1 Χρόνος είναι εις πάντα, και καιρός παντί πράγματι υπό τον ουρανόν. 2 Καιρός του γεννάσθαι και καιρός του αποθνήσκειν· καιρός του φυτεύειν και καιρός του εκριζόνειν το πεφυτευμένον· 3 καιρός του αποκτείνειν και καιρός του ιατρεύειν· καιρός του καταστρέφειν και καιρός του οικοδομείν· 4 καιρός του κλαίειν και καιρός του γελάν· καιρός του πενθείν και καιρός του χορεύειν· 5 καιρός του διασκορπίζειν λίθους και καιρός του συνάγειν λίθους· καιρός του εναγκαλίζεσθαι και καιρός του απομακρύνεσθαι από του εναγκαλισμού· 6 καιρός του αποκτήσαι και καιρός του απολέσαι· καιρός του φυλάττειν και καιρός του ρίπτειν· 7 καιρός του σχίζειν και καιρός του ράπτειν· καιρός του σιγάν και καιρός του λαλείν· 8 καιρός του αγαπήσαι και καιρός του μισήσαι· καιρός πολέμου και καιρός ειρήνης. 9 Τις ωφέλεια εις τον εργαζόμενον από όσα αυτός μοχθεί; 10 Είδον τον περισπασμόν, τον οποίον έδωκεν ο Θεός εις τους υιούς των ανθρώπων διά να μοχθώσιν εν αυτώ. 11 Τα πάντα έκαμε καλά εν τω καιρώ εκάστου· και τον κόσμον υπέβαλεν εις την διάνοιαν αυτών, χωρίς ο άνθρωπος να δύναται να εξιχνιάση απ' αρχής μέχρι τέλους το έργον, το οποίον ο Θεός έκαμεν. 12 Εγνώρισα ότι δεν είναι άλλο καλόν δι' αυτούς, ειμή να ευφραίνηταί τις και να κάμνη καλόν εν τη ζωή αυτού. 13 Και έτι το να τρώγη πας άνθρωπος και να πίνη και να απολαμβάνη καλόν εκ παντός του μόχθου αυτού, είναι χάρισμα Θεού. 14 Εγνώρισα ότι πάντα όσα έκαμεν ο Θεός, τα αυτά θέλουσιν είσθαι διαπαντός· δεν είναι δυνατόν να προσθέση τις εις αυτά ουδέ να αφαιρέση απ' αυτών· και ο Θεός έκαμε τούτο διά να φοβώνται ενώπιον αυτού. 15 ό,τι έγεινεν, ήδη είναι· και ό,τι θέλει γείνει, ήδη έγεινε· και ο Θεός ανακαλεί τα παρελθόντα. 16 Και είδον έτι υπό τον ήλιον τον τόπον της κρίσεως, και εκεί είναι η ανομία· και τον τόπον της δικαιοσύνης, και εκεί η ανομία. 17 Είπα εγώ εν τη καρδία μου, Ο Θεός θέλει κρίνει τον δίκαιον και τον ασεβή· διότι δι' έκαστον πράγμα και επί παντός έργου είναι καιρός εκεί. 18 Είπα εγώ εν τη καρδία μου περί της καταστάσεως των υιών των ανθρώπων, ότι θέλει δοκιμάσει αυτούς ο Θεός, και θέλουσιν ιδεί ότι αυτοί καθ' εαυτούς είναι κτήνη. 19 Διότι το συνάντημα των υιών των ανθρώπων είναι και το συνάντημα του κτήνους· και εν συνάντημα είναι εις αυτούς· καθώς αποθνήσκει τούτο, ούτως αποθνήσκει και εκείνος· και η αυτή πνοή είναι εις πάντας· και ο άνθρωπος δεν υπερτερεί κατ' ουδέν το κτήνος· διότι τα πάντα είναι ματαιότης. 20 Τα πάντα καταντώσιν εις τον αυτόν τόπον· τα πάντα έγειναν εκ του χώματος και τα πάντα επιστρέφουσιν εις το χώμα. 21 Τις γνωρίζει το πνεύμα των υιών των ανθρώπων, αν αυτό αναβαίνη εις τα άνω, και το πνεύμα του κτήνους, αν αυτό καταβαίνη κάτω εις την γην; 22 Είδον λοιπόν ότι δεν είναι καλήτερον, ειμή το να ευφραίνηται ο άνθρωπος εις τα έργα αυτού· διότι αυτή είναι η μερίς αυτού· επειδή τις θέλει φέρει αυτόν διά να ίδη το γενησόμενον μετ' αυτόν;
Eclesiastés · Biblia en griego moderno: Vamvas (1850)
Eclesiastés 3 Biblia en griego moderno: Vamvas (1850)
Audio: Reina-Valera Antigua (RVA), leído por Joyfull · Sobre las grabaciones
Notas sobre este texto (2)
- The Old Testament is translated from the Hebrew, not from the Septuagint read in the Orthodox Church; there are no deuterocanonical books.
- Katharevousa (learned 19th-century Greek), as in the CrossWire module (text from theword.gr).
Referencias cruzadas (22)
Pasajes relacionados con cada versículo, del Treasury of Scripture Knowledge, tal como los reúnen y ordenan los lectores de OpenBible.info.
- 1 Eclesiastés 3:17; Mateo 16:3; Eclesiastés 8:5–6; Eclesiastés 7:14; 2 Reyes 5:26
- 2 Hebreos 9:27; Job 14:5; Mateo 15:13; Jeremías 18:7–10; Juan 16:21
- 3 Oseas 6:1–2; 1 Samuel 2:6; Jeremías 45:4; Jeremías 31:28; Deuteronomio 32:39
- 4 Romanos 12:15; Salmo 30:5; Santiago 4:9; Juan 16:20–22; Salmo 126:1–2
- 5 2 Reyes 3:25; Josué 10:27; Josué 4:3–9; Joel 2:16; 1 Samuel 21:4–5
- 6 Filipenses 3:7–8; Lucas 9:24–25; Marcos 8:35–37; Mateo 16:25–26; Marcos 10:28–30
- 7 Miqueas 7:5; Amós 5:13; Ester 4:13–14; Lamentaciones 3:28; Hechos 4:20
- 8 Efesios 5:25; Efesios 5:28–29; Lucas 14:26; 1 Reyes 5:4; 2 Crónicas 19:2
- 9 Eclesiastés 1:3; Proverbios 14:23; Eclesiastés 5:16; Eclesiastés 2:22–23; Mateo 16:26
- 10 Eclesiastés 1:13–14; Génesis 3:19; Eclesiastés 2:26; 1 Tesalonicenses 2:9; 2 Tesalonicenses 3:8
- 11 Romanos 11:33; Romanos 1:19–20; Job 11:7; Eclesiastés 8:17; Job 5:9
- 12 Salmo 37:3; Eclesiastés 3:22; 1 Timoteo 6:18; 1 Tesalonicenses 5:15–16; Hechos 20:35
- 13 Eclesiastés 9:7; Eclesiastés 2:24; Isaías 65:21–23; Salmo 128:2; Eclesiastés 5:18–20
- 14 Santiago 1:17; Salmo 33:11; Romanos 11:36; Hechos 5:39; Proverbios 30:6
- 15 Eclesiastés 1:9–10; Eclesiastés 6:10
- 16 Eclesiastés 4:1; Eclesiastés 5:8; 1 Reyes 21:9–21; Salmo 58:1–2; Hechos 23:3
- 17 2 Corintios 5:10; Eclesiastés 12:14; Eclesiastés 3:1; Mateo 16:27; Salmo 98:9
- 18 Salmo 73:22; Salmo 49:12; Hebreos 9:27; 2 Pedro 2:12; Génesis 3:17–19
- 19 Salmo 49:12; Salmo 49:20; Job 14:10–12; Eclesiastés 2:14; Salmo 89:47–48
- 20 Génesis 3:19; Job 34:15; Eclesiastés 12:7; Números 27:13; Job 10:9–10
- 21 Eclesiastés 12:7; Juan 14:3; 2 Corintios 5:1; Lucas 16:22–23; Filipenses 1:23
- 22 Eclesiastés 2:24; Eclesiastés 3:11–12; Eclesiastés 8:7; Eclesiastés 6:12; Eclesiastés 10:14
Referencias cruzadas: OpenBible.info (CC BY), tomadas sobre todo del Treasury of Scripture Knowledge (dominio público). · Fuentes y licencias
Lo que dijeron los Padres
Pasajes de los Padres de la Iglesia que comentan o citan este capítulo, tal como aparecen en la edición de Schaff (traducciones inglesas del siglo XIX, de dominio público). Los textos están en inglés.
Cómo se eligieron
«Comentario» es el comienzo de una homilía o exposición sobre este capítulo (homilías de san Juan Crisóstomo; tratados, sermones y comentarios a los Salmos de san Agustín). «Cita» es una frase en la que las notas de la propia edición identifican la cita de un versículo de este capítulo; solo se conserva si el texto coincide con el versículo. Solo se usan obras de autoría segura. Los Salmos siguen la numeración hebrea (Agustín usa la de los Setenta: su Salmo 50 es aquí el 51).
… knoweth the things of a man, save the spirit of man which is in him?" or of beast, as in the book of Solomon, "Who knoweth the spirit of man that goeth upward, and the spirit of the beast that goeth downward to the earth?" or of that physical spirit which is called wind, for so the Psalmist calls it: …
Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 2 (1887)
And what Solomon spoke of others will suit you also; for he said, in that case, There is a time to bear and a time to die; but to you, in the reverse order, there was a time to die and a time to be born; and one and the same time effected both of these, and your birth …
Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 2, vol. 7 (1894)
As of even honey repletion and satiety, though it be of honey, produce vomiting; and, as Solomon says and I think, there is a time for every thing, and that which is good ceases to be good if it be not done in a good way; just as a flower is quite out of season in winter, and just as …
Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 2, vol. 7 (1894)
Or perhaps this was the time for silence spoken of by Solomon the wise. For, when life is buffeted by so fierce a storm that all the intelligence of those who are instructed in the word is filled with the deceit of false reasoning and confounded, like an eye filled with dust, when men are stunned by strange and awful …
Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 2, vol. 8 (1895)
And, accordingly, if these last had been still alive at the advent of our Lord, when the time not of casting stones away but of gathering them together had come, they would have immediately made themselves eunuchs for the kingdom of heaven's sake.
Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 2 (1887)