Isaiah · Serbian Bible: Daničić–Karadžić (Latin script)
Isaiah 14 Serbian Bible: Daničić–Karadžić (Latin script)
Audio: World English Bible (WEB), read by Winfred W. Henson · About the recordings
Notes on this text (3)
- eBible.org's Latin-script edition, ekavian pronunciation (e.g. svet, greh).
- No deuterocanonical books.
- Chapter divisions follow the Hebrew Bible in Job 39–41, Ezekiel 20–21, Hosea 11–12 and Jonah 1–2 (verse numbers there differ from English Bibles).
DK latinica Serbian Bible: Daničić–Karadžić (Latin script)
RV1909 Reina-Valera 1909
1 Jer će se smilovati Gospod na Jakova, i opet će izabrati Izrailja, i namestiće ih u zemlji njihovoj, i prilepiće se k njima došljaci i pridružiće se domu Jakovljevom.
1 PORQUE Jehová tendrá piedad de Jacob, y todavía escogerá á Israel, y les hará reposar en su tierra: y á ellos se unirán extranjeros, y allegaránse á la familia de Jacob.
2 Jer će ih uzeti narodi i odvesti na mesto njihovo, i naslediće ih Izrailjci u zemlji Gospodnjoj da im budu sluge i sluškinje, i zarobiće one koji ih behu zarobili, i biće gospodari svojim nasilnicima.
2 Y los tomarán los pueblos, y traeránlos á su lugar: y la casa de Israel los poseerá por siervos y criadas en la tierra de Jehová: y cautivarán á los que los cautivaron, y señorearán á los que los oprimieron.
3 I kad te smiri Gospod od truda tvog i muke i od ljutog ropstva u kome si robovao,
3 Y será en el día que Jehová te diere reposo de tu trabajo, y de tu temor, y de la dura servidumbre en que te hicieron servir,
4 tada ćeš izvoditi ovu priču o caru vavilonskom i reći ćeš: Kako nesta nastojnika, nesta danka?
4 Que levantarás esta parábola sobre el rey de Babilonia, y dirás: ¡Cómo paró el exactor, [cómo] cesó la ciudad codiciosa del oro!
5 Slomi Gospod štap bezbožnicima, palicu vladaocima,
5 Quebrantó Jehová el bastón de los impíos, el cetro de los señores;
6 Koja je ljuto bila narode bez prestanka, i gnevno vladala nad narodima, i gonila nemilice.
6 Al que con ira hería los pueblos de llaga permanente, el cual se enseñoreaba de las gentes con furor, y las perseguía con crueldad.
7 Sva zemlja počiva i mirna je; pevaju glasno.
7 Descansó, sosegó toda la tierra: cantaron alabanza.
8 Vesele se s tebe i jele i kedri livanski govoreći: Otkako si pao, ne dolazi niko da nas seče.
8 Aun las hayas se holgaron de ti, y los cedros del Líbano, [diciendo]: Desde que tú pereciste, no ha subido cortador contra nosotros.
9 Pakao dole uskoleba se tebe radi da te sretne kad dođeš, probudi ti mrtvace i sve knezove zemaljske, diže s prestola njihovih sve careve narodne.
9 El infierno abajo se espantó de ti; te despertó muertos que en tu venida saliesen á recibirte, hizo levantar de sus sillas á todos los príncipes de la tierra, á todos los reyes de las naciones.
10 Svi će progovoriti i reći tebi: I ti li si iznemogao kao mi? Izjednačio se s nama?
10 Todos ellos darán voces, y te dirán: ¿Tú también enfermaste como nosotros, [y] como nosotros fuiste?
11 Spusti se u pakao ponos tvoj, zveka psaltira tvojih; prostrti su poda te moljci, a crvi su ti pokrivač.
11 Descendió al sepulcro tu soberbia, y el sonido de tus vihuelas: gusanos serán tu cama, y gusanos te cubrirán.
12 Kako pade s neba, zvezdo danice, kćeri zorina? Kako se obori na zemlju koji si gazio narode?
12 ¡Cómo caiste del cielo, oh Lucero, hijo de la mañana! Cortado fuiste por tierra, tú que debilitabas las gentes.
13 A govorio si u srcu svom: Izaći ću na nebo, više zvezda Božjih podignuću presto svoj, i sešću na gori zbornoj na strani severnoj;
13 Tú que decías en tu corazón: Subiré al cielo, en lo alto junto á las estrellas de Dios ensalzaré mi solio, y en el monte del testimonio me sentaré, á los lados del aquilón;
14 Izaći ću u visine nad oblake, izjednačiću se s Višnjim.
14 Sobre las alturas de las nubes subiré, y seré semejante al Altísimo.
15 A ti se u pakao svrže, u dubinu grobnu.
15 Mas tú derribado eres en el sepulcro, á los lados de la huesa.
16 Koji te vide pogledaće na te, i gledaće te govoreći: To li je onaj koji je tresao zemlju, koji je drmao carstva,
16 Inclinarse han hacia ti los que te vieren, te considerarán [diciendo]: ¿Es este aquel varón que hacía temblar la tierra, que trastornaba los reinos;
17 Koji je vasiljenu obraćao u pustinju, i gradove njene raskopavao? Roblje svoje nije otpuštao kući?
17 Que puso el mundo como un desierto, que asoló sus ciudades; que á sus presos nunca abrió la cárcel?
18 Svi carevi narodni, svikoliki, leže slavno, svaki u svojoj kući.
18 Todos los reyes de las gentes, todos ellos yacen con honra cada uno en su casa.
19 A ti se izbaci iz groba svog, kao gadna grana, kao haljina pobijenih, mačem pobodenih, koji silaze u jamu kamenu, kao pogažen strv.
19 Mas tú echado eres de tu sepulcro como tronco abominable, [como] vestido de muertos pasados á cuchillo, que descendieron al fondo de la sepultura; como cuerpo muerto hollado.
20 Nećeš se združiti s njima pogrebom, jer si zemlju svoju zatro, narod si svoj ubio; neće se spominjati seme zlikovačko dok je veka.
20 No serás contado con ellos en la sepultura: porque tú destruiste tu tierra, mataste tu pueblo. No será nombrada para siempre la simiente de los malignos.
21 Pripravite pokolj sinovima njegovim za bezakonje otaca njihovih da se ne podignu i ne naslede zemlju i ne napune vasiljenu gradovima.
21 Aparejad sus hijos para el matadero por la maldad de sus padres: no se levanten, ni posean la tierra, é hinchan la haz del mundo de ciudades.
22 Jer ću ustati na njih, govori Gospod nad vojskama, i zatrću ime Vavilonu i ostatak, i sina i unuka, govori Gospod.
22 Porque yo me levantaré sobre ellos, dice Jehová de los ejércitos, y raeré de Babilonia el nombre y las reliquias, hijo y nieto, dice Jehová.
23 I načiniću od njega stan ćukovima i jezera vodena, i omešću ga metlom pogibli, govori Gospod nad vojskama.
23 Y convertiréla en posesión de erizos, y en lagunas de agua; y la barreré con escobas de destrucción, dice Jehová de los ejércitos.
24 Zakle se Gospod nad vojskama govoreći: Doista, biće kako sam smislio, i kako sam naumio izvršiće se.
24 Jehová de los ejércitos juró, diciendo: Ciertamente se hará de la manera que lo he pensado, y será confirmado como lo he determinado:
25 Potrću Asirca u zemlji svojoj, na gorama svojim izgaziću ga; tada će se skinuti s njih jaram njegov, i breme njegovo s pleća njihovih skinuće se.
25 Que quebrantaré al Asirio en mi tierra, y en mis montes lo hollaré; y su yugo será apartado de ellos, y su carga será quitada de su hombro.
26 To je namišljeno svoj zemlji, i to je ruka podignuta na sve narode.
26 Este [es] el consejo que está acordado sobre toda la tierra; y ésta, la mano extendida sobre todas las gentes.
27 Jer je Gospod nad vojskama naumio, ko će razbiti? I Njegovu ruku podignutu ko će odvratiti?
27 Porque Jehová de los ejércitos ha determinado: ¿y quién invalidará? Y su mano extendida, ¿quién la hará tornar?
28 Godine koje umre car Ahaz bi objavljeno ovo breme:
28 En el año que murió el rey Achâz fué esta carga:
29 Nemoj se radovati, zemljo filistejska svakolika, što se slomi prut onog koji te je bio; jer će iz korena zmijskog niknuti zmija vasilinska, i plod će mu biti zmaj ognjeni krilati.
29 No te alegres tú, Filistea toda, por haberse quebrado la vara del que te hería; porque de la raíz de la culebra saldrá basilisco, y su fruto, ceraste volador.
30 I prvenci siromaški nahraniće se, i ubogi će počivati bez straha; a tvoj ću koren umoriti glađu, i ostatak tvoj on će pobiti.
30 Y los primogénitos de los pobres serán apacentados, y los menesterosos se acostarán seguramente: mas yo haré morir de hambre tu raíz, y mataré tus reliquias.
31 Ridajte, vrata; viči, grade; rastopila si se, sva zemljo filistejska, jer sa severa ide dim i niko se neće osamiti u zborovima njegovim.
31 Aulla, oh puerta; clama, oh ciudad; disuelta estás toda tú, Filistea: porque humo vendrá de aquilón, no quedará uno solo en sus asambleas.
32 I šta će se odgovoriti poslanicima narodnim? Da je Gospod osnovao Sion i da će u nj utecati nevoljnici naroda Njegovog.
32 ¿Y qué se responderá á los mensajeros de la gentilidad? Que Jehová fundó á Sión, y que á ella se acogerán los afligidos de su pueblo.
Cross references (32)
Related passages for each verse, from the Treasury of Scripture Knowledge as collected and ranked by readers at OpenBible.info.
- 1 Psalm 102:13; Zechariah 1:17; Ephesians 2:12–19; Isaiah 54:7–8; Zechariah 8:22–23
- 2 Isaiah 61:5; Isaiah 60:14; Jeremiah 30:16; Daniel 7:25–27; Isaiah 60:9–12
- 3 Jeremiah 30:10; Ezra 9:8–9; Isaiah 32:18; Jeremiah 46:27–28; Zechariah 8:8
- 4 Isaiah 49:26; Jeremiah 50:22–23; Revelation 18:16; Revelation 18:5–8; Revelation 16:5–6
- 5 Psalm 125:3; Isaiah 9:4; Isaiah 14:29; Jeremiah 48:15–17; Isaiah 10:5
- 6 Daniel 7:19–21; Jeremiah 50:31; Revelation 17:16–17; James 2:13; Revelation 18:8–10
- 7 Psalm 126:1–3; Psalm 96:11–13; Isaiah 49:13; Psalm 98:7–9; Proverbs 11:10
- 8 Ezekiel 31:16; Isaiah 55:12–13; Zechariah 11:2
- 9 Ezekiel 32:21–32; Jeremiah 50:8; Proverbs 15:24
- 10 Psalm 82:6–7; Ezekiel 32:21; Ecclesiastes 2:16; Psalm 49:6–14; Psalm 49:20
- 11 Daniel 5:25–30; Ezekiel 32:19–20; Isaiah 21:4–5; Job 17:13–14; Job 21:11–15
- 12 Ezekiel 28:13–17; Luke 10:18; Revelation 12:7–10; Revelation 8:10; Revelation 22:16
- 13 Daniel 8:10–12; Ezekiel 28:2; Ezekiel 28:12–16; 2 Thessalonians 2:4; Ezekiel 29:3
- 14 Isaiah 47:8; Genesis 3:5; 2 Thessalonians 2:4; Isaiah 37:23–24
- 15 Matthew 11:23; Acts 12:22–23; Ezekiel 32:23; Revelation 19:20; Luke 10:15
- 16 Jeremiah 50:23; Psalm 58:10–11; Jeremiah 51:20–23; Isaiah 14:4–5; Psalm 52:7
- 17 Joel 2:3; Ezekiel 6:14; Isaiah 58:6; Isaiah 13:19–22; Ezra 1:2–4
- 18 2 Chronicles 24:16; Ezekiel 32:18–32; 2 Chronicles 24:25; Job 30:23; Isaiah 22:16
- 19 Jeremiah 41:9; Jeremiah 41:7; 2 Kings 9:34–36; Jeremiah 22:19; 1 Kings 21:19
- 20 Psalm 21:10; Job 18:19; Psalm 37:28; Psalm 109:13; Job 18:16
- 21 Matthew 23:35; Leviticus 26:39; Habakkuk 2:8–12; Exodus 20:5; Isaiah 27:6
- 22 1 Kings 14:10; Jeremiah 50:29–35; Proverbs 10:7; Isaiah 43:14; Jeremiah 51:62–64
- 23 Zephaniah 2:14; Isaiah 13:21–22; 1 Kings 14:10; Isaiah 34:11–15; Revelation 14:8
- 24 Proverbs 19:21; Job 23:13; Isaiah 46:10–11; Jeremiah 29:11; Acts 4:28
- 25 Isaiah 9:4; Isaiah 37:36–38; Nahum 1:13; Isaiah 10:12; Isaiah 10:32–34
- 26 Isaiah 23:9; Zephaniah 3:6–8; Exodus 15:12; Isaiah 5:25
- 27 Isaiah 43:13; Job 23:13; 2 Chronicles 20:6; Proverbs 21:30; Job 9:12
- 28 2 Kings 16:20; 2 Chronicles 28:27; Isaiah 13:1; Isaiah 6:1
- 29 Isaiah 11:8; 2 Chronicles 26:6; Isaiah 30:6; 2 Chronicles 28:18; Hosea 9:1
- 30 Isaiah 7:21–22; Zephaniah 2:4–7; Isaiah 8:21; Zechariah 9:5–7; Isaiah 30:23–24
- 31 Jeremiah 1:14; Isaiah 20:1; Jeremiah 25:16–20; Isaiah 14:29; Isaiah 13:6
- 32 Psalm 87:5; Psalm 102:16; Psalm 87:1; James 2:5; Zephaniah 3:12
Cross references: OpenBible.info (CC BY), drawn mainly from the public-domain Treasury of Scripture Knowledge. · Sources & licences
What the Fathers said
Passages from the Church Fathers that expound or quote this chapter, verbatim from the public-domain Schaff edition (19th-century English translations).
How these were chosen
“Commentary” is the opening of a homily or exposition on this chapter (John Chrysostom’s homilies, Augustine’s tractates, sermons and expositions of the Psalms). “Quotes” are sentences where the edition’s own footnotes identify a quotation of a verse here, kept only when the wording matches the verse. Only works whose authorship is not in doubt are used. Psalms follow the Hebrew/English numbering (Augustine numbers them as the Septuagint does: his Psalm 50 is Psalm 51 here).
… loved and feared, not for Thy sake, but in Thy stead, by which means, being made like unto him, he may have them as his, not in harmony of love, but in the fellowship of punishment; who aspired to exalt his throne in the north, that dark and cold they might serve him, imitating Thee in perverse and distorted ways.
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 1 (1886)
Such an one was he that saith, "I will exalt my throne above the Heavens." and did not account himself to be worthy so much as of the title of the apostles, after so many and so great deeds of goodness.
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 10 (1888)
And how do they answer the prophetic proofs,--either what Isaiah says when he represents the devil under the person of the king of Babylon, "How art thou fallen, O Lucifer, son of the morning!" or what Ezekiel says, "Thou hast been in Eden, the garden of God; every precious stone was thy covering," where it is meant that he was …
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 2 (1887)
For example, what is said in Isaiah, "How he is fallen from heaven, Lucifer, son of the morning!" and the other statements of the context which, under the figure of the king of Babylon, are made about the same person, are of course to be understood of the devil; and yet the statement which is made in the same place, …
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 2 (1887)