1 επει δε επληρωσεν παντα τα ρηματα αυτου εις τας ακοας του λαου, εισηλθεν εις καπερναουμ. 2 εκατονταρχου δε τινος δουλος κακως εχων ημελλεν τελευταν, ος ην αυτω εντιμος. 3 ακουσας δε περι του ιησου απεστειλεν προς αυτον πρεσβυτερους των ιουδαιων ερωτων αυτον οπως ελθων διασωση τον δουλον αυτου. 4 οι δε παραγενομενοι προς τον ιησουν παρεκαλουν αυτον σπουδαιως, λεγοντες οτι αξιος εστιν ω παρεξει τουτο. 5 αγαπα γαρ το εθνος ημων, και την συναγωγην αυτος ωκοδομησεν ημιν. 6 ο δε ιησους επορευετο συν αυτοις. ηδη δε αυτου ου μακραν απεχοντος απο της οικιας επεμψεν προς αυτον ο εκατονταρχος φιλους λεγων αυτω· κυριε, μη σκυλλου· ου γαρ ειμι ικανος ινα υπο την στεγην μου εισελθης· 7 διο ουδε εμαυτον ηξιωσα προς σε ελθειν· αλλ ειπε λογω, και ιαθησεται ο παις μου. 8 και γαρ εγω ανθρωπος ειμι υπο εξουσιαν τασσομενος, εχων υπ εμαυτον στρατιωτας, και λεγω τουτω, πορευθητι, και πορευεται, και αλλω, ερχου, και ερχεται, και τω δουλω μου, ποιησον τουτο, και ποιει. 9 ακουσας δε ταυτα ο ιησους εθαυμασεν αυτον, και στραφεις τω ακολουθουντι αυτω οχλω ειπεν· λεγω υμιν, ουδε εν τω ισραηλ τοσαυτην πιστιν ευρον. 10 και υποστρεψαντες οι πεμφθεντες εις τον οικον ευρον τον ασθενουντα δουλον υγιαινοντα. 11 και εγενετο εν τω εξης επορευετο εις πολιν καλουμενην ναιν· και συνεπορευοντο αυτω οι μαθηται αυτου ικανοι και οχλος πολυς. 12 ως δε ηγγισεν τη πυλη της πολεως, και ιδου εξεκομιζετο τεθνηκως υιος μονογενης τη μητρι αυτου, και αυτη ην χηρα, και οχλος της πολεως ικανος ην συν αυτη. 13 και ιδων αυτην ο κυριος εσπλαγχνισθη επ αυτη και ειπεν αυτη· μη κλαιε· 14 και προσελθων ηψατο της σορου, οι δε βασταζοντες εστησαν, και ειπεν· νεανισκε, σοι λεγω, εγερθητι. 15 και ανεκαθισεν ο νεκρος και ηρξατο λαλειν, και εδωκεν αυτον τη μητρι αυτου. 16 ελαβεν δε φοβος παντας και εδοξαζον τον θεον, λεγοντες οτι προφητης μεγας εγηγερται εν ημιν, και οτι επεσκεψατο ο θεος τον λαον αυτου. 17 και εξηλθεν ο λογος ουτος εν ολη τη ιουδαια περι αυτου και εν παση τη περιχωρω. 18 και απηγγειλαν ιωαννη οι μαθηται αυτου περι παντων τουτων. 19 και προσκαλεσαμενος δυο τινας των μαθητων αυτου ο ιωαννης επεμψεν προς τον ιησουν λεγων· συ ει ο ερχομενος η ετερον προσδοκωμεν; 20 παραγενομενοι δε προς αυτον οι ανδρες ειπον· ιωαννης ο βαπτιστης απεσταλκεν ημας προς σε λεγων· συ ει ο ερχομενος η ετερον προσδοκωμεν; 21 εν αυτη δε τη ωρα εθεραπευσεν πολλους απο νοσων και μαστιγων και πνευματων πονηρων, και τυφλοις πολλοις εχαρισατο το βλεπειν. 22 και αποκριθεις ο ιησους ειπεν αυτοις· πορευθεντες απαγγειλατε ιωαννη α ειδετε και ηκουσατε· τυφλοι αναβλεπουσιν και χωλοι περιπατουσιν, λεπροι καθαριζονται, κωφοι ακουουσιν, νεκροι εγειρονται, πτωχοι ευαγγελιζονται· 23 και μακαριος εστιν ος εαν μη σκανδαλισθη εν εμοι. 24 απελθοντων δε των μαθητων ιωαννου ηρξατο λεγειν προς τους οχλους περι ιωαννου· τι εξεληλυθατε εις την ερημον θεασασθαι; καλαμον υπο ανεμου σαλευομενον; 25 αλλα τι εξεληλυθατε ιδειν; ανθρωπον εν μαλακοις ιματιοις ημφιεσμενον; ιδου οι εν ιματισμω ενδοξω και τρυφη υπαρχοντες εν τοις βασιλειοις εισιν. 26 αλλα τι εξεληλυθατε ιδειν; προφητην; ναι λεγω υμιν, και περισσοτερον προφητου. 27 ουτος εστιν περι ου γεγραπται, ιδου εγω αποστελλω τον αγγελον μου προ προσωπου σου, ος κατασκευασει την οδον σου εμπροσθεν σου. 28 λεγω [γαρ] υμιν, μειζων εν γεννητοις γυναικων προφητης ιωαννου του βαπτιστου ουδεις εστιν· ο δε μικροτερος εν τη βασιλεια του θεου μειζων αυτου εστιν. 29 και πας ο λαος ακουσας και οι τελωναι εδικαιωσαν τον θεον, βαπτισθεντες το βαπτισμα ιωαννου· 30 οι δε φαρισαιοι και οι νομικοι την βουλην του θεου ηθετησαν εις εαυτους, μη βαπτισθεντες υπ αυτου. 31 τινι ουν ομοιωσω τους ανθρωπους της γενεας ταυτης, και τινι εισιν ομοιοι; 32 ομοιοι εισιν παιδιοις τοις εν αγορα καθημενοις και προσφωνουσιν αλληλοις και λεγουσιν· ηυλησαμεν υμιν, και ουκ ωρχησασθε, εθρηνησαμεν υμιν, και ουκ εκλαυσατε. 33 εληλυθεν γαρ ιωαννης ο βαπτιστης μητε αρτον εσθιων μητε οινον πινων, και λεγετε· δαιμονιον εχει. 34 εληλυθεν ο υιος του ανθρωπου εσθιων και πινων, και λεγετε· ιδου ανθρωπος φαγος και οινοποτης, φιλος τελωνων και αμαρτωλων. 35 και εδικαιωθη η σοφια απο των τεκνων αυτης παντων! 36 ηρωτα δε τις αυτον των φαρισαιων ινα φαγη μετ αυτου· και εισελθων εις την οικιαν του φαρισαιου ανεκλιθη. 37 και ιδου γυνη εν τη πολει ητις ην αμαρτωλος, και επιγνουσα οτι ανακειται εν τη οικια του φαρισαιου, κομισασα αλαβαστρον μυρου 38 και στασα οπισω παρα τους ποδας αυτου κλαιουσα, ηρξατο βρεχειν τους ποδας αυτου τοις δακρυσιν και ταις θριξιν της κεφαλης αυτης εξεμασσεν, και κατεφιλει τους ποδας αυτου και ηλειφεν τω μυρω. 39 ιδων δε ο φαρισαιος ο καλεσας αυτον ειπεν εν εαυτω λεγων· ουτος ει ην προφητης, εγινωσκεν αν τις και ποταπη η γυνη ητις απτεται αυτου, οτι αμαρτωλος εστιν. 40 και αποκριθεις ο ιησους ειπεν προς αυτον· σιμων, εχω σοι τι ειπειν. ο δε φησιν· διδασκαλε, ειπε. 41 δυο χρεωφειλεται ησαν δανειστη τινι· ο εις ωφειλεν δηναρια πεντακοσια, ο δε ετερος πεντηκοντα. 42 μη εχοντων δε αυτων αποδουναι, αμφοτεροις εχαρισατο. τις ουν αυτων, ειπε, πλειον αυτον αγαπησει; 43 αποκριθεις δε ο σιμων ειπεν· υπολαμβανω οτι ω το πλειον εχαρισατο. ο δε ειπεν αυτω· ορθως εκρινας. 44 και στραφεις προς την γυναικα τω σιμωνι εφη· βλεπεις ταυτην την γυναικα; εισηλθον σου εις την οικιαν, υδωρ επι τους ποδας μου ουκ εδωκας· αυτη δε τοις δακρυσιν εβρεξεν μου τους ποδας και ταις θριξιν της κεφαλης αυτης εξεμαξεν. 45 φιλημα μοι ουκ εδωκας· αυτη δε αφ ης εισηλθεν ου διελιπεν καταφιλουσα μου τους ποδας. 46 ελαιω την κεφαλην μου ουκ ηλειψας· αυτη δε μυρω ηλειψεν μου τους ποδας. 47 ου χαριν λεγω σοι, αφεωνται αι αμαρτιαι αυτης αι πολλαι, οτι ηγαπησεν πολυ· ω δε ολιγον αφιεται, ολιγον αγαπα. 48 ειπεν δε αυτη· αφεωνται σου αι αμαρτιαι. 49 και ηρξαντο οι συνανακειμενοι λεγειν εν εαυτοις· τις ουτος εστιν ος και αμαρτιας αφιησιν; 50 ειπεν δε προς την γυναικα· η πιστις σου σεσωκεν σε· πορευου εις ειρηνην.
Luke · Patriarchal Text (Antoniades 1904/1912)
Luke 7 Patriarchal Text (Antoniades 1904/1912)
Audio: World English Bible (WEB), read by Winfred W. Henson · About the recordings
Notes on this text (3)
- The digital source has no accents or capitals (as Robinson distributes it); 1912 base text, movable nu regularised.
- Double square brackets [[ ]] are marks in the digital source; at 1 John 5:7–8 they enclose the words the 1904 edition prints in smaller type.
- Credit: Maurice A. Robinson & Jussi Ala-Konni (byztxt).
People & places in this chapter
From this site's family tree and Bible maps, only where those guides cite this chapter.
People
Simon
A Pharisee who invited Jesus to eat and whom Jesus addressed as Simon when a sinful woman anointed His feet.
Cited in the guide: Luke 7:40
Cross references (49)
Related passages for each verse, from the Treasury of Scripture Knowledge as collected and ranked by readers at OpenBible.info.
- 1 Matthew 8:5–13; Luke 7:1–10; Matthew 7:28–29
- 2 Genesis 24:27; John 4:46–47; 2 Kings 5:2–3; Job 31:5; Genesis 39:4–6
- 3 Matthew 8:5; John 4:47; Luke 9:38; Philemon 10; Luke 8:41
- 4 Luke 7:6–7; Matthew 10:37–38; Matthew 10:11; Revelation 3:4; Matthew 10:13
- 5 2 Chronicles 2:11–12; 1 Chronicles 29:3–9; 1 Kings 5:1; 1 John 5:1–3; 1 John 3:18–19
- 6 Mark 5:24; Luke 8:49; James 4:6; Matthew 3:11; Genesis 32:10
- 7 Psalm 107:20; Psalm 33:9; Luke 4:36; Mark 1:27; Luke 5:13
- 8 Acts 22:25–26; Acts 23:17; Colossians 3:22; Acts 10:7–8; 1 Timothy 6:1–2
- 9 Matthew 15:28; Romans 3:1–3; Matthew 8:10; Matthew 9:33; Romans 9:4–5
- 10 Matthew 8:13; John 4:50–53; Matthew 15:28; Mark 9:23
- 12 Luke 8:42; Luke 8:52; 2 Samuel 14:7; Genesis 22:12; Acts 9:39
- 13 Psalm 103:13; Isaiah 63:9; Lamentations 3:32–33; Hebrews 4:15; Psalm 86:15
- 14 John 5:25; John 11:43–44; Acts 9:40–41; John 11:25; Luke 8:54–55
- 15 2 Kings 13:21; 2 Kings 4:32–37; 1 Kings 17:23–24
- 16 Matthew 9:8; Jeremiah 33:9; Luke 1:68; Luke 7:39; Luke 2:20
- 17 Luke 7:14; Matthew 9:31; Matthew 9:26; Mark 1:28; Matthew 4:24
- 18 John 3:26; Matthew 11:2–19
- 19 Isaiah 9:6–7; John 4:25; Isaiah 11:1; Malachi 4:2; Genesis 3:15
- 20 Luke 7:19
- 21 Mark 3:10; 1 Kings 8:37; Mark 5:29; Psalm 90:7–9; Matthew 4:23
- 22 Isaiah 35:5–6; Isaiah 61:1–3; Luke 4:18; Isaiah 29:18–19; James 2:5
- 23 1 Peter 2:7–8; Matthew 11:6; Isaiah 8:14–15; Romans 9:32–33; Matthew 13:57–58
- 24 Ephesians 4:14; Luke 1:80; John 1:23; Luke 3:2; 2 Peter 3:17
- 25 2 Kings 1:8; Esther 1:11; Isaiah 59:17; Matthew 6:29; Esther 1:3
- 26 Luke 1:76; Luke 20:6; John 5:35; Matthew 11:9–14; Luke 16:16
- 27 Malachi 3:1; Luke 1:76; Mark 1:2; Matthew 11:10; Malachi 4:5–6
- 28 Hebrews 11:39–40; Matthew 11:11; Matthew 13:16–17; Colossians 1:25–27; Ephesians 3:8–9
- 29 Luke 3:12; Luke 7:35; Psalm 51:4; Matthew 21:31–32; Revelation 16:5
- 30 Luke 13:34; Matthew 22:35; 2 Corinthians 6:1; Jeremiah 8:8; Acts 20:27
- 31 Matthew 11:16–19; Lamentations 2:13; Mark 4:30
- 32 Matthew 11:16–19; Proverbs 17:16; Jeremiah 5:3–5; Isaiah 28:9–13; Zechariah 8:5
- 33 Luke 1:15; Mark 1:6; Matthew 3:4; John 8:52; Acts 2:13
- 34 Luke 15:2; Luke 7:36; Luke 19:7; Matthew 9:11; Luke 14:1
- 35 Proverbs 8:32–36; Matthew 11:19; 1 Corinthians 2:14–15; Hosea 14:9; Proverbs 17:16
- 36 Mark 14:3–9; Matthew 26:5–6; Luke 14:1; John 11:2–16; Luke 11:37
- 37 Mark 14:3–9; Matthew 26:6–13; Matthew 21:31; Luke 7:37–39; Luke 5:30
- 38 Psalm 126:5–6; Psalm 51:17; Genesis 18:4; Luke 7:44–46; Ecclesiastes 9:8
- 39 Luke 7:16; Luke 15:2; Isaiah 65:5; Proverbs 23:7; Mark 7:21
- 40 John 13:13; John 3:2; Luke 5:22; Matthew 7:22; Luke 18:18
- 41 Luke 7:47; Matthew 18:28; Matthew 6:12; Romans 5:20; Romans 3:23
- 42 Ephesians 1:7; Micah 7:18–20; Matthew 18:25–26; Ephesians 4:32; Romans 5:6
- 43 Psalm 116:16–18; Luke 10:38; 1 Corinthians 15:9–10; Mark 12:34; 1 Timothy 1:13–16
- 44 1 Timothy 5:10; Genesis 18:4; Judges 19:21; Genesis 19:2; Genesis 43:24
- 45 Romans 16:16; 2 Samuel 15:5; 1 Thessalonians 5:26; 2 Samuel 19:39; Genesis 33:4
- 46 Psalm 23:5; Ecclesiastes 9:8; Matthew 6:17; Ruth 3:3; 2 Samuel 14:2
- 47 1 John 4:19; 1 John 3:18; Romans 5:20; Galatians 5:6; Isaiah 1:18
- 48 Matthew 9:2; Mark 2:5; Luke 5:20
- 49 Luke 5:20–21; Mark 2:7; Matthew 9:3
- 50 Mark 5:34; Luke 8:48; Luke 18:42; Matthew 9:22; Mark 10:52
Cross references: OpenBible.info (CC BY), drawn mainly from the public-domain Treasury of Scripture Knowledge. · Sources & licences
What the Fathers said
Passages from the Church Fathers that expound or quote this chapter, verbatim from the public-domain Schaff edition (19th-century English translations).
How these were chosen
“Commentary” is the opening of a homily or exposition on this chapter (John Chrysostom’s homilies, Augustine’s tractates, sermons and expositions of the Psalms). “Quotes” are sentences where the edition’s own footnotes identify a quotation of a verse here, kept only when the wording matches the verse. Only works whose authorship is not in doubt are used. Psalms follow the Hebrew/English numbering (Augustine numbers them as the Septuagint does: his Psalm 50 is Psalm 51 here).
The miracles of our Lord and Saviour Jesus Christ make indeed an impression on all who hear of, and believe them; but on different men in different ways.
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 6 (1888)
They maintain that he is the centurion mentioned in the Gospel, who addressed the Saviour in these words: "For I also am one having soldiers and servants under my authority; and whatsoever I command they do." They further hold that he will continue administering the affairs of the world as long as that is fitting and needful, and specially that …
For this Master of humility both by word and example, sat down even in the house of a certain proud Pharisee, by name Simon; and though He sat down in his house, there was no place in this heart, "where the Son of Man could lay His Head."
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 6 (1888)
But see by another thing also how Luke hath proclaimed his faith, saying that his servant "was ready to die." Nevertheless, not even this cast him into despondency, neither did it cause him to give up: but even so he trusted that he should prevail.
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 10 (1888)
Her name, too, was indicated by the Saviour, when He said, "Yet wisdom is justified by her children." This, too, was done by Paul in these words, "But we speak wisdom among them that are perfect." They declare also that Paul has referred to the conjunctions within the Pleroma, showing them forth by means of one; for, when writing of …