Saltar al texto

1 Tesalonicenses · Biblia serbia Daničić–Karadžić (cirílico)

1 Tesalonicenses 2 Biblia serbia Daničić–Karadžić (cirílico)

Read in English
Sobre DK
  • Traductor individual
  • AT: Texto masorético (hebreo) (no verificado)
  • NT: Textus Receptus
  • Protestante (66 libros)
  • Formal (palabra por palabra)
  • 1868
  • Dominio público

Audio: Reina-Valera Antigua (RVA), leído por Joyfull · Sobre las grabaciones

Notas sobre este texto (3)
DK Biblia serbia Daničić–Karadžić (cirílico)
RV1909 Reina-Valera 1909
1 Јер сами знате, браћо, улазак наш к вама да не би узалуд;
1 PORQUE, hermanos, vosotros mismos sabéis que nuestra entrada á vosotros no fué vana:
2 него пострадавши пре и осрамоћени бивши, као што знате, у Филиби, ослободисмо се у Богу свом казивати вама јеванђеље Божије с великом борбом.
2 Pues aun habiendo padecido antes, y sido afrentados en Filipos, como sabéis, tuvimos denuedo en Dios nuestro para anunciaros el evangelio de Dios con gran combate.
3 Јер утеха наша није од преваре, ни од нечистоте, ни у лукавству;
3 Porque nuestra exhortación no [fué] de error, ni de inmundicia, ni por engaño;
4 него како нас окуша Бог да смо верни да примимо јеванђеље, тако говоримо, не као људима угађајући него Богу који куша срца наша.
4 Sino según fuimos aprobados de Dios para que se nos encargase el evangelio, así hablamos; no como los que agradan á los hombres, sino á Dios, el cual prueba nuestros corazones.
5 Јер никад из ласкања не говорисмо к вама, као што знате, нити из узрока лакомства: Бог је сведок;
5 Porque nunca fuimos lisonjeros en la palabra, como sabéis, ni tocados de avaricia; Dios es testigo;
6 нити тражећи од људи славе, ни од вас, ни од других.
6 Ni buscamos de los hombres gloria, ni de vosotros, ni de otros, aunque podíamos seros carga como apóstoles de Cristo.
7 Могли смо вам бити на досаду, као Христови апостоли; али бисмо кротки међу вама, као што дојилица негује своју децу.
7 Antes fuimos blandos entre vosotros como la que cría, que regala á sus hijos:
8 Тако смо вас радо имали да смо готови били дати вам не само јеванђеље Божије, него и душе своје, јер сте нам омилели.
8 Tan amadores de vosotros, que quisiéramos entregaros no sólo el evangelio de Dios, mas aun nuestras propias almas; porque nos erais carísimos.
9 Јер памтите, браћо, труд наш и посао: јер дан и ноћ радећи да не досадисмо ниједном од вас, проповедасмо вам јеванђеље Божије.
9 Porque ya, hermanos, os acordáis de nuestro trabajo y fatiga: que trabajando de noche y de día por no ser gravosos á ninguno de vosotros, os predicamos el evangelio de Dios.
10 Ви сте сведоци и Бог како свети и праведни и без кривице бисмо вама који верујете,
10 Vosotros sois testigos, y Dios, de cuán santa y justa é irreprensiblemente nos condujimos con vosotros que creísteis:
11 као што знате да сваког од вас као отац децу своју
11 Así como sabéis de qué modo exhortábamos y consolábamos á cada uno de vosotros, como el padre á sus hijos,
12 молисмо и утешавасмо, и сведочисмо вам да живите као што се пристоји Богу, који вас је призвао у своје царство и славу.
12 Y os protestábamos que anduvieseis [como es] digno de Dios, que os llamó á su reino y gloria.
13 Тога ради и ми захваљујемо Богу без престанка што ви примивши од нас реч чувења Божијег примисте не као реч човечију, него (као што заиста јесте) реч Божију, која и чини у вама који верујете.
13 Por lo cual, también nosotros damos gracias á Dios sin cesar, de que habiendo recibido la palabra de Dios que oísteis de nosotros, recibisteis no palabra de hombres, sino según es en verdad, la palabra de Dios, el cual obra en vosotros los que creísteis.
14 Јер ви, браћо, прођосте као цркве Божије које су у Јудеји у Христу Исусу; јер тако и ви пострадасте од свог рода као и они од Јевреја,
14 Porque vosotros, hermanos, habéis sido imitadores de las iglesias de Dios en Cristo Jesús que están en Judea; pues habéis padecido también vosotros las mismas cosas de los de vuestra propia nación, como también ellos de los Judíos;
15 који убише и Господа Исуса и пророке Његове, и који нас истераше, и Богу не угодише, и који се свим људима противе,
15 Los cuales aun mataron al Señor Jesús y á sus propios profetas, y á nosotros nos han perseguido; y no agradan á Dios, y se oponen á todos los hombres;
16 и забрањују нам казивати незнабошцима да се спасу; да испуне грехе своје свагда; али напослетку дође гнев на њих.
16 Prohibiéndonos hablar á los Gentiles, á fin de que se salven, para henchir [la medida de] sus pecados siempre: pues vino sobre ellos la ira hasta el extremo.
17 А ми, браћо, осиротивши за вама неко време лицем а не срцем, већма хићасмо да видимо лице ваше с великом жељом.
17 Mas nosotros, hermanos, privados de vosotros por un poco de tiempo, de vista, no de corazón, tanto más procuramos con mucho deseo ver vuestro rostro.
18 Зато хтедосмо да дођемо к вама, ја Павле једном и другом, и забрани нам сотона.
18 Por lo cual quisimos ir á vosotros, yo Pablo á la verdad, una vez y otra; mas Satanás nos embarazó.
19 Јер ко је наша нада или радост, или венац славе? Нисте ли и ви пред Господом нашим Исусом Христом о Његовом доласку?
19 Porque ¿cuál es nuestra esperanza, ó gozo, ó corona de que me gloríe? ¿No sois vosotros, delante de nuestro Señor Jesucristo en su venida?
20 Јер сте ви наша слава и радост.
20 Que vosotros sois nuestra gloria y gozo.
Referencias cruzadas (20)

Pasajes relacionados con cada versículo, del Treasury of Scripture Knowledge, tal como los reúnen y ordenan los lectores de OpenBible.info.

  1. 1 2 Tesalonicenses 3:1; Filipenses 2:16; Habacuc 2:13; 1 Corintios 15:58; 1 Corintios 15:2
  2. 2 Hechos 4:13; Hechos 16:22–24; 2 Timoteo 1:12; Hechos 17:2–9; 1 Pedro 2:14–16
  3. 3 2 Corintios 2:17; 2 Corintios 4:2; 1 Tesalonicenses 4:7; 1 Tesalonicenses 2:5–6; 2 Corintios 12:16–18
  4. 4 Gálatas 1:10; Romanos 8:27; Gálatas 2:7; 2 Timoteo 1:14; Salmo 17:3
  5. 5 Romanos 1:9; 2 Corintios 12:17; Hechos 20:33; Gálatas 1:20; 2 Pedro 2:3
  6. 6 Gálatas 1:10; Juan 5:44; Juan 5:41; 1 Tesalonicenses 2:9; Filemón 8–9
  7. 7 Isaías 66:13; 2 Timoteo 2:24–25; 1 Tesalonicenses 2:11; Isaías 49:23; 2 Corintios 10:1
  8. 8 1 Juan 3:16; 2 Corintios 12:15; Filipenses 2:17; Romanos 1:11–12; Hebreos 13:17
  9. 9 2 Tesalonicenses 3:7–9; 2 Corintios 11:9; Hechos 18:3; 2 Corintios 12:13–14; 1 Timoteo 4:10
  10. 10 1 Pedro 5:3; 1 Tesalonicenses 1:5; 2 Corintios 1:12; Tito 2:7–8; Hechos 20:18
  11. 11 1 Corintios 4:14–15; Hebreos 13:22; 1 Timoteo 5:21; 2 Timoteo 4:1–2; 2 Tesalonicenses 3:12
  12. 12 Efesios 4:1; 1 Juan 2:6; 1 Juan 1:6–7; 2 Tesalonicenses 2:13–14; 1 Tesalonicenses 4:12
  13. 13 Hebreos 4:12; Romanos 10:17; 1 Pedro 1:23; 1 Pedro 1:25; 1 Pedro 2:2
  14. 14 1 Tesalonicenses 3:4; Hebreos 10:33–34; Hebreos 5:7–8; 2 Tesalonicenses 1:4; 2 Corintios 8:1–2
  15. 15 Mateo 5:12; Lucas 11:48–53; Hechos 7:52; Hechos 2:23; Lucas 13:33–34
  16. 16 Hechos 17:13; Hechos 14:19; Hechos 14:5; Malaquías 4:1; Mateo 23:32
  17. 17 Colosenses 2:5; 1 Corintios 5:3; 1 Tesalonicenses 3:6; Romanos 1:13; 1 Tesalonicenses 3:10–11
  18. 18 Romanos 15:22; Romanos 1:13; Apocalipsis 2:10; Zacarías 3:1–2; 2 Corintios 11:12–14
  19. 19 Filipenses 4:1; 1 Tesalonicenses 3:13; 1 Tesalonicenses 5:23; Filipenses 2:16; 2 Corintios 1:14
  20. 20 2 Corintios 1:14; 1 Corintios 11:7

Referencias cruzadas: OpenBible.info (CC BY), tomadas sobre todo del Treasury of Scripture Knowledge (dominio público). · Fuentes y licencias

Lo que dijeron los Padres

Pasajes de los Padres de la Iglesia que comentan o citan este capítulo, tal como aparecen en la edición de Schaff (traducciones inglesas del siglo XIX, de dominio público). Los textos están en inglés.

Cómo se eligieron

«Comentario» es el comienzo de una homilía o exposición sobre este capítulo (homilías de san Juan Crisóstomo; tratados, sermones y comentarios a los Salmos de san Agustín). «Cita» es una frase en la que las notas de la propia edición identifican la cita de un versículo de este capítulo; solo se conserva si el texto coincide con el versículo. Solo se usan obras de autoría segura. Los Salmos siguen la numeración hebrea (Agustín usa la de los Setenta: su Salmo 50 es aquí el 51).

  1. Comentario 2:9 John Chrysostom, Homilies on First Thessalonians (Homily III)

    The teacher ought to do nothing with a feeling of being burdened, that tends to the salvation of his disciples. For if the blessed Jacob was buffeted night and day in keeping his flocks, much more ought he, to whom the care of souls is entrusted, to endure all toils, though the work be laborious and mean, looking only to …

    Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 13 (1889)

  2. Cita 2:7 Augustine of Hippo, Confessions (Book XIII, Chapters XXII–XXIV)

    For to this purpose said that dispenser of Thine,--begetting children by the gospel, --that he might not always have them "babes," whom he would feed on milk, and cherish as a nurse; "be ye transformed," saith He, "by the renewing of your mind, that he may prove what is that good, and acceptable, and perfect will of God." Therefore Thou …

    Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 1 (1886)

  3. Cita 2:14 John Chrysostom, Homilies on the Gospel of Matthew (Homily XV)

    … for ye also have suffered the same things of your own fellow-countrymen, even as they have of the Jews: who both killed the Lord Jesus, and their own prophets, and have driven us out; and they please not God, and are contrary to all men." Which same point here also Christ hath established.

    Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 10 (1888)

  4. Cita 2:7 Augustine of Hippo, Tractates on the Gospel of John (Chapter I — 32, 33)

    Hear that he descended: "I became a babe in the midst of you, even as a nurse cherisheth her children." For we see both nurses and mothers descend to babes, and although they be able to speak Latin, they shorten the words, shake their tongues in a certain manner, in order to frame childish endearments from a methodical language; because …

    Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 7 (1888)

  5. Cita 2:15 John Chrysostom, Homilies on the Gospel of Matthew (Homily LXIX)

    This Paul also was laying to their charge, when he said, "Who both killed the Lord, and their own prophets, and have persecuted us." Moreover, that they may not say, "He is an adversary of God, and therefore we do not come," hear what they say who are bidding them; that it is the father who is making the marriage, …

    Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 10 (1888)