Saltar al texto

Romanos · Versión Biblia Libre

Romanos 4 Versión Biblia Libre

Read in English
Sobre VBL
  • Traductor individual
  • AT: Texto masorético (hebreo) (no verificado)
  • NT: Texto crítico
  • Protestante (66 libros)
  • Dinámica (idea por idea)
  • 2020
  • CC BY-SA 4.0

Audio: Reina-Valera Antigua (RVA), leído por Joyfull · Sobre las grabaciones

VBL Versión Biblia Libre
PT1904 Texto Patriarcal 1904 (acentuado, edición de eBible)
1 Miremos el ejemplo de Abraham. Desde la perspectiva humana, él es el padre de nuestra nación. Preguntemos: “¿Cuál fue su experiencia?”
1 Τί οὖν ἐροῦμεν Ἀβραὰμ τὸν πατέρα ἡμῶν εὑρηκέναι κατὰ σάρκα;
2 Porque si Abraham hubiera sido justificado por lo que hizo, habría tenido algo de lo cual jactarse, pero no ante los ojos de Dios.
2 εἰ γὰρ Ἀβραὰμ ἐξ ἔργων ἐδικαιώθη, ἔχει καύχημα, ἀλλ᾽ οὐ πρὸς τὸν Θεόν.
3 Sin embargo, ¿qué dice la Escritura? “Abraham creyó en Dios, y por ello fue considerado justo”.
3 τί γὰρ ἡ γραφὴ λέγει; ἐπίστευσε δὲ Ἀβραὰμ τῷ Θεῷ καὶ ἐλογίσθη αὐτῷ εἰς δικαιοσύνην.
4 Todo el que trabaja recibe su pago, no como un regalo, sino porque se ha ganado su salario.
4 τῷ δὲ ἐργαζομένῳ ὁ μισθὸς οὐ λογίζεται κατὰ χάριν, ἀλλὰ κατὰ ὀφείλημα·
5 Pero Dios, quien hace justos a los pecadores, los considera justos no porque hayan trabajado por ello, sino porque confían en él.
5 τῷ δὲ μὴ ἐργαζομένῳ, πιστεύοντι δὲ ἐπὶ τὸν δικαιοῦντα τὸν ἀσεβῆ λογίζεται ἡ πίστις αὐτοῦ εἰς δικαιοσύνην,
6 Es por ello que David habla de la felicidad de aquellos a quienes Dios acepta como justos, y no porque ellos trabajen por ello:
6 καθάπερ καὶ Δαυῒδ λέγει τὸν μακαρισμὸν τοῦ ἀνθρώπου ᾧ ὁ Θεὸς λογίζεται δικαιοσύνην χωρὶς ἔργων·
7 “Cuán felices son los que reciben perdón por sus errores y cuyos pecados son cubiertos.
7 μακάριοι ὧν ἀφέθησαν αἱ ἀνομίαι καὶ ὧν ἐπεκαλύφθησαν αἱ ἁμαρτίαι·
8 Cuán felices son aquellos a quienes el Señor no considera pecadores”.
8 μακάριος ἀνὴρ ᾧ οὐ μὴ λογίσηται Κύριος ἁμαρτίαν.
9 Ahora, ¿es acaso esta bendición solo para los judíos, o es para los demás también? Acabamos de afirmar que Abraham fue aceptado como justo porque confió en Dios.
9 ὁ μακαρισμὸς οὖν οὗτος ἐπὶ τὴν περιτομὴν ἢ καὶ ἐπὶ τὴν ἀκροβυστίαν; λέγομεν γὰρ ὅτι ἐλογίσθη τῷ Ἀβραὰμ ἡ πίστις εἰς δικαιοσύνην.
10 Pero ¿cuándo sucedió esto? ¿Acaso fue cuando Abraham era judío o antes?
10 πῶς οὖν ἐλογίσθη; ἐν περιτομῇ ὄντι ἢ ἐν ἀκροβυστίᾳ; οὐκ ἐν περιτομῇ, ἀλλ᾽ ἐν ἀκροβυστίᾳ·
11 De hecho, fue antes de que Abraham fuera judío por ser circuncidado, lo cual era una confirmación de su confianza en Dios para hacerlo justo. Esto ocurrió antes de ser circuncidado, de modo que él es el padre de todos los que confían en Dios y son considerados justos por él, aunque no sean judíos circuncidados.
11 καὶ σημεῖον ἔλαβε περιτομῆς, σφραγῖδα τῆς δικαιοσύνης τῆς πίστεως τῆς ἐν τῇ ἀκροβυστίᾳ, εἰς τὸ εἶναι αὐτὸν πατέρα πάντων τῶν πιστευόντων δι᾽ ἀκροβυστίας, εἰς τὸ λογισθῆναι καὶ αὐτοῖς τὴν δικαιοσύνην,
12 También es el padre de los judíos circuncidados, no solo porque estén circuncidados, sino porque siguen el ejemplo de la confianza en Dios que nuestro padre Abraham tuvo antes de ser circuncidado.
12 καὶ πατέρα περιτομῆς τοῖς οὐκ ἐκ περιτομῆς μόνον, ἀλλὰ καὶ τοῖς στοιχοῦσι τοῖς ἴχνεσι τῆς ἐν [τῇ] ἀκροβυστίᾳ πίστεως τοῦ πατρὸς ἡμῶν Ἀβραάμ.
13 La promesa que Dios le hizo a Abraham y a sus descendientes de que el mundo les pertenecería no estaba basada en su cumplimiento de la ley, sino en que él fue justificado por su confianza en Dios.
13 οὐ γὰρ διὰ νόμου ἡ ἐπαγγελία τῷ Ἀβραὰμ ἢ τῷ σπέρματι αὐτοῦ, τὸ κληρονόμον αὐτὸν εἶναι τοῦ κόσμου, ἀλλὰ διὰ δικαιοσύνης πίστεως.
14 Porque si la herencia prometida estuviera basada en el cumplimiento de la ley, entonces confiar en Dios no sería necesario, y la promesa sería inútil.
14 εἰ γὰρ οἱ ἐκ νόμου κληρονόμοι, κεκένωται ἡ πίστις καὶ κατήργηται ἡ ἐπαγγελία·
15 Porque la ley resulta en castigo, pero si no hay ley, entonces no puede ser quebrantada.
15 ὁ γὰρ νόμος ὀργὴν κατεργάζεται· οὗ γὰρ οὐκ ἔστι νόμος, οὐδὲ παράβασις.
16 De modo que la promesa está basada en la confianza en Dios. Es dada como un don, garantizada a todos los hijos de Abraham, y no solo a los que siguen la ley, sino también a todos los que creen como Abraham, el padre de todos nosotros.
16 Διὰ τοῦτο ἐκ πίστεως, ἵνα κατὰ χάριν, εἰς τὸ εἶναι βεβαίαν τὴν ἐπαγγελίαν παντὶ τῷ σπέρματι, οὐ τῷ ἐκ [τοῦ] νόμου μόνον, ἀλλὰ καὶ τῷ ἐκ πίστεως Ἀβραάμ, ὅς ἐστι πατὴρ πάντων ἡμῶν,
17 Como dice la Escritura: “Yo te he hecho el padre de muchas naciones”. Porque en presencia de Dios, Abraham creyó en el Dios que hace resucitar a los muertos y trajo a la existencia lo que no existía antes.
17 καθὼς γέγραπται ὅτι πατέρα πολλῶν ἐθνῶν τέθεικά σε, κατέναντι οὗ ἐπίστευσε Θεοῦ τοῦ ζωοποιοῦντος τοὺς νεκροὺς καὶ καλοῦντος τὰ μὴ ὄντα ὡς ὄντα·
18 Contra toda esperanza, Abraham tuvo esperanza y confió en Dios, y de este modo pudo llegar a ser el padre de muchos pueblos, tal como Dios se lo prometió: “¡Tendrás muchos descendientes!”
18 ὃς παρ᾽ ἐλπίδα ἐπ᾽ ἐλπίδι ἐπίστευσεν, εἰς τὸ γενέσθαι αὐτὸν πατέρα πολλῶν ἐθνῶν κατὰ τὸ εἰρημένον· οὕτως ἔσται τὸ σπέρμα σου·
19 Su confianza en Dios no se debilitó aun cuando creía que su cuerpo ya estaba prácticamente muerto (tenía casi cien años de edad), y sabía que Sara estaba muy vieja para tener hijos.
19 καὶ μὴ ἀσθενήσας τῇ πίστει οὐ κατενόησε τὸ ἑαυτοῦ σῶμα ἤδη νενεκρωμένον, ἑκατονταέτης που ὑπάρχων, καὶ τὴν νέκρωσιν μήτρας Σάρρας·
20 Sino que se aferró a la promesa de Dios y no dudó. Por el contrario, su confianza en Dios se fortalecía y daba gloria a Dios.
20 εἰς δὲ τὴν ἐπαγγελίαν τοῦ Θεοῦ οὐ διεκρίθη τῇ ἀπιστίᾳ, ἀλλ᾽ ἐνεδυναμώθη τῇ πίστει, δοὺς δόξαν τῷ Θεῷ
21 Él estaba completamente convencido que Dios tenía el poder para cumplir la promesa.
21 καὶ πληροφορηθεὶς ὅτι ὃ ἐπήγγελται δυνατός ἐστι καὶ ποιῆσαι.
22 Por eso Dios consideró justo a Abraham.
22 διὸ καὶ ἐλογίσθη αὐτῷ εἰς δικαιοσύνην.
23 Las palabras “Abraham fue considerado justo” no fueron escritas solo para su beneficio.
23 Οὐκ ἐγράφη δὲ δι᾽ αὐτὸν μόνον ὅτι ἐλογίσθη αὐτῷ,
24 También fueron escritas para beneficio de nosotros, para los que seremos considerados justos porque confiamos en Dios, quien levantó a nuestro Señor Jesús de los muertos.
24 ἀλλὰ καὶ δι᾽ ἡμᾶς οἷς μέλλει λογίζεσθαι, τοῖς πιστεύουσιν ἐπὶ τὸν ἐγείραντα Ἰησοῦν τὸν Κύριον ἡμῶν ἐκ νεκρῶν,
25 Jesús fue entregado a la muerte por causa de nuestros pecados, y fue levantado a la vida para justificarnos.
25 ὃς παρεδόθη διὰ τὰ παραπτώματα ἡμῶν καὶ ἠγέρθη διὰ τὴν δικαίωσιν ἡμῶν.
Referencias cruzadas (25)

Pasajes relacionados con cada versículo, del Treasury of Scripture Knowledge, tal como los reúnen y ordenan los lectores de OpenBible.info.

  1. 1 Isaías 51:2; Romanos 4:16; 2 Corintios 11:22; Juan 8:56; Hechos 13:26
  2. 2 1 Corintios 1:31; 2 Corintios 11:30; Filipenses 3:9; Efesios 2:9; Gálatas 3:22
  3. 3 Génesis 15:6; Santiago 2:23; Gálatas 3:6–8; Romanos 4:9; Romanos 4:22–25
  4. 4 Romanos 11:6; Romanos 9:32; Romanos 11:35; Mateo 20:1–16
  5. 5 Filipenses 3:9; Romanos 3:22; Tito 3:3–7; Romanos 10:9–10; Gálatas 3:8–14
  6. 6 Filipenses 3:9; 2 Timoteo 1:9; Efesios 2:8–10; Gálatas 3:8–9; 1 Corintios 1:30
  7. 7 Salmo 32:1–2; Salmo 130:3–4; Lucas 7:47–50; Salmo 85:2; Miqueas 7:18–20
  8. 8 Salmo 32:2; 1 Pedro 2:24; 2 Corintios 5:19–20; 1 Pedro 3:18; Isaías 53:10–12
  9. 9 Gálatas 3:14; Colosenses 3:11; Efesios 3:8; Romanos 4:3; Gálatas 3:26–28
  10. 10 Gálatas 6:15; Gálatas 5:6; 1 Corintios 7:18–19; Génesis 15:16; Génesis 15:5–6
  11. 11 Romanos 3:22; Lucas 19:9; Hebreos 11:7; 2 Corintios 1:22; Gálatas 6:16
  12. 12 Proverbios 2:20; Cantar de los Cantares 1:8; Juan 8:39–40; Gálatas 4:22–31; 2 Corintios 12:18
  13. 13 Gálatas 3:29; Génesis 28:14; Romanos 9:8; Génesis 22:17–18; Salmo 2:8
  14. 14 Gálatas 3:18–24; Hebreos 7:19; Filipenses 3:9; Romanos 3:31; Isaías 55:11
  15. 15 Romanos 5:13; Gálatas 3:10; Romanos 3:19–20; 1 Corintios 15:56; Romanos 7:7–25
  16. 16 Romanos 3:24–26; Efesios 2:8; Romanos 9:8; Gálatas 3:22; Tito 3:7
  17. 17 1 Corintios 1:28; Génesis 17:4–5; Juan 5:21; Romanos 8:29–30; Juan 6:63
  18. 18 Romanos 8:24; Génesis 15:5–6; Romanos 5:5; Hechos 27:25; Proverbios 13:12
  19. 19 Hebreos 11:11–19; Génesis 17:17; Romanos 4:20–21; Mateo 14:31; Marcos 9:23–24
  20. 20 Lucas 1:45; 1 Corintios 16:13; Daniel 10:19; 2 Corintios 12:10; 2 Timoteo 2:1
  21. 21 Lucas 1:37; Jeremías 32:27; Jeremías 32:17; Hebreos 11:19; Lucas 1:45
  22. 22 Romanos 4:3; Romanos 4:6
  23. 23 1 Corintios 10:11; Romanos 15:4; 1 Corintios 10:6; 2 Timoteo 3:16–17; 1 Corintios 9:9–10
  24. 24 Hechos 2:24; 1 Pedro 1:21; Hechos 13:30; Romanos 10:9–10; Efesios 1:18–20
  25. 25 1 Juan 4:9–10; Isaías 53:5–6; 1 Pedro 3:18; Gálatas 1:4; 2 Corintios 5:21

Referencias cruzadas: OpenBible.info (CC BY), tomadas sobre todo del Treasury of Scripture Knowledge (dominio público). · Fuentes y licencias

Lo que dijeron los Padres

Pasajes de los Padres de la Iglesia que comentan o citan este capítulo, tal como aparecen en la edición de Schaff (traducciones inglesas del siglo XIX, de dominio público). Los textos están en inglés.

Cómo se eligieron

«Comentario» es el comienzo de una homilía o exposición sobre este capítulo (homilías de san Juan Crisóstomo; tratados, sermones y comentarios a los Salmos de san Agustín). «Cita» es una frase en la que las notas de la propia edición identifican la cita de un versículo de este capítulo; solo se conserva si el texto coincide con el versículo. Solo se usan obras de autoría segura. Los Salmos siguen la numeración hebrea (Agustín usa la de los Setenta: su Salmo 50 es aquí el 51).

  1. Comentario 4:1 John Chrysostom, Homilies on Romans (Homily VIII)

    He had said (5 mss. eipen), that the world had become guilty before God, and that all had sinned, and that boasting was excluded, and that it was impossible to be saved otherwise than by faith.

    Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 11 (1889)

  2. Cita 4:3 Clement of Rome, First Epistle to the Corinthians (Chapters VII–XIII)

    And Abram believed God, and it was counted to him for righteousness." On account of his faith and hospitality, a son was given him in his old age; and in the exercise of obedience, he offered him as a sacrifice to God on one of the mountains which He showed him.

    Leer en contexto · Ante-Nicene Fathers, vol. 1 (1885)

  3. Cita 4:3 Irenaeus of Lyons, Against Heresies (Book IV, Preface)

    "Abraham believed God, and it was imputed unto him for righteousness." In the first place, [he believed] that He was the maker of heaven and earth, the only God; and in the next place, that He would make his seed as the stars of heaven.

    Leer en contexto · Ante-Nicene Fathers, vol. 1 (1885)

  4. Cita 4:3 Augustine of Hippo, The City of God (Book XVI, Chapters 22–24)

    Here, indeed, is set down that sentence which the apostle quotes in order to commend the grace of God, "Abraham believed God, and it was counted to him for righteousness;" lest the circumcision should glory, and be unwilling to receive the uncircumcised nations to the faith of Christ.

    Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 2 (1887)

  5. Cita 4:19 Cyril of Jerusalem, Catechetical Lectures (Lecture V)

    God promises the old man a child, and Abraham without being weakened in faith, though he considered his own body now as good as dead, heeded not the weakness of his body, but the power of Him who promised, because he counted Him faithful who had promised, and so beyond all expectation gained the child from bodies as it …

    Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 2, vol. 7 (1894)