1 Ο δε όφις ήτο το φρονιμώτερον πάντων των ζώων του αγρού, τα οποία έκαμε Κύριος ο Θεός· και είπεν ο όφις προς την γυναίκα, Τω όντι είπεν ο Θεός, Μη φάγητε από παντός δένδρου του παραδείσου; 2 Και είπεν η γυνή προς τον όφιν, Από του καρπού των δένδρων του παραδείσου δυνάμεθα να φάγωμεν· 3 από δε του καρπού του δένδρου, το οποίον είναι εν μέσω του παραδείσου, είπεν ο Θεός, Μη φάγητε απ' αυτού, μηδέ εγγίσητε αυτόν, διά να μη αποθάνητε. 4 Και είπεν ο όφις προς την γυναίκα, Δεν θέλετε βεβαίως αποθάνει 5 αλλ' εξεύρει ο Θεός, ότι καθ' ην ημέραν φάγητε απ' αυτού, θέλουσιν ανοιχθή οι οφθαλμοί σας, και θέλετε είσθαι ως θεοί, γνωρίζοντες το καλόν και το κακόν. 6 Και είδεν η γυνή, ότι το δένδρον ήτο καλόν εις βρώσιν, και ότι ήτο αρεστόν εις τους οφθαλμούς, και επιθυμητόν το δένδρον ως δίδον γνώσιν· και λαβούσα εκ του καρπού αυτού, έφαγε· και έδωκε και εις τον άνδρα αυτής μεθ' εαυτής, και αυτός έφαγε. 7 Και ηνοίχθησαν οι οφθαλμοί αμφοτέρων, και εγνώρισαν ότι ήσαν γυμνοί· και ράψαντες φύλλα συκής, έκαμον εις εαυτούς περιζώματα. 8 Και ήκουσαν την φωνήν Κυρίου του Θεού, περιπατούντος εν τω παραδείσω προς το δειλινόν· και εκρύφθησαν ο Αδάμ και η γυνή αυτού από προσώπου Κυρίου του Θεού, μεταξύ των δένδρων του παραδείσου. 9 Εκάλεσε δε Κύριος ο Θεός τον Αδάμ, και είπε προς αυτόν, Που είσαι; 10 Ο δε είπε, Την φωνήν σου ήκουσα εν τω παραδείσω, και εφοβήθην, διότι είμαι γυμνός· και εκρύφθην. 11 Και είπε προς αυτόν ο Θεός, Τις εφανέρωσεν εις σε ότι είσαι γυμνός; Μήπως έφαγες από του δένδρου, από του οποίου προσέταξα εις σε να μη φάγης; 12 Και είπεν ο Αδάμ, Η γυνή την οποίαν έδωκας να ήναι μετ' εμού, αυτή μοι έδωκεν από του δένδρου, και έφαγον. 13 Και είπε Κύριος ο Θεός προς την γυναίκα, Τι είναι τούτο το οποίον έκαμες; Και η γυνή είπεν, Ο όφις με ηπάτησε, και έφαγον. 14 Και είπε Κύριος ο Θεός προς τον όφιν, Επειδή έκαμες τούτο, επικατάρατος να ήσαι μεταξύ πάντων των κτηνών, και πάντων των ζώων του αγρού· επί της κοιλίας σου θέλεις περιπατεί, και χώμα θέλεις τρώγει, πάσας τας ημέρας της ζωής σου· 15 και έχθραν θέλω στήσει αναμέσον σου και της γυναικός, και αναμέσον του σπέρματός σου και του σπέρματος αυτής· αυτό θέλει σου συντρίψει την κεφαλήν, και συ θέλεις κεντήσει την πτέρναν αυτού. 16 Προς δε την γυναίκα είπε, Θέλω υπερπληθύνει τας λύπας σου και τους πόνους της κυοφορίας σου· με λύπας θέλεις γεννά τέκνα· και προς τον άνδρα σου θέλει είσθαι η επιθυμία σου, και αυτός θέλει σε εξουσιάζει. 17 Προς δε τον Αδάμ είπεν, Επειδή υπήκουσας εις τον λόγον της γυναικός σου, και έφαγες από του δένδρου, από του οποίου προσέταξα εις σε λέγων, Μη φάγης απ' αυτού, κατηραμένη να ήναι η γη εξ αιτίας σου· με λύπας θέλεις τρώγει τους καρπούς αυτής πάσας τας ημέρας της ζωής σου· 18 και ακάνθας και τριβόλους θέλει βλαστάνει εις σέ· και θέλεις τρώγει τον χόρτον του αγρού· 19 εν τω ιδρώτι του προσώπου σου θέλεις τρώγει τον άρτον σου, εωσού επιστρέψης εις την γην, εκ της οποίας ελήφθης· επειδή γη είσαι, και εις γην θέλεις επιστρέψει. 20 Και εκάλεσεν ο Αδάμ το όνομα της γυναικός αυτού, Εύαν· διότι αυτή ήτο μήτηρ πάντων των ζώντων. 21 Και έκαμε Κύριος ο Θεός εις τον Αδάμ και εις την γυναίκα αυτού χιτώνας δερματίνους, και ενέδυσεν αυτούς. 22 Και είπε Κύριος ο Θεός, Ιδού, έγεινεν ο Αδάμ ως εις εξ ημών, εις το γινώσκειν το καλόν και το κακόν· και τώρα μήπως εκτείνη την χείρα αυτού, και λάβη και από του ξύλου της ζωής, και φάγη, και ζήση αιωνίως· 23 Όθεν Κύριος ο Θεός εξαπέστειλεν αυτόν εκ του παραδείσου της Εδέμ, διά να εργάζηται την γην εκ της οποίας ελήφθη. 24 Και εξεδίωξε τον Αδάμ· και κατά ανατολάς του παραδείσου της Εδέμ έθεσε τα Χερουβείμ, και την ρομφαίαν την φλογίνην, την περιστρεφομένην, διά να φυλάττωσι την οδόν του ξύλου της ζωής.
Génesis · Biblia en griego moderno: Vamvas (1850)
Génesis 3 Biblia en griego moderno: Vamvas (1850)
Audio: Reina-Valera Antigua (RVA), leído por Joyfull · Sobre las grabaciones
Notas sobre este texto (2)
- The Old Testament is translated from the Hebrew, not from the Septuagint read in the Orthodox Church; there are no deuterocanonical books.
- Katharevousa (learned 19th-century Greek), as in the CrossWire module (text from theword.gr).
Personas y lugares de este capítulo
Del árbol genealógico y los mapas bíblicos de este sitio (en inglés), solo donde esas guías citan este capítulo.
Personas
Adam
Formed from the dust by God's own hand, the father of all who live.
Citado en la guía: Genesis 1–5
Eve
The first woman, formed from Adam and named "the mother of all living."
Citado en la guía: Genesis 2-4
Referencias cruzadas (24)
Pasajes relacionados con cada versículo, del Treasury of Scripture Knowledge, tal como los reúnen y ordenan los lectores de OpenBible.info.
- 1 2 Corintios 11:3; 2 Corintios 11:14; Apocalipsis 12:9; Apocalipsis 20:2; Mateo 4:3
- 2 Salmo 58:4
- 3 Génesis 2:16–17; 2 Corintios 6:17; Génesis 20:6; Job 1:11; Éxodo 19:12–13
- 4 Juan 8:44; 2 Corintios 11:3; 1 Timoteo 2:14; 2 Corintios 2:11; Génesis 3:13
- 5 Ezequiel 28:2; 2 Tesalonicenses 2:4; 2 Corintios 11:13–15; 2 Corintios 4:4; Génesis 2:17
- 6 1 Juan 2:16; Santiago 1:14–15; 1 Timoteo 2:14; 2 Samuel 11:2; Romanos 5:12–19
- 7 Isaías 59:6; Génesis 2:25; Génesis 3:5; Job 9:29–31; Isaías 28:20
- 8 Jeremías 23:24; Hebreos 4:13; Proverbios 15:3; Job 34:21–22; Salmo 139:1–12
- 9 Génesis 4:9; Génesis 16:8; Apocalipsis 20:12–13; Josué 7:17–19; Génesis 11:5
- 10 Génesis 2:25; Salmo 119:120; Isaías 57:11; Isaías 47:3; 1 Juan 3:20
- 11 Romanos 3:20; Génesis 4:10; Salmo 50:21
- 12 Proverbios 28:13; Santiago 1:13–15; Romanos 10:3; Job 31:33; Lucas 10:29
- 13 2 Corintios 11:3; 1 Timoteo 2:14; Juan 18:35; Génesis 4:10–12; Génesis 3:4–6
- 14 Miqueas 7:17; Isaías 65:25; Salmo 72:9; Isaías 29:4; Levítico 20:25
- 15 Romanos 16:20; 1 Juan 3:8; Apocalipsis 12:17; Isaías 7:14; Hebreos 2:14–15
- 16 Tito 2:5; Colosenses 3:18; 1 Corintios 11:3; 1 Timoteo 2:15; 1 Corintios 14:34
- 17 Romanos 8:20–22; Génesis 5:29; Isaías 24:5–6; Eclesiastés 2:22–23; Juan 16:33
- 18 Job 5:5; Mateo 13:7; Isaías 7:23; Salmo 104:14–15; Proverbios 22:5
- 19 Eclesiastés 12:7; Job 34:15; Salmo 104:29; Génesis 2:7; Salmo 90:3
- 20 Mateo 1:23; Génesis 2:23; Génesis 2:20; Génesis 5:29; Génesis 16:11
- 21 Isaías 61:10; 2 Corintios 5:21; 2 Corintios 5:2–3; Génesis 3:7; Romanos 3:22
- 22 Apocalipsis 2:7; Apocalipsis 22:14; Proverbios 3:18; Génesis 11:6–7; Apocalipsis 22:2
- 23 Génesis 4:2; Génesis 4:12; Génesis 3:19; Eclesiastés 5:9; Génesis 2:5
- 24 Hebreos 1:7; Salmo 104:4; Éxodo 25:18–22; 1 Crónicas 21:16–17; Hebreos 10:18–22
Referencias cruzadas: OpenBible.info (CC BY), tomadas sobre todo del Treasury of Scripture Knowledge (dominio público). · Fuentes y licencias
Lo que dijeron los Padres
Pasajes de los Padres de la Iglesia que comentan o citan este capítulo, tal como aparecen en la edición de Schaff (traducciones inglesas del siglo XIX, de dominio público). Los textos están en inglés.
Cómo se eligieron
«Comentario» es el comienzo de una homilía o exposición sobre este capítulo (homilías de san Juan Crisóstomo; tratados, sermones y comentarios a los Salmos de san Agustín). «Cita» es una frase en la que las notas de la propia edición identifican la cita de un versículo de este capítulo; solo se conserva si el texto coincide con el versículo. Solo se usan obras de autoría segura. Los Salmos siguen la numeración hebrea (Agustín usa la de los Setenta: su Salmo 50 es aquí el 51).
"And God," it is declared, "said to the serpent: Because thou hast done this, cursed art thou above all cattle, and above all the beasts of the earth." And this same thing does the Lord also say in the Gospel, to those who are found upon the left hand: "Depart from me, ye cursed, into everlasting fire, which my Father …
… be subjected and bring them over unto Himself, allaying their swelling, and fostering their love; to the end that they might go on no further in self-confidence, but rather should become weak, seeing before their feet the Divinity weak by taking our "coats of skins;" and wearied, might cast themselves down upon It, and It rising, might lift them up.
Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 1 (1886)
For it will be no longer, "Dust thou art, and unto dust shalt thou return," and thou "tillest the ground," and those former words, that will be said to us; but what is far more grievous than these, the "outer darkness," the bonds that may not be burst, the venomous worm, the "gnashing of teeth;" and this with great reason.
Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 10 (1888)
Adam received the sentence, Cursed is the ground in thy labours; thorns and thistles shall it bring forth to thee.
Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 2, vol. 7 (1894)
"The serpent," says she, "beguiled me, and I did eat." But He put no question to the serpent; for He knew that he had been the prime mover in the guilty deed; but He pronounced the curse upon him in the first instance, that it might fall upon man with a mitigated rebuke.