Saltar al texto

2 Corintios · Biblia serbia Daničić–Karadžić (cirílico)

2 Corintios 7 Biblia serbia Daničić–Karadžić (cirílico)

Read in English
Sobre DK
  • Traductor individual
  • AT: Texto masorético (hebreo) (no verificado)
  • NT: Textus Receptus
  • Protestante (66 libros)
  • Formal (palabra por palabra)
  • 1868
  • Dominio público

Audio: Reina-Valera Antigua (RVA), leído por Joyfull · Sobre las grabaciones

Notas sobre este texto (3)
DK Biblia serbia Daničić–Karadžić (cirílico)
RV1909 Reina-Valera 1909
1 Имајући, дакле, оваква обећања, о љубазни! Да очистимо себе од сваке поганштине тела и духа, и да творимо светињу у страху Божијем.
1 ASÍ que, amados, pues tenemos tales promesas, limpiémonos de toda inmundicia de carne y de espíritu, perfeccionando la santificación en temor de Dios.
2 Примите нас, ником не учинисмо нажао, никога не покварисмо, никога не занесосмо.
2 Admitidnos: á nadie hemos injuriado, á nadie hemos corrompido, á nadie hemos engañado.
3 Не говорим на осуђење, јер пре рекох да сте у срцима нашим, да бих с вама и умро и живео.
3 No para condenar[os] lo digo; que ya he dicho antes que estáis en nuestros corazones, para morir y para vivir juntamente.
4 Врло слободно говорим к вама, много се хвалим вама, напунио сам се утехе, изобилан сам радошћу поред свих брига наших.
4 Mucha confianza tengo de vosotros, tengo de vosotros mucha gloria; lleno estoy de consolación, sobreabundo de gozo en todas nuestras tribulaciones.
5 Јер кад дођосмо у Македонију, никакав мир немаше тело наше, него у свему беше у невољи: споља борбе, изнутра страх.
5 Porque aun cuando vinimos á Macedonia, ningún reposo tuvo nuestra carne; antes, en todo fuimos atribulados: de fuera, cuestiones; de dentro, temores.
6 Али Бог, који теши понижене, утеши нас доласком Титовим.
6 Mas Dios, que consuela á los humildes, nos consoló con la venida de Tito:
7 А не само доласком његовим, него и утехом којом се он утеши за вас казујући вашу жељу, ваше плакање, ваше страдање за мене, тако да се још већма обрадовах.
7 Y no sólo con su venida, sino también con la consolación con que él fué consolado acerca de vosotros, haciéndonos saber vuestro deseo grande, vuestro lloro, vuestro celo por mí, para que así me gozase más.
8 Јер ако сам вас и ражалио посланицом, не кајем се, ако се и бејах раскајао: јер видим да она посланица, ако и за мало, ражали вас.
8 Porque aunque os contristé por la carta, no me arrepiento, bien que me arrepentí; porque veo que aquella carta, aunque por algún tiempo os contristó,
9 Али се сад радујем, не што бисте жалосни, него што се ожалостисте на покајање: јер се ожалостисте по Богу, да од нас ни у чему не штетујете.
9 Ahora me gozo, no porque hayáis sido contristados, sino porque fuisteis contristados para arrepentimiento; porque habéis sido contristados según Dios, para que ninguna pérdida padecieseis por nuestra parte.
10 Јер жалост која је по Богу доноси за спасење покајање, за које се никада не каје; а жалост овог света смрт доноси.
10 Porque el dolor que es según Dios, obra arrepentimiento saludable, de que no hay que arrepentirse; mas el dolor del siglo obra muerte.
11 Јер, гле, ово само што се по Богу ожалостисте, колико учини старање међу вама? Какво правдање, какву неповољност, какав страх, какву жељу, какву ревност, какву освету? У свему показасте се да сте чисти у делу.
11 Porque he aquí, esto mismo que según Dios fuisteis contristados, cuánta solicitud ha obrado en vosotros, y aun defensa, y aun enojo, y aun temor, y aun gran deseo, y aun celo, y aun vindicación. En todo os habéis mostrado limpios en el negocio.
12 Јер ако вам и писах, не овог ради који је скривио, нити оног ради коме је криво учињено, него да се покаже међу вама старање наше за вас пред Богом.
12 Así que, aunque os escribí, no [fué] por causa del que hizo la injuria, ni por causa del que la padeció, mas para que os fuese manifiesta nuestra solicitud que tenemos por vosotros delante de Dios.
13 Зато се утешисмо утехом вашом. А још се већма обрадовасмо радости Титовој, јер ви сви умиристе дух његов.
13 Por tanto, tomamos consolación de vuestra consolación: empero mucho más nos gozamos por el gozo de Tito, que haya sido recreado su espíritu de todos vosotros.
14 Јер што сам му се за вас похвалио, нисам се посрамио; него како је све истина што говорисмо вама, тако и похвала наша к Титу истинита би.
14 Pues si algo me he gloriado para con él de vosotros, no he sido avergonzado; antes, como todo lo que habíamos dicho de vosotros era con verdad, así también nuestra gloria delante de Tito fué hallada verdadera.
15 И срце је његово пуно љубави к вама кад се опомиње послушања свих вас, како сте га са страхом и дрхтањем примили.
15 Y sus entrañas son más abundantes para con vosotros, cuando se acuerda de la obediencia de todos vosotros, de cómo lo recibisteis con temor y temblor.
16 Радујем се, дакле, што се у свему смем ослонити на вас.
16 Me gozo de que en todo estoy confiado de vosotros.
Referencias cruzadas (16)

Pasajes relacionados con cada versículo, del Treasury of Scripture Knowledge, tal como los reúnen y ordenan los lectores de OpenBible.info.

  1. 1 1 Tesalonicenses 4:7; 1 Pedro 2:11; Santiago 4:8; Proverbios 8:13; Salmo 51:10
  2. 2 Hechos 20:33; 2 Corintios 6:12–13; 2 Corintios 11:9; Romanos 16:18; 1 Tesalonicenses 2:3–6
  3. 3 Filipenses 1:8–9; 2 Corintios 6:11–12; Rut 1:16–17; 1 Tesalonicenses 2:8; 2 Corintios 12:15
  4. 4 2 Corintios 1:4; Santiago 1:2; 2 Corintios 3:12; Romanos 5:3; 1 Corintios 1:4
  5. 5 2 Corintios 2:13; Deuteronomio 32:25; 2 Corintios 11:23–30; Mateo 11:28–30; Hechos 20:1
  6. 6 2 Tesalonicenses 2:16–17; 2 Corintios 1:3–4; 3 Juan 2–4; 2 Corintios 7:13; Jeremías 31:13
  7. 7 Judas 3; 2 Juan 4; Santiago 5:17; Santiago 4:9–10; Colosenses 2:5
  8. 8 Apocalipsis 3:19; Juan 16:6; Éxodo 5:22–23; Hebreos 12:9–11; Jeremías 20:7–9
  9. 9 Lucas 15:7; Jeremías 31:18–20; Eclesiastés 7:3; 2 Corintios 13:8–10; 2 Corintios 7:10–11
  10. 10 Hechos 3:19; Hechos 11:18; 2 Timoteo 2:25–26; 2 Samuel 12:13; Lucas 18:13
  11. 11 Romanos 14:18; 1 Timoteo 5:21–22; 2 Timoteo 2:15; Salmo 2:11; Efesios 5:11
  12. 12 2 Corintios 2:9; 1 Timoteo 3:5; 2 Corintios 7:8; 2 Corintios 2:17; 2 Corintios 2:3–4
  13. 13 2 Corintios 7:6; Romanos 15:32; 1 Pedro 3:8; 1 Corintios 16:13; Romanos 12:15
  14. 14 2 Corintios 7:4; 2 Tesalonicenses 1:4; 2 Corintios 1:18–20; 2 Corintios 9:2–4; 2 Corintios 8:24
  15. 15 Filipenses 2:12; 2 Corintios 2:9; 1 Juan 3:17; Salmo 119:120; Isaías 66:2
  16. 16 2 Corintios 2:3; Filemón 8; Filemón 21; 2 Tesalonicenses 3:4

Referencias cruzadas: OpenBible.info (CC BY), tomadas sobre todo del Treasury of Scripture Knowledge (dominio público). · Fuentes y licencias

Lo que dijeron los Padres

Pasajes de los Padres de la Iglesia que comentan o citan este capítulo, tal como aparecen en la edición de Schaff (traducciones inglesas del siglo XIX, de dominio público). Los textos están en inglés.

Cómo se eligieron

«Comentario» es el comienzo de una homilía o exposición sobre este capítulo (homilías de san Juan Crisóstomo; tratados, sermones y comentarios a los Salmos de san Agustín). «Cita» es una frase en la que las notas de la propia edición identifican la cita de un versículo de este capítulo; solo se conserva si el texto coincide con el versículo. Solo se usan obras de autoría segura. Los Salmos siguen la numeración hebrea (Agustín usa la de los Setenta: su Salmo 50 es aquí el 51).

  1. Comentario 7:2 John Chrysostom, Homilies on Second Corinthians (Homily XIV)

    Again he raiseth the discourse about love, mitigating the harshness of his rebuke. For since he had convicted and reproached them as being beloved indeed, yet not loving in an equal degree, but breaking away from his love and mixing up with other pestilent fellows; again he softens the vehemence of his rebuke, saying, "Make room for us," that is, …

    Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 12 (1889)

  2. Cita 7:8–11 Augustine of Hippo, The City of God (Book XIV, Chapters 6–7)

    For, behold, this selfsame thing that ye sorrowed after a godly sort, what carefulness it wrought in you!" Consequently the Stoics may defend themselves by replying, that sorrow is indeed useful for repentance of sin, but that this can have no place in the mind of the wise man, inasmuch as no sin attaches to him of which he could …

    Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 2 (1887)

  3. Cita 7:10 John Chrysostom, Homilies on the Gospel of Matthew (Homily XV)

    This Paul also clearly declared, when he said, "The sorrow of the world worketh death, but godly sorrow worketh repentance unto salvation, not to be repented of." These then He too Himself calls blessed, whose sorrow is of that kind; yet not simply them that sorrow did He designate, but them that sorrow intensely.

    Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 10 (1888)

  4. Cita 7:5 Augustine of Hippo, The City of God (Book XIV, Chapter 9)

    … spectacle to angels and men, and pressing onwards for the prize of his high calling, --very joyfully do we with the eyes of faith behold him rejoicing with them that rejoice, and weeping with them that weep; though hampered by fightings without and fears within; desiring to depart and to be with Christ; longing to see the Romans, that he …

    Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 2 (1887)

  5. Cita 7:5 John Chrysostom, Homilies on the Gospel of Matthew (Homily LIX)

    Declaring this, Paul said, "Without were fightings, within were fears;" and, "In perils among false brethren;" and in his discourse to the Milesians too He said, "Also of you shall some arise speaking perverse things;" and He Himself too said, "The man's foes shall be they of his own household." But when He said, "It must needs be," it is …

    Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 10 (1888)