1 Χρόνος είναι εις πάντα, και καιρός παντί πράγματι υπό τον ουρανόν. 2 Καιρός του γεννάσθαι και καιρός του αποθνήσκειν· καιρός του φυτεύειν και καιρός του εκριζόνειν το πεφυτευμένον· 3 καιρός του αποκτείνειν και καιρός του ιατρεύειν· καιρός του καταστρέφειν και καιρός του οικοδομείν· 4 καιρός του κλαίειν και καιρός του γελάν· καιρός του πενθείν και καιρός του χορεύειν· 5 καιρός του διασκορπίζειν λίθους και καιρός του συνάγειν λίθους· καιρός του εναγκαλίζεσθαι και καιρός του απομακρύνεσθαι από του εναγκαλισμού· 6 καιρός του αποκτήσαι και καιρός του απολέσαι· καιρός του φυλάττειν και καιρός του ρίπτειν· 7 καιρός του σχίζειν και καιρός του ράπτειν· καιρός του σιγάν και καιρός του λαλείν· 8 καιρός του αγαπήσαι και καιρός του μισήσαι· καιρός πολέμου και καιρός ειρήνης. 9 Τις ωφέλεια εις τον εργαζόμενον από όσα αυτός μοχθεί; 10 Είδον τον περισπασμόν, τον οποίον έδωκεν ο Θεός εις τους υιούς των ανθρώπων διά να μοχθώσιν εν αυτώ. 11 Τα πάντα έκαμε καλά εν τω καιρώ εκάστου· και τον κόσμον υπέβαλεν εις την διάνοιαν αυτών, χωρίς ο άνθρωπος να δύναται να εξιχνιάση απ' αρχής μέχρι τέλους το έργον, το οποίον ο Θεός έκαμεν. 12 Εγνώρισα ότι δεν είναι άλλο καλόν δι' αυτούς, ειμή να ευφραίνηταί τις και να κάμνη καλόν εν τη ζωή αυτού. 13 Και έτι το να τρώγη πας άνθρωπος και να πίνη και να απολαμβάνη καλόν εκ παντός του μόχθου αυτού, είναι χάρισμα Θεού. 14 Εγνώρισα ότι πάντα όσα έκαμεν ο Θεός, τα αυτά θέλουσιν είσθαι διαπαντός· δεν είναι δυνατόν να προσθέση τις εις αυτά ουδέ να αφαιρέση απ' αυτών· και ο Θεός έκαμε τούτο διά να φοβώνται ενώπιον αυτού. 15 ό,τι έγεινεν, ήδη είναι· και ό,τι θέλει γείνει, ήδη έγεινε· και ο Θεός ανακαλεί τα παρελθόντα. 16 Και είδον έτι υπό τον ήλιον τον τόπον της κρίσεως, και εκεί είναι η ανομία· και τον τόπον της δικαιοσύνης, και εκεί η ανομία. 17 Είπα εγώ εν τη καρδία μου, Ο Θεός θέλει κρίνει τον δίκαιον και τον ασεβή· διότι δι' έκαστον πράγμα και επί παντός έργου είναι καιρός εκεί. 18 Είπα εγώ εν τη καρδία μου περί της καταστάσεως των υιών των ανθρώπων, ότι θέλει δοκιμάσει αυτούς ο Θεός, και θέλουσιν ιδεί ότι αυτοί καθ' εαυτούς είναι κτήνη. 19 Διότι το συνάντημα των υιών των ανθρώπων είναι και το συνάντημα του κτήνους· και εν συνάντημα είναι εις αυτούς· καθώς αποθνήσκει τούτο, ούτως αποθνήσκει και εκείνος· και η αυτή πνοή είναι εις πάντας· και ο άνθρωπος δεν υπερτερεί κατ' ουδέν το κτήνος· διότι τα πάντα είναι ματαιότης. 20 Τα πάντα καταντώσιν εις τον αυτόν τόπον· τα πάντα έγειναν εκ του χώματος και τα πάντα επιστρέφουσιν εις το χώμα. 21 Τις γνωρίζει το πνεύμα των υιών των ανθρώπων, αν αυτό αναβαίνη εις τα άνω, και το πνεύμα του κτήνους, αν αυτό καταβαίνη κάτω εις την γην; 22 Είδον λοιπόν ότι δεν είναι καλήτερον, ειμή το να ευφραίνηται ο άνθρωπος εις τα έργα αυτού· διότι αυτή είναι η μερίς αυτού· επειδή τις θέλει φέρει αυτόν διά να ίδη το γενησόμενον μετ' αυτόν;
Ecclesiastes · Modern Greek Bible: Vamvas (1850)
Ecclesiastes 3 Modern Greek Bible: Vamvas (1850)
Audio: World English Bible (WEB), read by Winfred W. Henson · About the recordings
Notes on this text (2)
- The Old Testament is translated from the Hebrew, not from the Septuagint read in the Orthodox Church; there are no deuterocanonical books.
- Katharevousa (learned 19th-century Greek), as in the CrossWire module (text from theword.gr).
Cross references (22)
Related passages for each verse, from the Treasury of Scripture Knowledge as collected and ranked by readers at OpenBible.info.
- 1 Ecclesiastes 3:17; Matthew 16:3; Ecclesiastes 8:5–6; Ecclesiastes 7:14; 2 Kings 5:26
- 2 Hebrews 9:27; Job 14:5; Matthew 15:13; Jeremiah 18:7–10; John 16:21
- 3 Hosea 6:1–2; 1 Samuel 2:6; Jeremiah 45:4; Jeremiah 31:28; Deuteronomy 32:39
- 4 Romans 12:15; Psalm 30:5; James 4:9; John 16:20–22; Psalm 126:1–2
- 5 2 Kings 3:25; Joshua 10:27; Joshua 4:3–9; Joel 2:16; 1 Samuel 21:4–5
- 6 Philippians 3:7–8; Luke 9:24–25; Mark 8:35–37; Matthew 16:25–26; Mark 10:28–30
- 7 Micah 7:5; Amos 5:13; Esther 4:13–14; Lamentations 3:28; Acts 4:20
- 8 Ephesians 5:25; Ephesians 5:28–29; Luke 14:26; 1 Kings 5:4; 2 Chronicles 19:2
- 9 Ecclesiastes 1:3; Proverbs 14:23; Ecclesiastes 5:16; Ecclesiastes 2:22–23; Matthew 16:26
- 10 Ecclesiastes 1:13–14; Genesis 3:19; Ecclesiastes 2:26; 1 Thessalonians 2:9; 2 Thessalonians 3:8
- 11 Romans 11:33; Romans 1:19–20; Job 11:7; Ecclesiastes 8:17; Job 5:9
- 12 Psalm 37:3; Ecclesiastes 3:22; 1 Timothy 6:18; 1 Thessalonians 5:15–16; Acts 20:35
- 13 Ecclesiastes 9:7; Ecclesiastes 2:24; Isaiah 65:21–23; Psalm 128:2; Ecclesiastes 5:18–20
- 14 James 1:17; Psalm 33:11; Romans 11:36; Acts 5:39; Proverbs 30:6
- 15 Ecclesiastes 1:9–10; Ecclesiastes 6:10
- 16 Ecclesiastes 4:1; Ecclesiastes 5:8; 1 Kings 21:9–21; Psalm 58:1–2; Acts 23:3
- 17 2 Corinthians 5:10; Ecclesiastes 12:14; Ecclesiastes 3:1; Matthew 16:27; Psalm 98:9
- 18 Psalm 73:22; Psalm 49:12; Hebrews 9:27; 2 Peter 2:12; Genesis 3:17–19
- 19 Psalm 49:12; Psalm 49:20; Job 14:10–12; Ecclesiastes 2:14; Psalm 89:47–48
- 20 Genesis 3:19; Job 34:15; Ecclesiastes 12:7; Numbers 27:13; Job 10:9–10
- 21 Ecclesiastes 12:7; John 14:3; 2 Corinthians 5:1; Luke 16:22–23; Philippians 1:23
- 22 Ecclesiastes 2:24; Ecclesiastes 3:11–12; Ecclesiastes 8:7; Ecclesiastes 6:12; Ecclesiastes 10:14
Cross references: OpenBible.info (CC BY), drawn mainly from the public-domain Treasury of Scripture Knowledge. · Sources & licences
What the Fathers said
Passages from the Church Fathers that expound or quote this chapter, verbatim from the public-domain Schaff edition (19th-century English translations).
How these were chosen
“Commentary” is the opening of a homily or exposition on this chapter (John Chrysostom’s homilies, Augustine’s tractates, sermons and expositions of the Psalms). “Quotes” are sentences where the edition’s own footnotes identify a quotation of a verse here, kept only when the wording matches the verse. Only works whose authorship is not in doubt are used. Psalms follow the Hebrew/English numbering (Augustine numbers them as the Septuagint does: his Psalm 50 is Psalm 51 here).
… knoweth the things of a man, save the spirit of man which is in him?" or of beast, as in the book of Solomon, "Who knoweth the spirit of man that goeth upward, and the spirit of the beast that goeth downward to the earth?" or of that physical spirit which is called wind, for so the Psalmist calls it: …
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 2 (1887)
And what Solomon spoke of others will suit you also; for he said, in that case, There is a time to bear and a time to die; but to you, in the reverse order, there was a time to die and a time to be born; and one and the same time effected both of these, and your birth …
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 2, vol. 7 (1894)
As of even honey repletion and satiety, though it be of honey, produce vomiting; and, as Solomon says and I think, there is a time for every thing, and that which is good ceases to be good if it be not done in a good way; just as a flower is quite out of season in winter, and just as …
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 2, vol. 7 (1894)
Or perhaps this was the time for silence spoken of by Solomon the wise. For, when life is buffeted by so fierce a storm that all the intelligence of those who are instructed in the word is filled with the deceit of false reasoning and confounded, like an eye filled with dust, when men are stunned by strange and awful …
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 2, vol. 8 (1895)
And, accordingly, if these last had been still alive at the advent of our Lord, when the time not of casting stones away but of gathering them together had come, they would have immediately made themselves eunuchs for the kingdom of heaven's sake.
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 2 (1887)