Hechos · Texto Patriarcal (Antoniades 1904/1912)
Hechos 27 Texto Patriarcal (Antoniades 1904/1912)
Audio: Reina-Valera Antigua (RVA), leído por Joyfull · Sobre las grabaciones
Notas sobre este texto (3)
- The digital source has no accents or capitals (as Robinson distributes it); 1912 base text, movable nu regularised.
- Double square brackets [[ ]] are marks in the digital source; at 1 John 5:7–8 they enclose the words the 1904 edition prints in smaller type.
- Credit: Maurice A. Robinson & Jussi Ala-Konni (byztxt).
PT Texto Patriarcal (Antoniades 1904/1912)
WEB World English Bible (clásica, con deuterocanónicos)
PT1904 Texto Patriarcal 1904 (acentuado, edición de eBible)
1 ως δε εκριθη του αποπλειν ημας εις την ιταλιαν, παρεδιδουν τον τε παυλον και τινας ετερους δεσμωτας εκατονταρχη ονοματι ιουλιω σπειρης σεβαστης.
1 When it was determined that we should sail for Italy, they delivered Paul and certain other prisoners to a centurion named Julius, of the Augustan band.
1 Ὡς δὲ ἐκρίθη τοῦ ἀποπλεῖν ἡμᾶς εἰς τὴν Ἰταλίαν, παρεδίδουν τόν τε Παῦλον καί τινας ἑτέρους δεσμώτας ἑκατοντάρχῃ ὀνόματι Ἰουλίῳ σπείρης Σεβαστῆς.
2 επιβαντες δε πλοιω αδραμυττηνω μελλοντες πλειν τους κατα την ασιαν τοπους ανηχθημεν, οντος συν ημιν αρισταρχου μακεδονος θεσσαλονικεως,
2 Embarking in a ship of Adramyttium, which was about to sail to places on the coast of Asia, we put to sea, Aristarchus, a Macedonian of Thessalonica being with us.
2 ἐπιβάντες δὲ πλοίῳ Ἀδραμυττηνῷ μέλλοντες πλεῖν τοὺς κατὰ τὴν Ἀσίαν τόπους ἀνήχθημεν, ὄντος σὺν ἡμῖν Ἀριστάρχου Μακεδόνος Θεσσαλονικέως,
3 τη τε ετερα κατηχθημεν εις σιδωνα· φιλανθρωπως τε ο ιουλιος τω παυλω χρησαμενος επετρεψεν προς [τους] φιλους πορευθεντα επιμελειας τυχειν.
3 The next day, we touched at Sidon. Julius treated Paul kindly and gave him permission to go to his friends and refresh himself.
3 τῇ τε ἑτέρᾳ κατήχθημεν εἰς Σιδῶνα· φιλανθρώπως τε ὁ Ἰούλιος τῷ Παύλῳ χρησάμενος ἐπέτρεψε πρὸς [τοὺς] φίλους πορευθέντα ἐπιμελείας τυχεῖν.
4 κακειθεν αναχθεντες υπεπλευσαμεν την κυπρον δια το τους ανεμους ειναι εναντιους,
4 Putting to sea from there, we sailed under the lee of Cyprus, because the winds were contrary.
4 κἀκεῖθεν ἀναχθέντες ὑπεπλεύσαμεν τὴν Κύπρον διὰ τὸ τοὺς ἀνέμους εἶναι ἐναντίους,
5 το τε πελαγος το κατα την κιλικιαν και παμφυλιαν διαπλευσαντες κατηλθομεν εις μυρα της λυκιας.
5 When we had sailed across the sea which is off Cilicia and Pamphylia, we came to Myra, a city of Lycia.
5 τό τε πέλαγος τὸ κατὰ τὴν Κιλικίαν καὶ Παμφυλίαν διαπλεύσαντες κατήλθομεν εἰς Μύρα τῆς Λυκίας.
6 κακει ευρων ο εκατονταρχης πλοιον αλεξανδρινον πλεον εις την ιταλιαν ενεβιβασεν ημας εις αυτο.
6 There the centurion found a ship of Alexandria sailing for Italy, and he put us on board.
6 Κἀκεῖ εὑρὼν ὁ ἑκατοντάρχης πλοῖον Ἀλεξανδρῖνον πλέον εἰς τὴν Ἰταλίαν ἐνεβίβασεν ἡμᾶς εἰς αὐτό.
7 εν ικαναις δε ημεραις βραδυπλοουντες και μολις γενομενοι κατα την κνιδον, μη προσεωντος ημας του ανεμου, υπεπλευσαμεν την κρητην κατα σαλμωνην,
7 When we had sailed slowly many days, and had come with difficulty opposite Cnidus, the wind not allowing us further, we sailed under the lee of Crete, opposite Salmone.
7 ἐν ἱκαναῖς δὲ ἡμέραις βραδυπλοοῦντες καὶ μόλις γενόμενοι κατὰ τὴν Κνίδον, μὴ προσεῶντος ἡμᾶς τοῦ ἀνέμου, ὑπεπλεύσαμεν τὴν Κρήτην κατὰ Σαλμώνην,
8 μολις τε παραλεγομενοι αυτην ηλθομεν εις τοπον τινα καλουμενον καλους λιμενας, ω εγγυς ην πολις λασαια.
8 With difficulty sailing along it we came to a certain place called Fair Havens, near the city of Lasea.
8 μόλις τε παραλεγόμενοι αὐτὴν ἤλθομεν εἰς τόπον τινὰ καλούμενον Καλοὺς λιμένας, ᾧ ἐγγὺς ἦν πόλις Λασαία.
9 ικανου δε χρονου διαγενομενου και οντος ηδη επισφαλους του πλοος δια το και την νηστειαν ηδη παρεληλυθεναι, παρηνει ο παυλος
9 When much time had passed and the voyage was now dangerous because the Fast had now already gone by, Paul admonished them
9 Ἱκανοῦ δὲ χρόνου διαγενομένου καὶ ὄντος ἤδη ἐπισφαλοῦς τοῦ πλοὸς διὰ τὸ καὶ τὴν νηστείαν ἤδη παρεληλυθέναι, παρῄνει ὁ Παῦλος
10 λεγων αυτοις· ανδρες, θεωρω οτι μετα υβρεως και πολλης ζημιας ου μονον του φορτου και του πλοιου, αλλα και των ψυχων ημων μελλειν εσεσθαι τον πλουν.
10 and said to them, “Sirs, I perceive that the voyage will be with injury and much loss, not only of the cargo and the ship, but also of our lives.”
10 λέγων αὐτοῖς· ἄνδρες, θεωρῶ ὅτι μετὰ ὕβρεως καὶ πολλῆς ζημίας οὐ μόνον τοῦ φόρτου καὶ τοῦ πλοίου, ἀλλὰ καὶ τῶν ψυχῶν ἡμῶν μέλλειν ἔσεσθαι τὸν πλοῦν.
11 ο δε εκατονταρχης τω κυβερνητη και τω ναυκληρω επειθετο μαλλον η τοις υπο του παυλου λεγομενοις.
11 But the centurion gave more heed to the master and to the owner of the ship than to those things which were spoken by Paul.
11 ὁ δὲ ἑκατοντάρχης τῷ κυβερνήτῃ καὶ τῷ ναυκλήρῳ ἐπείθετο μᾶλλον ἢ τοῖς ὑπὸ τοῦ Παύλου λεγομένοις.
12 ανευθετου δε του λιμενος υπαρχοντος προς παραχειμασιαν οι πλειους εθεντο βουλην αναχθηναι κακειθεν, ει πως δυναιντο καταντησαντες εις φοινικα παραχειμασαι, λιμενα της κρητης βλεποντα κατα λιβα και κατα χωρον.
12 Because the haven was not suitable to winter in, the majority advised going to sea from there, if by any means they could reach Phoenix and winter there, which is a port of Crete, looking southwest and northwest.
12 ἀνευθέτου δὲ τοῦ λιμένος ὑπάρχοντος πρὸς παραχειμασίαν οἱ πλείους ἔθεντο βουλὴν ἀναχθῆναι κἀκεῖθεν, εἴ πως δύναιντο καταντήσαντες εἰς Φοίνικα παραχειμάσαι, λιμένα τῆς Κρήτης βλέποντα κατὰ λίβα καὶ κατὰ χῶρον.
13 υποπνευσαντος δε νοτου δοξαντες της προθεσεως κεκρατηκεναι, αραντες ασσον παρελεγοντο την κρητην.
13 When the south wind blew softly, supposing that they had obtained their purpose, they weighed anchor and sailed along Crete, close to shore.
13 Ὑποπνεύσαντος δὲ νότου δόξαντες τῆς προθέσεως κεκρατηκέναι, ἄραντες ἆσσον παρελέγοντο τὴν Κρήτην.
14 μετ ου πολυ δε εβαλεν κατ αυτης ανεμος τυφωνικος ο καλουμενος ευροκλυδων.
14 But before long, a stormy wind beat down from shore, which is called Euroclydon.
14 μετ᾽ οὐ πολὺ δὲ ἔβαλε κατ᾽ αὐτῆς ἄνεμος τυφωνικὸς ὁ καλούμενος Εὐροκλύδων.
15 συναρπασθεντος δε του πλοιου και μη δυναμενου αντοφθαλμειν τω ανεμω επιδοντες εφερομεθα.
15 When the ship was caught and couldn’t face the wind, we gave way to it and were driven along.
15 συναρπασθέντος δὲ τοῦ πλοίου καὶ μὴ δυναμένου ἀντοφθαλμεῖν τῷ ἀνέμῳ ἐπιδόντες ἐφερόμεθα.
16 νησιον δε τι υποδραμοντες καλουμενον κλαυδην μολις ισχυσαμεν περικρατεις γενεσθαι της σκαφης,
16 Running under the lee of a small island called Clauda, we were able, with difficulty, to secure the boat.
16 νησίον δέ τι ὑποδραμόντες καλούμενον Κλαύδην μόλις ἰσχύσαμεν περικρατεῖς γενέσθαι τῆς σκάφης,
17 ην αραντες βοηθειαις εχρωντο υποζωννυντες το πλοιον· φοβουμενοι τε μη εις την συρτιν εκπεσωσιν, χαλασαντες το σκευος ουτως εφεροντο.
17 After they had hoisted it up, they used cables to help reinforce the ship. Fearing that they would run aground on the Syrtis sand bars, they lowered the sea anchor, and so were driven along.
17 ἣν ἄραντες βοηθείαις ἐχρῶντο ὑποζωννύντες τὸ πλοῖον· φοβούμενοί τε μὴ εἰς τὴν Σύρτιν ἐκπέσωσι, χαλάσαντες τὸ σκεῦος οὕτως ἐφέροντο.
18 σφοδρως δε χειμαζομενων ημων τη εξης εκβολην εποιουντο,
18 As we labored exceedingly with the storm, the next day they began to throw things overboard.
18 σφοδρῶς δὲ χειμαζομένων ἡμῶν τῇ ἑξῆς ἐκβολὴν ἐποιοῦντο,
19 και τη τριτη αυτοχειρες την σκευην του πλοιου ερριψαμεν.
19 On the third day, they threw out the ship’s tackle with their own hands.
19 καὶ τῇ τρίτῃ αὐτόχειρες τὴν σκευὴν τοῦ πλοίου ἐρρίψαμεν.
20 μητε δε ηλιου μητε αστρων επιφαινοντων επι πλειονας ημερας, χειμωνος τε ουκ ολιγου επικειμενου, λοιπον περιηρειτο πασα ελπις του σωζεσθαι ημας.
20 When neither sun nor stars shone on us for many days, and no small storm pressed on us, all hope that we would be saved was now taken away.
20 μήτε δὲ ἡλίου μήτε ἄστρων ἐπιφαινόντων ἐπὶ πλείονας ἡμέρας, χειμῶνός τε οὐκ ὀλίγου ἐπικειμένου, λοιπὸν περιῃρεῖτο πᾶσα ἐλπὶς τοῦ σῴζεσθαι ἡμᾶς.
21 πολλης δε ασιτιας υπαρχουσης τοτε σταθεις ο παυλος εν μεσω αυτων ειπεν· εδει μεν, ω ανδρες, πειθαρχησαντας μοι μη αναγεσθαι απο της κρητης κερδησαι τε την υβριν ταυτην και την ζημιαν.
21 When they had been long without food, Paul stood up in the middle of them and said, “Sirs, you should have listened to me, and not have set sail from Crete and have gotten this injury and loss.
21 Πολλῆς δὲ ἀσιτίας ὑπαρχούσης τότε σταθεὶς ὁ Παῦλος ἐν μέσῳ αὐτῶν εἶπεν· ἔδει μέν, ὦ ἄνδρες, πειθαρχήσαντάς μοι μὴ ἀνάγεσθαι ἀπὸ τῆς Κρήτης κερδῆσαί τε τὴν ὕβριν ταύτην καὶ τὴν ζημίαν.
22 και τα νυν παραινω υμας ευθυμειν· αποβολη γαρ ψυχης ουδεμια εσται εξ υμων πλην του πλοιου.
22 Now I exhort you to cheer up, for there will be no loss of life among you, but only of the ship.
22 καὶ τὰ νῦν παραινῶ ὑμᾶς εὐθυμεῖν· ἀποβολὴ γὰρ ψυχῆς οὐδεμία ἔσται ἐξ ὑμῶν πλὴν τοῦ πλοίου.
23 παρεστη γαρ μοι τη νυκτι ταυτη αγγελος του θεου ου ειμι, ω και λατρευω,
23 For there stood by me this night an angel, belonging to the God whose I am and whom I serve,
23 παρέστη γάρ μοι τῇ νυκτὶ ταύτῃ ἄγγελος τοῦ Θεοῦ οὗ εἰμι, ᾧ καὶ λατρεύω,
24 λεγων· μη φοβου, παυλε· καισαρι σε δει παραστηναι· και ιδου κεχαρισται σοι ο θεος παντας τους πλεοντας μετα σου.
24 saying, ‘Don’t be afraid, Paul. You must stand before Caesar. Behold, God has granted you all those who sail with you.’
24 λέγων· μὴ φοβοῦ, Παῦλε· Καίσαρί σε δεῖ παραστῆναι· καὶ ἰδοὺ κεχάρισταί σοι ὁ Θεὸς πάντας τοὺς πλέοντας μετὰ σοῦ.
25 διο ευθυμειτε, ανδρες· πιστευω γαρ τω θεω οτι ουτως εσται καθ ον τροπον λελαληται μοι.
25 Therefore, sirs, cheer up! For I believe God, that it will be just as it has been spoken to me.
25 διὸ εὐθυμεῖτε, ἄνδρες· πιστεύω γὰρ τῷ Θεῷ ὅτι οὕτως ἔσται καθ᾽ ὃν τρόπον λελάληταί μοι.
26 εις νησον δε τινα δει ημας εκπεσειν.
26 But we must run aground on a certain island.”
26 εἰς νῆσον δέ τινα δεῖ ἡμᾶς ἐκπεσεῖν.
27 ως δε τεσσαρεσκαιδεκατη νυξ εγενετο διαφερομενων ημων εν τω αδρια, κατα μεσον της νυκτος υπενοουν οι ναυται προσαγειν τινα αυτοις χωραν.
27 But when the fourteenth night had come, as we were driven back and forth in the Adriatic Sea, about midnight the sailors surmised that they were drawing near to some land.
27 Ὡς δὲ τεσσαρεσκαιδεκάτη νὺξ ἐγένετο διαφερομένων ἡμῶν ἐν τῷ Ἀδρίᾳ, κατὰ μέσον τῆς νυκτὸς ὑπενόουν οἱ ναῦται προσάγειν τινὰ αὐτοῖς χώραν.
28 και βολισαντες ευρον οργυιας εικοσι, βραχυ δε διαστησαντες και παλιν βολισαντες ευρον οργυιας δεκαπεντε·
28 They took soundings and found twenty fathoms. After a little while, they took soundings again, and found fifteen fathoms.
28 καὶ βολίσαντες εὗρον ὀργυιὰς εἴκοσι, βραχὺ δὲ διαστήσαντες καὶ πάλιν βολίσαντες εὗρον ὀργυιὰς δεκαπέντε·
29 φοβουμενοι τε μηπως εις τραχεις τοπους εκπεσωμεν, εκ πρυμνης ριψαντες αγκυρας τεσσαρας ηυχοντο ημεραν γενεσθαι.
29 Fearing that we would run aground on rocky ground, they let go four anchors from the stern, and wished for daylight.
29 φοβούμενοί τε μήπως εἰς τραχεῖς τόπους ἐκπέσωμεν, ἐκ πρύμνης ῥίψαντες ἀγκύρας τέσσαρας ηὔχοντο ἡμέραν γενέσθαι.
30 των δε ναυτων ζητουντων φυγειν εκ του πλοιου και χαλασαντων την σκαφην εις την θαλασσαν, προφασει ως εκ πρωρας μελλοντων αγκυρας εκτεινειν,
30 As the sailors were trying to flee out of the ship and had lowered the boat into the sea, pretending that they would lay out anchors from the bow,
30 Τῶν δὲ ναυτῶν ζητούντων φυγεῖν ἐκ τοῦ πλοίου καὶ χαλασάντων τὴν σκάφην εἰς τὴν θάλασσαν, προφάσει ὡς ἐκ πρῴρας μελλόντων ἀγκύρας ἐκτείνειν,
31 ειπεν ο παυλος τω εκατονταρχη και τοις στρατιωταις· εαν μη ουτοι μεινωσιν εν τω πλοιω, υμεις σωθηναι ου δυνασθε.
31 Paul said to the centurion and to the soldiers, “Unless these stay in the ship, you can’t be saved.”
31 εἶπεν ὁ Παῦλος τῷ ἑκατοντάρχῃ καὶ τοῖς στρατιώταις· ἐὰν μὴ οὗτοι μείνωσιν ἐν τῷ πλοίῳ, ὑμεῖς σωθῆναι οὐ δύνασθε.
32 τοτε οι στρατιωται απεκοψαν τα σχοινια της σκαφης και ειασαν αυτην εκπεσειν.
32 Then the soldiers cut away the ropes of the boat and let it fall off.
32 τότε οἱ στρατιῶται ἀπέκοψαν τὰ σχοινία τῆς σκάφης καὶ εἴασαν αὐτὴν ἐκπεσεῖν.
33 αχρι δε ου εμελλεν ημερα γινεσθαι, παρεκαλει ο παυλος απαντας μεταλαβειν τροφης λεγων· τεσσαρεσκαιδεκατην σημερον ημεραν προσδοκωντες ασιτοι διατελειτε, μηδεν προσλαβομενοι.
33 While the day was coming on, Paul begged them all to take some food, saying, “Today is the fourteenth day that you wait and continue fasting, having taken nothing.
33 Ἄχρι δὲ οὗ ἔμελλεν ἡμέρα γίνεσθαι, παρεκάλει ὁ Παῦλος ἅπαντας μεταλαβεῖν τροφῆς λέγων· τεσσαρεσκαιδεκάτην σήμερον ἡμέραν προσδοκῶντες ἄσιτοι διατελεῖτε, μηδὲν προσλαβόμενοι.
34 διο παρακαλω υμας μεταλαβειν τροφης· τουτο γαρ προς της υμετερας σωτηριας υπαρχει· ουδενος γαρ υμων θριξ εκ της κεφαλης πεσειται.
34 Therefore I beg you to take some food, for this is for your safety; for not a hair will perish from any of your heads.”
34 διὸ παρακαλῶ ὑμᾶς μεταλαβεῖν τροφῆς· τοῦτο γὰρ πρὸς τῆς ὑμετέρας σωτηρίας ὑπάρχει· οὐδενὸς γὰρ ὑμῶν θρὶξ ἐκ τῆς κεφαλῆς πεσεῖται.
35 ειπων δε ταυτα και λαβων αρτον ευχαριστησεν τω θεω ενωπιον παντων, και κλασας ηρξατο εσθιειν.
35 When he had said this and had taken bread, he gave thanks to God in the presence of all; then he broke it and began to eat.
35 εἰπὼν δὲ ταῦτα καὶ λαβὼν ἄρτον εὐχαρίστησε τῷ Θεῷ ἐνώπιον πάντων, καὶ κλάσας ἤρξατο ἐσθίειν.
36 ευθυμοι δε γενομενοι παντες και αυτοι προσελαβοντο τροφης·
36 Then they all cheered up, and they also took food.
36 εὔθυμοι δὲ γενόμενοι πάντες καὶ αὐτοὶ προσελάβοντο τροφῆς·
37 ημεν δε εν τω πλοιω αι πασαι ψυχαι διακοσιαι εβδομηκοντα εξ.
37 In all, we were two hundred seventy-six souls on the ship.
37 ἦμεν δὲ ἐν τῷ πλοίῳ αἱ πᾶσαι ψυχαὶ διακόσιαι ἑβδομήκοντα ἕξ.
38 κορεσθεντες δε τροφης εκουφιζον το πλοιον εκβαλλομενοι τον σιτον εις την θαλασσαν.
38 When they had eaten enough, they lightened the ship, throwing out the wheat into the sea.
38 κορεσθέντες δὲ τροφῆς ἐκούφιζον τὸ πλοῖον ἐκβαλλόμενοι τὸν σῖτον εἰς τὴν θάλασσαν.
39 οτε δε ημερα εγενετο, την γην ουκ επεγινωσκον, κολπον δε τινα κατενοουν εχοντα αιγιαλον, εις ον εβουλευσαντο, ει δυναιντο, εξωσαι το πλοιον.
39 When it was day, they didn’t recognize the land, but they noticed a certain bay with a beach, and they decided to try to drive the ship onto it.
39 Ὅτε δὲ ἡμέρα ἐγένετο, τὴν γῆν οὐκ ἐπεγίνωσκον, κόλπον δέ τινα κατενόουν ἔχοντα αἰγιαλόν, εἰς ὃν ἐβουλεύσαντο, εἰ δύναιντο, ἐξῶσαι τὸ πλοῖον.
40 και τας αγκυρας περιελοντες ειων εις την θαλασσαν αμα ανεντες τας ζευκτηριας των πηδαλιων, και επαραντες τον αρτεμωνα τη πνεουση κατειχον εις τον αιγιαλον.
40 Casting off the anchors, they left them in the sea, at the same time untying the rudder ropes. Hoisting up the foresail to the wind, they made for the beach.
40 καὶ τὰς ἀγκύρας περιελόντες εἴων εἰς τὴν θάλασσαν ἅμα ἀνέντες τὰς ζευκτηρίας τῶν πηδαλίων, καὶ ἐπάραντες τὸν ἀρτέμωνα τῇ πνεούσῃ κατεῖχον εἰς τὸν αἰγιαλόν.
41 περιπεσοντες δε εις τοπον διθαλασσον επωκειλαν την ναυν, και η μεν πρωρα ερεισασα εμεινεν ασαλευτος, η δε πρυμνα ελυετο υπο της βιας των κυματων.
41 But coming to a place where two seas met, they ran the vessel aground. The bow struck and remained immovable, but the stern began to break up by the violence of the waves.
41 περιπεσόντες δὲ εἰς τόπον διθάλασσον ἐπώκειλαν τὴν ναῦν, καὶ ἡ μὲν πρῷρα ἐρείσασα ἔμεινεν ἀσάλευτος, ἡ δὲ πρύμνα ἐλύετο ὑπὸ τῆς βίας τῶν κυμάτων.
42 των δε στρατιωτων βουλη εγενετο ινα τους δεσμωτας αποκτεινωσιν, μη τις εκκολυμβησας διαφυγοι.
42 The soldiers’ counsel was to kill the prisoners, so that none of them would swim out and escape.
42 τῶν δὲ στρατιωτῶν βουλὴ ἐγένετο ἵνα τοὺς δεσμώτας ἀποκτείνωσι, μή τις ἐκκολυμβήσας διαφύγοι.
43 ο δε εκατονταρχης βουλομενος διασωσαι τον παυλον εκωλυσεν αυτους του βουληματος, εκελευσεν τε τους δυναμενους κολυμβαν απορριψαντας πρωτους επι την γην εξιεναι,
43 But the centurion, desiring to save Paul, stopped them from their purpose, and commanded that those who could swim should throw themselves overboard first to go toward the land;
43 ὁ δὲ ἑκατοντάρχης βουλόμενος διασῶσαι τὸν Παῦλον ἐκώλυσεν αὐτοὺς τοῦ βουλήματος, ἐκέλευσέ τε τοὺς δυναμένους κολυμβᾶν ἀπορρίψαντας πρώτους ἐπὶ τὴν γῆν ἐξιέναι,
44 και τους λοιπους ους μεν επι σανισιν, ους δε επι τινων των απο του πλοιου. και ουτως εγενετο παντας διασωθηναι επι την γην.
44 and the rest should follow, some on planks and some on other things from the ship. So they all escaped safely to the land.
44 καὶ τοὺς λοιποὺς οὓς μὲν ἐπὶ σανίσιν, οὓς δὲ ἐπί τινων τῶν ἀπὸ τοῦ πλοίου. καὶ οὕτως ἐγένετο πάντας διασωθῆναι ἐπὶ τὴν γῆν.
Personas y lugares de este capítulo
Del árbol genealógico y los mapas bíblicos de este sitio (en inglés), solo donde esas guías citan este capítulo.
Personas
Aristarchus
A Thessalonian who traveled with Paul, was seized in the Ephesus riot, sailed with him to Rome, and is called Paul's fellow prisoner.
Citado en la guía: Acts 19:29; Acts 20:4; Acts 27:2
Julius
The centurion of the Imperial Cohort who took charge of Paul on the voyage to Rome, treated him kindly, and kept soldiers from killing the prisoners.
Citado en la guía: Acts 27:1; Acts 27:3
Lugares
Caesarea Maritima
The Roman administrative capital of Judea. Peter brought the gospel to the Gentile Cornelius here, and Paul was imprisoned before appealing his case to Caesar.
Citado en la guía: Acts 10:1; Acts 23:23; Acts 25:11
Rome
The empire's heart. Paul wrote his great letter to the church here before arriving in chains, then ministered under guard while awaiting trial before Caesar.
Citado en la guía: Acts 28:16; Romans 1:7; Acts 19:21
Fair Havens (Crete)
Malta (shipwreck)
Referencias cruzadas (40)
Pasajes relacionados con cada versículo, del Treasury of Scripture Knowledge, tal como los reúnen y ordenan los lectores de OpenBible.info.
- 1 Hechos 25:25; Hechos 25:12; Hechos 10:1; Hechos 18:2; Hechos 27:11
- 2 Hechos 19:29; Colosenses 4:10; Filemón 24; Hechos 28:10; Hechos 2:9
- 3 Hechos 24:23; Hechos 28:16; Hechos 27:43; Isaías 23:12; Génesis 10:15
- 4 Hechos 4:36; Hechos 27:7; Hechos 21:16; Hechos 11:19–20; Hechos 15:39
- 5 Hechos 6:9; Hechos 13:13; Hechos 21:39; Hechos 15:23; Hechos 2:10
- 6 Hechos 28:11; Hechos 18:24; Hechos 6:9; Hechos 27:1
- 7 Hechos 27:21; Tito 1:12; Tito 1:5; Hechos 27:12–13; Hechos 2:11
- 9 Levítico 23:27–29; Números 29:7; Levítico 16:29–31
- 10 Amós 3:7; Hechos 27:41–44; Daniel 2:30; Hechos 27:20–26; Salmo 25:14
- 11 Ezequiel 33:4; Ezequiel 3:17–18; Hebreos 11:7; Hechos 27:21; Proverbios 27:12
- 12 Salmo 107:30; Hechos 27:8
- 13 Cantar de los Cantares 4:16; Job 37:17; Lucas 12:55; Salmo 78:26
- 14 Marcos 4:37; Salmo 107:25–27; Éxodo 14:21–27; Mateo 8:24; Ezequiel 27:26
- 15 Hechos 27:27; Santiago 3:4
- 17 Hechos 27:29; Hechos 27:41; Hechos 27:26
- 18 Jonás 1:5; Hechos 27:38; Hebreos 12:1; Mateo 16:26; Hechos 27:19
- 19 Job 2:4; Lucas 9:24–25; Marcos 8:35–37; Jonás 1:5
- 20 Mateo 24:29; Mateo 8:24–25; Ezequiel 37:11; Éxodo 10:21–23; Efesios 2:12
- 21 Salmo 107:5–6; Génesis 42:22; Hechos 27:7; Hechos 27:9–10; Hechos 27:33–35
- 22 Hechos 27:25; Hechos 27:36; Isaías 43:1–2; 2 Corintios 4:8–9; Salmo 112:7
- 23 Hechos 23:11; Romanos 1:9; Hechos 5:19; 2 Timoteo 4:17; Hebreos 1:14
- 24 Hechos 23:11; 2 Timoteo 4:16–17; Mateo 10:28; Génesis 19:29; Santiago 5:16
- 25 Romanos 4:20–21; Lucas 1:45; 2 Timoteo 1:12; Números 23:19; 2 Crónicas 20:20
- 26 Hechos 28:1; Hechos 27:17; Hechos 27:29
- 27 Apocalipsis 18:17; 1 Reyes 9:27; Jonás 1:6; Hechos 27:30
- 29 Hechos 27:17; Hebreos 6:19; Hechos 27:40–41; Hechos 27:26; Hechos 27:30
- 30 Hechos 27:16; Hechos 27:32
- 31 2 Tesalonicenses 2:13–14; Jeremías 29:11–13; Salmo 91:11–12; Hechos 27:21–24; Hechos 27:42–43
- 32 Filipenses 3:7–9; Lucas 16:8
- 34 Mateo 10:30; 1 Reyes 1:52; Lucas 21:18; Marcos 8:2–3; Lucas 12:7
- 35 Mateo 15:36; 2 Timoteo 1:12; 2 Timoteo 1:8; 1 Corintios 10:30–31; 1 Timoteo 4:3–4
- 36 2 Corintios 1:4–6; Hechos 27:22; Salmo 27:14; Hechos 27:25
- 37 Hechos 2:41; Romanos 13:1; 1 Pedro 3:20; Hechos 7:14
- 38 Mateo 6:25; Jonás 1:5; Hechos 27:18–19; Mateo 16:26; Job 2:4
- 39 Hechos 28:1
- 40 Isaías 33:23; Hechos 27:29–30
- 41 2 Corintios 11:25–26; Ezequiel 27:26; 1 Reyes 22:48; Ezequiel 27:34; 2 Crónicas 20:37
- 42 Salmo 74:20; Marcos 15:15–20; Proverbios 12:10; Eclesiastés 9:3; Hechos 12:19
- 43 Hechos 27:3; Proverbios 16:7; Hechos 27:11; Hechos 23:10; Hechos 23:24
- 44 Hechos 27:22; Salmo 107:28–30; Juan 6:39–40; Hechos 27:24; 2 Corintios 1:8–10
Referencias cruzadas: OpenBible.info (CC BY), tomadas sobre todo del Treasury of Scripture Knowledge (dominio público). · Fuentes y licencias