1 ελεγεν δε και προς τους μαθητας αυτου· ανθρωπος τις ην πλουσιος, ος ειχεν οικονομον, και ουτος διεβληθη αυτω ως διασκορπιζων τα υπαρχοντα αυτου. 2 και φωνησας αυτον ειπεν αυτω· τι τουτο ακουω περι σου; αποδος τον λογον της οικονομιας σου· ου γαρ δυνη ετι οικονομειν. 3 ειπεν δε εν εαυτω ο οικονομος· τι ποιησω, οτι ο κυριος μου αφαιρειται την οικονομιαν απ εμου; σκαπτειν ουκ ισχυω, επαιτειν αισχυνομαι· 4 εγνων τι ποιησω, ινα, οταν μετασταθω εκ της οικονομιας, δεξωνται με εις τους οικους εαυτων. 5 και προσκαλεσαμενος ενα εκαστον των χρεωφειλετων του κυριου εαυτου ελεγεν τω πρωτω· ποσον οφειλεις συ τω κυριω μου; 6 ο δε ειπεν· εκατον βατους ελαιου. και ειπεν αυτω· δεξαι σου το γραμμα και καθισας ταχεως γραψον πεντηκοντα. 7 επειτα ετερω ειπεν· συ δε ποσον οφειλεις; ο δε ειπεν· εκατον κορους σιτου. και λεγει αυτω· δεξαι σου το γραμμα και γραψον ογδοηκοντα. 8 και επηνεσεν ο κυριος τον οικονομον της αδικιας, οτι φρονιμως εποιησεν· οτι οι υιοι του αιωνος τουτου φρονιμωτεροι υπερ τους υιους του φωτος εις την γενεαν την εαυτων εισιν. 9 καγω υμιν λεγω· ποιησατε εαυτοις φιλους εκ του μαμωνα της αδικιας, ινα, οταν εκλιπητε, δεξωνται υμας εις τας αιωνιους σκηνας. 10 ο πιστος εν ελαχιστω και εν πολλω πιστος εστιν, και ο εν ελαχιστω αδικος και εν πολλω αδικος εστιν. 11 ει ουν εν τω αδικω μαμωνα πιστοι ουκ εγενεσθε, το αληθινον τις υμιν πιστευσει; 12 και ει εν τω αλλοτριω πιστοι ουκ εγενεσθε, το υμετερον τις υμιν δωσει; 13 ουδεις οικετης δυναται δυσιν κυριοις δουλευειν· η γαρ τον ενα μισησει και τον ετερον αγαπησει, η ενος ανθεξεται και του ετερου καταφρονησει. ου δυνασθε θεω δουλευειν και μαμωνα. 14 ηκουον δε ταυτα παντα και οι φαρισαιοι φιλαργυροι υπαρχοντες, και εξεμυκτηριζον αυτον. 15 και ειπεν αυτοις· υμεις εστε οι δικαιουντες εαυτους ενωπιον των ανθρωπων, ο δε θεος γινωσκει τας καρδιας υμων· οτι το εν ανθρωποις υψηλον βδελυγμα ενωπιον του θεου. 16 ο νομος και οι προφηται εως ιωαννου· απο τοτε η βασιλεια του θεου ευαγγελιζεται, και πας εις αυτην βιαζεται. 17 ευκοπωτερον δε εστιν τον ουρανον και την γην παρελθειν η του νομου μιαν κεραιαν πεσειν. 18 πας ο απολυων την γυναικα αυτου και γαμων ετεραν μοιχευει, και πας ο απολελυμενην απο ανδρος γαμων μοιχευει. 19 ανθρωπος δε τις ην πλουσιος, και ενεδιδυσκετο πορφυραν και βυσσον ευφραινομενος καθ ημεραν λαμπρως. 20 πτωχος δε τις ην ονοματι λαζαρος, ος εβεβλητο προς τον πυλωνα αυτου ηλκωμενος 21 και επιθυμων χορτασθηναι απο των ψιχιων των πιπτοντων απο της τραπεζης του πλουσιου· αλλα και οι κυνες ερχομενοι απελειχον τα ελκη αυτου. 22 εγενετο δε αποθανειν τον πτωχον και απενεχθηναι αυτον υπο των αγγελων εις τον κολπον αβρααμ· απεθανεν δε και ο πλουσιος και εταφη. 23 και εν τω αδη επαρας τους οφθαλμους αυτου, υπαρχων εν βασανοις, ορα τον αβρααμ απο μακροθεν και λαζαρον εν τοις κολποις αυτου. 24 και αυτος φωνησας ειπεν· πατερ αβρααμ, ελεησον με και πεμψον λαζαρον ινα βαψη το ακρον του δακτυλου αυτου υδατος και καταψυξη την γλωσσαν μου, οτι οδυνωμαι εν τη φλογι ταυτη. 25 ειπεν δε αβρααμ· τεκνον, μνησθητι οτι απελαβες συ τα αγαθα σου εν τη ζωη σου, και λαζαρος ομοιως τα κακα· νυν δε ωδε παρακαλειται, συ δε οδυνασαι· 26 και επι πασιν τουτοις μεταξυ ημων και υμων χασμα μεγα εστηρικται, οπως οι θελοντες διαβηναι ενθεν προς υμας μη δυνωνται, μηδε οι εκειθεν προς ημας διαπερωσιν. 27 ειπεν δε· ερωτω ουν σε, πατερ, ινα πεμψης αυτον εις τον οικον του πατρος μου· 28 εχω γαρ πεντε αδελφους· οπως διαμαρτυρηται αυτοις, ινα μη και αυτοι ελθωσιν εις τον τοπον τουτον της βασανου. 29 λεγει αυτω αβρααμ· εχουσιν μωυσεα και τους προφητας· ακουσατωσαν αυτων. 30 ο δε ειπεν· ουχι, πατερ αβρααμ, αλλ εαν τις απο νεκρων πορευθη προς αυτους, μετανοησουσιν. 31 ειπεν δε αυτω· ει μωυσεως και των προφητων ουκ ακουουσιν, ουδε εαν τις εκ νεκρων αναστη πεισθησονται.
Luke · Patriarchal Text (Antoniades 1904/1912)
Luke 16 Patriarchal Text (Antoniades 1904/1912)
Audio: World English Bible (WEB), read by Winfred W. Henson · About the recordings
Notes on this text (3)
- The digital source has no accents or capitals (as Robinson distributes it); 1912 base text, movable nu regularised.
- Double square brackets [[ ]] are marks in the digital source; at 1 John 5:7–8 they enclose the words the 1904 edition prints in smaller type.
- Credit: Maurice A. Robinson & Jussi Ala-Konni (byztxt).
People & places in this chapter
From this site's family tree and Bible maps, only where those guides cite this chapter.
People
Lazarus
The poor man covered with sores at the rich man's gate in a parable of Jesus, carried by angels to Abraham's side.
Cited in the guide: Luke 16:20
Cross references (30)
Related passages for each verse, from the Treasury of Scripture Knowledge as collected and ranked by readers at OpenBible.info.
- 1 1 Peter 4:10; Matthew 25:14–30; 1 Corinthians 4:1–2; Luke 12:42; James 4:3
- 2 1 Samuel 2:23–24; Ecclesiastes 11:9–10; Revelation 20:12; 1 Peter 4:5; 2 Corinthians 5:10
- 3 Proverbs 27:23–27; Jeremiah 5:31; Luke 18:4; 2 Thessalonians 3:11; Proverbs 21:25–26
- 4 James 3:15; Jeremiah 4:22; Proverbs 30:9
- 5 Luke 7:41–42; Matthew 18:24
- 6 Titus 2:10; Luke 16:12; Luke 16:9
- 7 Luke 20:9; Luke 20:12; Song of Songs 8:11–12
- 8 1 Thessalonians 5:5; Ephesians 5:8; John 12:36; Proverbs 6:6–8; Luke 16:10
- 9 Matthew 19:21; 1 Timothy 6:17–19; Daniel 4:27; Matthew 6:24; Proverbs 19:17
- 10 Luke 16:11–12; Matthew 25:21; Luke 19:17; Matthew 25:23; Hebrews 3:2
- 11 Luke 12:33; Proverbs 8:18–19; James 2:5; Ephesians 3:8; Luke 18:22
- 12 Luke 19:13–26; Job 1:21; Matthew 25:14–29; 1 Chronicles 29:14–16; 1 Peter 1:4–5
- 13 1 John 2:15–16; Matthew 6:24; James 4:4; Romans 8:5–8; Luke 14:26
- 14 Luke 23:35; Luke 12:15; Luke 20:47; Isaiah 56:11; Matthew 23:13
- 15 Proverbs 21:2; 1 Samuel 16:7; 1 Corinthians 4:5; Jeremiah 17:10; Proverbs 16:5
- 16 Matthew 11:9–14; Matthew 21:32; Acts 3:24–25; Matthew 3:2; John 1:45
- 17 Matthew 5:18; Luke 21:33; 1 Peter 1:25; Isaiah 40:8; Romans 3:31
- 18 Matthew 19:9; Mark 10:11–12; Matthew 5:31–32; 1 Corinthians 7:10–12; 1 Corinthians 7:4
- 19 Ezekiel 16:49; Luke 18:24–25; Amos 6:4–6; James 5:1–5; Ezekiel 27:7
- 20 Acts 3:2; James 2:5; Job 2:7; 1 Samuel 2:8; Psalm 34:19
- 21 Matthew 15:27; Mark 7:28; John 6:12; 1 Corinthians 4:11; 2 Corinthians 11:27
- 22 1 Peter 2:24; Psalm 49:16–19; Revelation 14:13; James 1:11; Matthew 18:10
- 23 2 Peter 2:4; Luke 16:28; Matthew 23:33; Matthew 18:9; Revelation 14:10–11
- 24 Revelation 22:1; John 4:10; John 4:14; Revelation 7:16–17; Matthew 25:41
- 25 Luke 6:24; 1 John 2:15; Psalm 17:14; Mark 9:45; Philippians 3:19
- 26 John 3:36; Psalm 49:14; Psalm 50:22; Malachi 3:18; 2 Thessalonians 1:4–10
- 28 Acts 2:40; Psalm 49:12–13; 1 Thessalonians 4:6; Acts 20:23
- 29 Acts 15:21; Luke 16:16; Luke 24:27; 2 Timothy 3:15–17; 2 Peter 1:19–21
- 30 Revelation 16:9–11; Luke 16:24; Luke 3:8; Luke 13:5; Luke 13:3
- 31 2 Corinthians 4:3; Acts 28:23; John 11:43–53; Acts 19:8; John 12:10–11
Cross references: OpenBible.info (CC BY), drawn mainly from the public-domain Treasury of Scripture Knowledge. · Sources & licences
What the Fathers said
Passages from the Church Fathers that expound or quote this chapter, verbatim from the public-domain Schaff edition (19th-century English translations).
How these were chosen
“Commentary” is the opening of a homily or exposition on this chapter (John Chrysostom’s homilies, Augustine’s tractates, sermons and expositions of the Psalms). “Quotes” are sentences where the edition’s own footnotes identify a quotation of a verse here, kept only when the wording matches the verse. Only works whose authorship is not in doubt are used. Psalms follow the Hebrew/English numbering (Augustine numbers them as the Septuagint does: his Psalm 50 is Psalm 51 here).
Our duty is to give to others the admonitions we have received ourselves. The recent lesson of the Gospel has admonished us to make friends of the mammon of iniquity, that they too may "receive" those who do so "into everlasting habitations." But who are they that shall have everlasting habitations, but the Saints of God?
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 6 (1888)
… exhibits Abraham as having said to the rich man, with reference to all those who were still alive: "If they do not obey Moses and the prophets, neither, if any one were to rise from the dead and go to them, will they believe him."
These are little things, but "He that is faithful in that which is least, is faithful also in much." Nor can that possibly be void which proceedeth out of the mouth of Thy Truth.
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 1 (1886)
And this I say, not that we may omit supplicating the saints, but to hinder our being careless, and entrusting our concerns to others only, while we fall back and slumber ourselves. For so when He said, "make to yourselves friends," he did not stop at this only, but He added, "of the unrighteous mammon;" that so again the good …
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 10 (1888)
For how can a man become the one servant of two masters, when our Lord says in the Gospels, No man can serve two masters?
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 2, vol. 7 (1894)