Skip to the text

1 Samuel · Serbian Bible: Daničić–Karadžić (Latin script)

1 Samuel 2 Serbian Bible: Daničić–Karadžić (Latin script)

Leer en español
About DK latinica
  • Individual translator
  • OT: Masoretic Hebrew (not verified)
  • NT: Textus Receptus
  • Protestant (66 books)
  • Formal (word for word)
  • 1868
  • Public domain

Audio: World English Bible (WEB), read by Winfred W. Henson · About the recordings

Notes on this text (3)
DK latinica Serbian Bible: Daničić–Karadžić (Latin script)
RV1909 Reina-Valera 1909
1 I Ana se pomoli i reče: Razveseli se srce moje u Gospodu; podiže se rog moj u Gospodu; otvoriše se usta moja na neprijatelje moje, jer sam radosna radi spasenja Tvog.
1 Y ANNA oró y dijo: mi corazón se regocija en Jehová, mi cuerno es ensalzado en Jehová; mi boca se ensanchó sobre mis enemigos, por cuanto me alegré en tu salud.
2 Nema svetog kao što je Gospod; jer nema drugog osim Tebe; i nema stene kao što je Bog naš.
2 No hay santo como Jehová: porque no hay ninguno fuera de ti; y no hay refugio como el Dios nuestro.
3 Ne govorite više ponosito, i neka ne izlaze iz usta vaših reči ohole; jer je Gospod Bog koji sve zna, i on udešava namere.
3 No multipliquéis hablando grandezas, altanerías; cesen las palabras arrogantes de vuestra boca; porque el Dios de todo saber es Jehová, y á él toca el pesar las acciones.
4 Luk junacima slomi se, i iznemogli opasaše se snagom.
4 Los arcos de los fuertes fueron quebrados, y los flacos se ciñeron de fortaleza.
5 Koji behu siti, naimaju se za hleb; a koji behu gladni, nisu više; i nerotkinja rodi sedmoro, a koja imaše dece, iznemože.
5 Los hartos se alquilaron por pan: y cesaron los hambrientos: hasta parir siete la estéril, y la que tenía muchos hijos enfermó.
6 Gospod ubija, i oživljuje; spušta u grob, i izvlači.
6 Jehová mata, y él da vida: él hace descender al sepulcro, y hace subir.
7 Gospod siromaši i bogati; ponižuje i uzvišuje.
7 Jehová empobrece, y él enriquece: abate, y ensalza.
8 Siromaha podiže iz praha, i iz bunjišta uzvišuje ubogog da ga posadi s knezovima, i daje im da naslede presto slave; jer su Gospodnji temelji zemaljski, i na njima je osnovao vasiljenu.
8 El levanta del polvo al pobre, y al menesteroso ensalza del estiércol, para asentarlo con los príncipes; y hace que tengan por heredad asiento de honra: porque de Jehová son las columnas de la tierra, y él asentó sobre ellas el mundo.
9 Sačuvaće noge milih svojih, a bezbožnici će umuknuti u mraku; jer svojom snagom neće čovek nadjačati.
9 El guarda los pies de sus santos, mas los impíos perecen en tinieblas; porque nadie será fuerte por [su] fuerza.
10 Koji se suprote Gospodu, satrće se; na njih će zagrmeti s neba; Gospod će suditi krajevima zemaljskim, i daće snagu caru svom, i uzvisiće rog pomazaniku svom.
10 Delante de Jehová serán quebrantados sus adversarios, y sobre ellos tronará desde los cielos: Jehová juzgará los términos de la tierra, y dará fortaleza á su Rey, y ensalzará el cuerno de su Mesías.
11 Potom otide Elkana u Ramat kući svojoj, a dete služaše Gospodu pred Ilijem sveštenikom.
11 Y Elcana se volvió á su casa en Ramatha; y el niño ministraba á Jehová delante del sacerdote Eli.
12 A sinovi Ilijevi behu nevaljali, i ne znahu za Gospoda.
12 Mas los hijos de Eli eran hombres impíos, y no tenían conocimiento de Jehová.
13 Jer u tih sveštenika beše običaj prema narodu: kad ko prinošaše žrtvu, dolažaše momak sveštenikov dok se kuvaše meso s viljuškama trokrakim u ruci,
13 Y la costumbre de los sacerdotes con el pueblo era que, cuando alguno ofrecía sacrificio, venía el criado del sacerdote mientras la carne estaba á cocer, [trayendo] en su mano un garfio de tres ganchos;
14 i zabadaše u sud, ili u kotao, ili u tavu, ili u lonac, i šta se god nabode na viljuške uzimaše sveštenik. Tako činjahu svemu Izrailju koji dolažaše u Silom.
14 Y hería con él en la caldera, ó en la olla, ó en el caldero, ó en el pote; y todo lo que sacaba el garfio, el sacerdote lo tomaba para si. De esta manera hacían á todo Israelita que venía á Silo.
15 Tako i pre nego bi zapalili salo, došao bi momak sveštenikov, te bi rekao čoveku koji prinošaše žrtvu: Daj meso da ispečem svešteniku, jer ti neću primiti meso kuvano, nego sirovo.
15 Asimismo, antes de quemar el sebo, venía el criado del sacerdote, y decía al que sacrificaba: Da carne que ase para el sacerdote; porque no tomará de ti carne cocida, sino cruda.
16 Ako bi mu tada čovek odgovorio: Neka se prvo zapali salo, pa onda uzmi šta ti god duša želi; on bi rekao: Ne, nego daj sada, ako li ne daš, uzeću silom.
16 Y si le respondía el varón, Quemen luego el sebo hoy, y después toma tanta como quisieres; él respondía: No, sino ahora la has de dar: de otra manera yo la tomaré por fuerza.
17 I greh onih mladića beše vrlo velik pred Gospodom, jer ljudi ne marahu za prinos Gospodnji.
17 Era pues el pecado de los mozos muy grande delante de Jehová; porque los hombres menospreciaban los sacrificios de Jehová.
18 A Samuilo služaše pred Gospodom, još dete u oplećku lanenom.
18 Y el joven Samuel ministraba delante de Jehová, vestido de un ephod de lino.
19 A mati mu načini mali plašt i donese mu, i tako činjaše svake godine dolazeći s mužem svojim da prinese žrtvu godišnju.
19 Y hacíale su madre una túnica pequeña, y traíasela cada año, cuando subía con su marido á ofrecer el sacrificio acostumbrado.
20 A Ilije blagoslovi Elkanu i ženu njegovu govoreći: Gospod da ti da poroda od te žene za ovog kog je dala Gospodu! I otidoše u svoje mesto.
20 Y Eli bendijo á Elcana y á su mujer, diciendo: Jehová te dé simiente de esta mujer en lugar de esta petición que hizo á Jehová. Y volviéronse á su casa.
21 I Gospod pohodi Anu, i ona zatrudne i rodi tri sina i dve kćeri. A dete Samuilo rastijaše pred Gospodom.
21 Y visitó Jehová á Anna, y concibió, y parió tres hijos, y dos hijas. Y el joven Samuel crecía delante de Jehová.
22 A Ilije beše vrlo star, i ču sve što činjahu sinovi njegovi svemu Izrailju, i kako spavahu sa ženama koje dolažahu gomilama na vrata šatora od sastanka.
22 Eli empero era muy viejo, y oyó todo lo que sus hijos hacían á todo Israel, y como dormían con las mujeres que velaban á la puerta del tabernáculo del testimonio.
23 I govoraše im: Zašto to radite? Jer čujem zle reči o vama od svega naroda.
23 Y díjoles: ¿Por qué hacéis cosas semejantes? Porque yo oigo de todo este pueblo vuestros malos procederes.
24 Nemojte, deco moja; jer nije dobro šta čujem; otpađujete narod Gospodnji.
24 No, hijos míos; porque no es buena fama la que yo oigo: que hacéis pecar al pueblo de Jehová.
25 Kad čovek zgreši čoveku, sudiće mu sudija; ali kad ko zgreši Gospodu, ko će moliti za nj? Ali ne poslušaše oca svog, jer Gospod htede da ih ubije.
25 Si pecare el hombre contra el hombre, los jueces le juzgarán; mas si alguno pecare contra Jehová, ¿quién rogará por él? Mas ellos no oyeron la voz de su padre, porque Jehová los quería matar.
26 A dete Samuilo rastijaše i beše mio Gospodu i ljudima.
26 Y el joven Samuel iba creciendo, y adelantando delante de Dios y delante de los hombres.
27 Tada dođe čovek Božji k Iliju, i reče mu: Ovako veli Gospod: Ne javih li se domu oca tvog, kad behu u Misiru u kući Faraonovoj?
27 Y vino un varón de Dios á Eli, y díjole: Así ha dicho Jehová: ¿No me manifesté yo claramente á la casa de tu padre, cuando estaban en Egipto en casa de Faraón?
28 I izabrah ga između svih plemena Izrailjevih sebi za sveštenika da prinosi žrtve na oltaru mom i da kadi kadom i nosi oplećak preda mnom, i dadoh domu oca tvog sve žrtve ognjene sinova Izrailjevih?
28 Y yo le escogí por mi sacerdote entre todas las tribus de Israel, para que ofreciese sobre mi altar, y quemase perfume, y trajese ephod delante de mí; y dí á la casa de tu padre todas las ofrendas de los hijos de Israel.
29 Zašto gazite žrtvu moju i prinos moj, koje sam zapovedio da se prinose u šatoru? I paziš sinove svoje većma nego mene, da se gojite prvinama svih prinosa Izrailja, naroda mog?
29 ¿Por qué habéis hollado mis sacrificios y mis presentes, que yo mandé [ofrecer] en el tabernáculo; y has honrado á tus hijos más que á mí, engordándoos de lo principal de todas las ofrendas de mi pueblo Israel?
30 Zato Gospod Bog Izrailjev kaže: Rekao sam doista: Dom tvoj i dom oca tvog služiće preda mnom do veka; ali kaže Gospod: Neće biti tako, jer one ću poštovati koji mene poštuju, a koji mene preziru, biće prezreni.
30 Por tanto, Jehová el Dios de Israel dice: Yo había dicho que tu casa y la casa de tu padre andarían delante de mí perpetuamente; mas ahora ha dicho Jehová: Nunca yo tal haga, porque yo honraré á los que me honran, y los que me tuvieren en poco, serán viles.
31 Gle, idu dani kad ću odseći tebi ruku i ruku domu oca tvog, da ne bude starca u domu tvom.
31 He aquí vienen días, en que cortaré tu brazo, y el brazo de la casa de tu padre, que no haya viejo en tu casa.
32 I videćeš nevolju u šatoru mesto svega dobra što je Gospod činio Izrailju; neće biti starca u domu tvom doveka.
32 Y verás competidor en el tabernáculo, en todas las cosas en que hiciere bien á Israel; y en ningún tiempo habrá viejo en tu casa.
33 A koga od tvojih ne istrebim ispred oltara svog, onaj će ostati da ti čile oči i da ti se cveli duša; i sav podmladak doma tvog umiraće u najboljim godinama.
33 Y no te cortaré [del todo] varón de mi altar, para hacerte marchitar tus ojos, y henchir tu ánimo de dolor; mas toda la cría de tu casa morirá en la edad varonil.
34 I ovo da ti je znak šta će doći na oba sina tvoja, na Ofnija i Finesa: u jedan dan poginuće obojica.
34 Y te será por señal esto que acontecerá á tus dos hijos, Ophni y Phinees: ambos morirán en un día.
35 A sebi ću podignuti sveštenika vernog, on će raditi po srcu mom i po duši mojoj; i sazidaću mu tvrd dom, i on će hoditi pred pomazanikom mojim vazda.
35 Y yo me suscitaré un sacerdote fiel, que haga conforme á mi corazón y á mi alma; y yo le edificaré casa firme, y andará delante de mi ungido todos los días.
36 I ko ostane od doma tvog, doći će da mu se pokloni za srebrn novac i za komad hleba, i govoriće: Primi me u kakvu službu svešteničku da imam komad hleba.
36 Y será que el que hubiere quedado en tu casa, vendrá á postrársele por un dinero de plata y un bocado de pan, diciéndole: Ruégote que me constituyas en algún ministerio, para que coma un bocado de pan.

People & places in this chapter

From this site's family tree and Bible maps, only where those guides cite this chapter.

People

  • Eli

    Priest and judge at Shiloh

    The priest at Shiloh who judged Israel forty years, blessed Hannah, took in the boy Samuel, failed to restrain his wicked sons, and died at ninety-eight when he heard the ark of…

    Cited in the guide: 1 Samuel 1:3; 1 Samuel 1:9; 1 Samuel 2:22

  • Hophni

    Wicked son of Eli

    A priest at Shiloh and son of Eli, who treated the LORD's offering with contempt and died the same day as his brother Phinehas when the ark of God was captured.

    Cited in the guide: 1 Samuel 1:3; 1 Samuel 2:34; 1 Samuel 4:4

  • Phinehas

    Wicked son of Eli

    A priest at Shiloh and son of Eli, who died on the day the ark of God was captured; his wife died in childbirth after naming their son Ichabod.

    Cited in the guide: 1 Samuel 1:3; 1 Samuel 2:34; 1 Samuel 4:4

Cross references (36)

Related passages for each verse, from the Treasury of Scripture Knowledge as collected and ranked by readers at OpenBible.info.

  1. 1 Luke 1:46–56; Psalm 13:5; Isaiah 12:2–3; Philippians 4:6; Psalm 92:10
  2. 2 2 Samuel 22:32; Isaiah 44:6; Psalm 86:8; Exodus 15:11; Psalm 89:8
  3. 3 1 Kings 8:39; Proverbs 8:13; Proverbs 24:12; Jude 15–16; Hebrews 4:12
  4. 4 Psalm 76:3; Psalm 37:15; Philippians 4:13; Psalm 46:9; Hebrews 11:34
  5. 5 Psalm 113:9; Jeremiah 15:9; Luke 1:53; Psalm 34:10; Isaiah 54:1
  6. 6 Deuteronomy 32:39; Isaiah 26:19; Jonah 2:2–6; 2 Kings 5:7; Job 5:18
  7. 7 Psalm 75:7; Job 5:11; Deuteronomy 8:17–18; Job 1:21; James 4:10
  8. 8 Psalm 113:7–8; James 2:5; Daniel 2:48; Daniel 6:3; 1 Samuel 15:17
  9. 9 Psalm 91:11–12; Psalm 121:3; Psalm 33:16–17; 1 Peter 1:5; Job 5:24
  10. 10 Psalm 2:9; Psalm 89:24; Psalm 18:13–14; Psalm 96:13; Exodus 15:6
  11. 11 1 Samuel 2:18; 1 Samuel 3:1; 1 Samuel 1:28; 1 Samuel 1:19; 1 Samuel 3:15
  12. 12 Romans 1:28–30; Jeremiah 2:8; Romans 1:21; Judges 2:10; 2 Corinthians 6:15
  13. 13 Leviticus 7:29–34
  14. 14 Exodus 29:27–28; 1 Samuel 2:29; Isaiah 56:11; 2 Peter 2:13–15; Malachi 1:10
  15. 15 Leviticus 3:16; Romans 16:18; Leviticus 3:3–5; Philippians 3:19; Jude 12
  16. 16 Leviticus 7:23–25; Leviticus 3:16; 1 Peter 5:2–3; Judges 18:25; Nehemiah 5:15
  17. 17 Malachi 2:7–9; Genesis 13:13; Malachi 2:13; Genesis 6:11; 2 Kings 21:6
  18. 18 Exodus 28:4; 1 Samuel 3:1; 1 Samuel 2:11; 2 Samuel 6:14; 1 Samuel 22:18
  19. 19 1 Samuel 1:3; 1 Samuel 1:21; Exodus 23:14
  20. 20 1 Samuel 1:27–28; Luke 2:34; Ruth 4:11; Genesis 27:27–29; Ruth 2:12
  21. 21 Luke 2:40; Genesis 21:1; 1 Samuel 3:19; 1 Samuel 2:26; Judges 13:24
  22. 22 Exodus 38:8; Jeremiah 7:9–10; 1 Samuel 2:13–17; Hosea 4:9–11; Ezekiel 22:26
  23. 23 Isaiah 3:9; Jeremiah 3:3; Acts 9:4; Jeremiah 8:12; Acts 14:15
  24. 24 1 Kings 15:30; 2 Corinthians 6:8; Acts 6:3; 1 Timothy 3:7; Matthew 18:7
  25. 25 Joshua 11:20; Numbers 15:30; Hebrews 10:26; 1 Samuel 3:14; 1 Timothy 2:5
  26. 26 Luke 2:52; Luke 2:40; Acts 2:47; Luke 1:80; 1 Samuel 2:21
  27. 27 Judges 13:6; 1 Kings 13:1; Deuteronomy 33:1; Exodus 4:14–16; Exodus 4:27
  28. 28 Exodus 28:1; Leviticus 8:7–8; Numbers 18:19; Leviticus 2:3; Leviticus 7:34–35
  29. 29 Matthew 10:37; Deuteronomy 32:15; 1 Samuel 2:13–17; Malachi 1:12–13; Luke 14:26
  30. 30 John 12:26; Jeremiah 18:9–10; Proverbs 3:9–10; Malachi 1:6; Psalm 91:14
  31. 31 1 Samuel 22:17–20; 1 Kings 2:26–27; 1 Samuel 4:11–20; 1 Samuel 14:3; 1 Samuel 4:2
  32. 32 Zechariah 8:4; 1 Samuel 4:11; Psalm 78:59–64; 1 Kings 2:26–27; 1 Samuel 4:22
  33. 33 1 Kings 2:26–27; 1 Samuel 22:21–23; 1 Kings 1:19; 1 Kings 1:7; Matthew 2:16–18
  34. 34 1 Samuel 4:11; 1 Kings 13:3; 1 Samuel 4:17; 1 Samuel 3:12; 1 Kings 14:12
  35. 35 2 Samuel 7:27; 2 Samuel 7:11; 1 Kings 11:38; 1 Samuel 25:28; Psalm 18:50
  36. 36 1 Kings 2:27; Ezekiel 44:10–12; Malachi 1:13; 1 Samuel 2:29–30

Cross references: OpenBible.info (CC BY), drawn mainly from the public-domain Treasury of Scripture Knowledge. · Sources & licences

What the Fathers said

Passages from the Church Fathers that expound or quote this chapter, verbatim from the public-domain Schaff edition (19th-century English translations).

How these were chosen

“Commentary” is the opening of a homily or exposition on this chapter (John Chrysostom’s homilies, Augustine’s tractates, sermons and expositions of the Psalms). “Quotes” are sentences where the edition’s own footnotes identify a quotation of a verse here, kept only when the wording matches the verse. Only works whose authorship is not in doubt are used. Psalms follow the Hebrew/English numbering (Augustine numbers them as the Septuagint does: his Psalm 50 is Psalm 51 here).

  1. Quotes verse 2:1–10 Augustine of Hippo, The City of God (Book XVII, Chapter 4)

    The Lord hath ascended into the heavens, and hath thundered: He shall judge the ends of the earth, for He is righteous: and He giveth strength to our kings, and shall exalt the horn of His Christ." Do you say that these are the words of a single weak woman giving thanks for the birth of a son?

    Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 2 (1887)

  2. Quotes verse 2:30 John Chrysostom, Homilies on the Gospel of Matthew (Homily XXIX)

    "For them that glorify me," saith He, "I will glorify; and they that despise me, shall be lightly esteemed." Let us, I say, do all things unto His glory; that we may attain unto that blessed portion, unto which God grant we may all attain, by the grace and love towards man of our Lord Jesus Christ, to whom be …

    Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 10 (1888)

  3. Quotes verse 2:6 Cyril of Jerusalem, Catechetical Lectures (Lecture VI)

    If thou findest fault with Him who saith, The Lord killeth, and maketh alive, why dost thou honour Peter, who raised up Tabitha, but struck Sapphira dead?

    Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 2, vol. 7 (1894)

  4. Quotes verse 2:5 John Chrysostom, Homilies on the Gospel of Matthew (Homily LXI)

    For even as ten thousand times signifies often, so here too. For by saying, "The barren hath borne seven," the Scripture means many.

    Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 10 (1888)