Juan 6 Texto Patriarcal (Antoniades 1904/1912)

61 μετα ταυτα απηλθεν ο ιησους περαν της θαλασσης της γαλιλαιας της τιβεριαδος· 2 και ηκολουθει αυτω οχλος πολυς, οτι εωρων αυτου τα σημεια α εποιει επι των ασθενουντων. 3 ανηλθεν δε εις το ορος ο ιησους και εκει εκαθητο μετα των μαθητων αυτου. 4 ην δε εγγυς το πασχα, η εορτη των ιουδαιων. 5 επαρας ουν ο ιησους τους οφθαλμους και θεασαμενος οτι πολυς οχλος ερχεται προς αυτον, λεγει προς τον φιλιππον· ποθεν αγορασωμεν αρτους ινα φαγωσιν ουτοι; 6 τουτο δε ελεγεν πειραζων αυτον· αυτος γαρ ηδει τι εμελλεν ποιειν. 7 απεκριθη αυτω φιλιππος· διακοσιων δηναριων αρτοι ουκ αρκουσιν αυτοις ινα εκαστος αυτων βραχυ τι λαβη. 8 λεγει αυτω εις εκ των μαθητων αυτου, ανδρεας ο αδελφος σιμωνος πετρου· 9 εστιν παιδαριον εν ωδε, ος εχει πεντε αρτους κριθινους και δυο οψαρια· αλλα ταυτα τι εστιν εις τοσουτους; 10 ειπεν δε ο ιησους· ποιησατε τους ανθρωπους αναπεσειν· ην δε χορτος πολυς εν τω τοπω. ανεπεσον ουν οι ανδρες τον αριθμον ωσει πεντακισχιλιοι. 11 ελαβεν δε τους αρτους ο ιησους και ευχαριστησας διεδωκεν τοις μαθηταις, οι δε μαθηται τοις ανακειμενοις· ομοιως και εκ των οψαριων οσον ηθελον. 12 ως δε ενεπλησθησαν, λεγει τοις μαθηταις αυτου· συναγαγετε τα περισσευσαντα κλασματα, ινα μη τι αποληται. 13 συνηγαγον ουν και εγεμισαν δωδεκα κοφινους κλασματων εκ των πεντε αρτων των κριθινων α επερισσευσεν τοις βεβρωκοσιν. 14 οι ουν ανθρωποι, ιδοντες ο εποιησεν σημειον ο ιησους, ελεγον οτι ουτος εστιν αληθως ο προφητης ο ερχομενος εις τον κοσμον. 15 ιησους ουν γνους οτι μελλουσιν ερχεσθαι και αρπαζειν αυτον ινα ποιησωσιν αυτον βασιλεα, ανεχωρησεν παλιν εις το ορος αυτος μονος. 16 ως δε οψια εγενετο, κατεβησαν οι μαθηται αυτου επι την θαλασσαν, 17 και εμβαντες εις το πλοιον ηρχοντο περαν της θαλασσης εις καπερναουμ. και σκοτια ηδη εγεγονει και ουκ εληλυθει προς αυτους ο ιησους, 18 η τε θαλασσα ανεμου μεγαλου πνεοντος διηγειρετο. 19 εληλακοτες ουν ως σταδιους εικοσι πεντε η τριακοντα θεωρουσιν τον ιησουν περιπατουντα επι της θαλασσης και εγγυς του πλοιου γινομενον, και εφοβηθησαν. 20 ο δε λεγει αυτοις· εγω ειμι· μη φοβεισθε. 21 ηθελον ουν λαβειν αυτον εις το πλοιον, και ευθεως το πλοιον εγενετο επι της γης εις ην υπηγον. 22 τη επαυριον ο οχλος ο εστηκως περαν της θαλασσης ιδων οτι πλοιαριον αλλο ουκ ην εκει ει μη εν εκεινο εις ο ενεβησαν οι μαθηται αυτου, και οτι ου συνεισηλθεν τοις μαθηταις αυτου ο ιησους εις το πλοιαριον, αλλα μονοι οι μαθηται αυτου απηλθον· 23 αλλα δε ηλθεν πλοιαρια εκ τιβεριαδος εγγυς του τοπου, οπου εφαγον τον αρτον ευχαριστησαντος του κυριου· 24 οτε ουν ειδεν ο οχλος οτι ιησους ουκ εστιν εκει ουδε οι μαθηται αυτου, ενεβησαν αυτοι εις τα πλοια και ηλθον εις καπερναουμ ζητουντες τον ιησουν. 25 και ευροντες αυτον περαν της θαλασσης ειπον αυτω· ραββι, ποτε ωδε γεγονας; 26 απεκριθη αυτοις ο ιησους και ειπεν· αμην αμην λεγω υμιν, ζητειτε με, ουχ οτι ειδετε σημεια, αλλ οτι εφαγετε εκ των αρτων και εχορτασθητε. 27 εργαζεσθε μη την βρωσιν την απολλυμενην, αλλα την βρωσιν την μενουσαν εις ζωην αιωνιον, ην ο υιος του ανθρωπου υμιν δωσει· τουτον γαρ ο πατηρ εσφραγισεν ο θεος. 28 ειπον ουν προς αυτον· τι ποιωμεν ινα εργαζωμεθα τα εργα του θεου; 29 απεκριθη ιησους και ειπεν αυτοις· τουτο εστιν το εργον του θεου, ινα πιστευσητε εις ον απεστειλεν εκεινος. 30 ειπον ουν αυτω· τι ουν ποιεις συ σημειον ινα ιδωμεν και πιστευσωμεν σοι; τι εργαζη; 31 οι πατερες ημων το μαννα εφαγον εν τη ερημω, καθως εστιν γεγραμμενον· αρτον εκ του ουρανου εδωκεν αυτοις φαγειν. 32 ειπεν ουν αυτοις ο ιησους· αμην αμην λεγω υμιν, ου μωυσης δεδωκεν υμιν τον αρτον εκ του ουρανου, αλλ ο πατηρ μου διδωσιν υμιν τον αρτον εκ του ουρανου τον αληθινον. 33 ο γαρ αρτος του θεου εστιν ο καταβαινων εκ του ουρανου και ζωην διδους τω κοσμω. 34 ειπον ουν προς αυτον· κυριε, παντοτε δος ημιν τον αρτον τουτον. 35 ειπεν δε αυτοις ο ιησους· εγω ειμι ο αρτος της ζωης· ο ερχομενος προς με ου μη πειναση, και ο πιστευων εις εμε ου μη διψηση πωποτε. 36 αλλ ειπον υμιν οτι και εωρακατε με και ου πιστευετε. 37 παν ο διδωσιν μοι ο πατηρ, προς εμε ηξει, και τον ερχομενον προς με ου μη εκβαλω εξω· 38 οτι καταβεβηκα εκ του ουρανου ουχ ινα ποιω το θελημα το εμον, αλλα το θελημα του πεμψαντος με. 39 τουτο δε εστιν το θελημα του πεμψαντος με πατρος, ινα παν ο δεδωκεν μοι μη απολεσω εξ αυτου, αλλα αναστησω αυτο εν τη εσχατη ημερα. 40 τουτο δε εστιν το θελημα του πεμψαντος με, ινα πας ο θεωρων τον υιον και πιστευων εις αυτον εχη ζωην αιωνιον, και αναστησω αυτον εγω τη εσχατη ημερα. 41 εγογγυζον ουν οι ιουδαιοι περι αυτου οτι ειπεν, εγω ειμι ο αρτος ο καταβας εκ του ουρανου, 42 και ελεγον· ουχ ουτος εστιν ιησους ο υιος ιωσηφ, ου ημεις οιδαμεν τον πατερα και την μητερα; πως ουν λεγει ουτος οτι εκ του ουρανου καταβεβηκα; 43 απεκριθη ουν ο ιησους και ειπεν αυτοις· μη γογγυζετε μετ αλληλων. 44 ουδεις δυναται ελθειν προς με, εαν μη ο πατηρ ο πεμψας με ελκυση αυτον, και εγω αναστησω αυτον τη εσχατη ημερα. 45 εστιν γεγραμμενον εν τοις προφηταις· και εσονται παντες διδακτοι θεου. πας ο ακουων παρα του πατρος και μαθων ερχεται προς με· 46 ουχ οτι τον πατερα τις εωρακεν, ει μη ο ων παρα του θεου, ουτος εωρακεν τον πατερα. 47 αμην αμην λεγω υμιν, ο πιστευων εις εμε εχει ζωην αιωνιον. 48 εγω ειμι ο αρτος της ζωης. 49 οι πατερες υμων εφαγον το μαννα εν τη ερημω και απεθανον· 50 ουτος εστιν ο αρτος ο εκ του ουρανου καταβαινων, ινα τις εξ αυτου φαγη και μη αποθανη. 51 εγω ειμι ο αρτος ο ζων ο εκ του ουρανου καταβας· εαν τις φαγη εκ τουτου του αρτου, ζησεται εις τον αιωνα. και ο αρτος δε ον εγω δωσω, η σαρξ μου εστιν, ην εγω δωσω υπερ της του κοσμου ζωης. 52 εμαχοντο ουν προς αλληλους οι ιουδαιοι λεγοντες· πως δυναται ουτος ημιν δουναι την σαρκα φαγειν; 53 ειπεν ουν αυτοις ο ιησους· αμην αμην λεγω υμιν, εαν μη φαγητε την σαρκα του υιου του ανθρωπου και πιητε αυτου το αιμα, ουκ εχετε ζωην εν εαυτοις. 54 ο τρωγων μου την σαρκα και πινων μου το αιμα εχει ζωην αιωνιον, και εγω αναστησω αυτον εν τη εσχατη ημερα. 55 η γαρ σαρξ μου αληθως εστιν βρωσις, και το αιμα μου αληθως εστιν ποσις. 56 ο τρωγων μου την σαρκα και πινων μου το αιμα εν εμοι μενει, καγω εν αυτω. 57 καθως απεστειλεν με ο ζων πατηρ καγω ζω δια τον πατερα, και ο τρωγων με κακεινος ζησεται δι εμε. 58 ουτος εστιν ο αρτος ο εκ του ουρανου καταβας, ου καθως εφαγον οι πατερες υμων το μαννα και απεθανον· ο τρωγων τουτον τον αρτον ζησεται εις τον αιωνα. 59 ταυτα ειπεν εν συναγωγη διδασκων εν καπερναουμ. 60 πολλοι ουν ακουσαντες εκ των μαθητων αυτου ειπον· σκληρος εστιν ουτος ο λογος· τις δυναται αυτου ακουειν; 61 ειδως δε ο ιησους εν εαυτω οτι γογγυζουσιν περι τουτου οι μαθηται αυτου, ειπεν αυτοις· τουτο υμας σκανδαλιζει; 62 εαν ουν θεωρητε τον υιον του ανθρωπου αναβαινοντα οπου ην το προτερον; 63 το πνευμα εστιν το ζωοποιουν, η σαρξ ουκ ωφελει ουδεν· τα ρηματα α εγω λαλω υμιν, πνευμα εστιν και ζωη εστιν. 64 αλλ εισιν εξ υμων τινες οι ου πιστευουσιν. ηδει γαρ εξ αρχης ο ιησους τινες εισιν οι μη πιστευοντες και τις εστιν ο παραδωσων αυτον. 65 και ελεγεν· δια τουτο ειρηκα υμιν οτι ουδεις δυναται ελθειν προς με, εαν μη η δεδομενον αυτω εκ του πατρος μου. 66 εκ τουτου πολλοι απηλθον [εκ] των μαθητων αυτου εις τα οπισω και ουκετι μετ αυτου περιεπατουν. 67 ειπεν ουν ο ιησους τοις δωδεκα· μη και υμεις θελετε υπαγειν; 68 απεκριθη ουν αυτω σιμων πετρος· κυριε, προς τινα απελευσομεθα; ρηματα ζωης αιωνιου εχεις· 69 και ημεις πεπιστευκαμεν και εγνωκαμεν οτι συ ει ο χριστος ο υιος του θεου του ζωντος. 70 απεκριθη αυτοις ο ιησους· ουκ εγω υμας τους δωδεκα εξελεξαμην; και εξ υμων εις διαβολος εστιν. 71 ελεγεν δε τον ιουδαν σιμωνος ισκαριωτην· ουτος γαρ εμελλεν αυτον παραδιδοναι, εις ων εκ των δωδεκα.