Santiago · Texto Patriarcal (Antoniades 1904/1912)
Santiago 3 Texto Patriarcal (Antoniades 1904/1912)
Audio: Reina-Valera Antigua (RVA), leído por Joyfull · Sobre las grabaciones
Notas sobre este texto (3)
- The digital source has no accents or capitals (as Robinson distributes it); 1912 base text, movable nu regularised.
- Double square brackets [[ ]] are marks in the digital source; at 1 John 5:7–8 they enclose the words the 1904 edition prints in smaller type.
- Credit: Maurice A. Robinson & Jussi Ala-Konni (byztxt).
PT Texto Patriarcal (Antoniades 1904/1912)
WEB World English Bible (clásica, con deuterocanónicos)
PT1904 Texto Patriarcal 1904 (acentuado, edición de eBible)
1 μη πολλοι διδασκαλοι γινεσθε, αδελφοι μου, ειδοτες οτι μειζον κριμα ληψομεθα·
1 Let not many of you be teachers, my brothers, knowing that we will receive heavier judgment.
1 Μὴ πολλοὶ διδάσκαλοι γίνεσθε, ἀδελφοί μου, εἰδότες ὅτι μεῖζον κρῖμα ληψόμεθα·
2 πολλα γαρ πταιομεν απαντες. ει τις εν λογω ου πταιει, ουτος τελειος ανηρ, δυνατος χαλιναγωγησαι και ολον το σωμα.
2 For we all stumble in many things. Anyone who doesn’t stumble in word is a perfect person, able to bridle the whole body also.
2 πολλὰ γὰρ πταίομεν ἅπαντες. εἴ τις ἐν λόγῳ οὐ πταίει, οὗτος τέλειος ἀνήρ, δυνατὸς χαλιναγωγῆσαι καὶ ὅλον τὸ σῶμα.
3 ιδε των ιππων τους χαλινους εις τα στοματα βαλλομεν προς το πειθεσθαι αυτους ημιν, και ολον το σωμα αυτων μεταγομεν.
3 Indeed, we put bits into the horses’ mouths so that they may obey us, and we guide their whole body.
3 ἴδε τῶν ἵππων τοὺς χαλινοὺς εἰς τὰ στόματα βάλλομεν πρὸς τὸ πείθεσθαι αὐτοὺς ἡμῖν, καὶ ὅλον τὸ σῶμα αὐτῶν μετάγομεν.
4 ιδου και τα πλοια, τηλικαυτα οντα και υπο σκληρων ανεμων ελαυνομενα, μεταγεται υπο ελαχιστου πηδαλιου οπου αν η ορμη του ευθυνοντος βουληται.
4 Behold, the ships also, though they are so big and are driven by fierce winds, are yet guided by a very small rudder, wherever the pilot desires.
4 ἰδοὺ καὶ τὰ πλοῖα, τηλικαῦτα ὄντα καὶ ὑπὸ σκληρῶν ἀνέμων ἐλαυνόμενα, μετάγεται ὑπὸ ἐλαχίστου πηδαλίου ὅπου ἂν ἡ ὁρμὴ τοῦ εὐθύνοντος βούληται.
5 ουτως και η γλωσσα μικρον μελος εστιν και μεγαλαυχει. ιδου ολιγον πυρ ηλικην υλην αναπτει!
5 So the tongue is also a little member, and boasts great things. See how a small fire can spread to a large forest!
5 οὕτω καὶ ἡ γλῶσσα μικρὸν μέλος ἐστὶ καὶ μεγαλαυχεῖ. ἰδοὺ ὀλίγον πῦρ ἡλίκην ὕλην ἀνάπτει!
6 και η γλωσσα πυρ, ο κοσμος της αδικιας. ουτως η γλωσσα καθισταται εν τοις μελεσιν ημων η σπιλουσα ολον το σωμα και φλογιζουσα τον τροχον της γενεσεως και φλογιζομενη υπο της γεεννης.
6 And the tongue is a fire. The world of iniquity among our members is the tongue, which defiles the whole body, and sets on fire the course of nature, and is set on fire by Gehenna.
6 καὶ ἡ γλῶσσα πῦρ, ὁ κόσμος τῆς ἀδικίας. οὕτως ἡ γλῶσσα καθίσταται ἐν τοῖς μέλεσιν ἡμῶν ἡ σπιλοῦσα ὅλον τὸ σῶμα καὶ φλογίζουσα τὸν τροχὸν τῆς γενέσεως καὶ φλογιζομένη ὑπὸ τῆς γεέννης.
7 πασα γαρ φυσις θηριων τε και πετεινων ερπετων τε και εναλιων δαμαζεται και δεδαμασται τη φυσει τη ανθρωπινη,
7 For every kind of animal, bird, creeping thing, and sea creature is tamed, and has been tamed by mankind;
7 πᾶσα γὰρ φύσις θηρίων τε καὶ πετεινῶν ἑρπετῶν τε καὶ ἐναλίων δαμάζεται καὶ δεδάμασται τῇ φύσει τῇ ἀνθρωπίνῃ,
8 την δε γλωσσαν ουδεις δυναται ανθρωπων δαμασαι· ακατασχετον κακον, μεστη ιου θανατηφορου.
8 but nobody can tame the tongue. It is a restless evil, full of deadly poison.
8 τὴν δὲ γλῶσσαν οὐδεὶς δύναται ἀνθρώπων δαμάσαι· ἀκατάσχετον κακόν, μεστὴ ἰοῦ θανατηφόρου.
9 εν αυτη ευλογουμεν τον θεον και πατερα, και εν αυτη καταρωμεθα τους ανθρωπους τους καθ ομοιωσιν θεου γεγονοτας·
9 With it we bless our God and Father, and with it we curse men who are made in the image of God.
9 ἐν αὐτῇ εὐλογοῦμεν τὸν Θεὸν καὶ πατέρα, καὶ ἐν αὐτῇ καταρώμεθα τοὺς ἀνθρώπους τοὺς καθ᾽ ὁμοίωσιν Θεοῦ γεγονότας·
10 εκ του αυτου στοματος εξερχεται ευλογια και καταρα. ου χρη, αδελφοι μου, ταυτα ουτως γινεσθαι.
10 Out of the same mouth comes blessing and cursing. My brothers, these things ought not to be so.
10 ἐκ τοῦ αὐτοῦ στόματος ἐξέρχεται εὐλογία καὶ κατάρα. οὐ χρή, ἀδελφοί μου, ταῦτα οὕτω γίνεσθαι.
11 μητι η πηγη εκ της αυτης οπης βρυει το γλυκυ και το πικρον;
11 Does a spring send out from the same opening fresh and bitter water?
11 μήτι ἡ πηγὴ ἐκ τῆς αὐτῆς ὀπῆς βρύει τὸ γλυκὺ καὶ τὸ πικρόν;
12 μη δυναται, αδελφοι μου, συκη ελαιας ποιησαι η αμπελος συκα; ουτως ουδεμια πηγη αλυκον και γλυκυ ποιησαι υδωρ.
12 Can a fig tree, my brothers, yield olives, or a vine figs? Thus no spring yields both salt water and fresh water.
12 μὴ δύναται, ἀδελφοί μου, συκῆ ἐλαίας ποιῆσαι ἢ ἄμπελος σῦκα; οὕτως οὐδεμία πηγὴ ἁλυκὸν καὶ γλυκὺ ποιῆσαι ὕδωρ.
13 τις σοφος και επιστημων εν υμιν; δειξατω εκ της καλης αναστροφης τα εργα αυτου εν πραυτητι σοφιας.
13 Who is wise and understanding among you? Let him show by his good conduct that his deeds are done in gentleness of wisdom.
13 Τίς σοφὸς καὶ ἐπιστήμων ἐν ὑμῖν; δειξάτω ἐκ τῆς καλῆς ἀναστροφῆς τὰ ἔργα αὐτοῦ ἐν πραΰτητι σοφίας.
14 ει δε ζηλον πικρον εχετε και εριθειαν εν τη καρδια υμων, μη κατακαυχασθε και ψευδεσθε κατα της αληθειας.
14 But if you have bitter jealousy and selfish ambition in your heart, don’t boast and don’t lie against the truth.
14 εἰ δὲ ζῆλον πικρὸν ἔχετε καὶ ἐριθείαν ἐν τῇ καρδίᾳ ὑμῶν, μὴ κατακαυχᾶσθε καὶ ψεύδεσθε κατὰ τῆς ἀληθείας.
15 ουκ εστιν αυτη η σοφια ανωθεν κατερχομενη, αλλ επιγειος, ψυχικη, δαιμονιωδης.
15 This wisdom is not that which comes down from above, but is earthly, sensual, and demonic.
15 οὐκ ἔστιν αὕτη ἡ σοφία ἄνωθεν κατερχομένη, ἀλλ᾽ ἐπίγειος, ψυχική, δαιμονιώδης.
16 οπου γαρ ζηλος και εριθεια, εκει ακαταστασια και παν φαυλον πραγμα.
16 For where jealousy and selfish ambition are, there is confusion and every evil deed.
16 ὅπου γὰρ ζῆλος καὶ ἐριθεία, ἐκεῖ ἀκαταστασία καὶ πᾶν φαῦλον πρᾶγμα.
17 η δε ανωθεν σοφια πρωτον μεν αγνη εστιν, επειτα ειρηνικη, επιεικης, ευπειθης, μεστη ελεους και καρπων αγαθων, αδιακριτος και ανυποκριτος.
17 But the wisdom that is from above is first pure, then peaceful, gentle, reasonable, full of mercy and good fruits, without partiality, and without hypocrisy.
17 ἡ δὲ ἄνωθεν σοφία πρῶτον μὲν ἁγνή ἐστιν, ἔπειτα εἰρηνική, ἐπιεικής, εὐπειθής, μεστὴ ἐλέους καὶ καρπῶν ἀγαθῶν, ἀδιάκριτος καὶ ἀνυπόκριτος.
18 καρπος δε [της] δικαιοσυνης εν ειρηνη σπειρεται τοις ποιουσιν ειρηνην.
18 Now the fruit of righteousness is sown in peace by those who make peace.
18 καρπὸς δὲ [τῆς] δικαιοσύνης ἐν εἰρήνῃ σπείρεται τοῖς ποιοῦσιν εἰρήνην.
Referencias cruzadas (16)
Pasajes relacionados con cada versículo, del Treasury of Scripture Knowledge, tal como los reúnen y ordenan los lectores de OpenBible.info.
- 1 1 Timoteo 1:7; Lucas 12:47–48; 1 Pedro 5:3; Mateo 23:13; 1 Corintios 12:28
- 2 Santiago 1:26; Proverbios 13:3; 1 Pedro 3:10; Mateo 12:37; Salmo 34:13
- 3 Salmo 32:9; Salmo 39:1; Santiago 1:26; 2 Reyes 19:28
- 4 Mateo 8:24; Salmo 107:25–27; Hechos 27:14–38
- 5 Proverbios 18:21; Proverbios 12:18; Jeremías 9:3–8; Proverbios 15:2; Salmo 17:10
- 6 Salmo 120:2–3; Proverbios 16:27; Marcos 7:15; Mateo 15:11–20; Proverbios 15:1
- 8 Romanos 3:13; Salmo 140:3; Salmo 55:21; Santiago 3:6; Salmo 57:4
- 9 Salmo 10:7; Génesis 1:26–27; Génesis 9:6; Salmo 62:4; Salmo 59:12
- 10 Romanos 12:14; 1 Pedro 3:9; 1 Corintios 3:3; Salmo 50:16–20; 1 Timoteo 5:13
- 12 Lucas 6:43–44; Mateo 12:33; Mateo 7:16–20; Jeremías 2:21; Romanos 11:16–18
- 13 Gálatas 5:23; Santiago 3:17; Mateo 5:5; Colosenses 3:12; 1 Pedro 2:12
- 14 Santiago 3:16; 1 Corintios 13:4; Filipenses 2:3; 1 Corintios 3:3; Romanos 13:13
- 15 Santiago 3:17; Santiago 1:17; 1 Corintios 3:19; Filipenses 3:19; 1 Corintios 2:14
- 16 Santiago 3:14; 1 Corintios 3:3; 1 Corintios 14:33; 1 Juan 3:12; Gálatas 5:20
- 17 Gálatas 5:22–23; Proverbios 2:6; 1 Corintios 13:4–7; Santiago 3:15; Romanos 12:9
- 18 Mateo 5:9; Oseas 10:12; Filipenses 1:11; Isaías 32:16–17; Gálatas 6:8
Referencias cruzadas: OpenBible.info (CC BY), tomadas sobre todo del Treasury of Scripture Knowledge (dominio público). · Fuentes y licencias
Lo que dijeron los Padres
Pasajes de los Padres de la Iglesia que comentan o citan este capítulo, tal como aparecen en la edición de Schaff (traducciones inglesas del siglo XIX, de dominio público). Los textos están en inglés.
Cómo se eligieron
«Comentario» es el comienzo de una homilía o exposición sobre este capítulo (homilías de san Juan Crisóstomo; tratados, sermones y comentarios a los Salmos de san Agustín). «Cita» es una frase en la que las notas de la propia edición identifican la cita de un versículo de este capítulo; solo se conserva si el texto coincide con el versículo. Solo se usan obras de autoría segura. Los Salmos siguen la numeración hebrea (Agustín usa la de los Setenta: su Salmo 50 es aquí el 51).
"I have washed my feet; how shall I defile them?" At times I read and hear: "My brethren, be not many masters, seeing that ye shall receive the greater condemnation: for in many things we offend all." "I have washed my feet; how shall I defile them?" But see, I rise and open.
Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 7 (1888)