέλλω
18 ανοιξαι οφθαλμους αυτων, του επιστρεψαι απο σκοτους εις φως και της εξουσιας του σατανα επι τον θεον, του λαβειν αυτους αφεσιν αμαρτιων και κληρον εν τοις ηγιασμενοις πιστει τη εις εμε.
18 to open their eyes, that they may turn from darkness to light and from the power of Satan to God, that they may receive remission of sins and an inheritance among those who are sanctified by faith in me.’
18 ἀνοῖξαι ὀφθαλμοὺς αὐτῶν, τοῦ ἐπιστρέψαι ἀπὸ σκότους εἰς φῶς καὶ τῆς ἐξουσίας τοῦ σατανᾶ ἐπὶ τὸν Θεόν, τοῦ λαβεῖν αὐτοὺς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν καὶ κλῆρον ἐν τοῖς ἡγιασμένοις πίστει τῇ εἰς ἐμέ.
19 οθεν, βασιλευ αγριππα, ουκ εγενομην απειθης τη ουρανιω οπτασια,
19 “Therefore, King Agrippa, I was not disobedient to the heavenly vision,
19 Ὅθεν, βασιλεῦ Ἀγρίππα, οὐκ ἐγενόμην ἀπειθὴς τῇ οὐρανίῳ ὀπτασίᾳ,
20 αλλα τοις εν δαμασκω πρωτον και ιεροσολυμοις, εις πασαν τε την χωραν της ιουδαιας και τοις εθνεσιν απαγγελλω μετανοειν και επιστρεφειν επι τον θεον, αξια της μετανοιας εργα πρασσοντας.
20 but declared first to them of Damascus, at Jerusalem, and throughout all the country of Judea, and also to the Gentiles, that they should repent and turn to God, doing works worthy of repentance.
20 ἀλλὰ τοῖς ἐν Δαμασκῷ πρῶτον καὶ Ἱεροσολύμοις, εἰς πᾶσάν τε τὴν χώραν τῆς Ἰουδαίας καὶ τοῖς ἔθνεσιν ἀπαγγέλλω μετανοεῖν καὶ ἐπιστρέφειν ἐπὶ τὸν Θεόν, ἄξια τῆς μετανοίας ἔργα πράσσοντας.
21 ενεκα τουτων με οι ιουδαιοι συλλαβομενοι εν τω ιερω επειρωντο διαχειρισασθαι.
21 For this reason the Jews seized me in the temple and tried to kill me.
21 ἕνεκα τούτων με οἱ Ἰουδαῖοι συλλαβόμενοι ἐν τῷ ἱερῷ ἐπειρῶντο διαχειρίσασθαι.
22 επικουριας ουν τυχων της παρα του θεου αχρι της ημερας ταυτης εστηκα μαρτυρομενος μικρω τε και μεγαλω, ουδεν εκτος λεγων ων τε οι προφηται ελαλησαν μελλοντων γενεσθαι και μωυσης,
22 Having therefore obtained the help that is from God, I stand to this day testifying both to small and great, saying nothing but what the prophets and Moses said would happen,
22 ἐπικουρίας οὖν τυχὼν τῆς παρὰ τοῦ Θεοῦ ἄχρι τῆς ἡμέρας ταύτης ἕστηκα μαρτυρόμενος μικρῷ τε καὶ μεγάλῳ, οὐδὲν ἐκτὸς λέγων ὧν τε οἱ προφῆται ἐλάλησαν μελλόντων γενέσθαι καὶ Μωϋσῆς,
23 ει παθητος ο χριστος, ει πρωτος εξ αναστασεως νεκρων φως μελλει καταγγελλειν τω λαω και τοις εθνεσιν.
23 how the Christ must suffer, and how, by the resurrection of the dead, he would be first to proclaim light both to these people and to the Gentiles.”
23 εἰ παθητὸς ὁ Χριστός, εἰ πρῶτος ἐξ ἀναστάσεως νεκρῶν φῶς μέλλει καταγγέλλειν τῷ λαῷ καὶ τοῖς ἔθνεσι.
24 ταυτα δε αυτου απολογουμενου ο φηστος μεγαλη τη φωνη εφη· μαινη, παυλε· τα πολλα σε γραμματα εις μανιαν περιτρεπει.
24 As he thus made his defense, Festus said with a loud voice, “Paul, you are crazy! Your great learning is driving you insane!”
24 Ταῦτα δὲ αὐτοῦ ἀπολογουμένου ὁ Φῆστος μεγάλῃ τῇ φωνῇ ἔφη· μαίνῃ, Παῦλε· τὰ πολλά σε γράμματα εἰς μανίαν περιτρέπει.
25 ο δε, ου μαινομαι, φησιν, κρατιστε φηστε, αλλα αληθειας και σωφροσυνης ρηματα αποφθεγγομαι.
25 But he said, “I am not crazy, most excellent Festus, but boldly declare words of truth and reasonableness.
25 ὁ δέ, οὐ μαίνομαι, φησί, κράτιστε Φῆστε, ἀλλὰ ἀληθείας καὶ σωφροσύνης ῥήματα ἀποφθέγγομαι.
26 επισταται γαρ περι τουτων ο βασιλευς, προς ον και παρρησιαζομενος λαλω· λανθανειν γαρ αυτον τι τουτων ου πειθομαι ουδεν· ου γαρ εστιν εν γωνια πεπραγμενον τουτο.
26 For the king knows of these things, to whom also I speak freely. For I am persuaded that none of these things is hidden from him, for this has not been done in a corner.
26 ἐπίσταται γὰρ περὶ τούτων ὁ βασιλεύς, πρὸς ὃν καὶ παρρησιαζόμενος λαλῶ· λανθάνειν γὰρ αὐτόν τι τούτων οὐ πείθομαι οὐδέν· οὐ γάρ ἐστιν ἐν γωνίᾳ πεπραγμένον τοῦτο.
27 πιστευεις, βασιλευ αγριππα, τοις προφηταις; οιδα οτι πιστευεις.
27 King Agrippa, do you believe the prophets? I know that you believe.”
27 πιστεύεις, βασιλεῦ Ἀγρίππα, τοῖς προφήταις; οἶδα ὅτι πιστεύεις.
28 ο δε αγριππας προς τον παυλον εφη· εν ολιγω με πειθεις χριστιανον γενεσθαι.
28 Agrippa said to Paul, “With a little persuasion are you trying to make me a Christian?”
28 ὁ δὲ Ἀγρίππας πρὸς τὸν Παῦλον ἔφη· ἐν ὀλίγῳ με πείθεις Χριστιανὸν γενέσθαι.
29 ο δε παυλος ειπεν· ευξαιμην αν τω θεω και εν ολιγω και εν πολλω ου μονον σε, αλλα και παντας τους ακουοντας μου σημερον γενεσθαι τοιουτους οποιος καγω ειμι, παρεκτος των δεσμων τουτων.
29 Paul said, “I pray to God, that whether with little or with much, not only you, but also all that hear me today, might become such as I am, except for these bonds.”
29 ὁ δὲ Παῦλος εἶπεν· εὐξαίμην ἂν τῷ Θεῷ καὶ ἐν ὀλίγῳ καὶ ἐν πολλῷ οὐ μόνον σέ, ἀλλὰ καὶ πάντας τοὺς ἀκούοντάς μου σήμερον γενέσθαι τοιούτους ὁποῖος κἀγώ εἰμι, παρεκτὸς τῶν δεσμῶν τούτων.
30 και ταυτα ειποντος αυτου ανεστη ο βασιλευς και ο ηγεμων η τε βερενικη και οι συγκαθημενοι αυτοις,
30 The king rose up with the governor and Bernice, and those who sat with them.
30 Καὶ ταῦτα εἰπόντος αὐτοῦ ἀνέστη ὁ βασιλεὺς καὶ ὁ ἡγεμὼν ἥ τε Βερνίκη καὶ οἱ συγκαθήμενοι αὐτοῖς,
31 και αναχωρησαντες ελαλουν προς αλληλους λεγοντες οτι ουδεν θανατου αξιον η δεσμων πρασσει ο ανθρωπος ουτος.
31 When they had withdrawn, they spoke to one another, saying, “This man does nothing worthy of death or of bonds.”
31 καὶ ἀναχωρήσαντες ἐλάλουν πρὸς ἀλλήλους λέγοντες ὅτι οὐδὲν θανάτου ἄξιον ἢ δεσμῶν πράσσει ὁ ἄνθρωπος οὗτος.
32 αγριππας δε τω φηστω εφη· απολελυσθαι εδυνατο ο ανθρωπος ουτος, ει μη επεκεκλητο καισαρα.
32 Agrippa said to Festus, “This man might have been set free if he had not appealed to Caesar.”
32 Ἀγρίππας δὲ τῷ Φήστῳ ἔφη· ἀπολελύσθαι ἐδύνατο ὁ ἄνθρωπος οὗτος, εἰ μὴ ἐπεκέκλητο Καίσαρα.
Personas y lugares de este capítulo
Del árbol genealógico y los mapas bíblicos de este sitio (en inglés), solo donde esas guías citan este capítulo.
Personas
Agrippa
King Agrippa, who with Bernice visited Festus and heard Paul's defense, replying that Paul almost persuaded him to become a Christian.
Citado en la guía: Acts 25:13; Acts 26:1; Acts 26:28
Bernice
Arrived with King Agrippa at Caesarea to pay respects to Festus and sat with him to hear Paul.
Citado en la guía: Acts 25:13; Acts 25:23; Acts 26:30
Referencias cruzadas (31)
Pasajes relacionados con cada versículo, del Treasury of Scripture Knowledge, tal como los reúnen y ordenan los lectores de OpenBible.info.
- 1 Hechos 9:15; Juan 7:51; Proverbios 1:24; Hechos 26:2; Hechos 22:1
- 3 Hechos 6:14; Hechos 26:26; Hechos 24:4; Hechos 28:17; 1 Corintios 13:2
- 4 Gálatas 1:13; 2 Timoteo 3:10; Hechos 22:3; Filipenses 3:5
- 5 Hechos 23:6; Hechos 22:3; Hechos 22:5; Hechos 24:5; Filipenses 3:5–6
- 6 Tito 2:13; Hechos 28:20; Daniel 7:13–14; Hechos 24:15; Romanos 15:8
- 7 Santiago 1:1; 1 Timoteo 5:5; Filipenses 3:11; Lucas 22:30; Esdras 6:17
- 8 1 Corintios 15:12–20; Hechos 4:2; Hechos 17:31–32; Filipenses 3:21; Hechos 10:40–42
- 9 1 Timoteo 1:13; Hechos 22:8; Gálatas 1:13–14; Filipenses 3:6; Juan 16:2–3
- 10 Hechos 8:3; Hechos 9:13–14; Hechos 9:21; Hechos 22:4–5; Hechos 8:1
- 11 Hechos 13:45; Hechos 22:19; Mateo 10:17; Hechos 9:1; Hechos 22:5
- 12 Hechos 26:10; Hechos 9:1–8; Hechos 22:5–11; Jeremías 26:8; Juan 11:57
- 13 Apocalipsis 1:16; Apocalipsis 21:23; Mateo 17:2; Hechos 22:6; Hechos 9:3
- 14 Hechos 21:40; Hechos 22:2; Hechos 9:7; Hechos 22:7–9; Zacarías 2:8
- 15 Juan 15:20–21; Mateo 25:45; Mateo 25:40; Éxodo 16:8
- 16 Hechos 22:14–15; Ezequiel 2:1; Daniel 10:11; 1 Timoteo 1:12; Gálatas 1:12
- 17 Hechos 9:15; 1 Timoteo 2:7; Jeremías 1:19; Romanos 11:13; 2 Timoteo 4:16–17
- 18 1 Pedro 2:9; Efesios 1:18; Hechos 20:32; Efesios 5:8; Isaías 42:7
- 19 Isaías 50:5; Ezequiel 2:7–8; Gálatas 1:16; Jeremías 20:9; Éxodo 4:13–14
- 20 Hechos 3:19; Mateo 3:8; 2 Timoteo 2:25–26; Hechos 2:38; Mateo 9:13
- 21 Hechos 21:30–31; Hechos 21:27; Hechos 25:3; Hechos 22:22; Hechos 23:12–15
- 22 Juan 5:46; Hechos 24:14; Lucas 24:44; Hechos 10:43; Romanos 3:21
- 23 Isaías 53:1–12; Lucas 24:26; Colosenses 1:18; Apocalipsis 1:5; Hebreos 2:10
- 24 1 Corintios 2:13–14; 1 Corintios 1:23; 2 Corintios 5:13; 1 Corintios 4:10; Marcos 3:21
- 25 Hechos 23:26; Tito 1:9; Tito 2:7–8; Juan 8:49; Lucas 1:3
- 26 Hechos 26:2–3; Hechos 2:1–12; Hechos 5:18–42; Isaías 30:20; Hechos 4:16–21
- 27 Hechos 26:22–23
- 28 Hechos 11:26; Mateo 10:18; Hechos 26:29; Marcos 10:17–22; Hechos 24:25
- 29 Efesios 6:20; Colosenses 1:28; Romanos 10:1; Hechos 21:33; Juan 5:34
- 30 Hechos 28:22; Hechos 18:15; Hechos 25:23
- 31 Hechos 23:29; Hechos 23:9; Hechos 28:18; Lucas 23:4; Hechos 25:25
- 32 Hechos 28:18; Hechos 25:11–12; Hechos 25:25
Referencias cruzadas: OpenBible.info (CC BY), tomadas sobre todo del Treasury of Scripture Knowledge (dominio público). · Fuentes y licencias
Lo que dijeron los Padres
Pasajes de los Padres de la Iglesia que comentan o citan este capítulo, tal como aparecen en la edición de Schaff (traducciones inglesas del siglo XIX, de dominio público). Los textos están en inglés.
Cómo se eligieron
«Comentario» es el comienzo de una homilía o exposición sobre este capítulo (homilías de san Juan Crisóstomo; tratados, sermones y comentarios a los Salmos de san Agustín). «Cita» es una frase en la que las notas de la propia edición identifican la cita de un versículo de este capítulo; solo se conserva si el texto coincide con el versículo. Solo se usan obras de autoría segura. Los Salmos siguen la numeración hebrea (Agustín usa la de los Setenta: su Salmo 50 es aquí el 51).
See how again also they pass sentence in his favor, and after having said, "Thou art beside thyself," (v. 24) they acquit him, as undeserving not only of death, but also of bonds, and indeed would have released him entirely, if he had not appealed to Cæsar. But this was done providentially, that he should also depart with bonds.
Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 11 (1889)
… or else, if they do receive all these, they must necessarily admit also that testimony concerning Paul, when he (Luke) tells us that the Lord spoke at first to him from heaven: "Saul, Saul, why persecutest thou Me? I am Jesus Christ, whom thou persecutest;" and then to Ananias, saying regarding him: "Go thy way; for he is a chosen …