1 Διότι ούτος ο Μελχισεδέκ, βασιλεύς Σαλήμ, ιερεύς του Θεού του Υψίστου, όστις συνήντησε τον Αβραάμ επιστρέφοντα από της καταστροφής των βασιλέων και ηυλόγησεν αυτόν, 2 εις ον ο Αβραάμ εχώρισε και δέκατον από πάντων των λαφύρων, όστις πρώτον μεν ερμηνεύεται βασιλεύς δικαιοσύνης, έπειτα δε βασιλεύς Σαλήμ, το οποίον είναι βασιλεύς ειρήνης, 3 απάτωρ, αμήτωρ, αγενεαλόγητος, μη έχων μήτε αρχήν ημερών μήτε τέλος ζωής, αλλ' αφωμοιωμένος με τον Υιόν του Θεού, μένει ιερεύς πάντοτε. 4 Στοχασθήτε δε πόσον μέγας ήτο ούτος, εις ον ο Αβραάμ ο πατριάρχης έδωκε και δέκατον εκ των λαφύρων. 5 Και όσοι μεν εκ των υιών του Λευΐ λαμβάνουσι την ιερατείαν, έχουσιν εντολήν να αποδεκατόνωσι τον λαόν κατά τον νόμον, τουτέστι τους αδελφούς αυτών, καίτοι εξελθόντας εκ της οσφύος του Αβραάμ· 6 εκείνος δε όστις δεν εγενεαλογείτο εξ αυτών, εδεκάτωσε τον Αβραάμ, και ηυλόγησε τον έχοντα τας επαγγελίας· 7 χωρίς δε τινός αντιλογίας το μικρότερον ευλογείται υπό του μεγαλητέρου. 8 Και εδώ μεν θνητοί άνθρωποι λαμβάνουσι δέκατα, εκεί δε λαμβάνει ο μαρτυρούμενος ότι ζη. 9 Και διά να είπω ούτω, διά του Αβραάμ και ο Λευΐ, όστις ελάμβανε δέκατα, απεδεκατώθη. 10 Διότι εν τη οσφύϊ του πατρός αυτού ήτο έτι, ότε συνήντησεν αυτόν ο Μελχισεδέκ. 11 Εάν λοιπόν η τελειότης υπήρχε διά Λευϊτικής ιερωσύνης· διότι ο λαός επ' αυτής έλαβε τον νόμον· τις χρεία πλέον να εγερθή άλλος ιερεύς κατά την τάξιν Μελχισεδέχ, και ουχί να λέγηται κατά την τάξιν Ααρών; 12 Διότι μετατιθεμένης της ιερωσύνης, εξ ανάγκης και νόμου μετάθεσις γίνεται. 13 Επειδή εκείνος, περί του οποίου λέγονται ταύτα, άλλης φυλής μετείχεν, εξ ης ουδείς επλησίασεν εις το θυσιαστήριον. 14 Επειδή είναι πρόδηλον ότι εξ Ιούδα ανέτειλεν ο Κύριος ημών, εις την οποίαν φυλήν ο Μωϋσής ουδέν περί ιερωσύνης ελάλησε. 15 Και περισσότερον έτι κατάδηλον είναι, διότι κατά την ομοιότητα του Μελχισεδέκ εγείρεται άλλος ιερεύς, 16 όστις δεν έγεινε κατά νόμον σαρκικής εντολής αλλά κατά δύναμιν ζωής ατελευτήτου· 17 διότι μαρτυρεί λέγων ότι Συ είσαι ιερεύς εις τον αιώνα κατά την τάξιν Μελχισεδέκ. 18 Διότι αθέτησις μεν γίνεται της προηγουμένης εντολής διά το ασθενές και ανωφελές αυτής· 19 επειδή ο νόμος ουδέν έφερεν εις το τέλειον, έγεινε δε επεισαγωγή ελπίδος καλητέρας, διά της οποίας πλησιάζομεν εις τον Θεόν. 20 Και καθ' όσον δεν έγεινεν ιερεύς χωρίς ορκωμοσίας· 21 διότι εκείνοι έγειναν ιερείς χωρίς ορκωμοσίας, ούτος δε μετά ορκωμοσίας διά του λέγοντος προς αυτόν· Ώμοσε Κύριος, και δεν θέλει μεταμεληθή· Συ είσαι ιερεύς εις τον αιώνα κατά την τάξιν Μελχισεδέκ· 22 κατά τοσούτον ανωτέρας διαθήκης εγγυητής έγεινεν ο Ιησούς. 23 Και εκείνοι μεν έγειναν πολλοί ιερείς, επειδή ημποδίζοντο υπό του θανάτου να παραμένωσιν· 24 εκείνος όμως, επειδή μένει εις τον αιώνα, έχει αμετάθετον την ιερωσύνην· 25 όθεν δύναται και να σώζη εντελώς τους προσερχομένους εις τον Θεόν δι' αυτού, ζων πάντοτε διά να μεσιτεύση υπέρ αυτών. 26 Διότι τοιούτος αρχιερεύς έπρεπεν εις ημάς, όσιος, άκακος, αμίαντος, κεχωρισμένος από των αμαρτωλών και υψηλότερος των ουρανών γενόμενος, 27 όστις δεν έχει καθ' ημέραν ανάγκην, ως οι αρχιερείς να προσφέρη πρότερον θυσίας υπέρ των ιδίων αυτού αμαρτιών, έπειτα υπέρ των του λαού· διότι άπαξ έκαμε τούτο, ότε προσέφερεν εαυτόν. 28 Διότι ο νόμος καθιστά αρχιερείς ανθρώπους έχοντας αδυναμίαν· ο λόγος όμως της ορκωμοσίας της μετά τον νόμον κατέστησε τον Υιόν, όστις είναι τετελειωμένος εις τον αιώνα.
Hebrews · Modern Greek Bible: Vamvas (1850)
Hebrews 7 Modern Greek Bible: Vamvas (1850)
Audio: World English Bible (WEB), read by Winfred W. Henson · About the recordings
Notes on this text (2)
- The Old Testament is translated from the Hebrew, not from the Septuagint read in the Orthodox Church; there are no deuterocanonical books.
- Katharevousa (learned 19th-century Greek), as in the CrossWire module (text from theword.gr).
Cross references (28)
Related passages for each verse, from the Treasury of Scripture Knowledge as collected and ranked by readers at OpenBible.info.
- 1 Genesis 14:18–20; Psalm 57:2; Hebrews 6:20; Micah 6:6; Daniel 5:18
- 2 Numbers 18:21; 1 Samuel 8:15; 1 Samuel 8:17; 2 Samuel 23:3; Psalm 85:10–11
- 3 Hebrews 7:17; Exodus 6:20–27; Hebrews 7:23–28; Hebrews 7:6; Matthew 4:3
- 4 Genesis 14:20; Acts 2:29; Genesis 17:5–6; Genesis 12:2; Acts 7:8–9
- 5 Leviticus 27:30–33; 2 Chronicles 31:4–6; Numbers 16:10–11; Numbers 18:21–32; Numbers 17:3–10
- 6 Romans 4:13; Hebrews 7:3–4; Genesis 13:14–17; Genesis 17:4–8; Hebrews 11:17
- 7 2 Chronicles 30:27; Genesis 48:15–20; Genesis 27:20–40; 2 Corinthians 13:14; 1 Kings 8:55
- 8 Hebrews 6:20; Hebrews 5:6; Revelation 1:18; Hebrews 7:23; John 14:19
- 9 Romans 5:12; Genesis 14:20; Hebrews 7:4
- 10 Hebrews 7:5; Genesis 46:26; Genesis 35:11
- 11 Hebrews 8:7; Galatians 2:21; Galatians 4:9; Hebrews 7:17–19; Hebrews 8:10–13
- 12 Jeremiah 31:31–34; Isaiah 66:21; Acts 6:13–14; Ezekiel 16:61
- 13 Hebrews 7:11; Hebrews 7:14; Numbers 17:5; 2 Chronicles 26:16–21; Numbers 16:40
- 14 Micah 5:2; Isaiah 11:1; Revelation 5:5; Luke 3:33; Genesis 49:10
- 15 Psalm 110:4; Hebrews 7:17–21; Hebrews 7:3; Hebrews 7:11
- 16 Revelation 1:18; Galatians 4:9; Galatians 4:3; Colossians 2:20; Hebrews 10:1
- 17 Psalm 110:4; Hebrews 5:6; Hebrews 7:15; Hebrews 7:21; Hebrews 5:10
- 18 Romans 8:3; Acts 13:39; Hebrews 7:11–12; Galatians 4:9; Hebrews 8:7–13
- 19 Acts 13:39; Hebrews 4:16; Hebrews 9:9; Romans 8:3; Hebrews 6:18
- 20 Numbers 18:7; Hebrews 5:6; Psalm 110:4
- 21 Psalm 110:4; Hebrews 7:17; Hebrews 6:16–18; 1 Samuel 15:29
- 22 1 Corinthians 11:25; Hebrews 8:6–12; Hebrews 13:20; Luke 22:20; Hebrews 12:24
- 23 Nehemiah 12:10–11; Hebrews 7:8; 1 Chronicles 6:3–14
- 24 John 12:34; Hebrews 7:28; Isaiah 9:6–7; Revelation 1:18; Hebrews 7:8–25
- 25 Romans 8:34; 1 John 2:1–2; 1 Timothy 2:5; Jude 24; John 14:6
- 26 2 Corinthians 5:21; 1 Peter 2:22; Hebrews 4:14–15; 1 John 2:2; Hebrews 8:1
- 27 Hebrews 9:12; Hebrews 9:28; Hebrews 9:14; Ephesians 5:2; Hebrews 10:6–12
- 28 Hebrews 2:10; Hebrews 1:2; Hebrews 7:21; Hebrews 5:1–2; Luke 13:32
Cross references: OpenBible.info (CC BY), drawn mainly from the public-domain Treasury of Scripture Knowledge. · Sources & licences
What the Fathers said
Passages from the Church Fathers that expound or quote this chapter, verbatim from the public-domain Schaff edition (19th-century English translations).
How these were chosen
“Commentary” is the opening of a homily or exposition on this chapter (John Chrysostom’s homilies, Augustine’s tractates, sermons and expositions of the Psalms). “Quotes” are sentences where the edition’s own footnotes identify a quotation of a verse here, kept only when the wording matches the verse. Only works whose authorship is not in doubt are used. Psalms follow the Hebrew/English numbering (Augustine numbers them as the Septuagint does: his Psalm 50 is Psalm 51 here).
Paul wishing to show the difference between the New and Old [Covenant], scatters it everywhere; and shoots from afar, and noises it abroad, and prepares beforehand. For at once even from the introduction, he laid down this saying, that "to them indeed He spake by prophets, but to us by the Son" ( c. i.
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 14 (1889)
… elegantly expresses the very kind of sacrifice of which the Priest Himself says, "The bread which I will give is my flesh for the life of the world." The same is the sacrifice not after the order of Aaron, but after the order of Melchisedec: let him that readeth understand.
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 2 (1887)
… but before all ages by the Father; and He so far excels the others as with an oath He is made Priest: For they are priests without an oath, but He with an oath by Him that said, The Lord sware, and will not repent.
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 2, vol. 7 (1894)
Ninthly, they allege, seeing He ever liveth to make intercession for us. O, how beautiful and mystical and kind.
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 2, vol. 7 (1894)
To the priests it is said, "First offer sacrifices for your own sins, and so for the people." The sacrifices convicted the priests that if any one should call himself righteous and without sin, it might be answered him, "I look not at what thou sayest, but at what thou offerest; thine own victim convicteth thee.
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 6 (1888)