Juan · Texto Patriarcal (Antoniades 1904/1912)
Juan 15 Texto Patriarcal (Antoniades 1904/1912)
Audio: Reina-Valera Antigua (RVA), leído por Joyfull · Sobre las grabaciones
Notas sobre este texto (3)
- Double square brackets [[ ]] are marks in the digital source; at 1 John 5:7–8 they enclose the words the 1904 edition prints in smaller type.
- The digital source has no accents or capitals (as Robinson distributes it); 1912 base text, movable nu regularised.
- Credit: Maurice A. Robinson & Jussi Ala-Konni (byztxt).
PT Texto Patriarcal (Antoniades 1904/1912)
PT1904 Texto Patriarcal 1904 (acentuado, edición de eBible)
1 εγω ειμι η αμπελος η αληθινη, και ο πατηρ μου ο γεωργος εστιν.
1 Ἐγώ εἰμι ἡ ἄμπελος ἡ ἀληθινή, καὶ ὁ πατήρ μου ὁ γεωργός ἐστι.
2 παν κλημα εν εμοι μη φερον καρπον, αιρει αυτο, και παν το καρπον φερον, καθαιρει αυτο, ινα πλειονα καρπον φερη.
2 πᾶν κλῆμα ἐν ἐμοὶ μὴ φέρον καρπόν, αἴρει αὐτό, καὶ πᾶν τὸ καρπὸν φέρον, καθαίρει αὐτό, ἵνα πλείονα καρπὸν φέρῃ.
3 ηδη υμεις καθαροι εστε δια τον λογον ον λελαληκα υμιν.
3 ἤδη ὑμεῖς καθαροί ἐστε διὰ τὸν λόγον ὃν λελάληκα ὑμῖν.
4 μεινατε εν εμοι, καγω εν υμιν. καθως το κλημα ου δυναται καρπον φερειν αφ εαυτου, εαν μη μεινη εν τη αμπελω, ουτως ουδε υμεις, εαν μη εν εμοι μεινητε.
4 μείνατε ἐν ἐμοί, κἀγὼ ἐν ὑμῖν. καθὼς τὸ κλῆμα οὐ δύναται καρπὸν φέρειν ἀφ᾽ ἑαυτοῦ, ἐὰν μὴ μείνῃ ἐν τῇ ἀμπέλῳ, οὕτως οὐδὲ ὑμεῖς, ἐὰν μὴ ἐν ἐμοὶ μείνητε.
5 εγω ειμι η αμπελος, υμεις τα κληματα. ο μενων εν εμοι καγω εν αυτω, ουτος φερει καρπον πολυν, οτι χωρις εμου ου δυνασθε ποιειν ουδεν.
5 ἐγώ εἰμι ἡ ἄμπελος, ὑμεῖς τὰ κλήματα. ὁ μένων ἐν ἐμοὶ κἀγὼ ἐν αὐτῷ, οὗτος φέρει καρπὸν πολύν, ὅτι χωρὶς ἐμοῦ οὐ δύνασθε ποιεῖν οὐδέν.
6 εαν μη τις μεινη εν εμοι, εβληθη εξω ως το κλημα και εξηρανθη, και συναγουσιν αυτα και εις το πυρ βαλλουσιν, και καιεται.
6 ἐὰν μή τις μείνῃ ἐν ἐμοί, ἐβλήθη ἔξω ὡς τὸ κλῆμα καὶ ἐξηράνθη, καὶ συνάγουσιν αὐτὰ καὶ εἰς τὸ πῦρ βάλλουσι, καὶ καίεται.
7 εαν μεινητε εν εμοι και τα ρηματα μου εν υμιν μεινη, ο εαν θελητε αιτησασθε, και γενησεται υμιν.
7 ἐὰν μείνητε ἐν ἐμοὶ καὶ τὰ ῥήματά μου ἐν ὑμῖν μείνῃ, ὃ ἐὰν θέλητε αἰτήσασθε, καὶ γενήσεται ὑμῖν.
8 εν τουτω εδοξασθη ο πατηρ μου, ινα καρπον πολυν φερητε, και γενησεσθε εμοι μαθηται.
8 ἐν τούτῳ ἐδοξάσθη ὁ πατήρ μου, ἵνα καρπὸν πολὺν φέρητε, καὶ γενήσεσθε ἐμοὶ μαθηταί.
9 καθως ηγαπησεν με ο πατηρ, καγω ηγαπησα υμας· μεινατε εν τη αγαπη τη εμη.
9 καθὼς ἠγάπησέ με ὁ πατήρ, κἀγὼ ἠγάπησα ὑμᾶς· μείνατε ἐν τῇ ἀγάπῃ τῇ ἐμῇ.
10 εαν τας εντολας μου τηρησητε, μενειτε εν τη αγαπη μου, καθως εγω τας εντολας του πατρος μου τετηρηκα και μενω αυτου εν τη αγαπη.
10 ἐὰν τὰς ἐντολάς μου τηρήσητε, μενεῖτε ἐν τῇ ἀγάπῃ μου, καθὼς ἐγὼ τὰς ἐντολὰς τοῦ πατρός μου τετήρηκα καὶ μένω αὐτοῦ ἐν τῇ ἀγάπῃ.
11 ταυτα λελαληκα υμιν ινα η χαρα η εμη εν υμιν μεινη και η χαρα υμων πληρωθη.
11 Ταῦτα λελάληκα ὑμῖν ἵνα ἡ χαρὰ ἡ ἐμὴ ἐν ὑμῖν μείνῃ καὶ ἡ χαρὰ ὑμῶν πληρωθῇ.
12 αυτη εστιν η εντολη η εμη, ινα αγαπατε αλληλους καθως ηγαπησα υμας.
12 αὕτη ἐστὶν ἡ ἐντολὴ ἡ ἐμή, ἵνα ἀγαπᾶτε ἀλλήλους καθὼς ἠγάπησα ὑμᾶς.
13 μειζονα ταυτης αγαπην ουδεις εχει, ινα τις την ψυχην αυτου θη υπερ των φιλων αυτου.
13 μείζονα ταύτης ἀγάπην οὐδεὶς ἔχει, ἵνα τις τὴν ψυχὴν αὐτοῦ θῇ ὑπὲρ τῶν φίλων αὐτοῦ.
14 υμεις φιλοι μου εστε, εαν ποιητε οσα εγω εντελλομαι υμιν.
14 ὑμεῖς φίλοι μού ἐστε, ἐὰν ποιῆτε ὅσα ἐγὼ ἐντέλλομαι ὑμῖν.
15 ουκετι υμας λεγω δουλους, οτι ο δουλος ουκ οιδεν τι ποιει αυτου ο κυριος· υμας δε ειρηκα φιλους, οτι παντα α ηκουσα παρα του πατρος μου εγνωρισα υμιν.
15 οὐκέτι ὑμᾶς λέγω δούλους, ὅτι ὁ δοῦλος οὐκ οἶδε τί ποιεῖ αὐτοῦ ὁ κύριος· ὑμᾶς δὲ εἴρηκα φίλους, ὅτι πάντα ἃ ἤκουσα παρὰ τοῦ πατρός μου ἐγνώρισα ὑμῖν.
16 ουχ υμεις με εξελεξασθε, αλλ εγω εξελεξαμην υμας, και εθηκα υμας ινα υμεις υπαγητε και καρπον φερητε, και ο καρπος υμων μενη, ινα ο τι αν αιτησητε τον πατερα εν τω ονοματι μου, δω υμιν.
16 οὐχ ὑμεῖς με ἐξελέξασθε, ἀλλ᾽ ἐγὼ ἐξελεξάμην ὑμᾶς, καὶ ἔθηκα ὑμᾶς ἵνα ὑμεῖς ὑπάγητε καὶ καρπὸν φέρητε, καὶ ὁ καρπὸς ὑμῶν μένῃ, ἵνα ὅ τι ἂν αἰτήσητε τὸν πατέρα ἐν τῷ ὀνόματί μου, δῷ ὑμῖν.
17 ταυτα εντελλομαι υμιν, ινα αγαπατε αλληλους.
17 ταῦτα ἐντέλλομαι ὑμῖν, ἵνα ἀγαπᾶτε ἀλλήλους.
18 ει ο κοσμος υμας μισει, γινωσκετε οτι εμε πρωτον υμων μεμισηκεν.
18 Εἰ ὁ κόσμος ὑμᾶς μισεῖ, γινώσκετε ὅτι ἐμὲ πρῶτον ὑμῶν μεμίσηκεν.
19 ει εκ του κοσμου ητε, ο κοσμος αν το ιδιον εφιλει· οτι δε εκ του κοσμου ουκ εστε, αλλ εγω εξελεξαμην υμας εκ του κοσμου, δια τουτο μισει υμας ο κοσμος.
19 εἰ ἐκ τοῦ κόσμου ἦτε, ὁ κόσμος ἂν τὸ ἴδιον ἐφίλει· ὅτι δὲ ἐκ τοῦ κόσμου οὐκ ἐστέ, ἀλλ᾽ ἐγὼ ἐξελεξάμην ὑμᾶς ἐκ τοῦ κόσμου, διὰ τοῦτο μισεῖ ὑμᾶς ὁ κόσμος.
20 μνημονευετε του λογου ου εγω ειπον υμιν· ουκ εστιν δουλος μειζων του κυριου αυτου. ει εμε εδιωξαν, και υμας διωξουσιν· ει τον λογον μου ετηρησαν, και τον υμετερον τηρησουσιν.
20 μνημονεύετε τοῦ λόγου οὗ ἐγὼ εἶπον ὑμῖν· οὐκ ἔστι δοῦλος μείζων τοῦ κυρίου αὐτοῦ. εἰ ἐμὲ ἐδίωξαν, καὶ ὑμᾶς διώξουσιν· εἰ τὸν λόγον μου ἐτήρησαν, καὶ τὸν ὑμέτερον τηρήσουσιν.
21 αλλα ταυτα παντα ποιησουσιν υμιν δια το ονομα μου, οτι ουκ οιδασιν τον πεμψαντα με.
21 ἀλλὰ ταῦτα πάντα ποιήσουσιν ὑμῖν διὰ τὸ ὄνομά μου, ὅτι οὐκ οἴδασι τὸν πέμψαντά με.
22 ει μη ηλθον και ελαλησα αυτοις, αμαρτιαν ουκ ειχον· νυν δε προφασιν ουκ εχουσιν περι της αμαρτιας αυτων.
22 εἰ μὴ ἦλθον καὶ ἐλάλησα αὐτοῖς, ἁμαρτίαν οὐκ εἶχον· νῦν δὲ πρόφασιν οὐκ ἔχουσι περὶ τῆς ἁμαρτίας αὐτῶν.
23 ο εμε μισων και τον πατερα μου μισει.
23 ὁ ἐμὲ μισῶν καὶ τὸν πατέρα μου μισεῖ.
24 ει τα εργα μη εποιησα εν αυτοις α ουδεις αλλος πεποιηκεν, αμαρτιαν ουκ ειχον· νυν δε και εωρακασιν και μεμισηκασιν και εμε και τον πατερα μου.
24 εἰ τὰ ἔργα μὴ ἐποίησα ἐν αὐτοῖς ἃ οὐδεὶς ἄλλος πεποίηκεν, ἁμαρτίαν οὐκ εἶχον· νῦν δὲ καὶ ἑωράκασι καὶ μεμισήκασι καὶ ἐμὲ καὶ τὸν πατέρα μου.
25 αλλ ινα πληρωθη ο λογος ο γεγραμμενος εν τω νομω αυτων, οτι εμισησαν με δωρεαν.
25 ἀλλ᾽ ἵνα πληρωθῇ ὁ λόγος ὁ γεγραμμένος ἐν τῷ νόμῳ αὐτῶν, ὅτι ἐμίσησάν με δωρεάν.
26 οταν δε ελθη ο παρακλητος ον εγω πεμψω υμιν παρα του πατρος, το πνευμα της αληθειας ο παρα του πατρος εκπορευεται, εκεινος μαρτυρησει περι εμου·
26 ὅταν δὲ ἔλθῃ ὁ παράκλητος ὃν ἐγὼ πέμψω ὑμῖν παρὰ τοῦ πατρός, τὸ Πνεῦμα τῆς ἀληθείας ὃ παρὰ τοῦ πατρὸς ἐκπορεύεται, ἐκεῖνος μαρτυρήσει περὶ ἐμοῦ·
27 και υμεις δε μαρτυρειτε, οτι απ αρχης μετ εμου εστε.
27 καὶ ὑμεῖς δὲ μαρτυρεῖτε, ὅτι ἀπ᾽ ἀρχῆς μετ᾽ ἐμοῦ ἐστε.
Referencias cruzadas (27)
Pasajes relacionados con cada versículo, del Treasury of Scripture Knowledge, tal como los reúnen y ordenan los lectores de OpenBible.info.
- 1 Jeremías 2:21; Isaías 27:2–3; 1 Corintios 3:9; Isaías 60:21; Salmo 80:8–19
- 2 Mateo 3:10; Hebreos 12:10–11; Mateo 15:13; Apocalipsis 3:19; Juan 15:8
- 3 Juan 17:17; Efesios 5:26; 1 Pedro 1:22; Juan 13:10
- 4 1 Juan 2:6; Gálatas 2:20; Juan 8:31; 2 Juan 9; Juan 6:56
- 5 Filipenses 4:13; Colosenses 1:10; Juan 15:16; Gálatas 5:22; Proverbios 11:30
- 6 Mateo 7:19; Hebreos 6:7–8; Mateo 13:41; Juan 15:2; Mateo 3:10
- 7 Salmo 37:4; 1 Juan 5:14; Juan 14:13; 1 Juan 3:22; Juan 15:16
- 8 Mateo 5:16; Juan 8:31; Filipenses 1:11; 2 Corintios 9:10–15; Juan 15:5
- 9 Juan 17:23–24; Juan 17:26; 1 Juan 2:28; Apocalipsis 1:5; Juan 15:13
- 10 Juan 14:15; 1 Juan 5:3; 1 Juan 3:21–24; 1 Juan 2:5; 2 Pedro 2:21
- 11 Romanos 15:13; Juan 17:13; Juan 16:24; 1 Pedro 1:8; 1 Juan 1:4
- 12 1 Juan 4:21; 1 Pedro 4:8; Juan 13:34; Efesios 5:2; Romanos 12:10
- 13 Juan 10:11; Efesios 5:2; Romanos 5:6–8; Juan 10:15; 1 Juan 4:7–11
- 14 Mateo 12:50; 1 Juan 5:3; Santiago 2:23; Juan 14:21; Juan 14:15
- 15 Salmo 25:14; 1 Corintios 2:9–12; Mateo 13:11; Santiago 2:23; Colosenses 1:26
- 16 Jeremías 1:5–7; Juan 15:19; Efesios 2:10; 2 Timoteo 3:15–17; 1 Juan 4:19
- 17 Juan 15:12; 1 Juan 3:14–17; 1 Pedro 2:17
- 18 1 Juan 3:13; Juan 7:7; Lucas 6:22; Marcos 13:13; Juan 3:20
- 19 1 Juan 4:4–5; Juan 17:14–16; Efesios 1:4–11; Tito 3:3–7; Juan 15:16
- 20 2 Timoteo 3:12; Juan 13:16; Mateo 10:24; Ezequiel 3:7; 1 Corintios 4:12
- 21 Mateo 10:22; Juan 16:3; Juan 8:19; Mateo 10:18; Mateo 24:9
- 22 Juan 9:41; Santiago 4:17; Hechos 17:30; Romanos 1:20; Juan 12:48
- 23 Juan 8:40–42; 1 Juan 2:23; 2 Juan 9
- 24 Juan 14:9; Juan 5:36; Juan 10:32; Juan 7:31; Juan 10:37
- 25 Salmo 109:3; Salmo 69:4; Salmo 35:19; Lucas 24:44; 2 Corintios 11:7
- 26 Juan 14:26; Juan 14:16–17; Juan 16:13–15; Hechos 5:32; Hechos 2:32–33
- 27 1 Juan 4:14; Juan 21:24; Hechos 10:39–42; Lucas 24:48; Hechos 23:11
Referencias cruzadas: OpenBible.info (CC BY), tomadas sobre todo del Treasury of Scripture Knowledge (dominio público). · Fuentes y licencias
Lo que dijeron los Padres
Pasajes de los Padres de la Iglesia que comentan o citan este capítulo, tal como aparecen en la edición de Schaff (traducciones inglesas del siglo XIX, de dominio público). Los textos están en inglés.
Cómo se eligieron
«Comentario» es el comienzo de una homilía o exposición sobre este capítulo (homilías de san Juan Crisóstomo; tratados, sermones y comentarios a los Salmos de san Agustín). «Cita» es una frase en la que las notas de la propia edición identifican la cita de un versículo de este capítulo; solo se conserva si el texto coincide con el versículo. Solo se usan obras de autoría segura. Los Salmos siguen la numeración hebrea (Agustín usa la de los Setenta: su Salmo 50 es aquí el 51).
Jesus called Himself the vine, and His disciples the branches, and His Father the husbandman; whereon we have already discoursed as we were able.
Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 7 (1888)
All things good then have their reward, when they arrive at their proper end, but if they be cut off midway, shipwreck ensues.
Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 14 (1889)
… Him, as He does Himself declare to His disciples: "I will not now call you servants, for the servant knoweth not what his lord doeth; but I have called you friends, for all things which I have heard from My Father I have made known." For in that which He says, "I will not now call you servants," He indicates …
… handed down to us from the Lord, and to do nothing that our Lord has not first done for us: so that the cup which is offered in remembrance of Him should be mixed with wine. For, as Christ says, I am the true vine,' it follows that the blood of Christ is wine, not water; and the cup cannot …
Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 2 (1887)
For "He will burn the chaff," saith he, "with unquenchable fire." Thou seest that He is Lord of all things, and that He is Himself the Husbandman; albeit in another place He calls His Father the same. For "My Father," saith He, "is the Husbandman." Thus, inasmuch as He had spoken of an axe, lest thou shouldest suppose that the …
Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 10 (1888)